tag:blogger.com,1999:blog-25342786333252987132012-01-31T17:28:01.146+07:00တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.comBlogger5481100tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-11202711455121860452012-01-30T11:10:00.010+07:002012-01-30T16:08:35.768+07:00ကဲလာျပန္ပါျပီ တီခ်မ္းကိုု ဟင္းခ်က္တာပိုုၾကိဳက္ၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြအတြက္ တီခ်မ္း စတိုုင္လ္အတိုုင္း ပံုုလွလွေလးေတြျပင္ဆင္ပံုု အဆင့္ဆင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးေတြနဲ႔ ဒီတပတ္အတြက္ လုုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ အသုုပ္စံုုပါ။ အမွန္က ၂၆ ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ေမာင့္အတြက္ ေမြးေန႔အေနနဲ႔ လုုပ္ေပးျဖစ္တာျဖစ္ပါတယ္။ အျပင္လူလဲ သိပ္မ်ားမ်ားစားစားမပါပါဘူး။ အိမ္က ကေလး နွစ္ေကာင္ (ေမြးစား ဝမ္းမနာ သားနဲ႔ သမီးရယ္) သူငယ္ခ်င္း ဘေလာခ္ဂါ နွစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ <a href="http://snowrecipe.blogspot.com/">လြယ္ကူစားျမိန္</a> နဲ႔ <a href="http://purple-vine.blogspot.com/">ခရမ္းႏြယ္</a>တိုု႔ေလာက္ပဲပါပါတယ္။ (ကဲေၾကျငာေပးလိုုက္ျပီေနာ္....တီ့ဆီကေန တဆင့္ လူဝင္မ်ားျပီး ဟစ္တက္ျပီသာမွတ္) အဓိကကလဲ သူတိုု႔နွစ္ေယာက္ပဲ လုုပ္သြားၾကတာပါ။ တီကေတာ့ ဆရာႀကီး လုုပ္တာေပါ့။ ဘယ္ဟာကိုု ဘယ္လိုုလုုပ္၊ ဘယ္ဟာက ဘယ္ေလာက္ထည့္ ဘယ္ဘက္လက္နဲ႔ ဘယ္လိုုနယ္ ဘာဘာညာညာေပါ့။ အဓိကကေတာ့ ဓါတ္ပံုုလွလွေလးေတြရိုုက္ပါတယ္။ အဲ့တာလဲ ဘေလာခ္ဂင္းမွာ အေရးႀကီးတာကိုုးေနာ္။ အဓိက က တီ့ဟင္းခ်က္တာေတြကိုု လူေတြၾကိဳက္ၾကတာ အဲ့လိုု ပံုုလွလွေလးေတြနဲ႔ အဆင့္ဆင့္ စနစ္တက် ေဖာ္ျပတတ္လိုု႔လိုု႔ထင္ပါတယ္။ ထားပါေလ။ေမာင့္ေမြးေန႔ အတြက္ လုုပ္ေကြ်းျဖစ္တဲ့ လက္သုုပ္စံုုေလးကိုု ၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္။ ေအာ္ေမ့ေတာ့မလိုု႔ ဟက္ပီးဘလိတ္တက္ ဘတ္သ္ေဒးပါေမာင္။<br /><br />ဒီပထမဆံုုးပံုုကိုု သိပ္အာရံုုမထားၾကပါနဲ႔ တီ ဘေလာခ္ ပိုုစ့္ အသစ္တင္ရင္ တျခား ဘေလာခ္ဂါေတြရဲ႕ ေပဂ်္႕ေတြမွာ အရင္ဆံုုးတင္တဲ့ ပံုုနဲ႔ ပိုုစ့္က ေပၚတတ္တာ သတိထားမိလိုု႔ ပံုုလွလွေလးေတြ အရင္ေရြးျပီးတင္ထားတာပါ။ တဆင့္ျခင္းပံုုေတြက ေအာက္မွာ......<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-587i-8DsJC4/TyZOTDtbJpI/AAAAAAAAEhs/haeGnG6sKVg/s1600/face.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-587i-8DsJC4/TyZOTDtbJpI/AAAAAAAAEhs/haeGnG6sKVg/s400/face.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703332067431622290" border="0" /></a><br /><br /><br />အားလံုုးသိၾကတဲ့အတိုုင္း အသုုပ္ဆံုု ဆိုုနာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ခံုုခံုုမင္မင္စားေလ့ရွိတဲ့ သြားေရစာ တမ်ိဳးပါ။ တီတိုု႔ဆိုုရန္ကုုန္မွာေနတံုုးက ေန႔လည္ဆိုု<br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/04/blog-post_2050.html">မုုန္႔ဟင္းခါး၊ </a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2010/03/blog-post_617.html">အုုန္းနိုု႔ေခါက္ဆြဲ၊</a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/11/blog-post_320.html">ၾကာဇံခ်က္၊ </a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/09/blog-post_29.html">ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲ၊ </a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2010/03/blog-post_30.html">ရခိုုင္မုုန္႔တီ၊ </a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2010/07/tgif-and-on-long-holidays.html">နန္းႀကီးသုုပ္</a> စတာေတြ တခုုမဟုုတ္တခုု ထြက္စားေနၾကပါ။ (တလက္စတည္း အကုုန္ အရင္က ခ်က္ဘူးတာ လင့္ခ္ေပးလိုုက္မယ္ေနာ္) ရန္ကုုန္မွာေတာ့ ဘယ္မွာျဖစ္ျဖစ္ အဲ့တာေတြ ရွိေတာ့ စားရလြယ္တာကိုုးေနာ္။ တီတိုု႔ေနတဲ့ ေျမနီကုုန္း စမ္းေခ်ာင္းဆိုု ပိုုေတာင္ေပါေသး။ နာမည္ႀကီး မုုန္႔ဟင္းခါးေတြလဲ အဲ့နားမွာ မ်ားတာကိုု။ ခုုေတာ့ ဒီမွာက စားခ်င္ရင္ ကိုုယ္တိုုင္ တခုုတ္တရ လုုပ္စားပါမွ စားရတာပါ။ လုုပ္လဲလုုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။ မလုုပ္ခ်င္ရင္ မစားရဘူးကိုုးေနာ္။ စာဘတ္သူတေယာက္က လာေမးပါတယ္။ ဘာလုုပ္လဲတဲ့။ ဟင္းခ်က္တာေတြက မိုုက္ေတာ့ အေလ့အက်င့္ရွိတယ္ထင္တယ္ေနာ္တဲ့။ အမွန္က တီဒီမွာ လာေနျဖစ္မွ အဲ့တာေတြအကုုန္ စခ်က္ျဖစ္တာပါ။ အိုု ထမင္းဟင္းကအစေပါ့။ အရင္က အိမ္မွာဆိုု ဘာအေမႊးမွ မေလာင္ေအာင္ မင္းသမီးလိုုေနတာ။ စားျပီးတဲ့ ပန္းကန္ေတာင္မေဆးရဘူး။ ညီလဲ ရွိ အိမ္ေဖာ္ေတြလဲ ရွိဆိုုေတာ့။ ေရေတာင္ ေသာက္ခ်င္ရင္ သူသူေရ (အိမ္ေဖာ္နာမည္ ဥပမာ) လိုု႔ေအာ္လိုုက္ရံုုပါပဲ။ ခုုမွ ဒီလဲေရာက္ တိုုင္းတပါးမွာလဲ မိေဝးဖေဝးေနေနရ၊ လင္ကလဲရ ဆိုုေတာ့မွ အိမ္အလုုပ္ဆိုုတာေတြ လုုပ္ရတာ။ ဒါေတာင္ ေမာင္က လိမၼာလိုု႔ တီ သိပ္မလုုပ္ရပါဘူး။ အိမ္မွာဆိုု ဟင္းခ်က္ ထမင္းခ်က္ အဝတ္ေလွ်ာ္ မီးပူတိုုက္ က ေမာင္လုုပ္တာ။ အိမ္ရွင္းတာကေတာ့ မိတ္လုုပ္တာေပါ့။ ထားေတာ့။ ေျပာခ်င္တာ ဒီေရာက္မွ အဲ့လိုု အခ်က္အျပဳတ္ေတြ စလုုပ္ဖူးတာပါ။ အရင္ကေတာ့ အေမလုုပ္တာျမင္ဘူးတာေပါ့ အဲ့ေလာက္ပါပဲ။ တီကိုု ကေတာ္တာျဖစ္မယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြ ေျပာသလိုုေလ လက္ဆိပ္ရွိတယ္ေခၚတာေပါ့ တခါျမင္ဘူးရင္ ခ်က္တတ္ျပီ။ မျမင္ဘူးရင္လဲအေမတိုု႔အေဒၚတိုု႔ ဖုုန္းဆက္ေမး သူတိုု႔ေျပာတဲ့ အတိုုင္းခ်က္လိုုက္ရင္ျဖစ္သြားတာပဲ။ သတိထားမိပါလိမ့္မယ္ တီ့ အခ်က္အျပဳတ္ေတြမွာ ဘယ္တံုုးကမ်ား အသားက ဘယ္ေလာက္သား အခ်ိဳမႈန္႔ဆားက စားပြဲတင္ဇြန္း ဘယ္နွဇြန္းဆိုုတာမ်ိဳး ေရးဖူးလိုု႔လဲ။ (ေရးေနသူမ်ားကိုု မေကာင္းမေျပာပါ တီက ပိုုေတာ္တာကိုုသာေျပာလိုုရင္းျဖစ္ပါတယ္) ငွဲငွဲငဲွ.......ဒီလိုုပဲ ၾကည့္ထည့္လိုုက္ တီ့ မိုုတိုု ကိုုက လြယ္ကူျမန္ဆန္ စားေကာင္းအရသာရွိပဲေလေနာ္။ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ တိုု႔ ဟင္းခ်က္ရင္ ငရုုတ္သီး အေရာင္တင္မႈန္႔ တိုု႔ဆိုုတာက ထည့္သာထည့္ ၾကိဳက္သေလာက္ထည့္ လိုုရင္ ထပ္ထည့္ မ်ားသြားရင္ ေရေရာပဲေလေနာ္။ လြယ္မွလြယ္။ မလြယ္ဘူးလား သိပ္လြယ္တာေပါ့ေနာ္။ ကဲ တီခ်မ္း ထံုုးစံအတိုုင္း လွ်ာရွည္ေနတာနဲ႔ လိုုရင္းမေရာက္ေတာ့ဘူး။ တီ့ ေနာက္မိုုတိုုတခုုကလဲ လွ်ာရွည္ေလ ေတြ႔ရွိေလဆိုုေတာ့ ရွည္ရမယ္ေလေနာ္။ ကဲလာျပီ။ အသုုပ္စံုု။<br /><br />အားလံုုးသိၾကတဲ့အတိုုင္း အသုုပ္စံုုကလဲ လုုပ္ေတာ့သာလြယ္တာ အစံုုပလံုုရေအာက္ ရွာရတာ သိပ္ခက္တယ္။ အမွန္က ငယ္ငယ္က စပ္ေကာ့လပ္ေကာ့ေစ်းမွာ စားခဲ့သလိုု ေက်ာက္ပြင့္ေလးေတြ ေရညွိေလးေတြေတာင္ ထည့္ခ်င္ေသးတာ ခုုေတာ့ လဲ သူမ်ားနိုုင္ငံမွာ ဆိုုေတာ့ ရွိတာေလးနဲ႔ ျဖစ္သလိုုပဲေပါ့ေနာ္။ ဒါေတာင္ တီ့ျဖစ္သလိုုဆိုုတာက အမ်ားစုုရဲ႕ေသခ်ာစီစဥ္မႈထက္ေတာ့ သာမွာေသခ်ာတယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြက ျဖစ္သလိုုဆိုု တကယ့္ကိုု ျဖစ္သလိုုလုုပ္တတ္ၾကတာကလား။ ထားေတာ့။ နာမည္ေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး ေတာ္ၾကာ စိတ္ဆိုုးေနမွာစိုုးလိုု႔။<br /><br />ကဲ တီ့အသုုပ္စံုုက တကယ္ေကာ စံုုရဲ႕လား ဘာေတြ ပါသလဲ ၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qACd-XM3e4c/TyYmGJdv9WI/AAAAAAAAEgE/tmpEZ3NZT4o/s1600/5.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qACd-XM3e4c/TyYmGJdv9WI/AAAAAAAAEgE/tmpEZ3NZT4o/s200/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703287865173079394" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-qf24WYcOoJ8/TyYmEi5sp-I/AAAAAAAAEfQ/-233qkuaIOo/s1600/1.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-qf24WYcOoJ8/TyYmEi5sp-I/AAAAAAAAEfQ/-233qkuaIOo/s200/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703287837641451490" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-pD_aNx-imeM/TyYmFAPRTxI/AAAAAAAAEfc/-3b04XcjT2E/s1600/2.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pD_aNx-imeM/TyYmFAPRTxI/AAAAAAAAEfc/-3b04XcjT2E/s200/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703287845516562194" border="0" /></a><br /><br /><br />ပံုု ၁-၂-၃ အစီအစဥ္လိုုက္အတိုုင္း သြားမယ္ေနာ္......ေဂၚဖီ ပါးပါးလွီးရယ္ သေဘၤာသီး ဓါးနႈတ္စဥ္းေလးရယ္ တိုုဟူးရယ္ပါ။ လွီးတာခြ်တ္တာေတြအတြက္ ခရမ္းႏြယ္ကိုု ခရက္ဒစ္ေပးခ်င္ပါတယ္။ တကယ့္ကိုု တရုုတ္သိုုင္းေလာက က ဓါးသိုုင္းသမႀကီး အတိုုင္းပဲ ရႊတ္ရႊတ္ ဒုုတ္ဒုုတ္နဲ႔ လွီးသြားတာ ေတာ္ၾကာ စတီဗင္ေခ်ာင္းမ်ားသိသြားရင္ သူ႔ေနာက္ကားေတြမွာ ထည့္ရိုုက္ေနမွာ စိုုးရပါတယ္။ (ဝါးျခမ္းျပားႀကီးႀကီးနဲ႔)<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-m6A8tm6f9cQ/TyYmFREczpI/AAAAAAAAEfo/dZO98EPJa04/s1600/3.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-m6A8tm6f9cQ/TyYmFREczpI/AAAAAAAAEfo/dZO98EPJa04/s200/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703287850034581138" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-jgUlZz21nyI/TyYmFllmyzI/AAAAAAAAEf0/pADI8Eq1YxA/s1600/4.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jgUlZz21nyI/TyYmFllmyzI/AAAAAAAAEf0/pADI8Eq1YxA/s200/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703287855542356786" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-JDEvRDkvPkA/TyY7fVC5xjI/AAAAAAAAEgM/qm94HbKNO-s/s1600/6.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JDEvRDkvPkA/TyY7fVC5xjI/AAAAAAAAEgM/qm94HbKNO-s/s200/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703311387522614834" border="0" /></a><br /><br /><br />ထမင္းလံုုး ငရုုတ္ဆီနယ္ပါ၊ အမွန္က ခ်ီးပမ္းခ်ဥ္ နဲ႔ နယ္ရမွာ နီနီေလး (အဆိုုေတာ္မဟုုတ္) အေရာင္ရေအာင္ေလ ခုုေတာ့ မရွိေတာ့ ရွိတဲ့ တီ ဖက္ထုုပ္ေတြေခါက္ဆြဲေတြစားရင္ ထည့္စားတဲ့ ငရုုတ္သီး ဆီခ်က္ ခ်က္ထားတာနဲပ နယ္ပလိုုက္တယ္ လွလွေလး လံုုးေပးတာက လြယ္ကူစားျမိန္ပါ။ ဆီခ်က္ကေတာ့ ေမာင့္ လက္စြမ္းျဖစ္ပါတယ္။ တေလာကလံုုးမွာ ဆီခ်က္ကိုု ဒီလိုု လွလွ ေမႊးေမႊး မတူးေအာင္ ေၾကာ္နုိင္တာ တီခ်မ္း ခ်စ္လင္ ေယာက်္ား အိမ္သား ေမာင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ကေတာ့ သခြားသီး ခုုနက ေျပာတဲ့ ေအာ္ေမ့ ဓါးသမ ခရမ္းႏြယ္လက္ရာျဖစ္ပါတယ္။ အံမယ္ ခုုမွသတိထားမိတယ္ သူ႔နာမည္က တကယ့္ သိုုင္းဝတၳဴေတြထဲက နာမည္ျဖစ္ေနပါ့လား။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zuyxsHxNx18/TyY7fhTcsDI/AAAAAAAAEgY/-AbfNQhHPpk/s1600/7.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-zuyxsHxNx18/TyY7fhTcsDI/AAAAAAAAEgY/-AbfNQhHPpk/s200/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703311390813237298" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-rkmpBNOQB5Q/TyY7gP1IwEI/AAAAAAAAEgk/tMi4-mRAOgU/s1600/8.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-rkmpBNOQB5Q/TyY7gP1IwEI/AAAAAAAAEgk/tMi4-mRAOgU/s200/8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703311403302568002" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-B4djhvQb2b8/TyY7gen13oI/AAAAAAAAEg0/nd1gA7HmzXA/s1600/9.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-B4djhvQb2b8/TyY7gen13oI/AAAAAAAAEg0/nd1gA7HmzXA/s200/9.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703311407273336450" border="0" /></a><br /><br /><br />အားလူးျပဳတ္ အခြံႏႊာေခ်ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ နံနံပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ကဲ သုုပ္ပါေတာ့မယ္။ ေအာ္ ေမ့သြားလိုု႔ ျပန္လာအက္ဒစ္ျပီး ထပ္ေရးရတယ္။ ငံျပာရည္၊ အခ်ိဳမႈန္႔၊ ငရုုတ္သီးအက်က္မႈန္႔၊ ဆီခ်က္၊ မန္က်ည္းမွည့္ရည္ စတာေတြနဲ႔ ဇလံုုထဲတခုုခ်င္းစီ နည္းနည္းစီ ထည့္ျပီး အကုုန္ နယ္ပါမယ္။ ဘယ္ေလာက္ထည့္ရမလဲေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူးေနာ္။ တီခ်မ္းစာဘတ္ရင္ လူလည္ခ်ည္းေပါ့။ ၾကည့္က်က္သာထည့္ မ်ားသြားရင္ ေခါက္ဆြဲေတြ အစာေတြ ထပ္ထည့္၊ ေပါ့ေနရင္ ငံျပာရည္ထပ္ထည့္။ သုုပ္တာမ်ားသြားရင္ ဟိုုဘက္အိမ္ဒီဘက္အိမ္ ေဝလိုုက္။ မဟုုတ္ရင္ အနီးအနားမွာ ေနတဲ့ တျခား ဘေလာခ္ဂါေတြ ေခၚေကြ်း။ ကဲ မပိုုင္လား။<br /><br />နယ္တဲ့ အခါမွာ လက္ၾကားေလးေတြထဲက ထြက္တဲ့ အထိ တျဗိျဗိနဲ႔ နယ္သာနယ္ပါ။ အဲ့တာမွ ေကာင္းတာ။ ရဲေဘာ္တိုု႔ ခုုတိုု႔ လုုပ္ေနတာ အသုုပ္စံုု။ ဒါ လွေန နုုေန ရမယ့္ အခ်ိန္မဟုုတ္။ နယ္တာကလဲ လြယ္ကူစားျမိန္ပါပဲ။ အဲ့ေတာ့ စာဘတ္သူက တီခ်မ္းဘာလုုပ္သလဲေမးခ်င္မယ္။ အဲ့ဒီ ၃ ေယာက္ကိုု ေထာင့္ေစ့ေအာင္ခိုုင္းေနပါတယ္။ အံမယ္ ၃ ေယာက္လံုုး မခိုုမကပ္ဘဲ အျမန္ျပီးေအာင္ ခိုုင္းနိုုင္ဖိုု႔ ဆိုုတာ လြယ္မွတ္လိုု႔ တီခ်မ္းမိုု႔လိုု႔သာေပါ့။<br /><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SqASocYDPsw/TyZI47MGOqI/AAAAAAAAEg8/bs6xYZ9uLEQ/s1600/%25E1%2582%2580%25E1%2580%2580%25E1%2580%25AE%25E1%2580%25B8%2B%25E1%2581%2581.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-SqASocYDPsw/TyZI47MGOqI/AAAAAAAAEg8/bs6xYZ9uLEQ/s320/%25E1%2582%2580%25E1%2580%2580%25E1%2580%25AE%25E1%2580%25B8%2B%25E1%2581%2581.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703326120909617826" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-UgELqFiVkB8/TyZI5S6OSWI/AAAAAAAAEhI/gwGKlGXaidc/s1600/%25E1%2582%2580%25E1%2580%2580%25E1%2580%25AE%25E1%2580%25B8%2B%25E1%2581%2582.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UgELqFiVkB8/TyZI5S6OSWI/AAAAAAAAEhI/gwGKlGXaidc/s320/%25E1%2582%2580%25E1%2580%2580%25E1%2580%25AE%25E1%2580%25B8%2B%25E1%2581%2582.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703326127277099362" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါေလးေတြကေတာ့ ပံုုလွလွထြက္ေအာင္ေကာ ပရယ္စင္ေတးရွင္းေကာင္းေအာင္ေကာ တခါ အျပင္သြားတံုုးက ေတြ႔လိုု႔ တမင္ကိုု အသုုပ္စံုုလုုပ္စားရင္ သံုုးရေအာင္ဆိုုျပီး ဝယ္ထားတဲ့ ဘူးပါ။ အဲ့တာ ထုုတ္ေပးဖိုု႔ ေမာင့္ကိုု ေျပာတံုုးကေတာင္ သတ္ရေတာ့မလိုု႔။ သူက တေလာက ေရႀကီးေတာ့ ပစၥည္းေတြသိမ္းထားတာ အကုုန္ေလ်ာက္ျပီးေတာ့ေလ။ ျပန္ရွာရမွာေပါ့။ ေျပာလိုုက္တယ္ ရွင္ ေသတၱာထဲမွာ ထည့္ထားတာ က်ဳပ္ေတြ႔တယ္ သြားယူေခ် လိုု႔ ဘယ္ရမလဲ တီခ်မ္းပဲဟာေနာ္။ လင္ေနစ ေၾကာင္ေသမွေလေနာ္။ ေၾကာင္ေကာ က်ားေကာ က်ားသစ္ေကာ ဆင္ေကာ ျခေသၤ့ေကာ အကုုန္ေသေစရမယ္။ ေနာက္မွ လင္နိုုင္နည္း ၁၀၀ ဆိုုတာကိုု စာအုုပ္နဲ႔ ကိုုေရးျပီး ထုုတ္အံုုးမယ္။ အားေပးၾကအံုုးေနာ္။ ေဘးပံုုကေတာ့ ေခါက္ဆြဲေတြပါ။ ပဲၾကာဇံ နဲ႔ ဆန္ၾကာဇံ ကိုု ၇-၁၁ ကေန ဝယ္ျပီးေတာ့ ေရေႏြးေဖ်ာ္ပါတယ္။ ပဲၾကာဇံက ေဖ်ာ္ျပီးတာနဲ႔ ေရေအးနဲ႔ေဆးပါ မဟုုတ္ရင္ ေထြးသြားပါမယ္။ ဆန္ၾကာဇံကေတာ့ ျပဳတ္ျပီးေတာ့ ပဲငံျပာရည္အေနာက္နဲ႔နယ္ပါေသးတယ္။ လြယ္သူစားျမိန္ပါ။ ေခါက္ဆြဲကေတာ့ တရုုတ္နွစ္ကူးရင္ မိႈေတြက်ိဳးခ်ိဳက္ေတြနဲ႔ ေၾကာ္စားတဲ့ သက္ရွည္ေခါက္ဆြဲကိုု ျပဳတ္လိုုက္တာပါ။ လြယ္တယ္ေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1Kb0LrybpQQ/TyZLlrcHSUI/AAAAAAAAEhU/7TtvJoxZx9A/s1600/lat%2B1.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1Kb0LrybpQQ/TyZLlrcHSUI/AAAAAAAAEhU/7TtvJoxZx9A/s320/lat%2B1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703329088799197506" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-HLygbm5jXPc/TyZLl-MHsaI/AAAAAAAAEhk/Bes5Ivl79aM/s1600/lat%2B2.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-HLygbm5jXPc/TyZLl-MHsaI/AAAAAAAAEhk/Bes5Ivl79aM/s320/lat%2B2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703329093832389026" border="0" /></a><br /><br /><br />ခုုနက ဇလံုုက သုုပ္တာ ၅ ေယာက္စာပါ။ ျပီးေတာ့ ပြဲျပင္ျပီးေတာ့ နံနံပင္အုုပ္လိုုက္ေတာ့ စားခ်င္စဖြယ္ အသုုပ္စံုုရတာေပါ့။ အမွန္က ေဒၚရီတာ အရင္တေခါက္ ဘန္ေကာက္လာလည္ကတည္းက လုုပ္ေကြ်းၾကဖိုု႔ပါ။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုုကေန ဘယ္လိုု ရွမ္းေခါက္ဆြဲပဲ ခ်က္ျဖစ္သြားလဲ မသိဘူး။ ေအာ္ ဟင္းခါးေလးလဲ မေမ့နဲ႔ေနာ္။ တီတိုု႔ကေတာ့ အလြယ္ အိမ့္စည္းစိမ္ ၃ ထုုပ္ကိုု ေရဆူဆူမွာ တည္ျပီးေတာ့ ဘူးသီး နုုနုုေလးေတြစိတ္ထည့္။ ပဲၾကာဇံ နည္းနည္းခပ္၊ ျပီးေတာ့ ၾကြက္နားရြက္မိႈေလးေတြ ေတာက္လိုုက္ေတာ့ ဟင္းခါး ပူပူေလးမရပါလား။ မိုုက္မွမိုုက္ပဲ။ မေန႔က မိုုးကလဲ အံုု႔တံုု႔တံုု႔ ဆိုုေတာ့ ေကာင္းမွေကာင္း။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4Obc6QD3Hqg/TyZPkjSTtXI/AAAAAAAAEh4/6J9VPc1wpXA/s1600/IMG_8400.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-4Obc6QD3Hqg/TyZPkjSTtXI/AAAAAAAAEh4/6J9VPc1wpXA/s400/IMG_8400.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703333467477226866" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါကေတာ့ အျပန္မွာ ပါဆယ္ယူတဲ့ လြယ္ကူနဲ႔ ခရမ္း သိုုင္းသမ တိုု႔ အတြက္ပါ။ လက္က ခရမ္း ရဲ႕ လက္ေလ။ ေတြ႔တယ္မွ ဓါးကိုုင္တဲ့ လက္ဆိုုတာ................<br /><br /><br />ကဲ အားလံုုးကိုုခ်စ္တယ္ေနာ္ ေမာင့္ေမြးေန႔ေလး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျပီးေျမာက္သြားတာ ေက်းဇူးပါ။ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ ကလက္ေစ ေရးတာမိုု႔လိုု႔ စိတ္မဆိုုးရ။ ဆိုုးရင္လဲ ဘာမွ မတတ္နိုုင္ ေရးတာက ေရးျပီးျပီ ဆိုုးရင္လဲ လူဆိုုးမႀကီးေတြပဲျဖစ္မွာ။<br /><br />Bonus<br />ဒစ္စေနရဲ႕ မင္းသမီးေတြအေၾကာင္း ေရးဖိုု႔ သုုေတသန လုုပ္ေနပါတယ္ ေမွ်ာ္...........<br /><br />A Chen<br />4:02 PM<br />30th Jan 2012<br />Monday<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-1120271145512186045?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-75709155955291661952012-01-27T09:45:00.001+07:002012-01-27T10:59:59.791+07:00ဒီတေခါက္ေတာ့ သိပ္မ်ားမ်ားေရးစရာမရွိပါဘူး။ အဓိက က ပါလီယိုုသည္ ေရွာ့ပင္း အထရက္ရွင္ တခုုသာျဖစ္ျပီးေတာ့ ယိုုးဒယားမ်ား၏ ပိုုက္ဆံရွာမႈပံုုစံကြဲတခုုသာျဖစ္ပါတယ္။ သူတိုု႔ က ေရွာ့ပင္းစန္တာ ကိုုရိုုးရိုုးမလုုပ္ဘဲ ျမိဳ႕ကေလးလိုုလုုပ္ထားတာပါ။ ကြမ္ေပါင္း တခုုလံုုးက ေရွာ့ပင္းအတြက္ သီးသန္႔မဟုုတ္ဘဲ ပစၥည္းေရာင္းတဲ့ ဆိုုင္ေတြ အျပင္ စားေသာက္တန္းလိုုမ်ိဳး ေကာ္ဖီေတြအေအးေတြေရာင္းတဲ့ေနရာ လိုုမ်ိဳး ေနာက္ အပန္းေျဖစရာ ေနရာ (ပံုုေတြကိုု ရႈပါ) ဓါတ္ပံုု ရိုုက္စရာေနရာေလးေတြ လုုပ္ေပးထားပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာေပါ့။ ျမန္မာျပည္လိုု ေရာင္းသူ ေရာင္းသူမ်ားသာမကေပါ့ေလ။ ပစၥည္းေရာင္းတာပါပဲ သိုု႔ေသာ္သူက သက္သက္ႀကီးေရာင္းတာမဟုုတ္ပဲ လမ္းၾကံဳ လည္ရင္း ဝင္ဝယ္သြားပါအံုုးဆိုုတာမ်ိဳးေပါ့။ စထတစ္ဂ်စ္ျဖစ္တယ္ ေျပာရမယ္။ ဒီမွာ ကိုုယ္သတိထားမိတာ ေနာက္တခုုက အဲ့တာပဲ တနိုုင္ငံလံုုးက ေရွာ့ပင္းကိုု ဦးစားေပးတယ္ ေျပာရမလား အားေပးတယ္ ေျပာရမလား ကိုုယ္တိုု႔ ရံုုးနားမွာဆိုုလဲအဲ့လိုုပဲ ရံုုးအမ်ားစုုက ကြမ္ေပါင္းေဘးဒင္းႀကီးေတြ သိုု႔ အဲ့လိုုေတြ နားမွာ ဘီတီအက္စ္ေတြနားမွာ စုုေနတတ္ၾကတယ္ေလ။ အဲ့လိုုပဲ အဲ့လိုု ရံုုးစုုရပ္ေတြကိုု မီျပီးေတာ့ စားေသာက္ဆိုုင္တန္းေတြေပၚလာတယ္ အဲ့တာေတြနားမွာ ေန႔လယ္ ထမင္းစားခ်ိန္အမီေရာင္းတဲ့ လမ္းေလ်ာက္ ေရွာ့ပင္းဧရိယာေတြပါ ေပၚလာတာပဲ။ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္ အံမယ္ ရံုုးတက္လူတန္းစားကလဲ မဝယ္မရွိဘဲေနာ္ ေန႔တိုုင္း ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး စည္းကား လူေတြမ်ား အဝယ္မ်ားေနၾကတာပါပဲ။ သူ႔အရပ္နဲ႔ သူ႔ဇာတ္ပဲေျပာရမလား။ ထားေတာ့။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8hLtwFyjm3I/TyDpVcAWakI/AAAAAAAAEaY/2XsTO6FPjao/s1600/32.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8hLtwFyjm3I/TyDpVcAWakI/AAAAAAAAEaY/2XsTO6FPjao/s200/32.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701813682755234370" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-5VBiMDTTkCc/TyDpWUS-xYI/AAAAAAAAEak/F9TXs3zE284/s1600/33.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5VBiMDTTkCc/TyDpWUS-xYI/AAAAAAAAEak/F9TXs3zE284/s200/33.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701813697865762178" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-JIHpJ-EpavQ/TyDrYgRhgbI/AAAAAAAAEbM/flTgE7YaCw0/s1600/%25E1%2581%2583%25E1%2581%2581%2B%25E1%2580%25A1%25E1%2580%2585%25E1%2580%25AC%25E1%2580%25B8.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-JIHpJ-EpavQ/TyDrYgRhgbI/AAAAAAAAEbM/flTgE7YaCw0/s200/%25E1%2581%2583%25E1%2581%2581%2B%25E1%2580%25A1%25E1%2580%2585%25E1%2580%25AC%25E1%2580%25B8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701815934463869362" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mBXQxMMkOPM/TyDpVMVEfSI/AAAAAAAAEaM/KUb5zCKuN30/s1600/31.JPG"></a><br /><br />ေၾကးသြန္းရုုပ္ေလးေတြပါ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ဖိုု႔ သက္သက္လုုပ္ထားေပးတယ္ထင္တယ္။ ဘာအထိန္းအမွတ္မွေတာ့ ဟုုတ္ဟန္မတူဘူး။ ကိုုယ္မသိတာလဲျဖစ္နိုုင္ပါတယ္ေလ။ သိုု႔မဟုုတ္ အီတလီ ျမိဳ႕ေလးနဲ႔တူေအာင္ လုုပ္ထားတာလားမွ မသိတာ ဥပမာ ကိုုယ္တိုု႔ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/11/blog-post_09.html">မကၠစီကိုု </a>သြားတံုုးက ဆိုု လမ္းေပၚမွာ အဲ့လိုု ဘာညာဘာညာ ေၾကးသြန္းရုုပ္ေတြ ခံုုေတြ မ်ားမွမ်ား။ အနုုပညာေပါ့။ ေျပာသားပဲ သူ႔အရပ္နဲ႔သူ႔ဇာတ္ပါဆိုု။ ေအာ္ ေမ့ေတာ့မလိုု႔ ေနာက္မွာ သတိထားၾကည့္................ ေတြ႔လာ?<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AmGF0Vs79-8/TyDpXqhKRQI/AAAAAAAAEa8/X7yXJqKAjbU/s1600/35.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AmGF0Vs79-8/TyDpXqhKRQI/AAAAAAAAEa8/X7yXJqKAjbU/s200/35.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701813721010685186" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-hS89_Kcvg98/TyDpWolJaoI/AAAAAAAAEaw/Tj0nVgu1AOQ/s1600/34.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-hS89_Kcvg98/TyDpWolJaoI/AAAAAAAAEaw/Tj0nVgu1AOQ/s200/34.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701813703310666370" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-97abzgVOhqc/TyDuYXmk3HI/AAAAAAAAEcI/ePrnIvFPZvs/s1600/40.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-97abzgVOhqc/TyDuYXmk3HI/AAAAAAAAEcI/ePrnIvFPZvs/s200/40.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701819230671133810" border="0" /></a><br /><br /><br />ေတြ႔တယ္ေနာ္။ ဒီလိုု ခံုုတန္းေလးေတြလဲရွိတယ္။ ဟိုုဟိုုဒီဒီ ေလ်ာက္ပံုုရိုုက္ျဖစ္ၾကတာပါပဲ။ ဝယ္စရာေတာ့လဲ ေထြေထြထူးထူး မေတြ႔တာပါတယ္။ သူ႔ဆီမွာ ေရာင္းတဲ့ ပစၥည္းအမ်ားစုု ဘန္ေကာက္ထဲမွာ ဝယ္လိုု႔ရတာမ်ိဳးေတြပဲ။ နိုုင္ငံျခားက လာတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းမွာပါ။ ေနာက္ျပီး အီတလီနဲ႔ ဆိုုင္တာမ်ိဳး ေရာင္းတာလဲ မေတြ႔ဘူး၊ တျခားနိုုင္ငံေတြမွာဆိုု အဲ့လိုုရွိတယ္ေလေနာ္။ တရုုတ္တန္းေရာက္ေနရင္ ဘယ္နိုုင္ငံက တရုုတ္တန္းျဖစ္ျဖစ္ တရုုတ္ပစၥည္းေတြကိုုေတြ႔ရမယ္။ ခုုေတာ့ ဒီလိုုမဟုုတ္။ ထားေတာ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုုေနရာေလးေတြေတာ့ ၾကိဳက္တယ္၊ ပထမပံုုကိုုၾကည့္ တံတားေလးေလ ေအာက္မွာ ေရေတြလဲရွိတယ္။ ၾကည္ၾကည္ေလးေတာ့မဟုုတ္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ရပါတယ္ေလ။ ေနာက္ ဒုုတိယ ပံုုကိုုၾကည့္ မိုုက္တယ္ ေတြ႔လား အဲ့ေနရာကိုုေရာက္ဖိုု႔ အိမ္ၾကိဳ အိမ္ၾကားကေနတက္ရတာ တကယ့္ အီတလီလိုုပဲ သိုု႔ေသာ္ ညစ္ေတာ့ ညစ္ပတ္မေန။ ေနာက္ တတိယ ပံုုက ကြက္လပ္ကိုုၾကည့္ မိုုက္တယ္ေနာ္။ ဇိုုကိုုလိုု လိုုလိုု ဘာလိုုလိုုနဲ႔။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-NAhxc0fWicw/TyDuVvA73YI/AAAAAAAAEbY/zKcdB5Dz3H8/s1600/36.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-NAhxc0fWicw/TyDuVvA73YI/AAAAAAAAEbY/zKcdB5Dz3H8/s200/36.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701819185416101250" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-ltOEruZkL3A/TyDuV7iiCiI/AAAAAAAAEbk/C5mVhfR3ZDg/s1600/37.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ltOEruZkL3A/TyDuV7iiCiI/AAAAAAAAEbk/C5mVhfR3ZDg/s200/37.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701819188778240546" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-yVefrqXPuAo/TyDuWnFH4YI/AAAAAAAAEbw/H0JajbDEye4/s1600/38.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-yVefrqXPuAo/TyDuWnFH4YI/AAAAAAAAEbw/H0JajbDEye4/s200/38.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701819200466051458" border="0" /></a><br /><br /><br />ခုုနက ကြက္လပ္ပဲ အန္ဂယ္မတူတာ ဓါတ္တိုုင္ကေတာ့ တူတူပဲေတြ႔လား။ ေကာ္ဖီေသာက္ေနၾကေသာ ေမာင္နဲ႔ ကိုုယ္။ ေဒၚသလင္းက အိမ္သာလားမသိဘူး ခဏသြားတာ ပံုုမွာ သူမပါဘူး။ ဟိဟိ။ စကားမစပ္ ဒုုတိယ ပံုုမွာ ေသခ်ာၾကည့္ပါ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2010/04/blog-post.html">ကိုုယ့္လက္ကေလးေတြ</a>လွမွလွပဲေနာ္။ ျမန္မာနိုုင္ငံမွာ စိုုးစိုုးျပီးရင္ အလွဆံုုး ဟိဟိ။ သူကေတာ့ မင္းသမီးမိုု႔ အေလ်ာ့ေပးလိုုက္မယ္။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lC1lsWQLtDg/TyDuXWHPH3I/AAAAAAAAEb8/J9nrj1Fb6X4/s1600/39.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-lC1lsWQLtDg/TyDuXWHPH3I/AAAAAAAAEb8/J9nrj1Fb6X4/s200/39.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701819213091381106" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-XOIf3yAoYuk/TyDyYJUkGVI/AAAAAAAAEcc/WbTCD08y3Rs/s1600/41.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-XOIf3yAoYuk/TyDyYJUkGVI/AAAAAAAAEcc/WbTCD08y3Rs/s200/41.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701823624884001106" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါေတြကေတာ့ ေနာက္ထပ္ ကိုုယ့္လက္ရာ ပန္းပိုု႔ထရိတ္ေတြပါ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_aK4qW2IUcs/TyDyalyqBxI/AAAAAAAAEdI/q8eaTbXXA-4/s1600/45.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_aK4qW2IUcs/TyDyalyqBxI/AAAAAAAAEdI/q8eaTbXXA-4/s200/45.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701823666886149906" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-woDCxLjt1u4/TyDyZbm0y4I/AAAAAAAAEc0/PzonZiEAizE/s1600/43.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-woDCxLjt1u4/TyDyZbm0y4I/AAAAAAAAEc0/PzonZiEAizE/s200/43.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701823646972300162" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-AzTCBbz0DoQ/TyDyaF5i6MI/AAAAAAAAEdA/-ATi8X3ZLjg/s1600/44.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AzTCBbz0DoQ/TyDyaF5i6MI/AAAAAAAAEdA/-ATi8X3ZLjg/s200/44.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701823658325108930" border="0" /></a><br /><br /><br />တူတူညီညီ မ်ားၾကသည္................ပဲ..................<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LE0a-pbrulI/TyDzOHCidFI/AAAAAAAAEdY/fNG-pVr1LVg/s1600/46.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-LE0a-pbrulI/TyDzOHCidFI/AAAAAAAAEdY/fNG-pVr1LVg/s200/46.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701824551984460882" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-Jk6aGEerCso/TyDzOQmSkTI/AAAAAAAAEdk/eGHOXhsiA_0/s1600/47.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Jk6aGEerCso/TyDzOQmSkTI/AAAAAAAAEdk/eGHOXhsiA_0/s200/47.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701824554550333746" border="0" /></a><br /><br /><br />ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ ပန္းပံုုေတြ။ အရင္ကလိုု <a href="http://chenaddy.blogspot.com/search/label/%E1%80%95%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%96%E1%80%BC%E1%80%B2%E1%82%95%20%E1%80%80%E1%80%97%E1%80%BA%E1%80%AC%E1%80%99%E1%80%BA%E1%80%AC%E1%80%B8">ပန္းကဗ်ာေတြ</a> ေရးခ်င္ေပမယ့္ ပန္းနာမည္မသိတာရယ္ အင္စပေရးရွင္း မရတာရယ္ေၾကာင့္မေရးျဖစ္ျပန္ဘူး။ ခက္တာပဲ ကဗ်ာ ေရးတယ္ဆိုုတာကလဲ ဖီလင္လာမွေလေနာ္။ အခ်ိန္မ်ားမ်ား နားရရင္ေတာ့ ေရးျဖစ္မယ္ထင္တာပဲ။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-CJxurN0wFzU/TyDzRK7NK0I/AAAAAAAAEeI/HeVdnM9oisU/s1600/50.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-CJxurN0wFzU/TyDzRK7NK0I/AAAAAAAAEeI/HeVdnM9oisU/s200/50.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701824604567055170" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-PIwHLCTdquA/TyDzQNGMV8I/AAAAAAAAEd8/ULfHztkAo4U/s1600/49.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-PIwHLCTdquA/TyDzQNGMV8I/AAAAAAAAEd8/ULfHztkAo4U/s200/49.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701824587970140098" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-49DmVSh1qzQ/TyDzvu7v4EI/AAAAAAAAEeg/Bb11mUtMDcs/s1600/51.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-49DmVSh1qzQ/TyDzvu7v4EI/AAAAAAAAEeg/Bb11mUtMDcs/s200/51.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701825129629081666" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါကေတာ့ ပါလီယိုု က ျပန္ထြက္လာပါျပီ။ ကားပတ္ခ္ မွာ ရိုုက္ထားၾကတာပါ။ ကားပတ္ခ္ကေတာ့ က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္းပါပဲ။ ေနေတာ့ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္ အဲ့ေန႔က သီခ်င္းတပုုဒ္ ကိုုေတာင္ သတိရမိေသးေတာ့တယ္။<br /><br />xxxxxxxxxxx....... ေနပူပူ ဆန္းေဒး ေန႔တေန႔မွာ ကြယ္.......ပါလီယိုုလမ္းထဲ ေလ်ာက္မိျပန္တယ္.............xxxxxxxxxxx<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-poekU1J2ngc/TyDzvxb2yGI/AAAAAAAAEew/zo7cgZ18_Gs/s1600/52.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-poekU1J2ngc/TyDzvxb2yGI/AAAAAAAAEew/zo7cgZ18_Gs/s200/52.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701825130300622946" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-eo8fFzrepSk/TyDzwquaxXI/AAAAAAAAEe4/VbZv5rzTVKM/s1600/53.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eo8fFzrepSk/TyDzwquaxXI/AAAAAAAAEe4/VbZv5rzTVKM/s200/53.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701825145679299954" border="0" /></a><br /><br /><br />ေနာက္ေန႔မွာ ေခါဝ္ရိုုဝ္ အေၾကာင္းဆက္မယ္ေနာ္.......ဝုုိင္ျခံ အေၾကာင္းလဲ က်န္ေသးတယ္။ ေနာက္တပိုုင္းေတာ့ ထပ္ေမွ်ာ္အံုုး။<br /><br /><br />A Chen<br />10:22 AM<br />Friday<br />27th Jan 2012<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-7570915595529166195?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-84520179128519456292012-01-22T23:15:00.014+07:002012-01-23T02:06:00.585+07:00ကဲ ဒီေခါက္ေတာ့ တီခ်မ္း ခရီးသြားတာေလးေတြ ေရးပါအံုုးမယ္ေနာ္။ အရင္ကလဲ အလုုပ္နဲ႔သြားတာ အေပ်ာ္သြားတာ ဘာဘာညာညာေရးတတ္ပါတယ္။ ပံုုေလးေတြလဲ ေဝေဝဆာဆာနဲ႔ေပါ့ေလ။ ခုုခရီးကလဲ သြားထားတာ ၾကာပါျပီ သူငယ္ခ်င္း အမႀကီးတေယာက္နဲ႔ (သူက ဒီမွာ ခရီးသြားေအဂ်င္စီ ေတြဘာေတြနဲ႔ အရႈပ္ေတြလုုပ္ အဲေလ အလုုပ္ေတြ လုုပ္ေနတဲ့သူပါ) သူ႔ကိုုပဲ စီစဥ္ခိုုင္းရတာပါ။ ကားေတြ ဘာေတြကအစေပါ့။ သူနဲ႔ ဆက္သြယ္ခ်င္ရင္ေတာ့<a href="http://blissofus.blogspot.com/"> ေဒၚသလင္း </a>ကိုုဆက္သြယ္နိုုင္ပါတယ္။ ဒီပိုုစ့္ကိုုလဲ သူ႔ဘေလာခ္ အတြက္ေရးေပးမယ္ ေျပာထားတာပါ။ ၾကာဆိုု လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကတည္းကေပါ့။ နွစ္ကုုန္ပိုုင္းက်ေတာ့ ကိုုယ္လဲ အလည္ေတြလြန္ အလုုပ္ေတြရႈပ္နဲ႔မေရးျဖစ္ပါဘူး။ ၾကားထဲမွာ တျခားဟာေတြ စိတ္ပါတာေလ်ာက္ေရးေနတာလဲ ရွိေတာ့ ကိုုယ့္ ဘူဆန္ ခရီးေတာင္ ၂ ရက္ထဲနဲ႔ ရပ္ထားတာပါ။ အရင္ကေတာ့ ခရီးေတြ ထြက္ရင္ ေရးခ်င္တယ္။ ခုုေတာ့ ခရီးထြက္တာမ်ားလိုု႔ မေရးခ်င္ဘူး။ စိတ္ကလဲ ခက္ပါတယ္။ သူ႔အလိုုလုုိပါမွ ေရးလိုု႔ ထြက္တာကိုုးေလေနာ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၁ နွစ္ကုုန္ပိုုင္းကဆိုု နိုုဝင္ဘာကလဲ ဘန္ေကာက္မွာ ေရေတြႀကီးလိုု႔ ရံုုးက ၃ ပတ္ေလာက္ပိတ္တာနဲ႔ ကိုုယ္လဲ ခြင့္ေရာယူျပီးေတာ့ ရန္ကုုန္ျပန္ တာ ငပလီ နဲ႔ က်ိဳကၠထီးရိုုး ေရာက္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ ဒီဇင္ဘာလ က်ျပန္ေတာ့ ေဟာ္လီးေဒးေတြ နဲ႔ ဆက္ျပီး တခါ ခြင့္ထပ္ယူ တလနီးပါး ျမန္မာျပည္ျပန္ ေတာင္ႀကီး အင္းေလး မန္းတေလး ထပ္ေရာက္ျပန္ပါတယ္။ အဲ့တာေတြလဲ ၾကံဳေတာ့ တင္တာေပါ့ေနာ္။ ေတာင္ႀကီး နားက အသစ္ထပ္မံေတြ႔ရွိတဲ့ သဘာဝ လႈိင္ဂူ ထန္စမ္းဂူ ဆိုုတာလဲ ေရာက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ခုုေတာ့ ၾကာလဲၾကာေနတာနဲ႔ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ေရးေပးလိုုက္တာပါ။ ေဒၚသလင္းေရ ေရာက္ရာအရပ္ကေန ေက်နပ္ေတာ့ေနာ္။ ေရးမယ္ဆိုုျပန္ေတာ့လဲ ပစ္စလက္ခတ္ မေရးခ်င္လိုု႔ ပံုုေတြျပန္ရွာ ျပန္စီ ေသခ်ာ ျပန္တင္ရပါတယ္။ ပံုုေတြ က မ်ားေနေတာ့ ပိုုစ့္ကိုု အပိုုင္းေလးေတြ ခြဲျပီးေရးမယ္ စိတ္ကူးတယ္။ စိတ္ရွည္လက္ရွည္သာ ဘတ္ၾကေပေတာ့ေနာ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-d5WRxcNaCP8/TxxACLLOc0I/AAAAAAAAEUs/S_EnzmYhye0/s1600/4.JPG"></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NuLlVElsZSY/TxxABaIiPEI/AAAAAAAAEUg/TqXT4UKUvc0/s1600/3.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-NuLlVElsZSY/TxxABaIiPEI/AAAAAAAAEUg/TqXT4UKUvc0/s200/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700501621283372098" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-NHkUqHHGNcE/TxxAA3cQNfI/AAAAAAAAEUU/K6ZRKGiviGY/s1600/2.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-NHkUqHHGNcE/TxxAA3cQNfI/AAAAAAAAEUU/K6ZRKGiviGY/s200/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700501611970835954" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-71CAKovpMzA/TxxAAudtbaI/AAAAAAAAEUI/Hdknt7VKpvQ/s1600/1.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-71CAKovpMzA/TxxAAudtbaI/AAAAAAAAEUI/Hdknt7VKpvQ/s200/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700501609561025954" border="0" /></a><br /><br /><br />ပထမဆံုုး သြားမယ္ေန႔ မနက္က အေစာႀကီးထျပီး လမ္းထိပ္ထြက္ေစာင့္ေနတာပါ။ ထံုုးစံအတိုုင္း<a href="http://blissofus.blogspot.com/"> ေဒၚသလင္း</a>က ေနာက္က်ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ အိမ္ကေန ၈ နာရီေလာက္ထြက္ခ်င္တယ္ဆိုုတာကိုု ၉ နာရီေလာက္မွ ေရာက္လာပါတယ္။ ထားေတာ့။ ပံုုေလးေတြက ဆံပင္ညွပ္ထားခါစ ေမာင္ရယ္ ကိုုယ္ရယ္ေပါ့ (ကိုုယ္ကေတာ့ မညွပ္ထားေတာ့ ညွင္းသိုုးသိုုးျဖစ္ေနသလိုုပဲ အဲ့တာေတာင္ ဆီနဲ႔ ဖိထားတာ မမိုုက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ အျပင္မွာ ပိုုေခ်ာတယ္) ေနာက္ဆံုုးပံုုက အတူတူ အမွတ္တရ။ (စကားမစပ္ အမွတ္တရ ကိုု အမွတ္တယ လိုု႔ ေရးရင္ သိပ္မုုန္းပါတယ္ ေနာက္ ခ်စ္တရ္ တိုု႔ ဘာတိုု႔ ေရးရင္လဲ အယမ္းမုုဏ္းပါတရ္) ထားေတာ့။<br /><br />ကိုုယ္တိုု႔ သြားတဲ့ေနရာ က တကယ္ေတာ့ ေခါဝ္ရိုုဝ္ (ေခါဝ္ဆိုုတာက ေတာင္ ရိုုဝ္ ဆိုုတာက ႀကီးတာကိုုေျပာတာ ယိုုးဒယားစကားနဲ႔ေပါ့ အဲ့ေတာ့ တိုုက္ရိုုက္ဘာသာျပန္ရင္ ေတာင္ႀကီးပါပဲ။ ကိုုယ္တိုု႔ သြားဖိုု႔ရည္ရြယ္ထားတာက အဲ့ဒီ က ေနရွင္နယ္ ပတ္ခ္ ေခၚ သဘာဝ လူေတြ ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ထားတဲ့ ပန္းျခံ ကိုုသြားမွာပါ လမ္းမွာ ပါလီယိုု လိုု႔ ေခၚတဲ့ ေနရာကိုု ဝင္ပါမယ္။ အဲ့ဒီ ေခါဝ္ရိုုဝ္က နာခြန္ဝါခ်စီမ ျမိဳ႕နယ္ မွာရွိတာပါ နာခြန္နာေယာခ္ တိုု႔ ဆာရာဘူရီ တိုု႔ နဲ႔ လဲ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ အဲ့ဒီ ေတာင္ႀကီး (လိုု႔ပဲဆက္ေရးပါမယ္) ေနရွင္နယ္ ပတ္ခ္ က ယိုုးဒယားမွာ ဒုုတိယအႀကီးဆံုုး သဘာဝထိန္းသိမ္းဥယာဥ္ပါ။ စတုုရန္း ကီလိုုမီတာ ၂ ေထာင္ေက်ာ္ က်ယ္ပါတယ္။ <br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-d5WRxcNaCP8/TxxACLLOc0I/AAAAAAAAEUs/S_EnzmYhye0/s1600/4.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-d5WRxcNaCP8/TxxACLLOc0I/AAAAAAAAEUs/S_EnzmYhye0/s200/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700501634447995714" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-RNPxltj1G8E/TxxACneLoBI/AAAAAAAAEU8/Fe7YrsXG8fk/s1600/5.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-RNPxltj1G8E/TxxACneLoBI/AAAAAAAAEU8/Fe7YrsXG8fk/s200/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700501642043695122" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-gWMYWCgn-cQ/TxxDku2qijI/AAAAAAAAEVE/DfqoQ0x34NE/s1600/6.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gWMYWCgn-cQ/TxxDku2qijI/AAAAAAAAEVE/DfqoQ0x34NE/s200/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505526675868210" border="0" /></a><br /><br /><br />ကဲ စထြက္ေတာ့မယ္ ဆိုုင္းဘုုတ္အျပာေလးေတြ႔တယ္ေနာ္ အဲ့တာ ကိုုယ့္အိမ္လမ္းထိတ္ပါ။ ဆိြဳင္း ေကာ္လစ္ လိုု႔အမည္တြင္ပါတယ္။ ဆိြဳင္းဆိုုတာ ဒီမွာ လမ္းသြယ္ကိုုေခၚတာေပါ့။ ဖရာထိုုင္း ဆိုုတဲ့ အရပ္ ရခ်ထီဝီ ျမိဳ႕နယ္ မွာ ေနပါတယ္။ ဒုုတိယ ပံုုကိုုၾကည့္ပါ ဆာရာဘူရီ ဘက္ကိုု ဦးတည္သြားပါတယ္။ ဆိုုင္းဘုုတ္ကိုု ေသခ်ာၾကည့္ရင္ေတြ႔မယ္ အယုုဒၶယဘက္ကိုု သြားတာနဲပ တဘက္တည္းပါပဲ။ လမ္းမွာသာ ျပန္ခြဲသြားတာပါ။ တတိယပံုုကေတာ့ ေဒၚသလင္းပါ သူက သူ႔ပံုုေတြ မထည့္နဲ႔ ေျပာပါတယ္။ တီကေတာ့ ထည့္မွာပဲ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zapiM5yg4MM/TxxDk4LBq1I/AAAAAAAAEVU/uGiJzzqxm1M/s1600/7.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-zapiM5yg4MM/TxxDk4LBq1I/AAAAAAAAEVU/uGiJzzqxm1M/s200/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505529177189202" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-Mi3hEUw956o/TxxDls5qjaI/AAAAAAAAEVc/fm3G_TbavkM/s1600/8.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Mi3hEUw956o/TxxDls5qjaI/AAAAAAAAEVc/fm3G_TbavkM/s200/8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505543331450274" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-lBT-WlmoKn4/TxxDlzeukxI/AAAAAAAAEVo/p9f73rkK_ek/s1600/9.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-lBT-WlmoKn4/TxxDlzeukxI/AAAAAAAAEVo/p9f73rkK_ek/s200/9.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505545097515794" border="0" /></a><br /><br /><br />ပံုုမွာပါတဲ့ နာရီကိုုၾကည့္လိုုက္ပါ ထြက္ခြာလာတာ တနာရီ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ရွိပါျပီ ေမာင္ကေတာ့ ကားေပၚေရာက္တာနဲ႔ အိပ္ေတာ့တာပဲ။ တတိယပံုုကေတာ့ လမ္းမွာ ရပ္ျပီး ကားလဲ ဆီျဖည့္ လူလဲ ဆီျဖည့္ပါ။ ေျပာခ်င္တာ တခုုရွိပါတယ္။ ယိုုးဒယားမွာ လူေတြ သြားလာေရး လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရးေတြကြန္ျမဴနီေကးရွင္းေတြအကုုန္လံုုးကိုု အဆင္ေျပေအာင္ လုုပ္ေပးထားပါတယ္။ အမွန္က နိုုင္ငံတနိုုင္ငံမွာ အဲ့တာေတြက အဓိက က်တယ္လိုု႔ကိုုယ္ျမင္ပါတယ္။ အဲ့တာေတြ လုုပ္ေပးနိုုင္လိုု႔ ျပည္သူေတြ အဆင္ေျပရင္ နိုုင္ငံ တိုုးတက္ဖိုု႔ အစပါပဲ။ ယိုုးဒယားက အဲ့တာေတြသိပ္အဆင္ေျပပါတယ္။ လမ္းတေလ်ာက္ ဆီျဖည့္ဖိုု႔ ေနရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ေနရာတိုုင္းမွာလဲ နားနားေနေန လူေတြအဆင္ေျပေအာင္ ၇-၁၁ လိုုမ်ိဳးဆိုုင္ေတြ ဘလက္ကင္ညြန္ လိုုဆိုုင္ေတြ S&amp;P လိုုဆိုုင္ေတြ ရွိပါတယ္။ နားလိုု႔လဲ ရ ေရွာ့ပင္လဲ မလြတ္ေစရ။ ေရာင္းတဲ့လူလဲေရာင္းရ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလဲ။ ေရွာ့ပင္ဆိုုလိုု႔ ဒီနိုုင္ငံ က အစိုုးရက ေရွာ့ပင္ကိုု သိပ္အားေပးပါတယ္။ ကိုုယ္မွတ္မိတာေျပာအံုုးမယ္။ ခရီးပိုုစ့္ဆိုုေပမယ့္ ဆိုုင္ရာဆိုုင္ရာေနရာေတြမွာ နိုုင္ငံအေၾကာင္း ကိုုယ့္အျမင္ေတြလဲ ထည့္ေရးသြားပါမယ္။ ကိုုယ္ဒီေရာက္တာ ၃ နွစ္ရွိပါျပီ။ ပထမ တနွစ္ကေတာ့ သိပ္သတိမထားမိေသးပါဘူး။ ကိုုယ္လဲ သြားလိုုက္ျပန္လိုုက္ မ်ားေနတာနဲ႔ပါ။ ဒုုတိယ နွစ္မွာေတာ့ ၄ လပိုုင္းမွာ သူတိုု႔ အျဖဴအနီေတြ ျဖစ္ၾကေတာ့ သိေနပါျပီ။ အဲ့မွာ အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြျပီးေတာ့ အစိုုးရက ဘာလုုပ္ေပးလဲဆိုုေတာ့ ပိတ္ရက္ေတြအစားျပန္ေပးတာမ်ိဳး၊ အခြန္ေတြ ေလ်ာ့ေပးတာမ်ိဳး လုုပ္ျပီး နိုုင္ငံ့ အေရာင္းအဝယ္ကိုု ျပန္တက္ လာေအာင္လုုပ္ေပးပါတယ္။ စတာစတာေတြေပါ့။ တစြန္းတစ ေလ့လာမိတာေလးေတြပါ။ နိုုင္ငံေရးကိုု သိလွလဲ မဟုုတ္ပါဘူး။ ထားေတာ့။ ေတာ္ၾကာ သားစိုုးလိုု လူသိရွင္ၾကားေတာင္းပန္ေနရအံုုးမယ္ အစကတည္းက တီခ်မ္း<br />ဆိုုေစာင့္ၾကည့္တဲ့သူေတြက မ်ားေနတာ တခုုခုုမွားတာနဲ႔ ဝိုုင္းေျပာၾကမယ္ဆိုုတာခ်ည္းပဲ ေၾကာက္လိုု႔ေတာ့ မဟုုတ္ပါဘူး။ လာထားပဲ။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-VHEdph4cjMM/TxxD3JFb3ZI/AAAAAAAAEWE/EgMM0nf_WFo/s1600/11.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-VHEdph4cjMM/TxxD3JFb3ZI/AAAAAAAAEWE/EgMM0nf_WFo/s200/11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505842954788242" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-6-fA3yk15no/TxxDmmqx9gI/AAAAAAAAEV0/2UPMdy3cAP0/s1600/10.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-6-fA3yk15no/TxxDmmqx9gI/AAAAAAAAEV0/2UPMdy3cAP0/s200/10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505558838277634" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-gQwxT1kZf7M/TxxD3UZJ29I/AAAAAAAAEWQ/AR35Dix3T0c/s1600/12.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-gQwxT1kZf7M/TxxD3UZJ29I/AAAAAAAAEWQ/AR35Dix3T0c/s200/12.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505845990284242" border="0" /></a><br /><br /><br />ေမာင္က ဘာစားတာလဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ငါးလံုုးေၾကာ္ထင္တယ္။ တုုတ္နဲ႔ထိုုးျပီး ကင္တာလား ေၾကာ္တာလား တခုုခုုပဲ ကိုုယ္ကေတာ့ ဝက္သားေပါက္စီေလးစားတယ္။ ေနာက္ အိုုက္ခရမ္လဲ စားၾကေသးတယ္။ ေရေတြ ကြ်ဲရိုုင္းေတြ ဆက္လက္ရမယ့္ ခရီးအတြက္ ရိကၡာေတြ ဝယ္တယ္။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-HMgZ4uqGGBs/TxxGyTuNHOI/AAAAAAAAEZQ/0tCIZg1JXTA/s1600/13.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-HMgZ4uqGGBs/TxxGyTuNHOI/AAAAAAAAEZQ/0tCIZg1JXTA/s200/13.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700509058445679842" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-bei4Z5GaQCY/TxxD4EGCcZI/AAAAAAAAEWs/VUgdvCn8fUY/s1600/14.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-bei4Z5GaQCY/TxxD4EGCcZI/AAAAAAAAEWs/VUgdvCn8fUY/s200/14.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700505858795008402" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4dWvmdIL1BI/TxxG_mxeOlI/AAAAAAAAEZc/SAMF10O5hZQ/s1600/15.JPG"> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4dWvmdIL1BI/TxxG_mxeOlI/AAAAAAAAEZc/SAMF10O5hZQ/s200/15.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700509286897957458" border="0" /></a><br /><br /><br />ေနာက္တခါ ထပ္ျပီး ခရီးဆက္ၾကရျပန္ပါတယ္။ ၾကည့္ပါအံုုး လမ္းခရီးက သာလိုုက္တာ လမ္းေတြဆိုုတာ ၁၀ လမ္းသြားေတြလား ၁၂ လမ္းသြားေတြလား ျဖဴးေနတာပဲ နိုုင္လြန္ကတ္တရာဆိုုတာ ကိုုယ့္နိုုင္ငံမွာ မဲမဲ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ေနပူရင္ ေဘးကိုု ေပ်ာ္ထြက္တာမ်ိဳးပဲ ျမင္ဖူးတဲ့ ကိုုယ့္အတြက္ေတာ့ အရာရာဟာ အထုုးအဆန္းေတြခ်ည္းပါပဲေလ။ ေအာ္ လမ္းကိုုဒီလိုုေကာင္းေအာင္လဲ ခင္းလိုု႔ ရတာလားေပါ့ေလ ကိုုယ္တိုု႔ နိုုင္ငံက လမ္းေတြက ေတာ့ ဘယ္အစိုုးရပဲ တက္တက္ ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏခဏ ျပင္ျပီး ျပန္ပ်က္လဲ ခဏခဏ ထပ္ျပင္လဲ ထပ္ပ်က္ ခဏခဏ ျဖစ္ေနတာပါလားေပါ့။ ရုုပ္ရွင္ သမားေတြ ေျပာသလိုု နည္းပညာ အားနည္းတာမဟုုတ္ပါဘူး ျမန္မာျပည္ကလဲ အင္ဂ်င္နီယာေတြအမ်ားႀကီးထြက္တာကိုုးေနာ္။ (စလံုုးေရာက္ကုုန္တာေတာ့ တဘာသာေပါ့) နည္းပညာအားနည္းတာ မဟုုတ္ရင္ ပစၥည္းပိုုင္းအားနည္းလိုု႔ေပါ့လိုု ရိုုးရိုုးေလးပဲ ေတြးထင္ခဲ့တာ ဆရာသမားတေယာက္ေျပာမွ ကိုုယ္လဲ ဟင္ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ သူေျပာတာကေတာ့ ခဏခဏပ်က္မွ လမ္းျပင္လုုပ္သား ျမဴနီစီပယ္ေတြအလုုပ္ရွိမွာေပါ့တဲ့။ ေအာ္ အင္း.......ဟုုတ္သား ဟုုတ္သလိုုလိုုပဲ ေပါ့။ ထားပါ။ နိုုင္ငံေရး အေၾကာင္းသိပ္မသိပါဘူး။ မသိဆိုု လမ္းပ်က္တာ နိုုင္င့ေရးနဲ႔ ဘာဆိုုင္သလဲေနာ္။ မီးပ်က္တာလဲ မဆိုုင္ပါဘူးေပါ့ ခုုေတာ့ မီးပ်က္တာလဲလႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေျပာေနၾက လမ္းပ်က္တာလဲ ေျပာေနၾကေတာ့လဲ ေအာ္ ဒီမိုုကေရစီ နိုုင္ငံေရးနဲ႔ေတာ့ အဲ့တာေတြက ဆိုုင္မယ္ထင္ျပန္တာပဲေပါ့ေနာ္။ (အင္း နီးေတာ့ နီးေနျပီထင္တယ္) အိုု ဘာတဲ့ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုုပိုုင္ခြင့္ဆိုုတာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရး အခ်က္ဘယ္ေလာက္ဆုုိလား..........ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီခရီးထြက္တဲ့ အေၾကာင္းပဲ ဆက္ေရးေတာ့မယ္ ကိုုယ္ကအဲ့လိုုပဲ ေတာင္ဆိုု ေျမာက္ေရာက္တတ္လြန္းလိုု႔ ။ ေတြ႔တယ္မွလား လူပ်င္းေတြကေတာ့ ကားေပၚေရာက္တာနဲ႔ အိပ္ေတာ့တာပဲ ပတ္ဝန္းက်င္ေလ့လာရမွန္းလဲမသိ အဲ့တာေၾကာင့္လဲ မတိုုးတက္တာေနမွာ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-qQ9N763Enr8/TxxEXru-V2I/AAAAAAAAEXA/7mYDrhWJFXg/s1600/16.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-qQ9N763Enr8/TxxEXru-V2I/AAAAAAAAEXA/7mYDrhWJFXg/s200/16.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506402011633506" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/--yUZhhHpouA/TxxEX2ipGmI/AAAAAAAAEXM/tysCAvxEqiM/s1600/17.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--yUZhhHpouA/TxxEX2ipGmI/AAAAAAAAEXM/tysCAvxEqiM/s200/17.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506404912700002" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-N3cHlD4WWh4/TxxEtguyhMI/AAAAAAAAEYk/b9suojJRBcQ/s1600/24.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-N3cHlD4WWh4/TxxEtguyhMI/AAAAAAAAEYk/b9suojJRBcQ/s200/24.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506777015190722" border="0" /></a><br /><br /><br />ေဟာ......ေရာက္ပါျပီလမ္းမွာဝင္မယ့္ ပါလီယိုု ဆိုုတဲ့ေနရာ ဒီေနရာမွာ အဲ့ဒီ ပါလီယိုုေလ်ာက္လမ္း palio walking street သူက ခုုနက ဆာလာဘူရီ ဘက္ကိုုသြားတဲ့ လမ္းတဝက္ေလာက္မွာ ရွိတာပါ။ေခါဝ္ရိုုဝ္ (ေတာင္ႀကီး ေမ့မွာစိုုးလိုု႔) ဘက္ကိုုသြားလိုု႔ရွိရင္ အသြားမွာ ဝင္ရင္လဲရသလိုု အျပန္မွာ ဝင္ရင္လဲ ရပါတယ္။ လမ္းေပၚမွာပဲ ရွိတာပါ။ သိပ္လဲအထင္ႀကီးမေနၾကပါနဲ႔။ အမွန္ကေတာ့ ပါလီယို ေရွာ့ပင္း street လိုု႔ေျပာရင္ေတာင္ ပိုုမွန္မယ္။ သူက အဲ့ဒီေနရာ ကြက္ကြက္ကေလးကိုု အီတလီ ပံုုစံျမိဳ႕ငယ္ေလးတခုုလိုုလုုပ္ထားတယ္။ အေဆာက္အဦးေတြ လမ္းေတြ ကြက္လပ္ေတြ က အစေပါ့။ ေနာက္ သူက ေဆာက္ထားတာ သိပ္မၾကာေသးဘူး။ အသစ္ေပါ့။ အရင္ကေတာ့ ဝင္ေၾကးေကာက္တယ္ေျပာတယ္။ ကိုုယ္တိုု႔ သြားေတာ့ ဝင္ေၾကးမေကာက္ေတာ့ဘူး။ ပံုုမွာျပထားတာ ေနာက္ဘက္ ကားပါကင္နားပါ။ ဝင္ေပါက္ကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ ဘယ္ဘက္က ဝင္ဝင္ရတယ္။ ေျမပံုုေလးေတြရွိတယ္။ You are here ဆိုုတာမ်ိဳးေလ။ ေရွာ့ပင္းေတြကေတာ့ အစံုုပါပဲ။ ေျပာရမယ္ဆိုုရင္ ပစၥည္းအမ်ားစုုက ဘန္ေကာက္နားက ခ်ပ္တူခ်ပ္မားကက္က နဲ႔ေတာင္တူေသးတယ္။ ဆူဗီးနီးယားေလးေတြ၊ အက်ၤီ အဝတ္အစားေတြ။ ေကာ္ဖီဆိုုင္ေတြ စားေသာက္ဆိုုင္တန္းေတြရိွမယ္ မနက္ ၁၀ နာရီ ကေန ည ၁၀ နာရီ အထိဖြင့္ပါတယ္။ စတိုုးဆိုုင္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိျပီး စတားဘတ္ခ္စ္ ေကာ္ဖီဆိုုင္လဲရွိပါတယ္။ ခုုေနာက္ပိုုင္းမွာ အီတလီ လမ္းၾကားဆိုုျပီး နာမည္ႀကီးလာတာေပါ့။ သူက ထူးတာကေတာ့ ဓါတ္ပံုုရိုုက္စရာေနရာေလးေတြပါ လုုပ္ထားေပးတယ္။ စားသံုုးသူ ကိုုစြဲေဆာင္နည္းတမ်ိဳးေပါ့။ ျပီးေတာ့ သူက ေခါဝ္ရိုုဝ္ရဲ႕ ေအာက္လက္ရြာလိုု႔လဲ နာမည္ေပါက္ေသးတယ္။ အင္း.....ကိုုယ္သတိထားမိတာေနာက္တခုု။ ဒီက ဘန္ေကာက္အျပင္ဘက္က ျမိဳ႕ ေသးေသး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲ့လိုု outlet ဆိုုင္ေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိတယ္။ ဥပမာ ဖက္ထရားတိုု႔ ဖူးကက္တိုု႔ ဟြာဟင္တိုု႔လိုု ကမ္းေျခ ျမိဳ႕ေတြမွာ ရွိတတ္သလိုု ခ်င္းမိုုင္လိုု ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ မ်ိဳး မဲေစာက္လိုု နယ္စပ္ျမိဳ႕ေတြမွာလဲ ရွိတတ္တယ္။ ေဖာ္ရိန္နာမ်ားတာရယ္၊ export import မ်ားျပီး demand မ်ားလိုု႔လဲျဖစ္နိုုင္တယ္။ အဲ့ဒီ စက္ရံုုေတြမွာ လုုပ္ေနတဲ့ လူမ်ားစုုကေတာ့ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းစြာနဲ႔ သိသာစြာ ကိုုယ္တိုု႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြပဲေပါ့။ ကိုုယ့္အေတြ႕အၾကံဳအရေတာ့ ဒီက လူေတြက ကိုုယ္ေတြထက္ယွဥ္ရင္ အလုုပ္လုုပ္တာမွာ နည္းနည္းပိုုညံ့ျပီးေတာ့ ပ်င္းေပမယ့္ ဒီလိုု လုုပ္စားေနရာမွာက်ျပန္ေတာ့ ပိုုေတာ္ေနျပန္ေရာ္။ ဥပမာ လက္ျဖစ္ handy crafts ေလးေတြ၊ ေနာက္ ဒီလိုု မဟုုတ္တာကိုု အဟုုတ္လုုပ္ျပီး ေစ်းေရာင္းနည္းေလးေတြ ေတာ့ သူတိုု႔မိုု႔လိုု႔ စဥ္းစားတတ္ပေလ လိုု႔ ေျပာရမလိုုပဲ။ ဖတ္ထရားနားက ေရေပၚေစ်းလိုုဟာမ်ိဳး ဟြာဟင္က နွစ္တရာ ျမိဳ႕ေဟာင္း ဆိုုတာလိုုဟာမ်ိဳးေတြဟာ တကယ္ေတာ့ ရိုုက္စားမွ တကယ့္ကိုု ရိုုက္စားပဲ ရေကာက္နဲ႔ေရာ ယပလက္နဲ႔ပါရိုုက္စားတာပါ။ ထားေတာ့။ သူမ်ားနိုုင္ငံ မေကာင္းေၾကာင္းေတြ သိပ္မေျပာခ်င္ဘူး။ ကိုုယ့္နိုုင္ငံကလဲ မေကာင္းေတာ့။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-I4G07P1TIY8/TxxEs1HEZZI/AAAAAAAAEYU/mEpUDoRPuTI/s1600/23.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-I4G07P1TIY8/TxxEs1HEZZI/AAAAAAAAEYU/mEpUDoRPuTI/s200/23.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506765305865618" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-WuH_hIZHAPs/TxxEsiEPKYI/AAAAAAAAEYE/UmlwCBADOlk/s1600/22.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WuH_hIZHAPs/TxxEsiEPKYI/AAAAAAAAEYE/UmlwCBADOlk/s200/22.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506760193714562" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xDqhKzCYdiY/TxxEZZpDBzI/AAAAAAAAEXw/PyrGtS0Mc74/s1600/20.JPG"> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-xDqhKzCYdiY/TxxEZZpDBzI/AAAAAAAAEXw/PyrGtS0Mc74/s200/20.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506431514674994" border="0" /></a><br /><br /><br />အိမ္သာဆိုုင္းေလးေတြက မိုုက္လိုု႔ တကူးတက ကိုုရိုုက္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္တခုုက အိမ္သာထဲက ဆိုုင္းပါ ျပင္သစ္လိုုပါေရးထားေသးတယ္။ ဒီေနရာမွာ အန္ပါထင္တယ္ ေဝါ့........ေနာက္တခုု ေျပာရမွာ ဒီကအမ်ားသံုုး အိမ္သာ အမ်ားစုုဟာ သိပ္သန္႔တယ္ဆိုုတာပါပဲ။ ေအးေလ သူတိုု႔ဆီမွာ ဗံုုးေတြဘာေတြမေပါက္လိုု႔ေနမွာေပါ့။ အိုုကိုုယ္လဲ ဘာေတြေျပာမိေနျပန္ပလဲမသိဘူး။ ထားေတာ့။ အိမ္သာက ဆိုုင္းဘုုတ္ေလးေတြလွတယ္ အိမ္သာလဲသန္႔တယ္ ဒီေလာက္ဆိုုရျပီ။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-k5S_4ayUcpA/TxxEuZDsdJI/AAAAAAAAEYs/5mopeqy1eUg/s1600/25.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-k5S_4ayUcpA/TxxEuZDsdJI/AAAAAAAAEYs/5mopeqy1eUg/s200/25.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506792135259282" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-0cJ4FNUG5JM/TxxFqaUr3YI/AAAAAAAAEY4/1QOD1RdOKic/s1600/26.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0cJ4FNUG5JM/TxxFqaUr3YI/AAAAAAAAEY4/1QOD1RdOKic/s200/26.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700507823267110274" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-LbrroNxLscs/TxxFqo8Wj4I/AAAAAAAAEZE/n7cIkgtT5RM/s1600/27.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-LbrroNxLscs/TxxFqo8Wj4I/AAAAAAAAEZE/n7cIkgtT5RM/s200/27.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700507827191582594" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါေလးေတြကေတာ့ ပန္းပံုုရိုုက္ရတာၾကိဳက္တဲ့ ကိုုယ့္လက္ရာေလးေတြပါ။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2ZQ_xf_HaLQ/TxxEYjtvarI/AAAAAAAAEXk/gxEEoNkarEo/s1600/19.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-2ZQ_xf_HaLQ/TxxEYjtvarI/AAAAAAAAEXk/gxEEoNkarEo/s200/19.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506417038846642" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-jC2uMf9SIP0/TxxEsg2pPxI/AAAAAAAAEX8/93ADjnCuyGQ/s1600/21.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-jC2uMf9SIP0/TxxEsg2pPxI/AAAAAAAAEX8/93ADjnCuyGQ/s200/21.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506759868268306" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-KEgS_U5aa4s/TxxEYTfu4bI/AAAAAAAAEXY/ynWTaRYaTuk/s1600/18.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-KEgS_U5aa4s/TxxEYTfu4bI/AAAAAAAAEXY/ynWTaRYaTuk/s200/18.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700506412685124018" border="0" /></a><br /><br /><br />ပထမပံုုက နန္းညီအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ပန္းခ်ီဆရာရဲ႕ ပံုုကိုု ေကာ္ပီဆြဲထားတာပါ။ အလယ္ပံုုက အိမ္သာထဲက ပန္းခ်ီကားေလးပါ။ သေဘာက်လိုု႔။ အိမ္သာေလးက သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းေလးနဲ႔ ပံုုေလးေတြနဲ႔ ဆိုုေတာ့ တကယ့္ကိုု နာမည္နဲ႔လိုုက္ေအာင္ တအိမ္လံုုးမွာ အသာယာဆံုုးေပါ့။ ေနာက္ဆံုုးပံုုကေတာ့ ျမင္ကြင္းက်ယ္နဲ႔ရိုုက္ထားတဲ့ ပံုုပါ။ ေမာင္နဲ႔ ဝင္ေပါက္ဘက္က တေနရာရာေပါ့။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-P7GHKq03nGM/TxxKrtXWGlI/AAAAAAAAEZo/3Ct2rWPmBCs/s1600/28.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-P7GHKq03nGM/TxxKrtXWGlI/AAAAAAAAEZo/3Ct2rWPmBCs/s200/28.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700513343116548690" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-xxNK-emAZgk/TxxKr2MoQGI/AAAAAAAAEZw/WAVMb1YYvS8/s1600/29.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-xxNK-emAZgk/TxxKr2MoQGI/AAAAAAAAEZw/WAVMb1YYvS8/s200/29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700513345487519842" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-gtQ6ZtZyq2M/TxxKsMPfQBI/AAAAAAAAEaA/Mb4bIwDz7s8/s1600/30.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gtQ6ZtZyq2M/TxxKsMPfQBI/AAAAAAAAEaA/Mb4bIwDz7s8/s200/30.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700513351405092882" border="0" /></a><br /><br /><br />ပထမပံုုက အိမ္သာနားကိုုသြားတဲ့ လမ္းၾကားေလးပါ။ ပန္းေတြနဲ႔ ေတြ႔လား ဘယ္ေလာက္သာယာေအာင္လုုပ္ထားသလဲ။ ေဘးပံုုေတြကေတာ့ ျမိဳ႕ငယ္ေလးနဲ႔ တူေအာင္လုုပ္ထားတဲ့ေနရာေလးေတြေပါ့။ ေအာက္မွာလဲ ပံုုေတြ ရွိေသးတယ္။ေနာက္ေန႔က်ဆက္ျပီး အားေပးၾက ၾကည့္ၾကအံုုး။<br /><br /><br />A Chen<br />2:03 AM<br />Monday<br />23th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-8452017912851945629?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-40551983514041019552012-01-21T01:51:00.010+07:002012-01-21T21:44:57.386+07:00one more day with you<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-s0o-tb-8hKE/Txm7-LvuyFI/AAAAAAAAET8/aQZYiu89lqY/s1600/one%2Bmore"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 282px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-s0o-tb-8hKE/Txm7-LvuyFI/AAAAAAAAET8/aQZYiu89lqY/s400/one%2Bmore" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699793480393345106" border="0" /></a><br /><br /><br />မေန႔ညက <a href="http://www.facebook.com/pages/%E5%B9%BE%E7%B1%B3Jimmy/286625788624">ဂ်င္မီ</a> ရဲ႕ စာအုုပ္ မသစ္တသစ္ေလးတအုုပ္ကိုု ဘတ္မိတယ္။ အရင္ကလဲ ဂ်င္မီစာေလးေတြ ဘာသာျပန္ခဲ့တာရွိပါတယ<span style="text-decoration: underline;">္<a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/03/blog-post_7041.html"> ျပတင္းေပါက္က ေကာင္ေလး၊ </a></span><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/03/blog-post_10.html"><br />ျ</a><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/03/blog-post_10.html">ပတင္းေပါက္က ေကာင္မေလး</a> နဲ<a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/03/blog-post_20.html">႔ ျပတင္းေပါက္မွ ေစာင့္ၾကည့္သူေလးမ်ား</a> ဆိုုတာေတြရယ္၊<br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/03/blog-post_20.html"></a>ေနာက္<a href="http://chenaddy.blogspot.com/search/label/%E1%80%B1%E1%80%95%E1%80%B8%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%99%E1%80%BA%E1%80%AC%E1%80%B8%28letters%29"> ေပးစာေလးေတြ</a> ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ အခုုလဲ ဘတ္မိတဲ့ စာအုုပ္ေလးတအုုပ္ကိုု ျပန္ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ တူတူခံစားၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္။<br /><br /><br />ခ်စ္ရဲတဲ့ ရစ္ကီေရ....<br /><br />ဒီေန႔ ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကတိကိုုအေကာင္အထည္ေဖာ္မယ္လိုု႔ ငါဆံုုးျဖတ္လိုုက္တယ္။<br />ဒါက ငါ့အတြက္ တေယာက္ထဲ ဒီေလာက္ေဝးေဝးကိုု ပထမဆံုုးသြားဖူးတာပါ။<br />ငါ.....နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာက္ေနတယ္ဟ။<br /><br />ေန႔လည္စာကိုုေတာင္ ကမန္းကတမ္း ျမိဳခ်လိုုက္မိတယ္။<br />အခ်ိန္မမီမွာစိုုးလိုု႔ေလ........<br /><br />“လမ္းမွာ ဂရုုစိုုက္အံုုးေနာ္”<br />“ဟုုတ္ကဲ့ပါ....ျဖဴတုုတ္က ေစာင့္ေရွာက္မွာပါ ေမေမ”<br /><br />“ဦးထုုပ္ေဆာင္းဖိုု႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္”<br />“ဟုုတ္........ကဲ့”<br /><br />“သမီးတိုု႔......သြားျပီေနာ္ တာ့တာ”<br />“တာ့တာ”<br /><br />ရာသီဥတုုက သာယာလိုုက္တာ၊<br />ေနေရာင္ျခည္ကလဲ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေလးနဲ႔၊<br />ေတာပန္းရိုုင္းေတြေတာင္ လမ္းတေလ်ာက္ပြင့္လိုု႔၊<br />ျဖဴတုုတ္ေလးကေတာ့ သုုတ္သုုတ္ သုုတ္သုုတ္နဲ႔ ေရွ႕ကေန ေျပးသြားေနေလရဲ႕။<br /><br />ငါတိုု႔ အေကြ႔တေကြ႔ ေကြ႔လိုုက္ေတာ့<br />ေတာအုုပ္ေလးနားကိုုေရာက္သြားတယ္<br />ဒီလွ်ိဳ႕ဝွက္လမ္းေလးကိုုသိတာ နင္ရယ္ ငါရယ္ ျဖဴတုုတ္ရယ္ပဲေနာ္<br /><br />ဆိတ္အုုပ္စုုေလးက တခါတခါ ေခါင္းငံုု႔ျပီး ျမက္ေတြကိုု မဲစားေနတတ္တယ္<br />တခါတခါက်ေတာ့ ျမက္ေတာထဲမွာ ေျပးလိုုက္လႊားလိုုက္နဲ႔သဘာဝ သရုုပ္ကိုုေဖာ္ေနသလိုုပဲ<br />ျဖဴတုုတ္က အရင္ကဆိုု တခ်ိန္လံုုး ဆိတ္ကေလးေတြေနာက္ကိုု ေျပးလိုုက္တတ္လိုု႔<br />သူတိုု႔ေတြ တပဲပဲနဲ႔ ေၾကာက္ျပီး ေလးဘက္ေလးတန္ကိုု ေလ်ာက္ေျပးလိုု႔ ေအာ္လိုုက္ၾကတာဆိုုတာေလ။<br />ခုုေတာ့ သူလဲ ငါ့နားမွာ လိမ္လိမ္မာမာေလး ေလ်ာက္ရမယ္ ဆိုုတာ သိေနသလိုုပါပဲ။<br /><br />ေႏြဆိုု ငါတိုု႔အျမဲ ေရကူးေနက်စမ္းေခ်ာင္းေလးကိုုမွတ္မိေသးလား<br />ကမ္းေဘးနွစ္ဘက္က ပရုုပ္ပင္အရြက္ေတြက စမ္းေခ်ာင္းထဲေတာင္က်ေနျပီသိလား<br />နင္မွတ္မိေသးရဲ႕လား?<br />မနွစ္က ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္ ေခ်ာင္းထဲမွာ တိတ္တိတ္ေလး ခိုုးလႊတ္လိုုက္တဲ့ ေရႊငါးေလး ၃ ေကာင္ေလ<br />အခုု သူတိုု႔ ဘယ္ေရာက္ကုုန္ျပီလဲမသိဘူးေနာ္။<br /><br />စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာေတာ့ ဘဲရုုပ္ဆိုုးေလးတေကာင္ တေကာင္တည္း အထီးက်န္က်န္ကူးေနတယ္<br />အိမ္ျပန္လမ္းေပ်ာက္ေနတာမ်ားလား?<br /><br />ဘာကိစၥ ကိုုမဆိုု ငါက အဆိုုးဘက္က အျမဲစဥ္းစားတတ္တယ္<br />နင္ကေတာ့ ငါနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ေနာ္<br />ဘယ္ကိစၥကိုုမဆိုု အျမဲ အေကာင္းဘက္ကေတြးတတ္တယ္<br /><br />တကယ္လိုု႔ နင္သာ ငါ့အနားမွာရွိရင္ ငါ့ကိုုနွစ္သိမ့္ျပီးေတာ့<br />“ဘဲကေလးက သူရဲ႕ ေႏြးထြးတဲ့ အိမ္ကေလးကိုု ျပန္ေရာက္မွာပါ၊ အမ်ားႀကီးေလ်ာက္မေတြးပါနဲ႔” လိုု႔ေျပာမွာေသခ်ာတယ္ေနာ္။<br />ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ အဲ့လိုုပဲ ေတာေရာက္ေတာင္ေရာက္ ေလ်ာက္ေလ်ာက္ေတြးေနတတ္တယ္။ ရပ္လဲရပ္လိုု႔မရဘူး။<br /><br />ေလေလးတသိမ့္သိမ့္တိုုက္လာေတာ့ ပန္းပြင့္ဖတ္လႊာေလးေတြ ငါ့ကိုုယ္ေပၚက်လာၾကတယ္။<br />ျဖဴတုုတ္ကိုုယ္ေပၚလဲ က်ၾကတယ္။<br /><br />အရင္တံုုးက ေမေမ့ကိုု ခဏခဏေမးခ်င္မိေပမယ့္ အျမဲလိုုလိုု မေမးျဖစ္ခဲ့ဘူး။<br />ေမေမတိုု႔ စက္ရံုုက လုုပ္ရင္းပ်က္သြားတဲ့ ေမႊးပြ ဝက္ဝံ ရုုပ္ေလးေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလဲလိုု႔ေလ။<br /><br />သူတိုု႔ေတြလဲ တိတ္တိတ္ကေလး ကမာၻတခုုဖြဲ႕ထားၾကမလားမသိဘူးေနာ္။<br />မပ်က္တဲ့ ဝက္ဝံ ရုုပ္လွလွေလးေတြ ကိုုေပးမဝင္တဲ့ ကမာၻေလးေလ။<br /><br />ငါတိုု႔ေတြကေကာ ဘုုရားသခင္ လုုပ္ရင္း မေတာ္တဆပ်က္သြားတဲ့ ကေလးေလးေတြလားဟင္?<br /><br />တကယ္လိုု႔ အရုုပ္ဆိုုင္ေလးထဲက ယုုန္ရုုပ္ေလးေတြ ထြက္ေျပးဖိုု႔ တူတူဆံုုးျဖတ္ၾကတယ္ဆိုုပါစိုု႔...<br />သူတိုု႔ ထြက္အေျပးခ်င္ဆံုုးက ဘယ္ေနရာမ်ားလဲ?<br /><br />ငါကေတာ့ နင္လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ယုုန္ရုုပ္အမဲေလးကိုု ေက်ာင္းတက္တိုုင္းယူသြားတယ္။<br />တခါတေလ ဆိုု သူ႔ကိုု နင့္ထိုုင္ခံုုေလးေပၚေပးထိုုင္ထားတာေပါ့။<br />ငါတိုု႔နဲ႔ တူတူ စာသင္ၾကတယ္ေလ။<br /><br />တကယ္လိုု႔ ဝက္ကေလးကိုု ေျမေအာက္မွာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အိမ္ကေလးတလံုုးေဆာက္ေပးရင္<br />သူၾကိဳက္မလားမသိဘူးေနာ္?<br /><br />ေမေမကေတာ့ ငါ့အခန္းေလးက ဝက္သိုုက္လိုုပဲ ရႈပ္ပြေနတယ္လိုု႔ ေျပာတာပဲ။<br />ဒါေပမယ့္ ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္ကေတာ့ တခ်ိန္လံုုး ငါ့အခန္းဝက္သိုုက္ကေလးမွာပဲ ပုုန္းေန ေဆာ့ေနရတာကိုုၾကိဳက္ၾကတာကိုုးေနာ္။<br /><br />တကယ္လိုု႔ ဝက္သိုုက္ကသာ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ဆိုု ဘယ္လာခ်စ္စရာေကာင္းပါေတာ့မလဲေလ။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ပတ္ေလာက္က ေခါင္မိုုးေအာက္ၾကားထဲမွာ<br />ငွက္သိုုက္ကေလးတခုုေတြ႔တယ္ဟ<br />ငွက္ေဖေဖ နဲ႔ ငွက္ေမေမက ေန႔တိုုင္း တီတီတာတာနဲ႔ ဝင္လိုုက္ထြက္လိုုက္ ရႈပ္ေနလိုုက္ၾကတာ<br /><br />မေန႔ကေတာ့ ေခါင္းေမႊးေျပာင္ေျပာင္ ငုုတ္စိေလးေတြနဲ႔ ငွက္ေပါက္ေလးနွစ္ေကာင္ကိုု ေတြ႔ရတယ္<br />ပါးစပ္ေတြျဖဲျပီး မရပ္စတမ္းေအာ္ေနလိုုက္ၾကတာဆိုုတာေလ။<br />အရင္တံုုးက ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္လိုုပဲ<br />ေသာင္းက်န္းေနလိုုက္ၾကတာ။<br /><br />ေနာက္ ေက်ာင္းရာသီေရာက္ရင္ ေက်ာင္းမွာ ကပြဲလုုပ္ၾကေတာ့မယ္။<br />ဒီတခါ ငါ့ကိုု သစ္ပင္ထပ္မလုုပ္ခိုုင္းပါေစနဲ႔လိုု႔ေတာ့ ဆုုေတာင္းတာပဲ။<br />ယုုန္ကေလးျဖစ္ျဖစ္ေပးလုုပ္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ။<br />အဲ့တာဆိုု ေျပးလိုုက္ ခုုန္လိုုက္နဲ႔ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားေတာ့ လုုပ္ရမွာပဲ။<br /><br />ငါက ယုုန္ေလးလိုု ရွက္ေၾကာက္တတ္သေလာက္ နင္ကေတာ့ ျခေသၤ့ႀကီးလိုု ရဲရင့္တယ္ေနာ္။<br />ဘာလိုု႔မ်ား ျခေသၤ့ေလးက ယုုန္ေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းလုုပ္ဖိုု႔ သေဘာတူခဲ့တာပါလိမ့္။<br /><br />နင့္အကိုုက ၆ နွစ္သားကတည္းက ၆မီတာ ျမင့္တဲ့ ဘုုတ္ကေန ဒိုုင္ဗင္ထိုုးရဲတယ္လိုု႔ ေျပာဖူးတယ္ေနာ္။<br />နင္တိုု႔တအိမ္လံုုးက သတိၱသိပ္ရွိၾကတာပဲ။<br /><br />အခုု ေက်ာင္းက ေရကူးအသင္းမွာ ငါပါခြင့္ရခဲ့ျပီဟ။<br />ဆရာက ငါဖားကူးကူးတာ သိပ္လွတယ္လိုု႔ ခ်ီးက်ဴးတယ္ေလ။<br />အဲ့တာ နင္သင္ေပးထားတာလိုု႔ ငါဂုုဏ္ယူဝင့္ၾကြားျပီးေျဖလိုုက္တာေပါ့။<br /><br />ေက်ာင္းမွာ နင့္ေမာင္ေလးန႔ဲအျမဲေတြ႔တယ္။<br />သူေတာင္ အရပ္နည္းနည္း ပိုုထြက္လာျပီ။<br />အရင္တေခါက္ အားကစားျပိဳင္ပြဲတံုုးက သူက အေျပးျပိဳင္ပြဲမွာ ပထမေလ။<br />ငါဝမ္းသာလြန္းလိုု႔ အားေပးတာ လည္ေခ်ာင္းေတာင္နာတယ္။<br /><br />အရင္က နင္တိုု႔ ေမာင္နွမေတြ ေပြ႔ေပြ႔ဖက္ဖက္လုုပ္ၾကရင္<br />အား... အီး... ရြံစရာႀကီးလိုု႔ ငါအျမဲ ရယ္ခဲ့တာေလ။<br />အမွန္ကေတာ့ ငါလဲ ေစာေစာကတည္းက နင္တိုု႔နဲ႔ တူတူ<br />ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ တူတူ ေပြ႔ဖက္တတ္ေအာင္သင္ခဲ့ရမွာေနာ္။<br /><br />ဒီလမ္းေျမာင္ေလးက ၾကည့္လိုုက္ရင္ ဖြားဖြားအိမ္ကိုု သြားတဲ့ လမ္းေလးနဲ႔ သိပ္တူတယ္<br />ဖြားဖြားေတာင္ အရင္တပတ္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေခ်ာ္လဲေသးတယ္ေလ။<br />ေတာ္ေသးတယ္ အရမ္းမမ်ားလိုု႔။<br /><br />ဖိုုးဖိုုးရဲ႕နားလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မၾကားရေတာ့ဘူး။<br />ငါ သူနဲ႔စကားေျပာတိုုင္း ေအာ္ေအာ္ေျပာေနရတယ္။<br />ေနာက္ဆံုုးေတာ့လဲ ၾကက္ေအာ္တာ ဘဲနားမလည္ပါပဲဟာ။<br />သိပ္ရယ္ရတယ္ သိလား။<br /><br />ငါ့အမ ဒီနွစ္ အေဆာင္မွာ ေဘာဒါ သြားေနရျပီဟ။<br />အိမ္မွာ ကေလးဆိုုလိုု႔ ငါတေယာက္ပဲက်န္ေတာ့တာ<br />တခါတခါ သိပ္အထီးက်န္တာပဲ။<br /><br />ေမေမလဲ ခုုတေလာ က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းဘူး<br />စိတ္လဲအျမဲလိုုလိုုတိုုေနတတ္တယ္<br />ေဖေဖကေတာ့ အရင္လိုုပါပဲ<br />အလုုပ္ကျပန္လာတာနဲ႔ TV ဖြင့္ေတာ့တာပဲ<br />သူ႔ ဗိုုက္ႀကီးလဲ တေန႔တျခား ပူပူလာျပီ<br /><br />နင္ခ်စ္တဲ့ ၾကြက္ကေလး မစ္ကီ ေတာင္ အခုု ငါ့အခန္းထဲ ေျပာင္းလာျပီသိလား<br />ပူစီကေတာ့ တခ်ိန္လံုုး ငါ့အခန္းေရွ႕ကေန က်ားေခ်ာင္းေခ်ာင္းေနတာေပါ့<br />ငါကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ကိုု အခန္းထဲ ေပးမဝင္ဘူး<br />ငါနဲ႔ မစ္ကီေျပာတဲ့စကားေတြ ၾကားမွာစိုုးလိုု႔ေလ<br /><br />ေက်ာင္းဆင္းတိုုင္ နင္နဲ႔ ငါ သြားသြားေဆာ့ေနတဲ့ ပန္းဆိုုင္ေလးေလ<br />အဲ့ဆိုုင္ပိုုင္ရွင္ အန္တီေတာင္ တေလာကပဲ ေဘဘီေလး ေမြးေသးတယ္<br />ေဘဘီေလးက ရယ္လိုုက္ရင္ နင္နဲ႔သိပ္တူတာပဲ<br /><br />ငါေတာ့ပန္းဆိုုင္ကိုု ခဏခဏသြားျပီး ေဘဘီေလးကိုု ရယ္ေအာင္ စစေနေတာ့တာပဲ။<br /><br />ျဖဴတုုတ္ေရ ေျဖးေျဖးသြားပါဟ ငါမမီေတာ့ဘူး။<br />ခုုတေလာ ေက်ာင္းမွာ ဆရာမ က ငါ့ကိုု အျမဲလိုုလိုု....<br />“ၾကိဳးစားေနာ္ သမီးစာေတြ လိုုက္မမီေတာ့ဘူး” လိုု႔ ေျပာေျပာေနတယ္။<br />တကယ္လိုု႔ တျခားသူေတြက ရပ္မေစာင့္ေပးဘူးဆိုုရင္ ငါက ဘယ္လိုုလုုပ္ မီလာမွာလဲေနာ္။<br /><br />ဒဲရစ္က နင့္ကိုု အိပ္မက္ထဲမွာ ခရမ္းေရာင္ယုုန္ႀကီးကိုု စီးျပီး တိမ္ေတြထဲ တိုုးဝင္သြားတယ္လိုု႔ မက္တယ္တဲ့။<br />ျပီးေတာ့ ေကာင္းကင္ေထာင့္စြန္းမွာ လွပတဲ့ သက္တံ့ႀကီးတခုုေပၚလာေရာတဲ့။<br />ဒါေပမယ့္ ခဏေလးပါပဲ၊ ခဏလဲေနေရာ ေကာင္းကင္တခုုလံုုးအေရာင္ေျပာင္းျပီ<br />မိုုးရိပ္မိုုးသက္ေတြက်လာေတာ့တာပဲ။<br />သူလဲ ေနာက္ကေန ေျပးေျပးျပီးေတာ့ လိုုက္တာပဲတဲ့<br />ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုုေျပးေျပး နင္တိုု႔ကိုုေတာ့ လိုုက္လိုု႔ မမီဘူးတ့ဲေလ။<br /><br />မန္ဒီကလဲ ေျပာေသးတယ္။ သူက်ဳရွင္က အျပန္ဆိုု နင္တိုု႔ အိမ္ေရွ႕ က အျမဲျဖတ္ျပန္ရတယ္တဲ့။<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ ေနာက္က်က် နင့္အိပ္ခန္းေလးကေတာ့ အျမဲလိုုလိုု မီးလင္းေနတာပဲတဲ့။<br />တခါတခါဆိုု နင္ သိပ္ၾကိဳက္လိုု႔ အျမဲလိုုလိုု တီးတတ္တဲ့ ဆင္ဖိုုနီ သံကိုုေတာင္ၾကားရတယ္တဲ့။<br /><br />ငါထင္တယ္ အဲ့တာ နင့္ေမေမ စႏၵားယားတီးေနတာျဖစ္မယ္။<br /><br />ခုုထက္ထိကိုု ငါလမ္းေတြ ခဏခဏမွားေနတံုုးပဲ။<br />“ငါတိုု႔ လမ္းမွားမေနတာ ေသခ်ာရဲ႕လား” လိုု႔နင္အျမဲလိုုလိုု ငါ့ကိုုေမးတတ္တယ္ေလ။<br /><br />“လမ္းမွာတယ္ဆိုုတာ လမ္းေလ်ာက္တာရဲ႕ တစိတ္တေဒသပါဟ” လိုု႔ ငါက ဆရာႀကီးေလသံနဲ႔ အျမဲျပန္ေျပာတတ္တာေလ။ နင္မွတ္မိေသးလား။<br /><br />ခုုထက္ထိလဲ ငါခဏခဏ လမ္းမွားေနတံုုးပါပဲ။<br />ဒါေပမယ့္.....<br />လမ္းမကိုုေတာ့ တေယာက္ထဲ ကူးရဲျပီဟ။<br /><br />ငါတိတ္တိတ္ၾကိဳက္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးလဲ ေက်ာင္းေျပာင္းသြားျပီဟ။<br />သူကေတာ့ ငါ့ကိုု လိပ္စာနဲ႔ ဖုုန္းနံပါတ္ေပးသြားပါတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ ငါတိုု႔ေတြ ေနာက္ထပ္ေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့မယ္ မထင္ဘူး။<br /><br />နႈတ္ဆက္ခြဲခြာရတာကိုု ငါမုုန္းတယ္ဟာ။<br />ဘာမွမျဖစ္သလိုု ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ့္....<br />ရင္ထဲမွာေတာ့ သိပ္ခံရခက္တာပဲ။<br /><br />အရင္တံုုးက ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္ အကသင္တန္းဆိုု သိပ္တက္ၾကြၾကတာေလ။<br />ခုုေတာ့ နင္မရွိေတာ့ ငါ့မွာ ခဏခဏ စိတ္မပါဘူးျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။<br /><br />လူႀကီးေတြက ငါတိုု႔ရဲ႕နာက်င္မႈေတြ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ေပ်ာက္ကြယ္သက္သာသြားမယ္ထင္ေနတာ။<br />လူႀကီးေတြက ငါတိုု႔ ရယ္ေနတာေတြ႔ရင္ အဲ့ဒီ နာက်င္မႈေတြ ကိုုေမ့ကုုန္ျပီထင္ေနတာဟ။<br />အဲ့ေလာက္လြယ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲေလေနာ္။<br /><br />အရင္တံုုးကေတာ့ လူေတြကိုုေပ်ာ္ေအာင္လုုပ္ေပးတဲ့သူေတြက<br />ဘယ္ေတာ့မွ မနာက်င္တတ္ဘူးလိုု႔ ငါထင္ခဲ့တာဟ။<br /><br />ခုုေတာ့ တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ သူတိုု႔ အနာက်င္ဆံုုး အခ်ိန္မွာေတာင္<br />တျခားသူေတြကိုု ေပ်ာ္ရႊင္လာေအာင္ ၾကိဳးစားေပးတတ္တယ္ဆိုုတာ<br />ငါသိလာခဲ့ျပီ။<br /><br />ေလေတြကလဲ အရင္လိုု တိုုက္ေနတံုုးပဲ။<br />ပန္းေတြကလဲ အရင္လိုုပြင့္ေနၾကတံုုးပဲ။<br />ေနမင္းႀကီးလဲ ေန႔တိုုင္း ေန႔တိုုင္း ထြန္းလင္းေနတံုုးပဲ။<br />ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ ကိစၥေတြကေတာ့ အရင္ကနဲ႔ <span style="font-size:180%;">မတူေတာ့ပါဘူးဟာ......</span><br /><br />အပူအပင္ကင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြကိုု ထာဝရ ရပ္ထားလိုု႔ရရင္ေကာင္းမယ္<br />စိတ္ညစ္ ေခါင္းကိုုက္ရတဲ့ ကိစၥေတြလဲ ထာဝရ ေဝးကြားေနရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္<br /><br />တခါတေလက်ရင္ ဘယ္သူမွ ရွာမေတြ႔မယ့္ ေခ်ာင္ကေလာင္တခုုထဲမွာ ပုုန္းေနခ်င္မိတယ္<br />ျပီးေတာ့ ငါတေယာက္ထဲ အေဖာ္မပါပဲ ႀကီးပ်င္းရမွာလဲ ေၾကာက္တယ္<br />အရြယ္ေရာက္ျပီးျပီဆိုုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္လာလိုု႔မရေတာ့ဘူး<br /><br />တူတူေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြက မီးပန္းေတြနဲ႔ တူတယ္<br />ေကာင္းကင္တခုုလံုုးကိုု လွလွပပ ျပည့္ေစေပမယ့္<br />ခဏပဲခံတယ္ေလ<br /><br />လြမ္းရတဲ့ စိတ္ကက်ေတာ့ သစ္ေစ့နဲ႔တူတယ္ဟ<br />နွလံုုးသားရဲ႕အနက္ရိႈင္းဆံုုးေနရာမွာ ျမဳပ္ထားရာကေန<br />တျဖည္းျဖည္း အေညွာင့္ေပါက္လာတာ<br /><br />ဒီေန႔က နင္တိုု႔အိမ္ရဲ႕ဆပ္ကပ္စ္ ဒီေနရာမွာ ပြဲျပတာ ေနာက္ဆံုုးေန႔ေလ<br />ငါသာအခ်ိန္မီမေရာက္ရင္ ေနာင္ဘယ္ေတာ့ေလာက္မွ<br />နင့္အိမ္သားေတြကိုု ထပ္ေတြ႔ရမလဲမသိဘူး။<br /><br />ေက်ာင္းက ကေလးတေတြကေတာ့ ဆပ္ကပ္စ္အဖြဲ႕ မိသားစုုက ကေလးျဖစ္ရတဲ့ နင့္ကိုု သိပ္အားက်ေနၾကတာေပါ့<br />ဆပ္ကပ္စ္မိသားစုု တခုုရွိတယ္ဆိုုတာ ဘယ္ေလာက္ မိုုက္ျပီး ဘယ္ေလာက္လန္းလိုုက္သလဲေနာ္တဲ့<br />သူတိုု႔ စိတ္ထဲမွာ နင္ေန႔တိုုင္း မိုုမိုုဆင္ႀကီး ကိုုစီးလိုု႔ရတယ္ထင္ေနတာ<br />ဒါေပမယ့္ ဆင္ႀကီးရဲ႕ အီအီးေတြက်ံဴးရတာ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းသလဲ သူတိုု႔မသိၾကဘူးေလ။<br /><br />ေခြးေလး ပါပီကေတာ့ အေတာ္ဆံုုးပဲေနာ္။<br />ဂြ်မ္းထိုုးတတ္တယ္ သခ်ၤာလဲ တြက္တတ္တယ္။<br />ဘာမဆိုု အကုုန္သင္လိုုက္ရင္ တတ္တာပဲ။<br />ဒါေပမယ့္ သူက သိပ္မလိမ္မာဘူး။ နင့္ အရုုပ္ေတြကိုု အျမဲ ကိုုက္ပစ္တတ္တယ္။<br />ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္ စိတ္ဆိုုးလိုုက္ရတာဆိုုတာ။<br /><br />ျဖဴတုုတ္လဲ ငါ့လိုုပဲ သူ႔ကိုု သတိရေနမွာပါ။<br /><br />ျမင္းႀကီး ခ်ီလီကေတာ့ အရင္ကအတိုုင္းပဲ မ်က္လံုုးႀကီး ျပဴးထားျပီးေတာ့<br />ေရွ႕ ခြာေတြနဲ႔ ေျမကိုု ေပါက္ေပါက္ျပီးေတာ့<br />ငါတိုု႔ဆီက ပန္းသီး ေတာင္းေတာင္းစားတတ္တာေလ<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကြ်းေကြ်း သူကေတာ့ ဝတယ္ကိုုမရွိဘူး။<br /><br />အခုုဆိုု သူလဲ ေတာ္ေတာ္ ဝေနျပီလား မသိဘူးေနာ္။<br /><br />နင့္အိမ္သားေတြကိုု မၾကာခဏ လာၾကည့္မယ္လိုု႔ နင့္ကိုု ကတိေပးထားခဲ့ေပမယ့္<br />တေခါက္မွ မေရာက္ျဖစ္ပါဘူးဟာ။<br /><br />သူတိုု႔နဲ႔ ေတြ႔ရင္ ဘာေျပာရမလဲ မသိဘူးေလ။<br />ျပီးေတာ့ သူတိုု႔ ကိုုေတြ႔လိုုက္ရင္ ငါအရမ္းငိုုမိမွာ<br />ငါ သတိၱေတြမရွိေသးဘူးဟာ...<br />ငါ့ကိုု ခြင့္လႊတ္ပါ။<br /><br />နင္မရွိေတာ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြ တံုုးက<br />သူတိုု႔ေတြဘယ္လိုု စိတ္ေတြနဲ႔ အပူရုုပ္ကိုု ဟန္လုုပ္ျပီး<br />ဆပ္ကပ္စ္ပြဲလာတဲ့ လူေတြကိုု ေဖ်ာ္ေျဖသလဲဆိုုတာ<br />ငါစဥ္းစားလိုု႔ေတာင္မရဘူး။<br /><br />ကိုုကိုုႀကီး ကိုုေတြ႔တယ္။<br />ေမာင္ေလးကိုုေရာပဲ။<br />နင့္ေမေမနဲ႔ ျခေသၤ့ေဖေဖလဲေတြ႔တယ္။<br /><br />သူတိုု႔ အားလံုုးကလဲ ငါ့ကိုုျမင္ေရာ ဝမ္းသာအားရ ေျပးဖက္ၾကတာပဲ။<br /><br />ငါတိုု႔ေတြ ဝိုုင္းႀကီးပတ္ပတ္ နဲ႔ က ၾကတာေပါ့။<br />အရင္အခ်ိန္ေတြ အတိုုင္းပဲ။<br /><br />ငါ့ကိုုငါ နင့္ေနရာ ေရာက္ေနသလိုု ခံစားရတယ္။<br />ငါငိုုမိျပန္ျပီ....<br />ဒါေပမယ့္ ဒီတခါက ပူေႏြးစိုုစြတ္တဲ့ ဝမ္းသာမ်က္ရည္ခ်ိဳေတြပါ။<br /><br />ကိုုကုုိႀကီးေရ.....<br />ဟိုုမွာ ရစ္ကီေတြအမ်ားႀကီး ကေနၾကတာ ေတြ႔လား?<br /><br />ျခေသၤ့ေဖေဖႀကီးေရ ရစ္ကီ့ရဲ႕ အၾကိဳက္ဆံုုး အရုုပ္ကေလး သမီးကိုု လက္ေဆာင္ေပးတာ သိပ္ေက်းဇူးတင္တာပဲ။<br />သမီး ေကာင္းေကာင္းတန္ဖိုုးထားပါ့မယ္။<br />ဆပ္ကပ္စ္ပြဲ ကတာကိုုေတာ့ ေစာင့္မၾကည့္နိုုင္ေတာ့ဘူး။<br />အိမ္ျပန္ရမယ့္ လမ္းက အေဝးႀကီးေလ။<br /><br />ျခေသၤ့ေဖေဖႀကီးေရ ေနာက္နွစ္ ေႏြဦးက်ရင္<br />ျပန္လာရမယ္ေနာ္။<br /><br />ခ်စ္ရတဲ့ ရစ္ကီေရ<br />ငါတိုု႔နွစ္ေယာက္ထားခဲ့တဲ့ ကတိကိုု ငါျဖည့္ခဲ့ျပီ။<br />ငါသိပါတယ္။<br />နင္ ေလေျပေလးပဲ ျဖစ္သြားသြား<br />တိမ္တိုုက္ေလးပဲ ျဖစ္သြားသြား<br />ၾကယ္ေလးပဲ ျဖစ္သြားသြား<br />အလင္းေရာင္ေလးပဲ ျဖစ္သြားသြား<br /><br />နင္ဟာ ငါ့အတြက္ေတာ့<br />အေႏြးေထြးဆံုုး အားပါ။<br />အရဲရင့္ဆံုုး သတိၱပါ။<br />အလွပဆံုုး အတိတ္ပါ။<br /><br />ငါ့အနားမွာ အျမဲရွိေနခဲ့ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br /><br />အက္ဒီ<br /><br />Dedication:<br /><br />(remembrance for my beloved friend Ricky,<br />even you are far far away you are always in our heart<br />may your soul rest in peace)<br /><br />A Chen<br />3:52 AM<br />Saturday<br />21st Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-4055198351404101955?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-72934431457323607842012-01-19T18:46:00.012+07:002012-01-20T00:44:40.622+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-A5VKd2XAGSM/TxgIeoZEfQI/AAAAAAAAEQY/RkGSNxkJkYg/s1600/IMG_8258.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-A5VKd2XAGSM/TxgIeoZEfQI/AAAAAAAAEQY/RkGSNxkJkYg/s200/IMG_8258.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699314650769030402" border="0" /></a><br /><br /><br />မေန႔ညက <a href="http://snowrecipe.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">လြယ္ကူစားျမိန္</a>တေယာက္ အိမ္ကိုုလာပါတယ္။ တေန႔က အကူအညီေတာင္းထားတဲ့ ကမ္ခ်ီလာလုုပ္ေပးတာပါ။ သူက တခါလုုပ္တာေအာင္ျမင္ထားတယ္ဆိုုေတာ့ မရွိရွိတဲ့ သူ႔ပဲ ဆရာမတင္ရတာပါပဲ။ တီခ်မ္းက ကမ္ခ်ီၾကိဳက္ပါတယ္၊ အိုုကမ္ခ်ီတင္မက ဗမာ အခ်ဥ္သုုပ္ ရွမ္းမုုန္ညွင္းခ်ဥ္ ယူနန္အခ်ဥ္ အကုုန္ၾကိဳက္တယ္ ပ်င္းရင္ေတာင္ သံပရာသီးနဲ႔ ဆားတိုု႔စားေနတာ။ ထားေတာ့ အဲ့တာနဲပ ကမ္ခ်ီကိုု ဆရာမ ေျပာတဲ့ အတိုုင္းလုုပ္ၾကည့္ပါတယ္။ <a href="http://antianti21.blogspot.com/2011/12/blog-post_11.html">QT</a> ဆီမွာလဲ နည္းေတြ သြားၾကည့္ေသးတယ္ သူ႔နည္းေတြက နည္းနည္း ပိုုရႈပ္တာနဲ႔ အိမ္မွာ ရွိတာနဲ႔ ပဲ ျဖစ္ေအာင္လုုပ္လိုုက္ၾကတယ္ေလ။ တီခ်မ္းထံုုးစံအတိုုင္း လြယ္ေကာင္း သက္သာ ျမန္ဆန္ အရသာရွိ မိုုတုုိနဲ႔ ကိုုက္ရမယ္ေလေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GWOK68XxDcM/TxgJf3eeNKI/AAAAAAAAERA/ERJrPj36lmE/s1600/IMG_8237.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-GWOK68XxDcM/TxgJf3eeNKI/AAAAAAAAERA/ERJrPj36lmE/s200/IMG_8237.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699315771509716130" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-8N4HL-QubfE/TxgLM1GgwNI/AAAAAAAAER4/pgKH7OeU8oc/s1600/IMG_8247.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8N4HL-QubfE/TxgLM1GgwNI/AAAAAAAAER4/pgKH7OeU8oc/s200/IMG_8247.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699317643478089938" border="0" /></a><br /><br /><br />ပထမဆံုုး ပံုုထဲကအတိုုင္း မုုန္ညွင္းျဖဴ ထုုပ္ေတြကိုု အလႊာလိုုက္ခြာျပီး ဆားေရစိမ္ထားပါတယ္။ ဘယ္ ရူးလ္စ္ ေတြကိုုမွ မလိုုက္နာပါဘူး။ ဘေလာခ္ေတြမွာ ဘယ္နွ မိနစ္ စိမ္ ဘယ္နွနာရီ စိမ္စသျဖင့္ေျပာတာေတြအကုုန္လံုုးနဲ႔ ေ-ာက္တလြဲ လုုပ္ထားပါတယ္။ စစခ်င္း လွီးျပီးစိမ္ထားတယ္၊ ျပင္ဆင္တာေတြအကုုန္ျပီးေတာ့ တန္းလုုပ္တယ္ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ျပီးေတာ့ မုုန္ညွင္းတိုု႔ မုုန္လာဥ တိုု႔ က အစိမ္းလဲစားလိုု႔ရေနတာပဲဆိုုေတာ့ေလ။ အဲ့လိုုေပါ့။ စိမ္ထားတာေတြကိုု အနွစ္ရလာေတာ့ (အနွစ္ျပင္ဆင္ပံုုကိုု ေအာက္မွာ ေသခ်ာျပထားပါတယ္) ေရေဆးျပီး လွီးပါတယ္။ ၾကိဳက္တဲ့ပံုုလွီးပါ။ တခ်ိဳ႕ေတြက အထုုပ္လိုုက္ လုုပ္ထားျပီး စားခါနီးမွ လွီးၾကတယ္ တီကေတာ့ တခါတည္း စားခ်င္တဲ့ ပံုုစံ လွီးထားလိုုက္တယ္ ေအးေရာ။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AdVRZU8Sl9g/TxgJflWEJPI/AAAAAAAAEQw/85UPlWCXagg/s1600/IMG_8236.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AdVRZU8Sl9g/TxgJflWEJPI/AAAAAAAAEQw/85UPlWCXagg/s200/IMG_8236.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699315766642615538" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-LxNPMUs-mFw/TxgJgty-wEI/AAAAAAAAERI/D9v9j-wmE8g/s1600/IMG_8238.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-LxNPMUs-mFw/TxgJgty-wEI/AAAAAAAAERI/D9v9j-wmE8g/s200/IMG_8238.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699315786091249730" border="0" /></a><br /><br /><br />မုုန္လာဥကိုုလဲ အခြံသင္ အဝိုုင္းေလးေတြလွီးျပီးေတာ့ ေနာက္တခါ ေလးစိတ္ျပန္စိတ္ပါတယ္ အတံုုးေလးေတြရတာေပါ့ ေနာက္ေတာ့ ပိုုျပီးေတာ့ လြယ္ေအာင္ ခုုန က အိုုးထဲပဲ ေရာျပီးဆားရည္စိမ္လိုုက္ပါတယ္ ကဲ မလြယ္လား ျပီးေတာ့ မွ တခုုခ်င္းစီ ေရြးထုုတ္ျပီး ေရေဆး ျပန္စစ္ေပါ့ေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CmAhdk5QjZU/TxgJgxi5HqI/AAAAAAAAERU/LygFP9zmnYA/s1600/IMG_8239.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CmAhdk5QjZU/TxgJgxi5HqI/AAAAAAAAERU/LygFP9zmnYA/s200/IMG_8239.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699315787097513634" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါကေတာ့ အနွစ္လုုပ္မယ့္ ပေရာဆက္ပါ။ ၾကက္သြန္ျဖဴ စဥ္းငယ္ခန္႔ ဂ်င္း လက္တသစ္၊ ပန္းသီး တလံုုး အခြံခြာ အတံုုးေလးေတြလုုပ္ျပီးေတာ့ ခုုနက ၾကက္သြန္ျဖဴ ဂ်င္းေတြနဲ႔ ေရာျပီး ဘလန္ဒါနဲ႔ ၾကိတ္လိုုက္ပါတယ္။ ပန္းသီးထည့္တာ ေမႊးေအာင္ပါ။ ျပီးေတာ့ ၾကက္သြန္မိတ္ေလးေတြ ကိုု လက္နွစ္ဆစ္ေလာက္ျဖတ္ထားျပီး ဇလံုုတခုုထဲမွာ အနွစ္ေတြၾကိတ္ထားတာကိုုထည့္ ဆား ငရုုတ္သီး အေရာင္တင္မႈန္႔ သၾကား ငံျပာရည္ စတာေတြထည့္ျပီး နယ္ပါတယ္ နယ္ေနတံုုးမွာလဲ ျမည္းၾကည္ပါ တီတိုု႔ နွစ္ေယာက္ကေတာ့ နယ္လိုုက္ျမည္းလိုုက္ လုုိတာထပ္ထည့္လိုုက္ပဲ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-fvGhZTeqDd0/TxgJhdZn3eI/AAAAAAAAERg/sxJSKxoc4Wo/s1600/IMG_8240.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-fvGhZTeqDd0/TxgJhdZn3eI/AAAAAAAAERg/sxJSKxoc4Wo/s200/IMG_8240.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699315798869794274" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-a3k9CUEh3yo/TxgMiue-7qI/AAAAAAAAETk/IRZcKh80TCg/s1600/IMG_8244.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-a3k9CUEh3yo/TxgMiue-7qI/AAAAAAAAETk/IRZcKh80TCg/s200/IMG_8244.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699319119170432674" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-bd8iDaResBE/TxgLMjYcU7I/AAAAAAAAERs/deXuki4ZibA/s1600/IMG_8245.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-bd8iDaResBE/TxgLMjYcU7I/AAAAAAAAERs/deXuki4ZibA/s200/IMG_8245.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699317638721459122" border="0" /></a><br /><br /><br />အဆင္ေျပျပီဆိုုရင္ေတာ့ နယ္ပါမယ္။ ခုုန က အနွစ္ေတြ နယ္ျပီးသားကိုု နွစ္ပံုုခြဲလိုုက္တယ္ တပံုုက မုုန္လာဥဖိုု႔ တပံုုက မုုန္ညွင္းရြက္ဖိုု႔။ ျပီးရင္ လက္နဲ႔ ရွယ္နယ္ရံုုပါပဲ။ လက္အိတ္ေတြဘာေတြလဲစြတ္မေနေတာ့ပါဘူး။ ရႈပ္လိုု႔။ လြယ္ကူ သက္သာ ျမန္ေကာင္း အရသာရွိပါဆိုုေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jSC9tQAVQRc/TxgMCNXh4CI/AAAAAAAAES0/paROLu3nev0/s1600/IMG_8252.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-jSC9tQAVQRc/TxgMCNXh4CI/AAAAAAAAES0/paROLu3nev0/s200/IMG_8252.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699318560524984354" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-YamDe-YxXiQ/TxgMB7gTxAI/AAAAAAAAESo/6PcSB35Ugwg/s1600/IMG_8251.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-YamDe-YxXiQ/TxgMB7gTxAI/AAAAAAAAESo/6PcSB35Ugwg/s200/IMG_8251.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699318555729970178" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-zYmuDoBYsJo/TxgMDXMNWcI/AAAAAAAAETM/pVjaplbZWus/s1600/IMG_8254.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zYmuDoBYsJo/TxgMDXMNWcI/AAAAAAAAETM/pVjaplbZWus/s200/IMG_8254.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699318580341725634" border="0" /></a><br /><br /><br />ေအာက္ကေတာ့ မုုန္းညွင္းေတြကိုု ေရေဆး ေရစစ္ျပီး အိုုးႀကီးႀကီးတခုုထဲ ထည့္နယ္တာပါ။ ဇလံုုကေသးလိုု႔ေလ။ <br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-WXtQNnI4m7g/TxgLNTkCGuI/AAAAAAAAESE/SDVrIyans4Y/s1600/IMG_8248.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-WXtQNnI4m7g/TxgLNTkCGuI/AAAAAAAAESE/SDVrIyans4Y/s200/IMG_8248.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699317651654974178" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-hZcoJsJ_4Cc/TxgLN9gISDI/AAAAAAAAESU/wPmV_YCzJXo/s1600/IMG_8249.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-hZcoJsJ_4Cc/TxgLN9gISDI/AAAAAAAAESU/wPmV_YCzJXo/s200/IMG_8249.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699317662912890930" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-gVeWf5Gl5eQ/TxgLOvbZ-_I/AAAAAAAAESc/fc1dzgMAzXQ/s1600/IMG_8250.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gVeWf5Gl5eQ/TxgLOvbZ-_I/AAAAAAAAESc/fc1dzgMAzXQ/s200/IMG_8250.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699317676314852338" border="0" /></a><br /><br /><br />ျပီးရင္ေတာ့ စိတ္ၾကိဳက္ဘူးေလးေတြနဲ႔ထည့္ျပီးေတာ့ ေရခဲေသတၱာထဲ ပစ္ထားလိုုက္တာေပါ့။ လြယ္ကူစားျမိန္မမကေတာ့ ၃ ရက္ေနရင္ စားရတယ္ေျပာတာပဲ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ္ ရရင္ေတာ့ ရ မရရင္ေတာ့ ပစ္ေပါ့။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uYyOBbkAmQo/TxgMCzrDA3I/AAAAAAAAETA/M4PivoXIbA8/s1600/IMG_8253.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-uYyOBbkAmQo/TxgMCzrDA3I/AAAAAAAAETA/M4PivoXIbA8/s200/IMG_8253.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699318570807395186" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-GED5EOddXT4/TxgMD7lqGXI/AAAAAAAAETY/Xw4qNmlQRiw/s1600/IMG_8255.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-GED5EOddXT4/TxgMD7lqGXI/AAAAAAAAETY/Xw4qNmlQRiw/s200/IMG_8255.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699318590112143730" border="0" /></a><br /><br /><br />တေန႔ကတည္းက ပုုစြန္ဆီပ်ံစားခ်င္ေနတာ မေန႔က ပင္လယ္စာ အကင္သြားစားေတာ့ ပုုစြန္မီနီထုုပ္ တကီလိုု ဝယ္လာပါတယ္ ဘတ္ ၄၈၀ ပါ ၁၂ ေကာင္ရပါတယ္ ေမာင္က အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေရေဆး အခြဲႏႊာျပီးေတာ့ ဆားနႏြင္းနယ္ေပးပါတယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴနီေလးေတြအဖတ္ေသးေသးေလးေတြလွီးလိုုက္ပါတယ္။ ျပင္ဆင္ထားတာပါ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-DSasAWwN-10/TxgF8sLyEoI/AAAAAAAAEPg/YX859XCRum0/s1600/IMG_8241.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-DSasAWwN-10/TxgF8sLyEoI/AAAAAAAAEPg/YX859XCRum0/s200/IMG_8241.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699311868648231554" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-Wu3sk5Ln3Gc/TxgEkr6StvI/AAAAAAAAEPI/4Ibq_szimtQ/s1600/IMG_8234.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Wu3sk5Ln3Gc/TxgEkr6StvI/AAAAAAAAEPI/4Ibq_szimtQ/s200/IMG_8234.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699310356746385138" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-bNQ4d7UbRZM/TxgF8cH6FWI/AAAAAAAAEPQ/14VB7hb5Knk/s1600/IMG_8235.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bNQ4d7UbRZM/TxgF8cH6FWI/AAAAAAAAEPQ/14VB7hb5Knk/s200/IMG_8235.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699311864337012066" border="0" /></a><br /><br /><br />ဆီပူလာရင္ ၾကက္သြန္ျဖဴနီ ဆီသတ္ပါ။ နည္းနည္ႏြမ္းရင္ ပုုစြန္ထည့္ အေကာင္ေလးေတြ ေကြးလာရင္ လွန္ေပး။ ပုုစြန္အေကြး ငါးအေႏြးဆိုုတယ္မွလား။ ပုုစြန္ကထြက္တဲ့ေရေတြ ဆီပ်ံရင္ေတာ့ ရပါျပီ။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Bc9wN_PVxao/TxgF9UVOguI/AAAAAAAAEPo/LE9IyITw8hQ/s1600/IMG_8242.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Bc9wN_PVxao/TxgF9UVOguI/AAAAAAAAEPo/LE9IyITw8hQ/s200/IMG_8242.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699311879425262306" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-kVgvl0V4f_8/TxgF9uicqgI/AAAAAAAAEP0/N0jyTd9VuM0/s1600/IMG_8243.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-kVgvl0V4f_8/TxgF9uicqgI/AAAAAAAAEP0/N0jyTd9VuM0/s200/IMG_8243.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699311886460037634" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-0HF10EGScyQ/TxgF-Jh2RnI/AAAAAAAAEQA/Z2rb6dYLfy0/s1600/IMG_8246.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0HF10EGScyQ/TxgF-Jh2RnI/AAAAAAAAEQA/Z2rb6dYLfy0/s200/IMG_8246.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699311893705279090" border="0" /></a><br /><br /><br />ထမင္းပူပူေလး ကိုုပုုစြန္ဆီေလးဆမ္း ဆားေလးျဖဴးျပီး နယ္စားပါတယ္။ စားခ်င္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စားရလိုု႔လားေတာ့မသိဘူး။ ေကာင္းမွေကာင္း။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Sgxvxataktc/TxgIePw_CSI/AAAAAAAAEQM/ajkbVbatnSE/s1600/IMG_8256.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Sgxvxataktc/TxgIePw_CSI/AAAAAAAAEQM/ajkbVbatnSE/s200/IMG_8256.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699314644158449954" border="0" /></a><br /><br /><br />ေအာက္ဟာေတြက အသီးေတြပါ။ ဝယ္လာတာ မ်ားသြားတယ္။ မမက ပန္းသီး ကိုု ကမ္ခ်ီထဲထည့္ဖိုု႔ ဝယ္ခိုုင္းတာ ဘယ္ေလာက္ဝယ္ရမလဲ မသိေတာ့ တပံုုတရာ ဆိုုတာနဲ႔ ဝယ္လာလိုုက္တယ္ ၇ လံုုးပါ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-geuayoqhzzU/TxgEkJRkSCI/AAAAAAAAEO4/V-l_09TKC3g/s1600/IMG_8233.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-geuayoqhzzU/TxgEkJRkSCI/AAAAAAAAEO4/V-l_09TKC3g/s200/IMG_8233.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699310347448764450" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-KFbCrZgOi0s/TxgEjzZr8uI/AAAAAAAAEOs/_ZvaR5z-t7o/s1600/IMG_8232.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-KFbCrZgOi0s/TxgEjzZr8uI/AAAAAAAAEOs/_ZvaR5z-t7o/s200/IMG_8232.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699310341577241314" border="0" /></a><br /><br /><br />က်န္တာေတြကလဲ စားခ်င္တာ ျမင္ျမင္ရာရာ ဝယ္လာတာပါပဲ။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-51mzZp7HEjk/TxgEjMqkEiI/AAAAAAAAEOU/KeA2tXmkVwE/s1600/IMG_8230.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-51mzZp7HEjk/TxgEjMqkEiI/AAAAAAAAEOU/KeA2tXmkVwE/s200/IMG_8230.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699310331179045410" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-B10dZDCB_us/TxgEjcgUsVI/AAAAAAAAEOg/ELlNiwbrW3s/s1600/IMG_8231.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-B10dZDCB_us/TxgEjcgUsVI/AAAAAAAAEOg/ELlNiwbrW3s/s200/IMG_8231.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699310335431061842" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါကေတာ့ အသီး ပလက္တာေပါ့။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iIRibVkrUtw/TxgI5X7wMGI/AAAAAAAAEQk/9627eGCxr-k/s1600/IMG_8229.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-iIRibVkrUtw/TxgI5X7wMGI/AAAAAAAAEQk/9627eGCxr-k/s400/IMG_8229.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699315110207565922" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒီပိုုစ့္ေလးကိုု တီနဲ႔ တူတူ ကိုုရီးယား သြားခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ကိုုရီးယား ရူး မိခိုုင္မာ ကိုု dedication လုုပ္ပါတယ္။<br /><br /><br />A Chen<br />12:42 AM<br />Friday<br />20th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Wu3sk5Ln3Gc/TxgEkr6StvI/AAAAAAAAEPI/4Ibq_szimtQ/s1600/IMG_8234.JPG"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-7293443145732360784?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-66874537260291389632012-01-17T17:59:00.011+07:002012-01-20T16:09:33.585+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-oLP-PSggIsw/TxVbuGlqXhI/AAAAAAAAEOI/3M4mKnzNv9o/s1600/lake-house-01.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-oLP-PSggIsw/TxVbuGlqXhI/AAAAAAAAEOI/3M4mKnzNv9o/s400/lake-house-01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698561751107919378" border="0" /></a><br /><br /><br />foto from google<br /><br />ေတာအုုပ္ေလးထဲက အိမ္ေလး တလံုုးမွာေနတယ္လိုု႔ ေတြးဖူးသလား။ စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္ဖူးသလား။ (စကားခ်ပ္-မနွင္းျဖဴေလးလိုုေတာ့ လူပုုေလး ၇ ေယာက္နဲ႔မဟုုတ္ဘူးေပါ့။ စကားစပ္မိလိုု႔ ၾကံဳတံုုးေျပာရရင္ေတာ့ ဒစ္စေနရဲ႕ မင္းသမီးေတြထဲမွာ စနိူးဝႈိက္ကိုု အမုုန္းဆံုုးပဲ။ သိပ္ရြတာပဲလိုု႔ ျမင္တယ္။ ထားေတာ့။)<br /><br />ထားပါ။ ခုုနက ေမးတဲ့ ေမးခြန္းက တီခ်မ္းေမးေနက် <a href="http://chenaddy.blogspot.com/search/label/%E1%80%86%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%80%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%90%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%85%E1%80%B9">ဆိုုက္ကိုုတက္စ္</a> ေမးခြန္းမ်ိဳး မဟုုတ္ပါဘူး။ လူတိုုင္းလူတိုုင္းမွာ ကိုုယ္ပိုုင္ လိုုခ်င္တဲ့ ေနခ်င္တဲ့ ပိုုင္ဆိုုင္ခ်င္တဲ့ အိမ္ေလးမ်ိဳး စိတ္ကူးယဥ္ဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ ကေတာ့ ေတာအုုပ္ထဲမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ ေတာင္ကုုန္းေအာက္ေလးနားမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ <a href="http://adisney.go.com/disneyvideos/animatedfilms/up/">UP</a> ကားတြန္းကားထဲက အဖိုုးႀကီးနဲ႔အဖြားႀကီးေလးေတြလိုု ေတာင္စြန္းေလး နားက ေရတံခြန္ေလးနားမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ မယ္၊ ဒါမွမဟုုတ္ စမ္းေခ်ာင္းေလးေဘးမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ <a href="http://www.nangnyi.com/blog/2011/09/littlehut/">နန္းညီ ေျပာသလိုု ၾကာျဖဴ ၾကာနီေပါက္ေနတဲ့ </a>မိုုးေကာင္းကင္ျပာျပာက်ယ္က်ယ္ေအာက္က လယ္ကြင္းေတြေပၚမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ တီခ်မ္းလိုု ေညာင္တုုန္း အထြက္နားက ငါးကန္က်ယ္ေပၚမွာ ေဆာက္ထားတဲ့ သစ္လံုုးအိမ္ကေလးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ လွပတဲ့ သက္တံ့ရဲ႕ အဆံုုးက ေရကန္ငယ္ေလးေဘးမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အိမ္ေလးတလံုုး ကိုုယ္ပိုုင္ရွိျပီဆိုုရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နားေနစရာ ကြန္းခိုုစရာ ဘဝအေမာေျဖစရာေနရာေလးတခုုေတာ့ ရွိျပီေပါ့။ ထပ္ျပီးေလလြင့္ေနစရာမလိုုေတာ့ဘူး၊ အခ်ိန္တန္ရင္ ျပန္စရာရွိျပီ။ ေနာက္ထပ္လဲ အထီးက်န္စရာမလိုုေတာ့ဘူး <a href="http://mmluvam.blogspot.com/">ကိုုယ္ခ်စ္တဲ့သူ</a>နဲ႔ တူတူခုုခ်ိန္ကစျပီး ဘဝကိုု တူတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖတ္သန္းလိုု႔ရျပီေပါ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္ လူတိုုင္းလူတိုုင္းရဲ႕ စိတ္ကူးထဲက အိမ္ကေလးကိုုလိုုခ်င္တဲ့အခ်ိန္၊ ပိုုင္ဆိုုင္ခ်င္တဲ့ အသက္အရြယ္ေတြက တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မတူၾကဘူး။ ေတာအုုပ္ထဲက အိမ္ကေလးတ တခ်ိဳ႕ လူေတြအတြက္ စိတ္ကူးသက္သက္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ လူေတြအတြက္ေတာ့ တကယ္ျဖစ္ေအာင္လုုပ္မယ့္ တားကက္ ပစ္မွတ္ တခုုပဲ။ ဒါေပမယ့္ လူ႔ဘဝရဲ႕ အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စိတ္ကူးထဲက အိမ္ကေလးအပါအဝင္က timing အခါအခြင့္ နဲ႔ ဆိုုင္တာပါ။ တခ်ိဳ႕လူေတြက လြတ္လပ္မႈကိုုပဲ ျမတ္နိူးတယ္၊ ေလလြင့္ေနရာတာကိုု ေပ်ာ္တယ္၊ အေျခတက် မေနခ်င္ဘူး၊ သူတိုု႔အတြက္ အပင္တပင္သာရွိပါေစ၊ ေတာအုုပ္တခုုမလိုုပါဘူး။ ေတာအုုပ္ထဲက အိမ္မရွိလိုု႔လဲ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုုတဲ့သူမ်ိဳးေပါ့။ အပင္ရွိရင္ အကိုုင္းရွိမယ္၊ ခဏ နားျပီးရင္ သူပ်ံခ်င္တဲ့ေနာက္တေနရာ ကိုု ဆက္ပ်ံလိုု႔ရျပီေပါ့။<br /><br />တခ်ိဳ႕ ကက်ေတာ့ ကိုုယ့္အတြက္ျဖစ္တဲ့၊ ကိုုယ္ပိုုင္ဆိုုင္တဲ့၊ ကိုုယ္နဲ႔သက္ဆိုုင္တဲ့ ကိုုယ္အတြက္ သက္သက္ျဖစ္တဲ့ ေတာအုုပ္ထဲက အိမ္ကေလးတလံုုး လိုုခ်င္ၾကတယ္။ ဒီလိုုနဲ႔ ေနလာလိုုက္တာ တေန႔က်ေတာ့ သူလိုုခ်င္တဲ့အရာေတြက အဲ့တာေတြမဟုုတ္ဘူး၊ ေတာအုုပ္ထဲက အိမ္လဲမဟုုတ္ဘူး၊ ေရတံခြန္ေဘးက အိမ္လဲမဟုုတ္ဘူး ဆိုုတာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုယ္ေသခ်ာလာတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ သူဟာဘာလဲဆိုုတာ သူ႔ဘာကိုု လိုုခ်င္တာလဲဆိုုတာ သူ႔ကိုုယ္သူေတာင္မသိေတာ့သလိုု လမ္းေပ်ာက္တတ္ျပန္ပါတယ္။ တူတူေနလာတာ နွစ္ေတြၾကာလြန္းလွတဲ့အခါက်ေတာ့ သူ႔မွာ ကိုုယ္ပိုုင္လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုုတာ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲ့တာေတြ အကုုန္လံုုး က တာဝန္ေတြ ဝတၱရားေတြေအာက္မွာ မိသားစုု ဝန္ထုုပ္ဝန္ပိုုးေတြၾကားမွာ ေပ်ာက္ဆံုုးေနခဲ့တာၾကာလွျပီ။<br /><br />ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ဆံုုးရံႈးသြားတဲ့သူေတြဟာ အထီးက်န္သြားတတ္ပါတယ္။ ေဘးမွာ ကိုုယ္ကခ်စ္တဲ့ ကိုုယ့္ကိုုခ်စ္တဲ့ မိသားစုုဝန္းရံေနရင္ေတာင္ အထီးက်န္ေနတတ္ပါတယ္။ အရင္တံုုးက သူလိုုခ်င္တယ္ထင္ျပီး အသည္းအသန္ၾကိဳးစားခဲ့သမွ် ဟာ အခုုေတာ့ သူ႔အတြက္ သူ႔ကိုုျပန္ခ်ည္ထားမယ့္ ၾကိဳးေတြသက္သက္သာျဖစ္ လာခဲ့ျပီေလ။ သူလိုုခ်င္တာ အခုုခ်ိန္မွာ အကိုုင္းမွာ ခဏနားျပီး လြတ္လပ္က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ ပင္လယ္ျပင္ေပၚမွာ အဆံုုးအစမရွိ အေတာင္ေတြကိုု ျဖန္႔ျပီး ပ်ံသန္းနိုုင္တဲ့ လြတ္လပ္မႈမ်ိဳးဆိုုတာကိုုသိလာတဲ့အခါ အရမ္းေနာက္က်ေနျပီ။ သူ႔ကိုုခ်ည္ထားတဲ့ၾကိဳးေတြ မ်ားလြန္းတာေၾကာင့္ သူ႔မွာ မလႈပ္သာ မရုုန္းသာျဖစ္ေနျပီ။ ငယ္ငယ္ကလိုု ခြန္အားလဲမရွိေတာ့ဘူး၊ အခ်ိန္လဲ မရွိေတာ့ဘူး။<br /><br />အရင္က ၾကိဳးစား တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ေတာအုုပ္ထဲကအိမ္ေလးကိုု ထားခဲ့ဖိုု႔ကက်ျပန္ေတာ့လဲ ရင္ထဲမွာ အေၾကာက္တရားေတြက အျပည့္။ ဆက္လက္ဖက္တြယ္ထားဖိုု႔က်ေတာ့လဲ အေတြးေတြက မေရရာ။ အခ်စ္ေတြ ေမတၱာေတြ သံေယာဇဥ္ေတြဆိုုတာ အမွတ္တခုုကိုုေရာက္လာရင္ေတာ့လဲ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ဘာဆိုုတာ ျပန္ရွာခ်င္လာတတ္ပါတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုယ္ပိုုင္လြတ္လပ္မႈကိုု ျပန္လြမ္း တမ္း လာတာေပါ့ေလ။ အဲ့လိုု အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုုယ္တိုု႔ေတြ အခ်စ္ကိုု လက္လႊတ္ခံျပီးေတာ့ ကိုုယ္လိုုခ်င္တယ္ထင္တဲ့ ေလာက အသစ္တခုုကိုု ရဖိုု႔ ထပ္မံၾကိဳးစားမႈေတြဟာ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ အရာရာကိုု လက္လႊတ္ဆံုုးရံႈးရျခင္းနဲ႔ပဲ ျပီးဆံုုးနိုုင္ေသးတာပဲ။ အီး လိုုေျပာရင္ေတာ့ လြယ္လြယ္ေလး တလံုုးထဲ midlife crisis ေပါ့ေလ။ (တီခ်မ္းက မရႈပ္ရႈပ္ေအာင္ေရးေနတာပါ)<br /><br />တခါတခါက်ရင္ အရင္တံုုးက ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနခဲ့ရတဲ့ ေတာအုုပ္ကအိမ္ကေလးကိုု သတိရတတ္ပါတယ္။ ကိုုယ္တိုု႔ေတြေသြးေတြေခြ်းေတြအမ်ားႀကီးရင္းျပီး တည္ေ ဆာက္ထားတဲ့ ဘဝေလးေလး.....အဲ့လိုုေတြးမိျပန္ေတာ့လဲ ခြဲခြာရမွာ ခပ္ခက္ခက္ပဲမွလား။<br /><br />ကိုုယ္တိုု႔ေတြအခ်စ္ကေနျပီးေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ ေစာင့္စားမႈေတြ၊ ကတိေတြထားရွိခဲ့ၾကတယ္။ ရလဲရ ခဲ့ၾက တယ္၊ ေနာက္ျပီး တိုု႔နွစ္ေယာက္တူတူေနၾကတံုုးက ရွိခဲ့ၾကတဲ့ ေပ်ာ္စရာေလးေတြ ဒါေတြရွိေနရင္ ဘဝႀကီး ကမာၻႀကီးက ျပီးျပည့္စံုုျပီလိုု႔လဲထင္ခဲ့ၾကဘူးတယ္။ အသက္ေတြ တျဖည္းျဖည္းႀကီးလာေတာ့မွ ေပါေပါေလာေလာ သံုုးခဲ့ၾကတဲ့ နုုပ်ိဳမႈေတြက သိပ္မက်န္ေတာ့ပါလားဆိုုတာ အလန္႔တၾကားသိလာရတယ္ေလ။ ကိုုယ့္ဘဝမွာ ကိုုယ္တကယ္လိုုခ်င္တာ လုုပ္ခ်င္တာကိုု လုုပ္ဖိုု႔ေပါ့။ သိဖိုု႔ လဲလိုုေသးတယ္ေလေနာ္။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ေတာအုုပ္ထဲက အိမ္ေလးကေတာ့ “အိမ္ေထာင္” လိုု႔ဆိုုရင္ေတာင္ တခ်ိန္တံုုးကေတာ့ မင္းေရာကိုုယ္ေရာ ညြတ္နူးခဲ့ၾကတဲ့ ေႏြးေထြးေနရာတခုုပါပဲ။<br /><br />ဘဝမွာ အသက္ ၃၀ ေရာက္ရင္ လူေတြ ဒီလိုုပဲ ေတာင္စဥ္ေရမရေတြ ေလ်ာက္ေတြးျပီး ေၾကာင္လာသလားမသိဘူးေနာ္။ လိုုခ်င္တာေတြ လုုပ္ခ်င္တာေတြကလဲ မေရရာေတာ့ ကိုုယ္ဘာလိုုခ်င္သလဲဆိုုတာလဲ ေဝေဝဝါးဝါး ရေနတာလဲ တကယ္လိုုခ်င္တာမွ ဟုုတ္ရဲ႕လားလိုု႔ ဒိြဟေတြနဲ႔ ေအာ္.........ေတာအုုပ္က အိမ္ကေလး။ ကိုုယ့္ရဲ႕ ေတာအုုပ္က အိမ္ကေလး။<br /><br />A Chen<br />1:06 AM<br />Thursday<br />19th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-6687453726029138963?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-69117471559226705342012-01-17T02:14:00.002+07:002012-01-19T01:13:18.672+07:00<style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-font-charset:78; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1 134676480 16 0 131072 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536870145 1107305727 0 0 415 0;} @font-face {font-family:Cambria; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536870145 1073743103 0 0 415 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:Cambria; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-family:Cambria; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} @page WordSection1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.WordSection1 {page:WordSection1;} --> </style> <p class="MsoNormal"><b style="">When I am 30<br /></b></p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><br /></b></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">When I am 30….</p> <p class="MsoNormal">I will be half a man</p> <p class="MsoNormal">I will have half a way</p> <p class="MsoNormal">I will be half grown </p> <p class="MsoNormal">I will be half educated<br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">When I am 30 </p> <p class="MsoNormal">I will be half settled</p> <p class="MsoNormal">I will be half succeed</p> <p class="MsoNormal">I will be half believed </p> <p class="MsoNormal">I will have half belief<br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">When I am 30 </p> <p class="MsoNormal">I will be half asleep </p> <p class="MsoNormal">I will be half awake </p> <p class="MsoNormal">I will be half planned</p> <p class="MsoNormal">I will be half dreamed<br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">From now on</p> <p class="MsoNormal">I will be start a step</p> <p class="MsoNormal">I will be start a plan </p> <p class="MsoNormal">I will be my own boss</p> <p class="MsoNormal">I will be my own freedom<br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Hey life….</p> <p class="MsoNormal">Are you ready?</p> <p class="MsoNormal">Ready or not?</p> <p class="MsoNormal">Here I come!</p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal">က်ေတာ္ ၃၀ ျပည့္တဲ့အခါ...</p><br />က်ေတာ္ ၃၀ ျပည့္တဲ့အခါ<br />လူလားတဝက္ေျမာက္ခဲ့ျပီ<br />ဘဝလမ္းတဝက္ေပါက္ခဲ့ျပီ<br />အရြယ္တဝက္ေရာက္ခဲ့ျပီ<br />ပညာတဝက္ ေတာက္ခဲ့ျပီ<br /><br />က်ေတာ္ ၃၀ ျပည့္တဲ့အခါ<br />အနည္တဝက္က်ခဲ့ျပီ<br />ေအာင္ျမင္တဝက္ ထြန္းခဲ့ျပီ<br />ယံုုၾကည္တဝက္ ရွိခဲ့ျပီ<br />ယံုုၾကည္တဝက္ ရခဲ့ျပီ<br /><br />က်ေတာ္ ၃၀ ျပည့္တဲ့အခါ<br />အိပ္ျခင္းတဝက္ဝခဲ့ျပီ<br />နိူးဖိုု႔တဝက္ စခဲ့ျပီ<br />စီစဥ္တဝက္ ေျမာက္ခဲ့ျပီ<br />အိပ္မက္တဝက္ေပါက္ခဲ့ျပီ<br /><br />အခုုကစျပီး....<br />ေျခလွမ္း တလွမ္းထပ္စမည္<br />စီစဥ္တရပ္ထပ္ကမည္<br />ငါသာ ငါ့သခင္ျဖစ္ရမည္<br />ငါ့ဘာသာငါ လြတ္လပ္မည္<br /><br />ဘဝေရ....<br />အသင့္ျဖစ္ျပီလား<br />ကိုုယ္ကေတာ့ လာျပီ။<br /><br /><br /><p class="MsoNormal">A Chen</p><p class="MsoNormal">2:19PM</p><p class="MsoNormal">Monday</p><p class="MsoNormal">16th Jan 2012</p><p class="MsoNormal">Bangkok<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-6911747155922670534?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-21404760396230389902012-01-16T12:53:00.007+07:002012-01-16T13:42:14.264+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-KtJbeIvHFj4/TxPF7iY-YcI/AAAAAAAAEN8/2jka4Ghj2k8/s1600/3393041_f520.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 299px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-KtJbeIvHFj4/TxPF7iY-YcI/AAAAAAAAEN8/2jka4Ghj2k8/s400/3393041_f520.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698115580188320194" border="0" /></a><br /><br />ဂူဂဲလ္ က ပံုု<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဝန္ခံရန္ ခက္ခဲေသာ....</span><br /><br />ေလာကႀကီးမွာ ဝန္ခံဖိုု႔အခက္ခဲဆံုုးက ကိုုယ္အမွားလုုပ္တဲ့ ကိစၥ မဟုုတ္ဘဲ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ မနာလိုုမႈလိုု႔ ကိုုယ္ ထင္တယ္။<br /><br />“ကိုုယ္ မနာလိုုျဖစ္ေနတယ္” ဆိုုတဲ့ စကားစုု “ကိုုယ္မွားသြားလိုု႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္” ဆိုုတာထက္ အမ်ာႀကီး ဖြင့္ေျပာရခက္ပါတယ္။<br /><br />လူတေယာက္ကိုု ခ်စ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုုယ္တိုု႔ေတြ “ကိုုယ္ မင္းကိုု ေတာင္းပန္ပါတယ္” လိုု႔ ေျပာဖိုု႔ ေတာ္ရံုုနဲ႔ ဝန္မေလးၾကဘူး။ ကိုုယ္မွား သြားရင္ေတာင္ မင္း စိတ္မဆိုုးဖိုု႔ ကိုုယ္ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ မင္းကိုု ခ်စ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေလးေတာ့ ကိုုယ့္သိကၡာကိုု အပြန္းအပဲ့ခံနိုုင္တယ္။ ကိုုယ္မင္းကိုု ေတာင္းပန္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုုယ့္ သိကၡာကိုု ခဏ ေဘးခ်ထားနိုုင္တယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ မနာလိုုတာကေတာ့ သိကၡာနဲ႔ သိပ္မဆိုုင္ေတာ့ဘူး။ မနာလိုုမႈထဲမွာ သိကၡာလဲ နည္းနည္းေတာ့ တစိတ္တပိုုင္းပါမယ္ေပါ့။ ကိုုယ့္ရဲ႕ သိကၡာေတြ ကိုုယ့္ရဲ႕ ကြဲေၾကလြယ္မႈေတြကိုုေတာ့ မင္းကိုု မသိေစ နားမလည္ေစ ခ်င္ပါဘူး။ အဲ့တာက တကယ္ေတာ့ တခါတခါ ကိုုယ္ေတာင္ ရင္မဆိုုင္နိုုင္တဲ့ ကိစၥပဲေလ။<br /><br />ကိုုယ့္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ မနာလိုုစိတ္ကိုု ဖံုုးကြယ္ဖိုု႔ အခါမ်ားစြာမွာ ကိုုယ္တုုိ႔ေတြ အေၾကာင္းမရွိအေၾကာင္းရွာျပီး စိတ္တိုုေနမယ္။ ပါးစပ္ထဲေတြ႔ရာေတြ ေပါက္တတ္ကရ ေလ်ာက္ေျပာျပီး ကိုုယ့္မနာလိုု စိတ္ကိုု ဖံုုးကြယ္ဖိုု႔ ၾကိဳးစား မယ္။ ဒါမွမဟုုတ္ စိတ္ထားႀကီးဟန္ေဆာင္ျပီး ခြင့္လႊတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခ်င္ေဆာင္မယ္။<br /><br />တခါတံုုးက တပတ္ေလာက္ကိုု ကိုုယ္ စိတ္ေတြတိုုေနခဲ့ဘူးတယ္။ အေၾကာင္းရွာေတာ့လဲ ေသခ်ာမေတြ႔။ ကိစၥေသးေသးေလးေတြကိုုပဲ စိတ္က တိုုေနတာလား ဒါမွမဟုုတ္ မိန္းမေတြလိုု တလတခါ ျဖစ္တတ္တဲ့ ေၾကာက္စရာဒိန္းဂ်ား ကာလ ကိုုေရာက္ေနတာလား။ တကယ္ကေတာ့ ကိုုယ္ မနာလိုု အူတိုု ျဖစ္ေနတာပါ။<br /><br />ဘာကိုု မနာလိုုတာလဲ...? ဒါမွ မဟုုတ္ မင္းအတြက္ေတာ့ ဟာသ ကိုုယ့္အတြက္ေတာ့ ပူေလာင္ျပင္းပ်တဲ့ မနာလိုုမႈေတြလား၊ ဥပမာ ကိုုယ္မဟုုတ္တဲ့ တျခားသူေတြနဲ႔ မင္းရဲ႕ဆက္ဆံမႈ၊ သူတိုု႔ အေပၚမင္း အၾကည့္၊ တေယာက္ေယာက္ကိုု မဟုုတ္ဘဲနဲ႔ မင္းရဲ႕ ကာဆင္ပါလိုု႔ လိမ္ညာမႈေတြ၊ မင္းရဲ႕ စကားေျပာတဲ့ အခါ မလံုုမလဲ ျဖစ္တတ္တဲ့ အမူအယာ၊ ကိုုယ့္မ်က္လံုုးတည့္တည့္ မၾကည့္ရဲတာေတြ စသျဖင့္ေပါ့။<br /><br />ကိုုယ္တိုု႔ ေတြရဲ႕ ဂုုဏ္သတိၱ တခုုက ဘာလဲဆိုုေတာ့ ဘာမဟုုတ္တဲ့ ကိစၥေလးေတြက အစ ေသးတဲ့ အမႈ ႀကီးေအာင္ ႀကီးတဲ့ အမႈ ဧရာမ ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္တတ္တာ၊ ျဖစ္ျပီးတာနဲ႔ တျဗစ္ေတာက္ေတာက္ မျပီးနိုုင္ မစီးနိုုင္ ျဖစ္နိုုင္တာ။ မ်က္ရည္လည္ရႊဲ တခြဲသား လုုပ္နိုုင္တာေတြေပါ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္လဲ မင္းခ်စ္ေနတဲ့ ကိုုယ္က မနာလိုုစိတ္ႀကီးတတ္တဲ့ သူတေယာက္ဆိုုတာ မင္းကိုု မသိေစခ်င္ျပန္ဘူး။ ဘာလိုု႔လဲဆိုုေတာ့ မနာလိုုစိတ္နဲ႔ ကိုုယ္ အရူးထေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုုယ့္ စိတ္ထား ေသးသိမ္လိုု႔ မနာလိုုအူတိုု ျဖစ္ေနတာလိုု႔ မင္းထင္တာထက္ ကိုုယ့္ မွာ ဘိုုင္ပိုုလာျဖစ္ေနတာလိုု႔ မင္းထင္တာကိုု ကိုုယ္ ပိုုလိုုခ်င္မိတယ္ေလ။<br /><br />ကိုုယ္ထင္တယ္ လူေတြ မနာလိုုစိတ္ကိုု ဝန္မခံခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြထဲမွာ တျခားအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြလဲ ရွိေနနိုုင္ေသးတယ္။ ဥပမာ....ကိုုယ္မင္းကိုု ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တာ၊ ဘယ္ေလာက္အေလးထားတာ၊ ဆံုုးရံႈးရမွာ ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္တာ ဆိုုတာေတြကိုု မင္းကိုုမသိေစခ်င္ဘူး။<br /><br />ကိုုယ့္အားနည္းခ်က္ေတြသိလိုု႔ မင္းမာန္တက္ေနမွာ ဂုုဏ္ယူေနမွာကိုုလဲ မလိုုခ်င္ျပန္ဘူး။<br />စိတ္ထားေသးသိမ္တဲ့ လူတေယာက္ျဖစ္သြားမွာ ကိုုလဲ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ မလိုုလားဘူး။<br />ေနာက္ဆံုုး မျဖစ္ေစခ်င္ဆံုုးကေတာ့ ေနာင္မွာ မင္းက ကိုုယ့္မနာလိုုမႈ ကိုုအခြင့္အေကာင္းယူျပီး ကိုုယ့္ကိုု စမွာ၊ အနိုုင္ယူမွာ၊ ေဒါသထြက္ေစမွာ ေတြကိုုပါ။<br /><br />အဲ့တာေတြေၾကာင့္ ကိုုယ့္ရင္ထဲမွာ မနာလိုုမႈေတြ နဲ႔ ပူေလာင္ျပင္းပ်ေနတဲ့ အခါ ကိုုယ့္မ်က္နွာေပၚမွာ သေဘာထားႀကီးႀကီး အျပံဳးတခုု ကိုုတပ္ထားပါ့မယ္။<br /><br />A Chen<br />1:28PM<br />Monday<br />16th Jan 2012<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-2140476039623038990?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-48254874976355430732012-01-16T01:01:00.008+07:002012-01-16T02:29:25.637+07:00ဒီရက္ပိုုင္းမွာ တကယ့္ကိုုပဲ လြယ္လြယ္ခ်က္ ဆူဆူစားေတြ လုုပ္ေနမိပါတယ္။ အမဲသားဆီပ်ံ တအိုုးခ်က္ျပီး ၃ ရက္ေလာက္စားတာမ်ိဳး၊ အလြယ္တကူ ပလာေခ်ာင္ေၾကာ္ ဆတ္သားမြေၾကာ္ေတြနဲ႔ ထမင္းပူပူ စားလိုုက္တာမ်ိဳး ဒီလိုုပဲ ျပီးေနတာ မ်ားပါတယ္။ အရင္တပတ္က ရံုုးျပန္တက္ရတယ္။ ျမန္မာျပည္ကလဲျပန္ေရာက္တာ မၾကာေသးေတာ့ အရွိန္ကမေသေသးပါဘူး။ ထားေတာ့။<br /><br />ကဲဒီတခါလဲ လြယ္လြယ္ခ်က္တာ စားၾကရေအာင္ ဖက္ထုုပ္ျပဳတ္ေလး လုုပ္ေပးလိုုက္ပါတယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-X2_5i2yYKiM/TxMXQ292VGI/AAAAAAAAEMM/oVLZmNVi6hA/s1600/IMG_8219.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-X2_5i2yYKiM/TxMXQ292VGI/AAAAAAAAEMM/oVLZmNVi6hA/s200/IMG_8219.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697923531954082914" border="0" /></a><br /><br /><br />ပထမဆံုုး အေပၚက ပံုုမွာ ျပထားသလိုုပဲ ဖက္ထုုပ္ထုုပ္ရပါမယ္။<br /><br />ပထမဆံုုး အသားေတာက္ေတာက္စင္း ကိုု လိုုခ်င္သေလာက္ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ ေကာ္မႈန္႔ တိုု႔နဲ႔ နယ္ေပးပါ။ နယ္ျပီးသားေတြကိုု ပံုု ၂ က အတိုုင္း ဗူးေလးနဲ႔ ထည့္ထားပါ။ ပိုုေနရင္ ျပန္သိမ္းရလြယ္ေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ ပံုု ၃ မွာ ျပထားတဲ့ အတိုုင္း ေရခြက္ ေလးနဲ႔ တူေလး တေခ်ာင္းဆိုုရင္ ဖက္ထုုပ္စထုုပ္လိုု႔ ရပါျပီ။ အမွန္က ေရခြက္အစား ၾကက္ဥ အကာ ဆိုုရင္ ပိုုေကာင္းပါတယ္။ အသားနယ္တဲ့ အထဲမွာလဲ ၾကက္ဥ တလံုုးေလာက္ထည့္နယ္ရင္ ပိုုစားေကာင္းပါတယ္။ အသားက ပိုုနူးညံ့တာေပါ့။ <a href="http://mmluvam.blogspot.com/">အိမ္သား</a>က ၾကက္ဥ မစားေတာ့ မထည့္ရပါဘူး။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-qPBPYHl_vMY/TxMVPF5gZEI/AAAAAAAAELc/00Vw6LSPY3Y/s1600/IMG_8215.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-qPBPYHl_vMY/TxMVPF5gZEI/AAAAAAAAELc/00Vw6LSPY3Y/s200/IMG_8215.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697921302579405890" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-wlfZWGr9mHE/TxMXQPXocmI/AAAAAAAAEL0/RwzAaXYDmwQ/s1600/IMG_8217.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-wlfZWGr9mHE/TxMXQPXocmI/AAAAAAAAEL0/RwzAaXYDmwQ/s200/IMG_8217.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697923521324806754" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-TAkh3pChRY8/TxMVP6rvviI/AAAAAAAAELo/qm5tYqsU-sI/s1600/IMG_8216.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-TAkh3pChRY8/TxMVP6rvviI/AAAAAAAAELo/qm5tYqsU-sI/s200/IMG_8216.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697921316748770850" border="0" /></a><br /><br /><br />ဖက္ထုုပ္အသားအတြက္ကေတာ့ အလြယ္လုုပ္ျပီးသားကိုု ေစ်းမွာ ဆိုုင္ေတြမွာ ဝယ္လိုု႔ရပါတယ္။ ဟိုုးတီတိုု႔ အေမေတြ ေခတ္ကလိုု အိမ္မွာ ကိုုယ္တိုုင္လုုပ္ စရာမလိုုေတာ့ပါဘူး။ တီကေတာ့ အခုု ပံုုမွာ ျပထားတဲ့ ျမင္းျဖဴ တံဆိပ္ကိုု ဝယ္ပါတယ္။ ေမးလိုုက္ရင္ ရပါတယ္။ ဖက္ထုုပ္ ျပဳတ္မယ့္ဟာလိုု႔ေျပာပါ ေၾကာ္မယ္ဟာ နဲ႔ ျပဳတ္မယ့္ဟာခ်င္း ဖက္ထုုပ္ရဲ႕ အသားမတူပါဘူး။ အဲ့ေတာ့ မေသခ်ာရင္ ေမးဝယ္ပါ။ ျပီးရင္ေတာ့ ပံုုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုုင္းထုုပ္ပါ။ တီကေတာ့ ထုုပ္ျပီး လွလွေလး ျဖန္႔ထားပါတယ္။ ခဏလွပ္ထားတာပါ။ ေနာက္ ေတာ့ ပိုုတာ ကိုု ဗူးထဲ ထည့္သိမ္းေပါ့။ ေနာင္ေန႔ စားရင္ ထပ္ထုုပ္စရာမလိုုေတာ့ဘူးေလေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VjinObA_l2c/TxMXQSrFD9I/AAAAAAAAEMA/LA1DeFDeyRc/s1600/IMG_8218.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VjinObA_l2c/TxMXQSrFD9I/AAAAAAAAEMA/LA1DeFDeyRc/s200/IMG_8218.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697923522211680210" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-1ZFtB9W8890/TxMXRbttgzI/AAAAAAAAEMc/kWibPxP664w/s1600/IMG_8225.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-1ZFtB9W8890/TxMXRbttgzI/AAAAAAAAEMc/kWibPxP664w/s200/IMG_8225.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697923541818508082" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-xES53z7_7rc/TxMXSO1sDDI/AAAAAAAAEMk/KKgheS1qEQw/s1600/IMG_8220.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-xES53z7_7rc/TxMXSO1sDDI/AAAAAAAAEMk/KKgheS1qEQw/s200/IMG_8220.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697923555542174770" border="0" /></a><br /><br /><br />ဖက္ထုုပ္ထုုပ္ျပီးရင္ ျပဳတ္ပါမယ္။ ေရတအိုုးအရင္ဆူေအာင္တည္လိုုက္ပါ။ ျပီးရင္ စားခ်င္သေလာက္ ျပဳတ္ပါ။ တီကေတာ့ တပြဲအတြက္ ကိုု ဖက္ထုုပ္ ၁၀ ခုု ျပဳတ္ပါတယ္။ အိုုးထဲက ေရဆူလာရင္ ဖက္ထုုပ္ေတြထည့္ပါ။ ျပီးေတာ့ ခဏ ေပးဆူလိုုက္ပါ။ ဖက္ထုုပ္ေတြ ထည့္ထည့္ခ်င္း ေရက ေအးသြားပါမယ္။ ဖက္ထုုပ္ေတြကလဲ ေအာက္ကိုု က်သြားပါမယ္။ ခဏေနလိုု႔ က်က္လာရင္ သူတိုု႔ေတြက မုုန္႔လံုုးေရေပၚ လိုုပဲ ေပၚလာပါမယ္။ ခဏ ထပ္ေပးဆူလိုုက္ပါ။ တီက ဖက္ထုုပ္ထဲ ကိုု အသားမ်ားမ်ားထည့္ထားလိုု႔ နည္းနည္း ၾကာၾကာေလး ျပဳတ္ပါမယ္။ မဟုုတ္ရင္ အထဲက အသားမက်က္မွာ စိုုးလိုု႔ပါ။ ကပ္ေစးနည္းျပီး အသားကိုု ဆိုုင္မွာလိုု နည္းနည္းေလးပဲ ထည့္မယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ေရေပၚ ေပၚလာတာနဲ႔ ရပါျပီ။ ျပီးရင္ စားမယ့္ ပန္းကန္ထဲ ဖက္ထုုပ္ေတြကိုု ေရစစ္ျပီးထည့္ပါ။ ပံုုကိုုၾကည့္ပါ။ အသားေတြက ဟင္းရည္ ၾကည္ထဲက အသားကိုု အေခ်ာင္းေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္လွီးထားတာပါ။ အိုုေက ေအာက္မွာ ဟင္းရည္ၾကည္ကိုုၾကည့္ရေအာင္....<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UgswO_dQx2M/TxMZUVYVjrI/AAAAAAAAEMw/CtZDb1y-STs/s1600/IMG_8221.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UgswO_dQx2M/TxMZUVYVjrI/AAAAAAAAEMw/CtZDb1y-STs/s200/IMG_8221.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697925790681108146" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-Fdepg7yDd3c/TxMZUpgBFjI/AAAAAAAAEM8/MNRlZxQAbjc/s1600/IMG_8222.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Fdepg7yDd3c/TxMZUpgBFjI/AAAAAAAAEM8/MNRlZxQAbjc/s200/IMG_8222.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697925796082030130" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-0MfPjID-IoM/TxMZVLZE8jI/AAAAAAAAENI/epFcvN91MUY/s1600/IMG_8226.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-0MfPjID-IoM/TxMZVLZE8jI/AAAAAAAAENI/epFcvN91MUY/s200/IMG_8226.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697925805179728434" border="0" /></a><br /><br /><br />ေရကိုု ၾကိဳက္သေလာက္ အိုုးနဲ႔ ထည့္တည္ပါ။ အရသာ ေလးေလးလိုုခ်င္ရင္ ေရနည္းနည္းနဲ႔အသားမ်ားမ်ား သိုု႔ နံရိုုး၊ သိုု႔ အရိုုးၾကမ္း စတာေတြနဲ႔လဲ ဟင္းရည္ကိုု ခ်ိဳေအာင္ လုုပ္လိုု႔ရပါတယ္။ တည္ပံုုတည္နည္းကေတာ့ ေျပာလြန္းလိုု႔ ဖန္တရာေတ ဆိုုသလိုုပါပဲ။ ပထမဆံုုး ၾကိဳက္သေလာက္ အသား အရိုုးကိုု ေရစင္စင္ေဆးျပီးေတာ့ တည္မယ့္အိုုးထဲထည့္ပါ။ တီကေတာ့ ပံုုမွာ ျပထားသေလာက္ ေရကိုု ပံုုမွာ ျပထားသေလာက္ အသားတံုုးနဲ႔ ဆိုု အိုုေကပါတယ္။ ပထမဆံုုး မီးျပင္းနဲ႔ ေရဆူတဲ့အထိတည္ပါ။ အိုုးအဖံုုးကိုု တည္ေနတဲ့ တခ်ိန္လံုုးဖြင့္ထားပါ။ ပထမဆံုုးေရ တျဖည္းျဖည္းပူလာရင္ အသား ထဲကေသြးေတြေၾကာင့္ေရေတြက နည္းနည္းေနာက္လာပါမယ္။ ကိစၥ မရွိပါဘူး။ မပူပါနဲ႔။ ျပီးရင္ ေရဆူလာျပီဆိုုတာနဲ႔ မီးကိုု ေအးပစ္လိုုက္ပါ။ မီးေသးေလးနဲ႔ ဆက္တည္ပါ။ ဟင္းရည္က တျဖည္းျဖည္း ၾကည္လာပါမယ္။ တည္ေနတဲ့တေလ်ာက္မွာ အနွစ္ျဖဴျဖဴ ေတြပံုု ၁ မွာ ျပထားတဲ့ အတိုုင္းေတြ႔ရင္ ဇြန္းေလးနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ခပ္ထုုတ္ပါ။ ေနာက္ဆံုုးမွာ ပံုု ၃ မွာ ျပထားတဲ့ အတိုုင္း တီခ်မ္း တိုု႔ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းလာတဲ့ မဟာဟင္းရည္ၾကည္ ကိုုရပါမယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-N2TV-EfI-10/TxMVOP7WlpI/AAAAAAAAELI/tOMTF8cV7-8/s1600/IMG_8213.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-N2TV-EfI-10/TxMVOP7WlpI/AAAAAAAAELI/tOMTF8cV7-8/s200/IMG_8213.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697921288091637394" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-DxLMzKKEfjM/TxMVNtO-oHI/AAAAAAAAEK4/gZ9Vfp6RZDU/s1600/IMG_8212.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-DxLMzKKEfjM/TxMVNtO-oHI/AAAAAAAAEK4/gZ9Vfp6RZDU/s200/IMG_8212.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697921278778712178" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-sRRolFzcckE/TxMVOz5WOoI/AAAAAAAAELQ/Vtl48EjdU0s/s1600/IMG_8214.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-sRRolFzcckE/TxMVOz5WOoI/AAAAAAAAELQ/Vtl48EjdU0s/s200/IMG_8214.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697921297746901634" border="0" /></a><br /><br /><br />ဟင္းရည္ၾကည္လဲ ရျပီ ဖက္ထုုပ္လဲ ျပဳတ္ျပီးျပီဆိုုရင္ေတာ့ ခုုနက ဖက္ထုုပ္ကိုု စစ္ျပီးထည့္ထားတဲ့ ပန္းကန္ထဲကိုု ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ လိုုသေလာက္ထည့္ပါ။ ခုုနက ဟင္းရည္ၾကည္ထဲက အသားကိုု အေခ်ာင္းေလးေတြလွီးပါ။ ျပီးရင္ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2012/01/blog-post.html">ဟိုုတေန႔က</a> ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ ငရုုတ္သီး ဆီခ်က္ေတြထည့္ဖိုု႔လဲ မေမ့ပါနဲ႔ေနာ္။ ျပီးရင္ နံနံပင္ထည့္၊ အခ်ဥ္ ညွစ္ျပီးရင္ ဟင္းရည္ၾကည္ေလး ေလာင္းထည့္လိုုက္ေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူ စားစရာ တီခ်မ္းခ်က္တဲ့ ဖက္ထုုပ္ပါ ဆိုုသလိုု ဖက္ထုုပ္ျပဳတ္ ေကာင္းေကာင္း အရသာရွိရွိေလးတပြဲ ရတာေပါ့ေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SadCBqU0qwY/TxMatGRqGEI/AAAAAAAAENw/S05OeMDiAUw/s1600/IMG_8224.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-SadCBqU0qwY/TxMatGRqGEI/AAAAAAAAENw/S05OeMDiAUw/s400/IMG_8224.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697927315634919490" border="0" /></a><br /><br /><br />ေအာက္ကဟာေတြကေတာ့ ဖက္ထုုပ္နဲ႔ မတင္းတိမ္နိုုင္တဲ့ တီခ်မ္း မဟာဗိုုက္အတြက္ ထပ္မံျဖည့္တင္းရတဲ့ သံပရာသီးနဲ႔ပ်ားရည္ နဲ႔ေဖ်ာ္တာရယ္ ငါးရံ႕ဖုုတ္ဆီဆမ္းနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းရယ္ပါ။ အခ်ိဳပြဲေပါ့။ ျမည္းၾကပါအံုုး။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nctVTGm5KY4/TxMZValWPpI/AAAAAAAAENU/DYLY2uvqV34/s1600/IMG_8227.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-nctVTGm5KY4/TxMZValWPpI/AAAAAAAAENU/DYLY2uvqV34/s200/IMG_8227.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697925809257725586" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-dDn04hhKioQ/TxMZVwyWlmI/AAAAAAAAENk/G6MBGx3IpkE/s1600/IMG_8228.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-dDn04hhKioQ/TxMZVwyWlmI/AAAAAAAAENk/G6MBGx3IpkE/s200/IMG_8228.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697925815217854050" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-TAkh3pChRY8/TxMVP6rvviI/AAAAAAAAELo/qm5tYqsU-sI/s1600/IMG_8216.JPG"></a><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">ေဘာနပ္စ္။</span> ပေဟဠိ....<br /><br />ေနာက္က ၃၂ လက္မ တီဗီမွာ ျပေနတာ ဘာကားလဲ? ေျဖနိုုင္တဲ့သူ ကိုု ငါးရံ႕ေျခာက္တဗူးလံုုးေပးမယ္။<br /><br />ေနာက္ တီ ဒီပိုုစ့္ထဲမွာ အလြဲေလးတုခုုရွိတယ္။ ဘယ္သူမ်က္စိလ်င္လဲ ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။<br /><br />A Chen<br />2:09Am<br />Monday<br />16th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-4825487497635543073?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-57920999029170313142012-01-14T02:03:00.005+07:002012-01-14T07:38:50.336+07:00တခ်ိဳ႕ေယာက်္ားေတြ ရွိပါတယ္.....လူက လူဆိုုးမဟုုတ္ဘူး၊ ပံုုစံက အမိုုက္စားမဟုုတ္ဘူး၊ အဲ့လိုုပဲ ငတံုုးငအ လဲမဟုုတ္ျပန္ဘူး၊ ဂုုဏ္ေမာက္ျပီး မာန္တက္ေနတာမ်ိဳးလဲမရွိဘူး...........တခုုပဲ သူ႔ကမာၻက က်ဥ္းလိုုတယ္။ ဘယ္လိုုကိစၥမ်ိဳးကိုုမဆိုု ေပါ့ေပါ့ေလးပဲ ေတြးတယ္ ျမင္တယ္ လုုပ္တတ္တယ္။<br /><br />တျခားလူေတြ လုုပ္တဲ့ အလုုပ္ကိုုဆိုု ဒီလိုုပါပဲ လိုု႔အျမဲျမင္တတ္တယ္။ သူလုုပ္မွ သူမ်ားထက္ပိုုေကာင္းတယ္လိုု႔အျမဲ ထင္တတ္တယ္။ ဆင္ေျခဆင္လက္သိပ္မ်ားတယ္။ လူျဖစ္ရတာ သူ႔အတြက္ ဘာဝန္ထုုပ္ဝန္ပိုုးမွ မရွိသလိုုဘဲ။ ဘာလိုု႔လဲဆိုုေတာ့ သူ႔မွာ တာဝန္ယူမႈ ဆိုုတာလဲမရွိလိုု႔။ သူမ်ားအေပၚ မေကာင္းၾကံတတ္တာမ်ိဳးေတာ့လဲ မရွိိဘူး၊ သူမ်ားကိုုလဲမေကာင္းမၾကံတတ္ပါဘူး။ အဲ့လိုုပဲ သူမ်ားအေပၚမွာလဲ မကူညီတတ္သလိုု သူမ်ားအတြက္ စဥ္းစားေပးတယ္ဆိုုတာမ်ိဳးလဲ သူ႔မွာ မရွိပါဘူး။<br /><br />သူ႔ကမာၻမွာ သူရဲ႕ ေန႔တဓူဝ ျဖတ္သန္းမႈ နဲ႔ ဘဏ္ေကာင့္ထဲက ဆုုေငြေတြပဲ ရွိတယ္။ သူက ဘယ္လုုိလူမ်ိဳးလဲဆိုုေတာ့ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သူက စက္ဝိုုင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးတခုု ဆြဲလိုုက္တယ္။ ကြက္ကြက္ကေလးမွ တကယ့္ကိုု ကြက္ကြက္ကေလးပဲ။ အဲ့စက္ဝိုုင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကေန ဘယ္ေတာ့မွ မထြက္ေတာ့ဘူး၊ ထြက္ဖိုု႔ ရည္ရြယ္ခ်က္လဲ မရွိဘူး။<br /><br />ေယာက်္ားတေယာက္ကိုု ဘယ္လိုုနားလည္ရမလဲလိုု႔လဲ မေမးပါနဲ႔။ ေယာက်္ားဆိုုတာ နားလည္လိုု႔ရတဲ့ သတၱဝါမ်ိဳးမဟုုတ္ဘူး။ ကိုယ္တိုု႔က သူတိုု႔ ကိုု ၾကိဳက္တိုုင္းလဲ သူတိုု႔က ကိုုယ္တို႔ကိုု ၾကိဳက္ခ်င္မွ ၾကိဳက္တာ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္တကယ္ကိုု တေယာက္ေယာက္ကိုု နားလည္ရမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ကမာၻ ပိုုက်ယ္တ့ဲ ေယာက္်ားတေယာက္ေလာက္ကိုုသာရွာပါေလ။<br /><br />သူက ေယာက်္ားတံခြန္ လူရည္ခြ်န္ျဖစ္စရာမလိုုသလိုု၊ သူရဲေကာင္း တေယာက္လဲျဖစ္စရာမလိုုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေကာင္းတေယာက္ေတာ့ ျဖစ္ဖိုု႔ လိုုမယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ ကြက္ကြက္ကေလးထက္ သူ႔မွာ က်ယ္ေျပာတဲ့ အတိုုင္းအဆမဲ့ ေကာင္းကင္တခုုရွိရမယ္။<br /><br />သူမ်ားေတြမွာ ရွိတဲ့ အိုုင္ဒီယာေတြ၊ အားထုုတ္မႈေတြကိုု နားလည္မႈေပးနိုုင္တဲ့ ခ်ီးေျမွာက္နိုုင္တဲ့ လက္ခံနိုုင္တဲ့ သူတေယာက္ ျဖစ္ရမယ္၊ သူမ်ားေတြလဲ ေအာင္ျမင္နိုုင္တယ္၊ ကံေကာင္းနိုုင္တယ္ဆိုုတာမ်ိဳးကိုု နားလည္လက္ခံနိုုင္ရမယ္။ ေလာက ကမာၻႀကီးက ဘယ္ေလာက္က်ယ္ေျပာျပီး လူသားေတြက ဘယ္ေလာက္ေသးငယ္သလဲဆိုုတာ သိရမယ္။<br /><br />တာဝန္ယူမႈဆိုုတာကိုု လက္ခံနိုုင္ရမယ္၊ ယူရဲရမယ္။ သိတတ္တဲ့ စိတ္ရွိရမယ္။ အလုုပ္တခုုလုုပ္တဲ့ေနရာမွာ သူမ်ားအတြက္ဆုုိတာကိုုလဲ စဥ္းစားေပးတတ္ရမယ္။ နားလည္မႈ ရွိတဲ့ စိတ္ထားတခုု ရွိရမယ္။ အလုုပ္လုုပ္တဲ့ေနရာမွာ တခ်ိန္လံုုး လူေတြကိုု လိုုက္တြက္ကပ္ေနတာမ်ိဳးမျဖစ္ရဘူး။ အေရးမပါတဲ့ အလုုပ္ေသးေသးေလးေတြမွာ အခ်ိန္ကုုန္ေနတာမ်ိဳးလဲမျဖစ္ရဘူး။ ေဘးထိုုင္ဘုုေျပာတဲ့ လူမ်ိဳး ပိုုျပီးေတာ့ မျဖစ္ရဘူး။ သူမ်ားအေပၚမေကာင္းၾကံခ်င္တဲ့သူမ်ိဳး။ အျမတ္ထုုတ္ခ်င္တဲ့ သူမ်ားလဲ မျဖစ္ရဘူး။ ဘဝက ခါးသီးလိုု႔ ဆိုုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ကိုုယ္က်င့္တရားကိုု ေဖာက္ဖ်က္တဲ့ အလုုပ္မ်ိဳးလုုပ္တဲ့သူလဲ မျဖစ္ရဘူး။<br /><br />အရမ္းေတာ္ေန တတ္ေန ဖိုု႔မလိုုပါဘူး။ တိုုးတက္မႈအတြက္ ဘာမဆိုုလုုပ္မယ္ဆိုုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးရွိဖိုု႔လဲမလိုုဘူး။ ဒါေပမယ့္ တိုုးတက္ခ်င္စိတ္ေတာ့ရွိရပါမယ္။<br /><br />ကမာၻက်ယ္တဲ့ ေယာက်္ားတေယာက္ကိုု ရွာခ်စ္မွ ကိုုယ္တိုုင္လဲသူနဲ႔အတူတူ လိုုက္ဘက္ညီတဲ့ က်ယ္ေျပာတဲ့ ပင္လယ္ ျဖစ္မွာေပါ့။ ကမာၻက်ဥ္းတဲ့ ေယာက်္ားတေယာက္ကိုု ခ်စ္မိရင္ေတာ့ ကိုုယ္လဲ မတိုုးတက္တဲ့ အျပင္ သူနဲ႔ လိုုက္ျပီးေတာ့ေတာင္ ဆုုတ္ယုုတ္နိုုင္ေသးတယ္။<br /><br />သတိထားဖိုု႔သိပ္အေရးႀကီးတဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈပါ။<br /><br />A Chen<br />3:40Am<br />Saturday<br />14th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-5792099902917031314?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-33489020433492938262012-01-12T00:41:00.008+07:002012-01-12T04:16:23.762+07:00တကယ္ပါပဲ ျမန္မာျပည္တခါျပန္ရင္ တခါ မုုဒိတာေတြပြားလာတယ္ ခႏၱီစပါရမီ ရင့္သန္လာတယ္။ ေမတၱာထားတတ္လာတယ္။ တကယ္ပါပဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ၾကာၾကာေနရင္ နိဗၺာန္နဲ႔ျမန္ျမန္နီးနိုုင္ပါတယ္။ ထားေတာ့ လိုုရင္းေတြကိုုပဲေျပာပါမယ္။<br /><br />ၾကံဳရတာကေတာ့ မ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက်ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဒင္းတိုု႔ေတြကံေကာင္းတာပဲ။<br /><br />၁) ညီဝမ္းကြဲတေယာက္ကေျပာလာပါတယ္။ သူတေန႔ပါရမီတက္စီကိုု ငွားစီးပါတယ္တဲ့။ ပါရမီတက္စီ သည္ ျမန္မာနိုုင္ငံတြင္ ပထမဆံုုး မီတာ စနစ္ျဖင့္ေမာင္းမည္။ အဲကြန္းပါမည္ လိုု႔ ေၾကျငာျပီး လုုပ္တဲ့ ကားလိုုင္းထင္ပါတယ္။ ပါရမီ တက္စီ အမ်ားစုုသည္တကယ္ပဲ အဲကြန္းဖြင့္ပါသည္။ ထားေတာ့။ သိုု႔ေသာ္ မီတာ ဘယ္ေလာက္ပဲ တပ္တပ္ ျမန္မာျပည္သည္ ျမန္မာျပည္သာပဲ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒီမိုုကေရစီ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရရ မီတာနဲ႔မေမာင္းပါဘူး။ အခုုထိ ေစ်းဆစ္ရေနေသးတာပါပဲ။ ထားေတာ့။ ျဖစ္ပံုုကေတာ့ ညီက ေစ်းတည့္လိုု႔ စီးေတာ့ ကားေပၚ အတက္မွာ ကားေမာင္းသူက အဲကြန္းကိုု ပိတ္လိုုက္ပါတယ္တဲ့။ အစက သူ႔ဘာသာသူ ေလ်ာက္ေမာင္းေနတံုုးကေတာ့ ဖြင့္ထားတယ္ေနာ္။ ထားေတာ့။ အဲ့တာနဲ႔ ညီကလဲ ကားေပၚက အဆင္းမွာ ကားနံပါတ္ကိုု မွတ္ထားျပီး ပါရမီ တက္စီ ကိုု ဖုုန္းဆက္တိုုင္ပါတယ္တဲ့။ အံ့ၾသစရာ က အခုုမွ စတာပါ။<br />ေနာက္ေန႔မွာ ညီ ျဖစ္သူဆီကိုု ဖုုန္းတခုုျပန္ဝင္လာျပီး သကာလ မေန႔က ပါရမီ တက္စီ ကားေမာင္းသမားက ေတာင္းပန္စကားေျပာပါတယ္တဲ့။ က်န္တာေတာ့ စာဘတ္သူပဲ ဆက္စဥ္းစားပါ။ တီက အျဖစ္အပ်က္ကိုုပဲ ေျပာျပခ်င္တာ။ တီေျပာခ်င္တာ အကုုန္ေျပာျပီးျပီ။<br /><br />၂) တီ့ကိုုယ္ေတြ႔ပါ။ တီ့ အိမ္က ဘေလဇုုန္ နဲ႔ နီးပါတယ္။ တေန႔ ညေနဘက္ကိုု ညေနစာ စားျပီးအျပန္ ဘေလဇုုန္က ေဂ်ဒိုုးနတ္မွာ ေကာ္ဖီေသာက္မယ္ လိုု႔ စဥ္းစားျပီး ေမာင္နဲ႔ သြားထိုုင္ပါတယ္။ အဲ့မွာ အလယ္က ခံုုနားမွာ ေဂ်ဒိုုးနတ္က အေအးခြက္(ေသာက္ဖူးသူမ်ားသိပါလိမ့္မယ္၊ မသိေသးသူမ်ား ပံုုကိုုရႈ) ကိုု ပံုုပါအတိုုင္း ေကာ္နဲ႔ကပ္ထားတာ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့မွာ ေရးထားတာကပံုုမွာ ပါတဲ့ အတိုုင္းပါပဲ။ေသခ်ာမျမင္ရမွာ စိုုးလိုု႔ ေနာက္တပံုုေသခ်ာ ခိုုးရိုုက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ တီ့ ရဲ႕အသစ္ဝယ္ထားတဲ့ ၅၅၀ ဒီ နဲ႔ ပါ။ ေနာက္ပံုုေတြေတာ့ ခိုုးရိုုက္လိုု႔ မရလိုု႔ ဖုုန္းနဲ႔ပဲ ရိုုက္ခဲ့ရတယ္။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-cOkRN8gp4wc/Tw3S3cLuViI/AAAAAAAAEKg/Tmz9Vm80dZs/s1600/IMG_7744.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-cOkRN8gp4wc/Tw3S3cLuViI/AAAAAAAAEKg/Tmz9Vm80dZs/s200/IMG_7744.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440953593550370" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-8ShuXTBgCHI/Tw3S39oLLRI/AAAAAAAAEKw/QldGNea4eIA/s1600/IMG_7745.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8ShuXTBgCHI/Tw3S39oLLRI/AAAAAAAAEKw/QldGNea4eIA/s200/IMG_7745.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440962571250962" border="0" /></a><br /><br /><br />ေနာက္တခုုက ေကာင္တာ မွာေရးထားတဲ့ စာပါ။ အဲ့တာ က ဖုုန္းနဲ႔ခိုုးရိုုက္ရတာ ျဖစ္တဲ့ အတြင္ ေသခ်ာ မၾကည္ပါဘူး။ စာမွာ ေရးထားတာက “ေဖ်ာ္ရည္သံုုးေဆာင္သူမ်ား ေရခဲ ကိုု မိမိတိုု႔ စိတ္တိုုင္းက် ထည္၍ သံုုးေဆာင္နိုုင္ပါသည္” တဲ့။ ဟုုတ္ကဲ့ ေဘးမွာ ေရခဲဘံုုးေလး ထားေပးထားပါေသးတယ္။ ေကာင္တာက အေရာင္းဝန္းထမ္းမမ က အေအးမွာ ရင္ ေကာ္ခြက္တခုု နဲ႔ခ်င္ျပီး ထည့္ေပးပါတယ္။ ေသခ်ာေအာင္လိုု႔ ေမာင့္ကိုု အေအးတခြက္သြားဝယ္ေသာက္ခိုုင္းလိုုက္ပါေသးတယ္။ တကယ့္ကိုု ေကာ္ခြက္နဲ႔ ခ်င္ေပးတာပါ။ ဒီလိုုေလ ဘံုုးထဲက အေအးကိုု ေကာ္ခြက္နဲ႔ ခ်င္ထည့္တယ္ ျပီးေတာ့မွ စားသံုုးသူေရွ႕မွာ ဖန္ခြက္ထဲကိုုေလာင္းထည့္ျပတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ခုုနက ျပထားတဲ့ ခြက္ က ျမားေလးနဲ႔ကြက္တိ။ ေရခဲကိစၥကေတာ့ ေအာက္မွာ ဆက္ရႈ။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YmUrt2VUSn8/Tw3R5i1yd6I/AAAAAAAAEIQ/fahnMzFLtWE/s1600/Image0931.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-YmUrt2VUSn8/Tw3R5i1yd6I/AAAAAAAAEIQ/fahnMzFLtWE/s200/Image0931.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696439890228705186" border="0" /></a><br /><br /><br />ေတြ႔တယ္ေနာ္။ ပံုုေလးကေတာ့ နည္းနည္းဝါးေနတယ္။ ေဘးမွာက ေဖ်ာ္ရည္ဘူး။ စကၠဴေနာက္မွာ ေရခဲဘံုုး။ ဘယ္လိုုျဖစ္တာလဲလိုု႔ ေကာင္တာက မမ ကိုုေမးၾကည့္ေတာ့ စားသံုုးသူက ကြန္ပလိမ့္ တက္လိုု႔ လိုု႔ေျဖပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္သြားပါတယ္။ စကားစပ္မိလိုု႔ မဂၢဇင္းတခုုထဲမွာ ဆရာတေယာက္ ေရးထားတဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ AFTA အာစီယံ လြတ္လပ္စြာ ကုုန္သြယ္မႈ သေဘာတူညီစာခ်ဳပ္ အေၾကာင္းပါ။ ျခံဳေျပာရရင္ေတာ့ သူေျပာခ်င္တာ ၂၀၁၅ မွာ ျမန္မာျပည္က အဲ့ဒီ စာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ထိုုးျပီဆိုုရင္ နိုုင္ငံျခား ရင္းနွီးျမဳပ္နွံမႈေတြပိုုလာမယ့္အေၾကာင္း အဲ့အတြက္ ျပည္တြင္း ရင္းနွီးျမဳပ္နွံမႈ လုုပ္ငန္းရွင္ေတြအေနနဲ႔ အျပိဳင္အဆိုုင္ေတြ ကိုု ပိုုမိုုၾကံဳေတြ႔လာမယ့္ အေၾကာင္းပါ။ အဲ့ဒီလိုု စာခ်ဳပ္ေတြေၾကာင့္ ၾကံဳေတြ႔နိုုင္တဲ့ အခက္အခဲေတြ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာေတြ ျပည္သူေတြ ၾကံဳေတြ႔နိုုင္တဲ့ ဆံုုးရံႈးမႈေတြကိုု မသိမသာ မျပပဲ ေကာင္းကြက္ေလးေတြကိုုပဲ အေလးေပးေရးသြားတာပါ။ ေရးလိုု႔မရလိုု႔လဲ ျဖစ္နိုုင္တာေပါ့ေလ။ ထားေတာ့ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ခုုလိုုေလးေတြျမင္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္မိပါတယ္။ ဒါေလးေတြကေတာ့ ၾကိဳက္တာေလးေတြေပါ့။ မၾကိဳက္တာေလးေတြလဲ ေရးမွာပါ။ ပိုုစ့္နာမည္က အခ်ဥ္ေပါင္းမွလား။<br /><br />၃) ခုုနက ေျပာသလိုုပါပဲ တီက ဘေလဇုုန္နားမွာ ေနပါတယ္။ အထင္မႀကီးပါနဲ႔ ေျမနီကုုန္းဘက္အျခမ္းပါ။ ျပီးေတာ့ တီခ်မ္း အိမ္မွာ ကားမရွိပါဘူး။ အဲ့ေတာ့ ကားငွားစီးရပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ ဦးဝိစာရ လမ္းကိုု အျမဲ ျဖတ္ရပါတယ္။ သိၾကမွာပါ အလယ္မွာ ကြ်န္းေမ်ာေလးေတြရွိပါတယ္။ အိမ္ကိုုဝင္တဲ့လမ္းက (စကားမစပ္ေျပာရရင္ေတာ့ အတြင္းေရးမႈး (၁) ဦးခင္ညႊန္႔ ဖြင့္ခဲ့တာပါ) ဘေလဇုုန္ နားကေန မ်က္ေစာင္းထိုုးလိုုက္ရင္ ကြန္စထရပ္ရွင္ႀကီး ေဆာက္မယ္ ေဆာက္မယ္ နဲ႔ကာထားတဲ့ (တီတိုု႔ အဲ့မွာ အိမ္ဝယ္တာ ၁၀ နွစ္ေက်ာ္ပါျပီ။ မဝယ္ခင္ကတည္းက ရွိတာပါ။ ခုုထိ မေဆာက္ေသးပါဘူး ထားေတာ့) ၾကားကလမ္းပါ။ ေစ်းလမ္း ေခၚပါတယ္။ အရွည္ကေတာ့ ေျမနီကုုန္းေစ်းလမ္းေပါ့။ သူက ဟိုုဘက္ ျပည္လမ္းအထိ ေပါက္တယ္။ အလယ္ထဲမွာ ဇစ္ဇက္ပါ။ အဲ့လမ္းကိုုျဖတ္ဖိုု႔ အလယ္က ကြ်န္းေမ်ာေတြကိုု ျဖတ္ရင္ ေကြ႕ရပါမယ္။ ေျပာခ်င္တာက အဲ့မွာပါ။ ျမန္မာျပည္က ကားေမာင္းတဲ့ လူ ၁၀ ေယာက္မွာ ၉ ေယာက္ က စည္းကမ္းကိုု မသိတာလား၊ နားမလည္တာလား၊ သတိမမႈတာလား၊ သေဘာမေပါက္တာလား၊ မလိုုက္နာတာလား၊ ဥေပကၡာျပဳတာလား၊ တခုုခုုေတာ့ တခုုခုုပါပဲ။ အဲ့လိုုေနရာမွာ ေကြ႕မယ္ဆိုုရင္ ဥပမာ ဦးဝိစာရ လမ္းေပၚမွာကိုုပဲ တီ့အိမ္ဘက္ကိုုေကြ႕မယ့္ကား ဆိုုပါေတာ့ ျမင္ေအာင္ေျပာရရင္ ဗားကရာ မီးပြိဳင့္ဘက္ကလာတဲ့ကားက ညာဘက္ကိုု ပမ္းယူရပါမယ္ ျမန္မာျပည္က ညာေမာင္းျဖစ္လိုု႔ပါ။ အဲ့လိုုပဲ ဟံသာဝတီဘက္ကလာတဲ့ကားက ဦးဝိစာရအတိုုင္း ဆင္းလာလိုု႔ ဘေလဇုုန္ ဘက္ကိုု ေကြ႔မယ္ဆိုုရင္လဲပဲ သူက ညာဘက္က ပမ္းယူရပါမယ္ အဲ့တာဆိုုရင္ ကားနွစ္စီး စလံုုးသည္ သူ႔ေနရာနဲ႔ သူ အလိုုလိုု အိုုေကျပီးသား။ အဲ့တာကိုု ခုုန က ေျပာတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ကားေမာင္းေနတဲ့ ၁၀ ေယာက္မွာ ၉ ေယာက္က စည္းကမ္းကိုု မသိတာလား၊ နားမလည္တာလား၊ သတိမမႈတာလား၊ သေဘာမေပါက္တာလား၊ မလိုုက္နာတာလား၊ ဥေပကၡာျပဳတာလား စတဲ့ အေၾကာင္းတခုုခုုေၾကာင့္ေပါ့ အျမဲ လိုုလိုု ေ-ာက္တလြဲ ေကြ႔ၾကပါတယ္။ တဘက္လူကိုု ကါန္စစ္ဒရိတ္လုုပ္ဖိုု႔ မေျပာနဲ႔ သူ႔ဘာသာေတာင္ မွားေနတာ သိရဲ႕လား သိသိနဲ႔ မွားတာလား ေတာ္ပါျပီေလ။ ေျပာခ်င္တာက အဲ့တာပဲ။ ဒီမိုုကေရစီနဲ႔ အတူ စည္းကမ္းေတြပါလာမယ္ဆိုုတာေတာ့ သတိမူသင့္ပါတယ္။ (ဆိုုင္ဆိုု္င္မဆိုုင္ဆိုုင္ ဒီမွာ မဆိုုင္ရင္ တေနရာရာမွာေတာ့ ဆိုုင္မွာပဲ) ေအာက္မွာ မ်ားစြာေသာ တလြဲေမာင္းသူမ်ားထဲမွာ တေယာက္ေပါ့။ ရႈ......<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OY4Eb8Byatc/Tw3R57eY71I/AAAAAAAAEIg/jug1U8HG8W0/s1600/Image0932.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-OY4Eb8Byatc/Tw3R57eY71I/AAAAAAAAEIg/jug1U8HG8W0/s200/Image0932.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696439896841449298" border="0" /></a><br /><br /><br />၄) ေနာက္တခုုကေတာ့ တက္စီသမားေတြပါပဲ။ ၾကည့္ပါ ပံုုက သူ႔ဘာသာ ေျပာျပျပီးသားပါ။ တီ အေထြအထူးမေျပာေတာ့ဘူး။ အေပၚမွာ ခုုနက ေျပာတဲ့ ဒီမိုုကေရစီ နဲ႔ စည္းကမ္း တာဝန္ေတြ က ဒီမွာလာဆိုုင္တယ္ ေတြ႔လား။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xmnHoYVQCTk/Tw3SQOLHVmI/AAAAAAAAEJk/cYtg4RVMuM0/s1600/Image0950.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-xmnHoYVQCTk/Tw3SQOLHVmI/AAAAAAAAEJk/cYtg4RVMuM0/s200/Image0950.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440279817999970" border="0" /></a><br /><br /><br />ခပ္တည္တည္ပါပဲ လမ္းမေပၚမွာ ရပ္ျပီးေတာ့ ကြမ္းတံေတြးကိုု ေရနဲ႔ ေထြးခ်ေနပါတယ္။ မိုုက္ပါေလ့။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-K0zp4OD3ek4/Tw3R7Iik-_I/AAAAAAAAEI0/jHpHRyc-8d8/s1600/Image0941.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-K0zp4OD3ek4/Tw3R7Iik-_I/AAAAAAAAEI0/jHpHRyc-8d8/s200/Image0941.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696439917528546290" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-CjTagG3YIiU/Tw3R7jMP06I/AAAAAAAAEJE/vExpYuQJatE/s1600/Image0942.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-CjTagG3YIiU/Tw3R7jMP06I/AAAAAAAAEJE/vExpYuQJatE/s200/Image0942.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696439924682642338" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါေလးကေတာ့ တီငွားစီးလာေသာ တေယာက္ေသာ ကားသမားပါ။ အခုု ျမန္မာျပည္မွာ ဖုုန္းေတြ ေပါေပါသီသီ (အရင္နဲ႔စာရင္) ကိုုင္လာနိုုင္ၾကတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီမွာ (ထိုုင္းမွာ) လဲ ကားသမားေတြကားေမာင္းရင္း ဖုုန္းေျပာၾကပါတယ္။ သိုု႔ေသာ္ အီးယားဖုုန္းေလးေတြနဲ႔ပါ။ တီက ေတာ့ ေသခ်ာ မသိပါဘူး။ ကားေမာင္းရင္း ဖုုန္းမေျပာရဘူးလားလိုု႔ပါ။ ေဘးက ပံုုကေတာ့ သူ႔ နာမည္နဲ႔ ကားနံပါတ္ေပါ့။ တမင္ဝါးထားတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ဖုုန္းက သိပ္မေကာင္းလိုု႔ပါ။<br /><br /><br />၅) ဒါေလးကလဲ တီ့အိမ္နားကပါပဲ။ တီခ်မ္း အိမ္နားမွာ ဘာဆိုုင္မွ ဖြင့္ၾကေတာ့မယ္မထင္.......မြန္းေဘကရီေပါ့ ဗားကရာ ဓမၼာရံုုလမ္းထိပ္ကဆိုုင္ပါ။ ဟုုတ္ကဲ့ ၾကက္လွ်ာစြန္း နဲ႔ကပ္ရက္ပါ။ တလက္စတည္း ၾကက္လွ်ာစြန္းအေၾကာင္းလဲ ေျပာပါအံုုးမယ္။ အဲ့ဒီမြန္းေဘကရီက ပံုုကိုု ရိုုက္ကလစ္ ေခါက္ျပီး အက်ယ္ခ်ဲ႕ ၾကည့္ပါ။ ဝန္ထမ္း ေတြေကာင္တာအေနာက္မွာ အခုုပံုုမွာ ျမင္ေနရတာကိုုက ၄ ေယာက္ပါ။ တီတိုု႔ ထိုုင္ေနတဲ့ ေနာက္မွာ ေကာ္ဖီေကာင္တာက တေယာက္ ေနာက္ စာပြဲထိုုးေတြနဲ႔ ဆိုုရင္ အနည္းကေလး ၁၀ ေယာက္ေက်ာ္ပါတယ္။ စားသံုုးသူက တီတိုု႔ စားပြဲပါမွ ေလးလံုုးလားပါ။ ဝန္ထမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဘာမွ မလုုပ္ပဲ ေကာင္တာေနာက္မွာ ဟီလာထ ေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေျပာတာပါ။ ဟီလာထေနတယ္ဆိုုတဲ့ စကားကိုု ဒီေနရာမွာ အတိအက် သံုုးလိုု႔ ကိုုရပါတယ္။ စားသံုုးသူေတြဘာလိုုေနမလဲ။ ဘယ္လိုုဝန္ေဆာင္မႈေပးရင္ ငါတိုု႔ ဆိုုင္ကိုု လူပိုုဝင္မလဲ၊ စတာေတြက သူတိုု႔နဲ႔ လံုုးလံုုးမဆိုုင္တဲ့ အလားပါ။ ျပီးေတာ့ ကက္ရွာ မိန္းမက လဲ ေကာ္ဖီဆိုုင္က မိုု႔လိုု႔သာပါ။ မ်က္နွာက ၁၆ ေခါက္ခ်ိဳးပါ။ အမွန္က ကိုုယ့္မွာ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာျပႆနာပဲ ရွိေနေန ဝန္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ အလုုပ္လုုပ္ေနရင္ ကိုုယ္က ခ်ိဳသာရပါမယ္။ ပိုုက္ဆံေပးျပီး လာေသာက္တဲ့ စားသံုုးသူေတြဟာ ဒီလိုုမ်က္နွာ လာၾကည့္တာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ေကာ္ဖီတခြက္ (အရသာ အရ ေပးရတဲ့ ေငြနဲ႔ လံုုးဝမတန္တဲ့ ေကာ္ဖီ) ကိုု လာေသာက္တဲ့ အခါ ဝန္ထမ္းေတြက ခ်ိဳသာတယ္ဆိုုရင္ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ဒီလိုုသာ ၁၆ ေခါက္ခ်ိဳးဆိုုရ္ငေတာ့ ေနာက္တေခါက္လာဖိုု႔ ဆိုုတာ မျဖစ္နိုုင္ပါဘူး။ ဟုုတ္ကဲ့ ပံုုထဲမွာ ပါေနတာ<a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/07/blog-post_1453.html"> ၾကည္လဲ့လဲ့ဦး တုုတ္ထိုုးက ၾကည္လဲ့လဲ့ဦး </a>ပါ။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sNr11mVbHCE/Tw3R6pdqdyI/AAAAAAAAEIo/6iGQ0dy7LfU/s1600/Image0934.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-sNr11mVbHCE/Tw3R6pdqdyI/AAAAAAAAEIo/6iGQ0dy7LfU/s200/Image0934.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696439909186434850" border="0" /></a><br /><br /><br />၆) တလက္စတည္း ၾကက္လွ်ာစြန္းကိုု ေျပာပါမယ္။ တေန႔ တီတိုု႔အိမ္မွာ ဘာမွ မခ်က္လိုု႔ေန႔လည္စာ စားရေအာင္ ဒံေပါက္သြားဝယ္ပါတယ္။ အေမက ရင္အုုပ္ ၾကိဳက္တယ္။ တီက ေပါင္ပဲ စားတယ္။ ေမာင္က မစား၊ အဲ့ေတာ့ နွစ္ပြဲ ဝယ္မယ္ေပါ့။ အေမက အသည္းအျမစ္လဲစားခ်င္တယ္ ဝယ္ခဲ့ဆိုုေတာ့ တီက အသဲအျမစ္ ကိုု ဟင္းခ်ည္းပဲ တပြဲေပးလိုု႔ ေျပာတာကိုု ဆိုုင္က ဒံေပါက္ထည့္တဲ့ ေကာင္ေလးက အသားပါလဲ ၁၆၀၀ အသားမပါလဲ ၁၆၀၀ ပဲ လိုု႔ ေျပာလာပါတယ္။ တီေတာင္ ေၾကာင္သြားတယ္။ အိုုေက အဲ့တာဆိုု အသည္းအျမစ္နဲ႔ တပြဲပိုုထည့္လိုု႔ပဲ ေျပာလိုုက္ေတာ့တယ္။ ျပီးေရာ။ ေျပာခ်င္တာကိုု သေဘာေပါက္လား?<br /><br />ေနာက္ျပီးေတာ့ သေဘာက်တာ တခုုက သူ႔ဆီမွာ ေရးထားတယ္။ ဘာတဲ့။ ေစ်းမွန္ ပစၥည္းမွန္ေရာင္းခ်ေနေသာေၾကာင့္ ၅ ထုုပ္ဝယ္လွ်င္ ၁ ထုုပ္ အပိုုမေပးပါတဲ့။ မသိတဲ့ သူအတြက္ကေတာ့ တမ်ိဳးေပါ့။ ေအာ္ ေျမနီကုုန္းမွာ တင္ေအး ဒံေပါက္၊ တာတူး ဒံေပါက္၊ ေနာက္ စမ္းေခ်ာင္းဘက္က ေကာင္းၾကိဳက္ ဒံေပါက္ စတာေတြက ၅ ပြဲဝယ္ရင္ ၁ ပြဲ အပိုုေပးပါတယ္။<br /><br />ထပ္ေျပာရရင္ေတာ့ အဲ့ေန႔က ၾကက္လွ်ာစြန္းစားျပီး ကိုုယ္ေရာ အေမေရာ ေနမေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကိုုယ္ေတာင္ ေနာက္ ဒံေပါက္မစားေတာ့ဘူး ဆံုုးျဖတ္လိုုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ၾကံဳလိုု႔ ျမိဳ႕ထဲမွာ နီလာ ကိုုဝယ္စားေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒံေပါက္ဆိုုရင္ နီလာမွ ေကာင္းပါတယ္။ ေၾကညာ။<br /><br />ရ) အင္းလ်ားလမ္းက ေက်ာင္း........လူတိုုင္းသိပါတယ္ ဟုုတ္ကဲ့ အင္းလ်ားလမ္းက ေက်ာင္းပါ။ မီးေလာင္သြားတဲ့ ေက်ာင္းပါ။ သူေဌးေက်ာင္းပါ။ အဓိက ေျပာခ်င္တာက ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ဆိုုရင္ အဲ့ေနက ေမာင္းဖိုု႔ မစဥ္းစားပါနဲ႔။ တျခားေနရာကသာ ေကြ႔သြားပါ။ ကားတိုုးမေပါက္ပါဘူး။ ေက်ာင္းသားတေယာက္ကိုု ကားတစီးမ်ားရွိသလား မွတ္ရတယ္။ ေသခ်ာ ေစာေက်ာၾကည့္ေတာ့မွ အမွန္က ေက်ာင္းသား လာၾကိဳတဲ့ မိဘ အမ်ားစုု က သူေဌး ဂုုဏ္ေမာက္ေနၾကတာလား၊ တျခားလူေတြကားေတြကိုု ဂရုုစိုုက္စရာမလိုုဘူးဆိုုတဲ့ အထာလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ကားေတြကိုု နွစ္ထပ္ရပ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းကားေတြကလဲ ထိုုနည္း၄င္းပါပဲ။ အဲ့ေတာ့ ေပ ၃၀ မွ မျပည့္ခ်င္တဲ့ လမ္းက ပိတ္ျပီေပါ့။ ရပါတယ္ ကိစၥ မရွိပါဘူး။ သူေဌး ေက်ာင္းပဲ လုုပ္ခ်င္တာ လုုပ္လိုု႔ ရပါတယ္။ ေရွာင္သြားၾကလိမ့္မေပါ့။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-JxYmRQkmcwE/Tw3SRFVz2KI/AAAAAAAAEJ8/Nlk7i0PSofM/s1600/Image0952.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JxYmRQkmcwE/Tw3SRFVz2KI/AAAAAAAAEJ8/Nlk7i0PSofM/s200/Image0952.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440294626810018" border="0" /></a><br /><br /><br />၈)ငယ္ငယ္တံုုးက ၾကားဖူးပါတယ္ ငါေျပာသလိုုလုုပ္ ငါလုုပ္သလိုုမလုုပ္နဲ႔တဲ့.....တီ ဒီတေခါက္ အျပန္ မန္းတေလး သြားတံုုးက ၁၃၅ မိုုင္မွာ ၾကံဳတာေလးပါ။ မွတ္မွတ္ ရရမွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါတယ္။ ဟုုတ္ကဲ့ တီခ်မ္း က မဆိုုင္တဲ့ ဓါတ္ပံုု နွစ္ပံုု နဲ႔ မတရားေျပာတာပါ။ ကားမရပ္ရ ဆိုုင္းဘုုတ္ ေထာင္ထားတာ ဖီး ေရွ႕မွာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ သက္ဆိုုင္ရာ ကားေတြ ရပ္ထားတာ ေနာက္တဘက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာ္ မသိပါဘူးေလ တူတူပဲလားလိုု႔။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mvKMtpyF80g/Tw3SPrjtDzI/AAAAAAAAEJY/vJHNk83Bzpc/s1600/Image0944.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-mvKMtpyF80g/Tw3SPrjtDzI/AAAAAAAAEJY/vJHNk83Bzpc/s200/Image0944.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440270525894450" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-3F6EZuanK_s/Tw3SPfy286I/AAAAAAAAEJM/uUiJtfu9bEM/s1600/Image0943.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3F6EZuanK_s/Tw3SPfy286I/AAAAAAAAEJM/uUiJtfu9bEM/s200/Image0943.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440267368231842" border="0" /></a><br /><br /><br />၉ ) ဒါေလးကေတာ့ ေနာက္ဆံုုး လက္ေဆာင္ပါ။ ဒီတေခါက္ ညီဝမ္းကြဲ မဂၤလာေဆာင္တာ နဲ႔ေတာင္ႀကီး ကိုုသြားျဖစ္ပါတယ္။ တည္းခိုတဲ့ ေဟာ္တယ္မွာ ကပ္ထားတာေလး သေဘာက်လိုု႔ပါ။ ရွယ္တာပါ။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-vK9UoqCjhXs/Tw3S2wZTSkI/AAAAAAAAEKU/q2x2bfab2hs/s1600/IMG_6980.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-vK9UoqCjhXs/Tw3S2wZTSkI/AAAAAAAAEKU/q2x2bfab2hs/s200/IMG_6980.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440941839338050" border="0" /></a><br /><br /><br />ပရိတ္သတ္မ်ားေက်နပ္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္ တီကေတာ့ ေက်ာခ်မ္းတယ္။<br /><br />ဘီဆူ ဘီဆူ......<br /><br /><br />A Chen<br />2:03AM<br />Thursday<br />12th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-3348902043349293826?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-49707126588635649332012-01-11T18:18:00.009+07:002012-01-12T18:52:28.643+07:00<span style="font-weight: bold;">ညွပ္ေခါက္ဆြဲ အရည္ၾကည္</span><br /><br /><br />နွစ္သစ္လဲကူးျပီ.......တီခ်မ္းႀကီးလဲ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ျပီ လခစားလုုပ္ေနတာလဲ ၁၀ နွစ္ေက်ာ္ျပီ။ တကယ္ေျပာတာပါ တခါတခါ အရင္က ဖရီးလန္႔စ္ တိုုးဂိုုက္တ္ လုုပ္ခဲ့တဲ့ ဘဝ ကိုုတကယ္လြမ္းတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္လဲ သိပါတယ္ ကိုုယ္ဟာ office material မဟုုတ္ဘူး။ ဘယ္တံုုးကမွ မဟုုတ္ခဲ့ဘူး ဆိုုတာ။ ထားပါေတာ့။<br /><br />အခုုေတာ့ အသက္လဲ ၃၀ ေက်ာ္ျပီ။ ၂၀၁၂ လဲ ေရာက္ျပီဆိုုေတာ့ ေျပာင္းလဲျပဳျပင္ေရးေတြ လုုပ္ရေတာ့မယ္။<br />ပထမဆံုုး အလုုပ္ရမွာကေတာ့ လခစားဘဝက လြတ္ေအာင္ အလုုပ္ကထြက္ရမွာပဲ.......ျပီးရင္ ေစ်းေရာင္းမယ္။ တကယ္ေျပာတာ မယံုုမရွိနဲ႔။<br /><br />အဲ့ေတာ့ အခုုကတည္းက ဟင္းခ်က္နည္း အသစ္ေတြ တမ်ိဳးျပီး တမ်ိဳး တီထြင္ဆန္းသစ္ရေတာ့မယ္။ ကဲ လာျပီ....<br /><br />ပထမဆံုုးအေနနဲ႔ေတာ့ နွစ္သစ္မွာ လြယ္လြယ္ေလးပဲ အရင္စခ်က္မယ္။<br /><br />အိမ္မွာ တီ့အေမ အျမဲလိုုလိုုခ်က္ေကြ်းတဲ့ တီတိုု႔ေတြလဲ ၾကိဳက္၊ ခ်က္ရတာလဲ လြယ္ကူတဲ့ အရည္ၾကည္ေခါက္ဆြဲပါ။ ပထမဆံုုးလုုပ္ထားရမွာကေတာ့ တီခ်မ္းတိုု႔ မိဘ ဘိုုးဘြားစဥ္ဆက္က လက္ဆင့္ကမ္းလာတဲ့ မဟာဟင္းရည္ ကိုု ၾကည္ေအာင္တည္ထားရမွာပါပဲ။ မဟုုတ္ရင္ အရည္ၾကည္ေခါက္ဆြဲလိုု႔ဘယ္ေခၚမလဲေနာ္.....နည္းကေတာ့ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/06/s.html">ဒီမွာ</a> ၾကည့္ပါ။ အသား .၂၅ ကီလိုု ေလာက္၊ အစိတ္သားေလာက္ ဒါမွ မဟုုတ္လဲ မွန္းျပီးေတာ့ေပါ့ လိုုခ်င္တဲ့ ေရေလာက္နဲ႔ အိုုးထဲမွာ ထည့္ျပီးတည္ပါ။ တီကေတာ့ ၾကည့္ထည့္လိုုက္တာပဲ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ နံရိုုး အရိုုးၾကမ္းေတြနဲ႔လဲ ဟင္းရည္ ကိုု ပိုုခ်ိဳေအာင္ လုုပ္လိုု႔ရပါတယ္။ တည္တာကေတာ့ အဖံုုးေလး ဖြင့္ျပီး မီးေအးေလးနဲ႔ တည္ပါ။ တည္ေနတံုုးမွာ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ မထည့္ပါနဲ႔။ ထည့္ခ်င္ရင္ ဆားနည္းနည္းထည့္ပါ။ အခ်ိဳမႈန္႔ေတာ့ မထည့္ပါနဲ႔။ အခ်ိဳမႈန္႔ က ၾကာၾကာတည္ရင္ ဓါတ္ပ်က္တတ္လိုု႔ပါ။ ဆားကေတာ့ အိုုးထဲ ထည့္တည္ရင္ အိုုးေပါက္တတ္ပါတယ္။ အဲ့တာေၾကာင့္ တီကေတာ့ ဆားေရာ အခ်ိဳမႈန္႔ ေရာ မထည့္ျပီး တည္ပါတယ္။ စားခါနီးေတာ့မွ ပန္းကန္ထဲ စိတ္ၾကိဳက္ အရသာရေအာင္ ထည့္ျပီးစားပါတယ္။ ဟင္းရည္တည္ ျပီးရင္ေတာ့ အိုုးထဲက အသားကိုု ဆယ္ အေအးခံ ျပီးေတာ့ ပါးပါးေလးေတြသိုု႔ အေခ်ာင္းေခ်ာင္းေလးေတြ ကိုုယ့္ စိတ္ၾကိဳက္လွီးထားပါ။ ပံုုကိုုၾကည့္ပါ။ ျပီးေတာ့ သံပရာသီး နဲ႔ နံနံပင္လဲ လွီးထားပါ။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5_cjvx2YKZQ/Tw19fU_Y8_I/AAAAAAAAEHM/nmMVhU68a38/s1600/IMG_8147.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5_cjvx2YKZQ/Tw19fU_Y8_I/AAAAAAAAEHM/nmMVhU68a38/s320/IMG_8147.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696347080857547762" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZhUC-XFF_Kc/Tw19e_hthKI/AAAAAAAAEG8/xLyaYQwJLLU/s1600/IMG_8148.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZhUC-XFF_Kc/Tw19e_hthKI/AAAAAAAAEG8/xLyaYQwJLLU/s320/IMG_8148.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696347075095921826" border="0" /></a><br /><br /><br />ဟင္းရည္ကိုု ၾကည္ေအာင္တည္ထားေပးျပီးျပီဆိုုရင္ ေနာက္ထပ္ျပင္ဆင္ရမယ့္ ဟာေလးေတြ လုုပ္ထားဖိုု႔ ပါပဲ။ အဲ့တာကေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္ပါ။ ၾကက္သြန္ျဖဴေလးေတြ ကိုု ပါးပါးမလွီးဘဲနဲ႔ၾကိတ္စက္နဲ႔ ၾကိတ္ထားပါ။ ပါးပါးလွီးျပီးခ်က္တဲ့ ဆီခ်က္က ျမန္မာ အသုုပ္အတြက္ပါ။ ဟုုတ္ကဲ့ တီခ်မ္း က အဲ့လိုုအေသးစိတ္ျပီး ဇီဇာ ေၾကာင္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ ကိုု ၾကိတ္ျပီးရင္ အိုုးထဲ ဆီထည့္ မီးေအးေလးနဲ႔ ခ်က္ပါ။ တူးမသြားေအာင္ ဂရုုစိုုက္ေပးေနာ္။ ေနာက္ နႏြင္းမႈန္႔ နည္းနည္းထည့္ဖိုု႔လဲ မေမ့နဲ႔အံုုး။ ျပီးေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴေတြ ဝါလာလိုု႔ ဆီခ်က္ က ရျပီဆိုုရင္ အိုုးထဲကေန ပန္းကန္ထဲ ကိုု တန္းေလာင္းထည့္ျပီး အေအးခံဖိုု႔ မေမ့ပါနဲ႔။ အိုုးထဲမွာ ဆက္ထားရင္ အိုုးအပူရွိန္နဲ႔ မီးကြ်မ္းတတ္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ ကြ်မ္းကြ်မ္းႀကီးေတြဆိုုရင္ စားမေကာင္းဘူးေလေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1LegZ18k2S4/Tw19GLZqjyI/AAAAAAAAEGw/R83ihk6Ub_0/s1600/IMG_8146.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1LegZ18k2S4/Tw19GLZqjyI/AAAAAAAAEGw/R83ihk6Ub_0/s320/IMG_8146.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696346648786669346" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-lJlbIHmEGEE/Tw19FzFzE-I/AAAAAAAAEGk/KoCnLKIiaX8/s1600/IMG_8151.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lJlbIHmEGEE/Tw19FzFzE-I/AAAAAAAAEGk/KoCnLKIiaX8/s320/IMG_8151.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696346642260890594" border="0" /></a><br /><br /><br />ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္ရျပီဆိုုရင္ေတာ့ ေနာက္တခုု လုုပ္ရမွာက ငရုုတ္သီးဆီခ်က္ပါ။ ငရုုတ္သီး အၾကမ္းမႈန္႔ တီကေတာ့ အေမ ကိုုယ္တိုုင္ၾကိတ္တာကိုု သံုုးပါတယ္။ အျပင္မွာ ဝယ္ရင္ေတာ့ ဆားေတြ ေရာတာ ဘာသာေတြေရာတာ မၾကိဳက္လိုု႔ပါ။ ေနာက္တခုု အေလးခ်ိန္ပိုုေအာင္ ငရုုတ္သီး ကိုု အညွာေတြပါ ထည့္ၾကိတ္တာကိုုလဲ သိပ္မုုန္းပါတယ္။ ငရုုတ္သီးဆီခ်က္ ကိုုခ်က္တာကလဲ ပညာသိပ္ပါတယ္ေနာ္။ ပထမဆံုုး ဆီအရင္ထည့္ပါ။ ျပီးတာနဲ႔ ငရုုတ္သီး တန္းထည့္ပါ။ အိုုးကိုု ေနာက္မွ တျဖည္းျဖည္းပူလာပါေစ။ တခ်ိန္ထဲမွာ အဆက္မျပတ္ေမႊေပးေနပါ။ ေနာက္ ငရုုတ္သီးဆီခ်က္ခ်က္တဲ့ တီတိုု႔ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တခုု ေျပာျပအံုုးမယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ ၾကိတ္ထားတာကိုု နည္းနည္းထည့္လိုုက္ပါ။ ေမႊးေအာင္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ဝွားေက်ာင္း လိုု႔ ေခၚတဲ့ တရုုတ္ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ (တီျမန္မာလိုုမေခၚတတ္) တခုုကိုုထည့္ပါေသးတယ္။ အဲ့တာက စားလိုုက္ရင္ ပါးစပ္ထဲမွာ “ထံုုတံုုတံုု” ျဖစ္လာေစတဲ့ အရာပါ။ မာလာဟင္းထဲမွာ ထည့္တဲ့ဟာေပါ့။ တလက္စတည္း “မာလာ” ဆိုုတဲ့ အေခၚအေဝၚကိုုလဲ ရွင္းျပခ်င္ပါေသးတယ္။ “မာလာဟင္း” ဆိုုတာယူနန္အစားအစာ အရြက္သုုပ္တမ်ိဳးပါ။ အဲ့လိုုပဲ “မာလာငါး” “မာလာၾကက္ခ်ဥ္စပ္” စတာေတြရွိပါေသးတယ္။ “မာ” တယ္ဆိုုတာ တရုုတ္လိုု ေခၚတာပါ။ ခုုနက တီရွင္းျပတဲ့ ပါးစပ္ထဲမွာ ထံုုတံုုတံုု ျဖစ္တာကိုုေခၚတာပါ။ “လာ” ဆိုုတာကေတာ့ “လာ့” ဆိုုတဲ့ ယူနန္အေခၚ “စပ္” တာကိုု ေျပာတာပါ။ အဲ့ေတာ့ ပါးစပ္ထဲမွာ စပ္ျပီးေတာ့ ထံုုတံုုတံုု ျဖစ္ေစတဲ့ဟင္းဟာ မာလာ ဟင္းေပါ့ေနာ္။<br />အိုုေက ေျပာရင္းနဲ႔ တီခ်မ္း ပံုုစံအတိုုင္းေဘးေရာက္ျပန္ျပီ။ ငရုုတ္သီး ဆီခ်က္ကိုု ခ်က္ထားျပီးရင္လဲ ခုုန အတိုုင္း အိုုးပူထဲမွာ ထားရင္ ကြ်မ္းတတ္တဲ့အတြက္ က်က္ျပီဆိုုတာနဲ႔ ပန္းကန္ထဲ ထည့္ပါ။ အေအးခံပါ။ ေနာက္ထပ္တြဲစားရမယ့္ အရာကေတာ့ အခ်ဥ္ပါ။ ခ်ဥ္ဖတ္တည္နည္းကိုု <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/01/blog-post_26.html">ဒီမွာ</a> ေရးဖူးပါတယ္ေနာ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HeiZ76GTnMM/Tw1-AZuX-tI/AAAAAAAAEHg/5TCfy6S3eYs/s1600/IMG_8149.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-HeiZ76GTnMM/Tw1-AZuX-tI/AAAAAAAAEHg/5TCfy6S3eYs/s320/IMG_8149.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696347649064041170" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-pajnAzOMVZk/Tw19_1K03wI/AAAAAAAAEHU/CQkZbKSSdUc/s1600/IMG_8155.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-pajnAzOMVZk/Tw19_1K03wI/AAAAAAAAEHU/CQkZbKSSdUc/s320/IMG_8155.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696347639251263234" border="0" /></a><br /><br /><br />ခုုနက ေျပာတဲ့ ျပင္ဆင္ရမယ့္ဟာေတြအကုုန္ျပင္ဆင္ျပီးျပီဆိုုရင္ေတာ့ ပြဲျပင္လိုု႔ရပါျပီေနာ္။ တီကေတာ့ တီ့အၾကိဳက္ ဆန္ျပားလိုု႔ အလယ္ပိုုင္းမွာေခၚတဲ့ ညွပ္ေခါက္ဆြဲနဲ႔ျပင္ပါမယ္။ ဆန္ဖြယ္ (ပါးပါးစီး) နဲ႔ ျပင္လိုု႔လဲရသလိုု ဂ်ံဳ ေခါက္ဆြဲ နဲ႔ လဲ ျပင္လိုု႔ရပါတယ္။ ကိုုယ္ၾကိဳက္သလိုုေပါ့ေနာ္။ ညွပ္ေခါက္ဆြဲကိုု ေရေႏြးထဲမွာ ခဏေဖ်ာ္ေပးပါ။ သူ႔မွာ ကပ္ပါလာမယ့္ ဆီေတြရယ္၊ ကိုုင္ျပီး ခ်ိန္ေပးလိုုက္တဲ့ ေစ်းသည္လက္က အညစ္အေၾကးေတြရယ္ ဘက္တီရီးယားေတြရယ္ ကိုု ေပ်ာက္ေစခ်င္လိုု႔ပါ။ ေရေႏြးေဖ်ာ္လိုုက္ရင္ ညွပ္ေခါက္ဆြဲမွာ ပါလာတတ္တဲ့ အနံ႔လဲ မရွိေတာ့ ပိုုစားေကာင္းပါတယ္။ မုုန္႔ဟင္းခါးကိုု ညွပ္နဲ႔စားဖူးရင္ သိပါလိမ့္မယ္။ မုုန္႔ဟင္းခါးဆိုုင္ေတြမွာက ဒီအတိုုင္းထည့္ေတာ့ အနံ႔တမ်ိဳးရွိတယ္ေလ။ ထားပါ။ ညွပ္ေခါက္ဆြဲကိုု ေရေႏြးေဖ်ာ္ျပီးေတာ့ ပန္းကန္ထဲထည့္။ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ နည္းနည္းစီထည့္။ ပဲ ငံျပာရည္ အၾကည္ကိုု အေရာင္လွေအာင္ထည့္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္ ေကာ ငရုုတ္သီးဆီခ်က္ ေကာ နည္းနည္းစီထည့္။ အစပ္ေၾကာက္ရင္ ေလ်ာ့ထည့္။ လွီးထားတဲ့ အသားဖတ္ေလးေတြ ထည့္။ နံနံပင္ နည္းနည္းထည့္။ အဲ့တာဆိုုရင္ ေဘးပံုုက အတိုုင္းရပါျပီ။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-boUA0KklSK0/Tw1-VrIvLYI/AAAAAAAAEHs/mUDnm7FMzNw/s1600/IMG_8152.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-boUA0KklSK0/Tw1-VrIvLYI/AAAAAAAAEHs/mUDnm7FMzNw/s320/IMG_8152.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696348014515268994" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-R3R1BpdNcTQ/Tw1-V0eQm8I/AAAAAAAAEH4/NGMI2zZh_Dk/s1600/IMG_8153.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-R3R1BpdNcTQ/Tw1-V0eQm8I/AAAAAAAAEH4/NGMI2zZh_Dk/s320/IMG_8153.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696348017021459394" border="0" /></a><br /><br /><br />ျပီးရင္ေတာ့ ဟင္းရည္ၾကည္ၾကည္ေလးေတြကိုု ပန္းကန္ထဲခပ္ထည့္လိုုက္ျပီးေတာ့ အခ်ဥ္ ညစ္လိုုက္ရင္ စားေကာင္းတဲ့ လုုပ္ရလြယ္တဲ့ အဆင္ေျပတဲ့ အခ်ိန္ကုုန္သက္သာတဲ့ ညွပ္ေခါက္ဆြဲအရည္ၾကည္တပြဲရပါျပီ။ ပံုုတြင္ရႈ။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vv08nib6ikw/Tw1-3XNDf4I/AAAAAAAAEIE/qNh2gBre2l4/s1600/IMG_8154.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-vv08nib6ikw/Tw1-3XNDf4I/AAAAAAAAEIE/qNh2gBre2l4/s400/IMG_8154.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696348593280221058" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒီေခါက္ဆြဲ ရဲ႕အားသာခ်က္တခုုက ဘာလဲဆိုုေတာ့ တခါျပင္ထားျပီးရင္ အလြယ္တကူ ေနာက္ေန႔ေတြလဲ ထပ္လုုပ္စားနိုုင္တာပါပဲ။ မနက္စာအျဖစ္အဆင္ေျပတယ္။ လုုပ္ရတာလဲျမန္တယ္။ အရသာလဲေကာင္းတယ္ ဆိုုေတာ့ ကိုုယ္တိုု႔လိုု ဟင္းေတြကိုု တခုုတ္တရ ခ်က္ဖိုု႔ အခ်ိန္ရွားပါးတဲ့ ဘီးဇီးနက္စ္ ဝိုုးမန္းေတြအတြက္ေတာ့ ပါဖက္ေပါ့ေနာ္။ ကဲ......<br /><br />တလက္စတည္း ခ်က္ထားခဲ့ဖူးတ့ဲ ေခါက္ဆြဲေတြအကုုန္ျပန္တင္ေပးလိုုက္မယ္ေနာ္။<br /><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/09/blog-post_29.html">ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲ</a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/06/s.html">ရွမ္းေခါက္ဆြဲ</a><br /><a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/04/blog-post_28.html">က်ိဳင္းတံုုေခါက္ဆြဲ</a><br /><br /><br />A Chen<br />8:01 PM<br />Wednesday<br />11th Jan 2012<br />Home<br />Bangkok<br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vv08nib6ikw/Tw1-3XNDf4I/AAAAAAAAEIE/qNh2gBre2l4/s1600/IMG_8154.JPG"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-4970712658863564933?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-54618286916159785182011-12-08T13:49:00.018+07:002011-12-08T15:35:51.246+07:00အင္ထရိုု။<br /><br />ကဲေရးလိုုက္ပါအံုုးမယ္ေလ။ ျမင္လာေတာ့လဲေရးခ်င္လာတယ္။ တေန႔ကလဲ မိုုးမိုုးဦး လား မိုု႔မိုု႔ဦးလားမသိပါဘူး။ ဖဘမွာ တီ့ကိုု အရင္လိုု ေယာက်္ားမိန္းမ အခ်စ္ ရီေလးရွင္းရွစ္ပ္ေဆာင္းပါးေလးေတြေရးပါအံုုးေျပာလာပါတယ္။ တီလဲေရးရတာ ၾကိဳက္ပါတယ္ အဲ့တာေလးေတြကိုု သိုု႔ေသာ္ အင္စပေရးရွင္းက လာမွ ေရးလိုု႔ရတာကလား။ ခုုတေလာ ကိုုယ့္ရီေလးရွင္းရွစ္ပ္ကလဲ စေတဘယ္လ္ျဖစ္ေနေတာ့ ေရးစရာသိပ္မရွိဘူးေပါ့။ ဒီေန႔ေတာ့ ေန႔လယ္က ထမင္းစားထြက္ရင္း ေတြ႔လာတာေလးေၾကာင့္ေရးစရာရလာတယ္။ တလက္စတည္း ေၾကျငာဝင္ရရင္ေတာ့ တီ့အရင္က ေရးထားသမွ် အဲ့လိုုေဆာင္းပါး အပုုဒ္ ၇၀ ေက်ာ္ကိုု နန္းညီနဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ခိုုင္စိုုးလင္းတိုု႔ က အီးဘြခ္ အဖစ္ဖန္တီးေပးေနၾကပါျပီ။ ျပီးရင္ ပီဒီအက္ဖ္ နဲ႔ ရမွာမိုု႔ တီ့ အမာခံပရိတ္သတ္ေတြေဆာင္းပါးခ်ည္းပဲ တဝႀကီး ဘတ္ရမွာပါ။ အေျခအေနေပးရင္ ေယာက်္ားပိုုက္ဆံနဲ႔ အဲ့တာကိုု စာအုုပ္ထုုတ္မယ္ စဥ္းစားပါတယ္။ ရံႈးရင္ေတာ့ သူ႔ပိုုက္ဆံပလံုုပေစေပါ့။ ျမတ္ရင္ နာမည္ႀကီးလာရင္ ကိုုယ္ႀကီးမွာေလေနာ္။ ပိုုစ့္ေခါင္းစဥ္ ကိုု ကိုုတာရာ ရဲ႕ဝတၳဳ ဇာတ္ပိုု႔တေယာက္ နာမည္ယူသံုုးထားပါတယ္။ အဲ့စာအုုပ္ကိုု ခဏခဏ ျပန္ဘတ္ေပမယ့္ စဘတ္ကတည္းက အဲ့ဇာတ္ပိုု႔နာမည္ကိုု ရြက္နုု လိုု႔ အျမဲမွားဘတ္ေနက် ေနာက္မွ ရြယ္နုု လိုု႔ေရးထားမွန္း သိသြားေတာ့ နာမည္ႀကီးက ဘယ္လိုုလဲလိုု႔ေတာင္ ျဖစ္မိေသးတယ္။ ထားေတာ့ ခုုေတာ့ ဒီပိုုစ့္ေလးနဲ႔ လိုုက္ဘက္လိုု႔ယူသံုုးလိုုက္တယ္။ ခြင့္လႊတ္ပါ ကိုုတာယာ။ ေမာင္မ်ိဳးကေတာ့ မပိုုင္ဘူးထင္တာပဲ။ ထား...<br /><br />ရြယ္နုုတဲ့ အခ်စ္ကေလးေတြ<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Z6xw80bTQ0k/TuB2wOYjWzI/AAAAAAAAEGY/-HrwlUkghvc/s1600/eyecontact.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Z6xw80bTQ0k/TuB2wOYjWzI/AAAAAAAAEGY/-HrwlUkghvc/s400/eyecontact.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683673300608441138" border="0" /></a><br /><br />foto from google<br /><br />ဒီေန႔ ထမင္းထြက္စားျပီး ေကာ္ဖီေသာက္ဖိုု႔ Starbucks မွာ ခဏထိုုင္ျဖစ္ေတာ့ လူငယ္ စံုုတြဲေလးတြဲ ကေလးေတြ ကစားတဲ့ ကစားနည္းေလးတခုု ကစားေနၾကတာေတြ႔ရတယ္။ (သိၾကမွာပါ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မ်က္လံုုးခ်င္းစိုုက္ၾကည့္ျပီး အရင္မ်က္နွာလႊဲတဲ့သူ သိုု႔ မ်က္ေတာင္ခတ္တဲ့သူက အရံႈးေလ။ ရြယ္နုုစဥ္အခါက စာဘတ္သူတိုု႔လဲ ကိုုယ့္ခ်စ္သူနဲ႔ ကစားလဲကစားဖူးၾကမွာပါ။) သူတိုု႔နွစ္ေယာက္ တေယာက္ကိုု တေယာက္ စူးစူး နစ္နစ္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ေလးေလးနက္နက္ ခ်စ္ရည္ရႊန္းတဲ့ အၾကည့္လိုု႔ တင္စားၾကတဲ့ မ်က္ဝန္းလဲ့လဲ့ေလးေတြနဲ႔ စိုုက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ဘယ္သူ အရင္မ်က္ေတာင္ခတ္ရင္ အဲ့ဒီသူက အရံႈးေလ။ အဲ့လိုုျမင္လိုုက္ရတဲ့ အခိုုက္အတန္႔မွာ ေအာ္ ငယ္ရြယ္သူတိုု႔ရဲ႕ ပ်ိဳျမစ္နုုနယ္တဲ့ အမူအရာ၊ ကေလးဆန္မႈေလးေတြက သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္း သိပ္လွတာပဲ လိုု႔ မေတြးမိဘဲမေနနိုုင္ပါဘူး။<br /><br />ၾကည့္ရတာ သူတိုု႔နွစ္ေယာက္ အခ်စ္ႏြံထဲကိုု ခုုမွ စနစ္ေနၾကသလိုု၊ စိတ္လႈပ္ရွားမႈအျပည့္နဲ႔ ခုုမွပဲ စခ်စ္ၾကသလိုု၊ အခ်စ္ဆိုုတာ ဒီလိုုပါလား လိုု႔စသိၾကသလိုု၊ စတဲ့ ခ်စ္စခင္စ ၾကည္နူးစ ဆိုုတဲ့ သရုုပ္ဟန္မူရာေတြအျပည့္နဲ႔ပါ။ နွစ္ေတြအမ်ားႀကီး တူတူေနၾကျပီးသား၊ ခ်စ္ခင္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ၾကာလွျပီဆိုုတဲ့ ခ်စ္သူရည္းစားေတြ ဘယ္ဒီလိုု လူျမင္ကြင္းမွာ လုုပ္ၾကပါ့မလဲေနာ္။<br /><br />တခါကလဲ ကုုန္းေက်ာ္တံတား တခုုအေပၚမွာ အခုုလိုုပဲ သူငယ္အတြဲတြဲ ကိုုေတြ႔ခဲ့ဖူးပါတယ္။<br />ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကိုုဆူေနတာလား၊ စိတ္ေကာက္ေနတာလား မသိပါဘူး။ ပါးစပ္ကေန စက္ေသနတ္ပစ္သလိုုပဲ တရစပ္ကိုု ေျပာေနတာပါ။ ပြစိ ပြစိေတာင္မဟုုတ္ပါဘူး။ ေအာ္က်ယ္ဟစ္က်ယ္ပါ။ အဲ့ဒီ မွန္ေၾကာင္ေကာင္ေလးကေတာ့ သနားစရာမ်က္နွာေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးေဘးမွာရပ္ျပီး ဘာမွ ျပန္မေျပာရွာပါဘူး။<br />ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ေကာင္မေလးက သူ႔ ဟမ္းဖုုန္းကိုု ေကာင္ေလးေခါင္းကိုု ေကာက္ေပါက္လိုုက္ျပီး.....<br />“နင့္ကိုု ငါေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြ႔ခ်င္ဘူး” လိုု႔ ေျပာေျပာ ငိုုငိုု နဲ႔ ထြက္ေျပးသြားပါတယ္။ ေကာင္ေလးကေတာ့<br />ဘာသံမွ တခ်က္မထြက္ဘဲ ငူငူငိုုင္ငိုုင္နဲ႔ အဲ့ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္က်န္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ေန႔တိုုင္း ေန႔တိုုင္း အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြ ဇာတ္ဝင္ခန္းေတြအမ်ားႀကီး လမ္းေတြေပၚမွာ လမ္းၾကားထဲမွာ ေစ်းထဲမွာ<br />ေကာ္ဖီဆိုုင္ထဲမွာ ရုုပ္ရွင္ရံုုေအာက္မွာ ပန္းျခံထဲမွာ ျဖစ္ေန ပ်က္ေနၾကပါတယ္။ တခါတခါ မင္းသား မင္းသမီးက ကိုုယ္ေတြကိုုယ္တိုုင္ျဖစ္ေနတတ္သလိုု တခါတခါေတာ့လဲ ငါသူတပါး ေယာက်္ား မိန္းမေတြေပါ့ေလ။ တခါတခါ သူမ်ားေတြက ကိုုယ့္ရုုပ္ရွင္ထဲက ျဖတ္ေလ်ာက္ျဖစ္လာသလိုု တခါခါေတာ့လဲ ကိုုယ္က သူမ်ား ရုုပ္ရွင္ထဲက<br />ေဒၚထားနဲ႔ အဖြဲ႔ေပါ့။ တခါခါေတာ့လဲ ကိုုယ္က သူ႔ရုုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိတ္သတ္ျဖစ္သြားတတ္သလိုု တခါခါက်ေတာ့လဲ သူတိုု႔ေတြက ကိုုယ့္ပရိတ္သတ္ျဖစ္သြားတတ္ၾကျပန္တာေပါ့ေလ။<br /><br />ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေကာင္ေလးတေယာက္ နွင္းဆီပန္း အနီရဲရဲ ေတာက္ေတာက္ လွလွလတ္လတ္ တစည္းနဲ႔ ေလ်ာက္တာတာေတြ႔ရင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္နိုုင္လိုုက္တာလိုု႔ မေတြးမိဘဲမေနပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သူက အခ်စ္အတြက္ အခ်စ္ရဲက စြမ္းအားေၾကာင့္သာ လူေတြ ရယ္ရင္ရယ္ပေစ ဆိုုတဲ့ အရဲကိုုးမႈမ်ိဳး သတၱိမ်ိဳးရွိတာ မဟုုတ္ဘူးလား။<br /><br />လမ္းေပၚမွာ လူငယ္စံုုတြဲတတြဲ အခ်စ္ေတြလွ်ံဖိတ္ျပီး ေပြ႔ဖက္ နမ္းရႈတ္ေနတာ ျမင္တယ္ဆိုုပါေတာ့၊ တကယ္က ဒီလိုုမ်ိဳး ျမင္ကြင္းဟာ ရုုပ္ရွင္ဇာတ္ဝင္ခန္းထဲက ဗလေတာင့္ေတာင့္ မင္းသားနဲ႔ ဆက္ဆီ က်က် မင္းသမီး နမ္းရင္သာမိုုက္တာ၊ ဒီအူေၾကာင္ကေလးနွစ္ေကာင္ နမ္းေနတာ ဘယ္လိုုမွ ၾကည့္မေကာင္းတဲ့ အျပင္ လမ္းသြားလမ္းလာေတြေတာင္ စိတ္အေနွာင့္အယွက္ ျဖစ္စရာေပပ လိုု႔ ေတြးမိေပမယ့္ သူတိုု႔ နွစ္ေယာက္ကိုုလဲ လွမ္းမၾကည့္ဘဲမေနနိုုင္ဘူး။ သူတိုု႔နွစ္ေယာက္ကလဲ လူၾကားထဲမွာေတာင္ ဒီလိုုထိန္းမနိုုင္သိမ္းမရ ျဖစ္ပ်က္ေနတယ္ ဆိုုတာ လိင္စိတ္ေတြ ထၾကြေနလြန္းၾကလိုု႔ ဆိုုတာထက္ အခ်စ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ဝင္ နစ္ျမဳပ္ေနၾကလိုု႔သာ လိုုက္၏ မလိုုက္၏ ေကာင္း၏ မေကာင္း၏ သင့္ေတာ္၏ မသင့္ေတာ္၏ ဆိုုတာေတြထက္ အခ်စ္အတြက္ လုုပ္မိတဲ့ အျပဳအမူေလးေတြပဲ မွလား။<br /><br />စဥ္းစားပါေလ။ ခ်စ္စခင္စ ၾကင္နာစ သည္းသည္းလႈပ္ခ်စ္ေနၾကတံုုး အစပိုုင္းကာလေတြမွာ ဘယ္သူဒီလိုုမလုုပ္ဖူး မလဲေနာ္။ မလုုပ္ဖူးေသးဘူးဆိုုရင္ အဲ့တာ ဘဝရဲ႕ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ အေကာင္းဆံုုး အေတြ႔အၾကံဳပိုုင္းေလးေတြ နည္းခဲ့တယ္ မွတ္ပါ။ မလုုပ္ဖူးတာ ဂုုဏ္ယူစရာမဟုုတ္သလိုု လုုပ္ဖူးတာလဲ ရွက္စရာမဟုုတ္ပါဘူး။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ရြယ္နုုတဲ့ အခ်စ္ေလ။</span> ေျပာခဲ့တယ္ မွလား။ ရူးရူးမိုုက္မိုုက္ခ်စ္တယ္ ဆိုုတဲ့ စကားက သူ႔ဘာသာသူ ေျဖရွင္းျပီးသား အဓိပၺါယ္ ျပည့္ဝျပီးသားပါ။ ဘာနမ္စား ဘာနာမဝိေသသနမွ ေနာက္ထပ္မလိုုပါဘူး။ (စကားစပ္လိုု႔အရင္တပိုုစ့္မွာ စာဘတ္သူတေယာက္က အခုုအခ်ိန္ထိ ရည္းစားစာ အေပးမခံရပါဘူးတဲ့ ေယာက်္ားေကာ ကေလးေကာ ရေနျပီ၊ မိုုက္လိုုက္ေလျခင္းေနာ္။ သူ႔ေယာက်္ားကိုု ရည္းစားစာ ျပန္ေပးခိုုင္းလိုုက္ပါလိုု႔အၾကံေပးလိုုက္တယ္)<br /><br />တေန႔ ကိုုယ့္အရြယ္ ေရာက္တဲ့အခါ ျပန္ေတြးၾကည့္လိုု႔ရွိရင္ အဲ့ဒီ ရြယ္နုုစဥ္အခါက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရူးရူးမိုုက္မိုုက္အခ်စ္ကေလးေတြကိုု ျပန္သတိရလာလိုု႔ရွိရင္ စာဘတ္သူကိုု ေနာင္တေတြနဲ႔ မေနေစ့ခ်င္ပါဘူး။ အဲ့တာေၾကာင့္ ခ်စ္စရာရိွတာေလးေတြကိုု ရြယ္နုုတံုုး ရူးရူးမိုုက္မိုုက္ လုုပ္သာလုုပ္ပစ္လိုုက္ပါလိုု႔ပဲ......<br /><br />A Chen<br />3:32 PM<br />8th Dec 2011<br />Thursday<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-5461828691615978518?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-81344501499411354682011-12-08T11:56:00.004+07:002011-12-08T12:42:11.972+07:00ၾကာပါျပီ ကိုုယ္ၾကိဳက္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ဝင္သီးခ်င္းေလးတပုုဒ္ပါ ရုုပ္ရွင္ကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္ေ-ာက္ေပါကားေတြလိုုပါပဲ။ ဆိုုးဆိုုးပါ။ သီခ်င္းေလးကိုုၾကိဳက္သလိုု ရႈိက္သံေလးနဲ႔ ဆိုုသြားတဲ့ စီစီလီယာ ကိုုလဲ ၾကိဳက္လိုု႔ ျပန္ျပီးတင္လိုုက္ပါတယ္။ ပံုုေတြကိုုလဲ ထံုုးစံအတိုုင္း ဂူဂဲလ္ကယူပါတယ္။ အဲ့ကေနမယူရင္ ဘယ္ကေနယူမလဲေနာ္ ေမးတတ္တယ္...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-nRl4SZkldoM/TuBDtX-DcuI/AAAAAAAAEF0/3TdRAhNxhuM/s1600/the-lion-roars-2002-2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nRl4SZkldoM/TuBDtX-DcuI/AAAAAAAAEF0/3TdRAhNxhuM/s320/the-lion-roars-2002-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683617176549028578" border="0" /></a> <span style="text-decoration: underline;"><br /><br /></span> <style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-font-charset:78; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1 134676480 16 0 131072 0;} @font-face {font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-font-charset:78; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1 134676480 16 0 131072 0;} @font-face {font-family:Cambria; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536870145 1073743103 0 0 415 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:Cambria; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-family:Cambria; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"ＭＳ 明朝"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} @page WordSection1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.WordSection1 {page:WordSection1;} --> </style> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Zawgyi-One;">တေယာက္တည္းပိုုးတဲ့ နွစ္ေယာက္စာ ဝန္ပိုုး</span></b></p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မွီတြယ္စရာ ရင္ခြင္ရွာမရတဲ့ ကေလးေလးလိုု </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလိုုမက်တဲ့ မ်က္နွာနဲ႔မေနပါနဲ႔</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီလိုုအေျခအေနေရာက္မွေတာ့ ကိုုယ္မင္းကိုု ခြဲခြာ ထားရစ္ခဲ့ရေတာ့မယ္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာင္းေကာင္းမတ္မတ္ ရပ္ေနခဲ့စမ္းပါ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းအနားပတ္ဝန္းက်င္က မင္းကိုုခ်စ္တဲ့သူေတြကိုု နာက်င္ေစခဲ့ျပီးေတာ့မွ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အရင္တံုုးက ဘာလိုု႔မ်ား မရိုုးသားခဲ့တာလဲဆိုုျပီးေတာ့လဲ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းကိုုမင္း အျပစ္တင္မေနပါနဲ႔ေတာ့<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းက ကိုုယ့္ဘဝ အတြက္အဆိုုးဆံုုးျဖစ္ခဲ့သလိုု အခ်စ္ဆံုုးလဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းရဲ႕အနာဂတ္ အတြက္ ကိုုယ္ေနာက္ထပ္ေစာင့္ေရွာက္ တာဝန္ယူခြင့္မရွိေတာ့ရင္လဲ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုုယ္ကေတာ့ အေကာင္းဆံုုးပဲ လုုပ္ေပးခဲ့ခ်င္ပါတယ္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူနွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဝန္ထုုပ္ ကိုု ကိုုယ္တေယာက္တည္းပိုုးရရင္ေတာင္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘဝဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ ဘယ္ေလာက္ခါးခါး ကိုုယ္မျငိဳျငင္ပါဘူး</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းအတြက္သာဆိုုရင္ အတိတ္ေမ့မယ္ဆိုုတဲ့ ပင္လယ္ခါးႀကီးထဲလဲ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုုယ္ခုုန္ဆင္းျပီး ျပန္လည္ရွင္သန္လာခ်င္ပါတယ္</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာလိုု႔မ်ား သိပ္ေၾကကြဲေနမလဲကေလးေလးရယ္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်စ္ေတြ ဘယ္နွခုုကမ်ား ခဏခဏ အစကေနျပန္ စ ခြင့္ရၾကလိုု႔လဲ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘုုရားသခင္ရဲ႕အလုုိေတာ္အတိုုင္းေပါ့ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေျခအေနေရာက္မွေတာ့ ေနာင္ကိုု ဘယ္လိုုေျပာင္းလဲနိုုင္မလဲပဲ စဥ္းစားပါ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္ထပ္ ယံုုၾကည္မႈကိုုမေစာင့္ေမွ်ာ္ပါနဲ႔ေတာ့ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယံုုၾကည္မႈဆိုုတာ တည္ေဆာက္ယူရတာပါ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္လိုုပါတယ္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီတခါက်ရင္သာ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ ရိုုးသားသလိုု </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲ့ဒီရိုုးသားမႈနဲ႔ကိုုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြကိုု ေစာင့္ေရွာက္ၾကင္နာပါ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းကိုု ခ်စ္တဲ့ သူေတြကိုု မနာက်င္ပါေစနဲ႔ေတာ့ ….</span></p> <p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-q6TQ4EjVSC8/TuBM5VAr5uI/AAAAAAAAEGM/pp3FAHD32Eg/s1600/the-lion-roars-2002-1.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 229px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-q6TQ4EjVSC8/TuBM5VAr5uI/AAAAAAAAEGM/pp3FAHD32Eg/s320/the-lion-roars-2002-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683627277517842146" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal"><br /></p><a href="http://www.9ku.com/lrchz.asp?site=5ilrc.com&amp;gequ=%D2%BB%B8%F6%C8%CB%B1%B3%C1%BD%B8%F6%C8%CB%B5%C4%D5%AE&amp;geshou=%D5%C5%B0%D8%D6%A5" target="_blank">一个人背两个人的债.</a><br /><br />歌手名:张柏芝<br />专辑名:河东狮吼<br /><br />别像个小孩<br />带着一脸的无奈<br />找不到依赖<br />事到如今<br />我要离开<br />好好站起来<br /><br />不要再责怪<br />为什么从前不坦白<br />让你身边爱你的人受伤害<br />你是我一生的最坏<br />也是我一生的最爱<br />不能再照顾你的未来<br />我也要做的明明白白<br />一个人背两人的债<br />受多少苦我也能挨<br />为你跳进忘情苦海<br />死去再活来<br /><br />何必太悲哀<br />多少爱可以重来<br />上天的安排<br />事到如今<br />怎样去改<br />不要再期待<br />对自己坦白<br />对身边的人都关怀<br />不要再让爱你的人受伤害<br />你是我一生的最坏<br />也是我一生的最爱<br />不能再照顾你的未来<br />我也要做的痛痛快快<br />一个人背两人的债<br />受多少苦我也能挨<br />为你跳进忘情苦海<br />死去再活来<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-8134450149941135468?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-53661622595136036612011-12-07T04:16:00.017+07:002011-12-08T15:42:32.492+07:00တီခ်မ္းတေယာက္ ဟင္းမခ်က္တာၾကာျပီေနာ္ လိုု႔လာလာေအာ္ေနသူေတြအတြက္ပါ။ အေျပာင္းအလဲေလးတမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ဒီတခါေတာ့ ဟင္းမခ်က္ဘဲ မုုန္႔ဖုုတ္လိုုက္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ က်ိဳင္းတံုုမွာေနတံုုးက ဦးေလးက ၾကက္ျခံေတြပိုုင္ေတာ့ အေဒၚက ၾကက္ဥေတြ လက္ကားေပးတယ္။ ၾကက္ျခံတခုုလုုံးဆိုုေတာ့ အကြဲေတြကေန႔တိုုင္းပါတာကလား။ အဲ့ေတာ့ တီတိုု႔က အေလအလြင့္မရွိရေအာင္ ၾကက္ဥ ကိတ္မုုန္႔ေလးေတြ ဖုုတ္ၾကပါတယ္။<br /><br />အဖြားအတြက္မနက္စာလဲရ တခါတေလလဲ ေကာ္ဖီေလးနဲ႔ ေသာက္လိုု႔အဆင္ေျပ ၾကက္ဥေတြလဲ အေလအလြင့္နည္း ဆိုုေတာ့ ဝင္း ဝင္း ဝင္း ေပါ့<br /><br />ခုေလာေလာဆယ္ အိမ္မွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ဒီဇင္ဘာ ေဟာ္လီးေဒး အလည္ရာက္လာတယ္။ သူက အရင္က မဲေစာက္မွာေနတယ္။ ခုုေတာ့ မဲေစာက္ထက္ေတာင္မွ ပိုုေတာက်တဲ့ မဲစရီယန္ဆိုုတာကိုုေရာက္ သြားေတာ့ အဲ့မွာက ဘာမွ ဝယ္စားဖိုု႔ မလြယ္ဘူး တျမိဳ႕လံုုးကိုုမွ စားေသာက္ဆိုုင္ဆိုုတာ လက္ခ်ိဳးေရလိုု႔ရတယ္။ သံလြင္ျမစ္ကမ္းပါးေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလးက ေနခ်င့္စဖြယ္ သာသာယာယာရွိေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းက အစားမက္တဲ့ထဲကဆိုုေတာ့ အဆင္မေျပဘူး။ အဲ့ေတာ့ သူက အခုုတေလာ ေဟာ္ဘီ ေခၚမလား တခုုရေနတယ္ အဲ့တာကေတာ့ ကိတ္မုုန္႔ေတြကြတ္ကီးေတြဖုုတ္တာပါပဲ။ တီကလဲ ကြတ္ကီး ကိုု ကိုုယ္တိုုင္လဲ ၾကိဳက္သလိုု တခါတခါလဲ တခုုတ္တရ ဝယ္စားေလ့ရွိေတာ့ ဖုုတ္ၾကည့္ခ်င္တာနဲ႔ လုုပ္ျဖစ္ၾကတာပါ။ သူ႔အတြက္ကလဲ ၃ ခါေျမာက္ဖုုတ္ျခင္း တီ့အတြက္ကေတာ့ အခုုမွ အစေပါ့ေလ။ အိမ္မွာ အာဗင္ ရွိေနတာလဲပါပါတယ္။ ရွိသာေနတာ တခါမွ မသံုုးရေသးဘူး။ အရင္အိမ္မွာလဲရွိတယ္။ ေျပာင္းသာသြားတယ္ မသံုုးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ခုုအိမ္လဲေရာက္တာ ၁ နွစ္ ရွိျပီ မသံုုးရေသးေတာ့ လုုပ္ၾကမယ္ေပါ့။ ေျပာရအံုုးမယ္ ဖုုတ္နည္းကိုု သူက ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆီကေန သင္ထားတာပါ။ အဲ့တာနဲ႔ နွစ္ေယာက္ေပါင္းေလာင္းေက်ာ္ ၾကည့္ၾကတာေပါ့။ ကဲ ေလာင္းပဲ ေက်ာ္မလား ျပဳတ္ပဲက်မလားကေတာ့ စာဘတ္သူပဲ ကိုုယ္တိုုင္ရႈေတာ့။<br /><br />ေအာက္ဆံုုးမွာ တီတိုု႔ အင္တာနက္က ရွာတဲ့ ရပ္စပီ ကိုုလဲ ထည့္ေပးထားပါမယ္။ ရပ္စပီ အတိုုင္းလုုပ္ၾကတာပါပဲ။<br />ပထမဆံုုး ပါဝင္ရမယ့္ ပစၥည္းေတြျပမယ္ေနာ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Fo9L_lbulWQ/Tt6IHPESw2I/AAAAAAAAD98/GU-mpubiZ8U/s1600/6.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Fo9L_lbulWQ/Tt6IHPESw2I/AAAAAAAAD98/GU-mpubiZ8U/s200/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683129437673145186" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-lKLZxLTi9o0/Tt6G8NgMhqI/AAAAAAAAD88/IASgN4tECKk/s1600/IMG_5698.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lKLZxLTi9o0/Tt6G8NgMhqI/AAAAAAAAD88/IASgN4tECKk/s200/IMG_5698.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683128148763117218" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-VOrN6aZCSNQ/Tt6G86o-0FI/AAAAAAAAD9U/e9XJHCylZ7c/s1600/IMG_5700.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-VOrN6aZCSNQ/Tt6G86o-0FI/AAAAAAAAD9U/e9XJHCylZ7c/s200/IMG_5700.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683128160879562834" border="0" /></a><br /><br />ၾကက္ဥက (၂) လံုုးပါ။ ေထာပတ္ က ဆားမပါတဲ့ အဆိမ့္ကိုုေရြးဝယ္ပါ။ ေနာက္ ေဘးက မဲမဲ အိတ္က သၾကားညိဳေခၚ ဘေရာင္ရႈးဂါးပါ။ ၾကံသကာနဲ႔ မွားမဝယ္ပါနဲ႔ေနာ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-eIezUilIQ3E/Tt6G8be04RI/AAAAAAAAD9I/XvEUK35RE2w/s1600/IMG_5699.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-eIezUilIQ3E/Tt6G8be04RI/AAAAAAAAD9I/XvEUK35RE2w/s200/IMG_5699.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683128152515469586" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-A-7p7g4JZvk/Tt6IGYHLpLI/AAAAAAAAD9s/xZCa4luuHVg/s1600/5.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-A-7p7g4JZvk/Tt6IGYHLpLI/AAAAAAAAD9s/xZCa4luuHVg/s200/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683129422921311410" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-BZyYTwNmZVg/Tt6Jgl9oCYI/AAAAAAAAD-Q/Sru_6dCz54c/s1600/8.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-BZyYTwNmZVg/Tt6Jgl9oCYI/AAAAAAAAD-Q/Sru_6dCz54c/s200/8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683130972827552130" border="0" /></a><br /><br />ပထမဆံုုး အထုုပ္က ဂ်ံဳမႈန္႔ပါ၊ All Purpose Flour ဆိုုတာမ်ိဳးကိုုေရြးဝယ္ပါေနာ္။ သူက ကိတ္မုုန္႔ဖုုတ္တဲ့ အမႈန္႔ ၊ တျခားအမႈန္႔စတာေတြနဲ႔မတူပါဘူး။ ေနာက္ ဒုုတိယ အထုုပ္ကေလးက အုုတ္လ္မီးလ္ပါ သူ႔ကိုုလဲ နိုု႔နဲ႔ က်ိဳေသာက္တဲ့ အမ်ိဳးအစားေရြးဝယ္ပါ Porridge Oats လိုု႔ေခၚပါတယ္။ ေနာက္ သူက အေစ့ႀကီးေသးလဲ ရွိပါေသးတယ္ ကြတ္ကီးအတြက္ကေတာ့ အေစ့ႀကီးမ်ိဳး Big Leaf ကိုုေရြးပါ။ ေနာက္ဆံုုးပံုုကေတာ့ အမ်ားသိတဲ့ စပ်စ္သီးေျခာက္ပါပဲ။ Ligo တံဆိပ္ အေစ့လြတ္ ေရြးလိုုက္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-b2Fm9-TjiII/Tt6Jgyt-TpI/AAAAAAAAD-c/27xzQzIU2lM/s1600/9.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-b2Fm9-TjiII/Tt6Jgyt-TpI/AAAAAAAAD-c/27xzQzIU2lM/s200/9.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683130976251563666" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-pOWQlZovqnY/Tt6IGDyu2GI/AAAAAAAAD9g/rBANNAwTb6o/s1600/4.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-pOWQlZovqnY/Tt6IGDyu2GI/AAAAAAAAD9g/rBANNAwTb6o/s200/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683129417466828898" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-dh5fDs80_-c/Tt6Jf19XJzI/AAAAAAAAD-E/OANxYbjIfl4/s1600/7.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-dh5fDs80_-c/Tt6Jf19XJzI/AAAAAAAAD-E/OANxYbjIfl4/s200/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683130959941543730" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေတာ့ ေဘးကင္းေပါင္ဒါပါ။ ေဘးက စီနမြန္ လိုု႔ေခၚတဲ့ သစ္ဂ်ပိုုးမႈန္႔ပါ။ ေနာက္ဆံုုးကေတာ့ ခ်င္ခြက္(က်င္တြယ္ခြက္) ေခၚ မက္ရွားရင္ကပ္ပါ။ ျမန္မာ အင္ဂလိရွ္ နွစ္ဘာသာေနာ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-R857I-CF8po/Tt6JhW6XZsI/AAAAAAAAD-o/E06d-Xo5Anw/s1600/10.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-R857I-CF8po/Tt6JhW6XZsI/AAAAAAAAD-o/E06d-Xo5Anw/s200/10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683130985967216322" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-16XdtXv1po0/Tt6Jh6q2XHI/AAAAAAAAD-0/Z2Sp8XSapyc/s1600/11.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-16XdtXv1po0/Tt6Jh6q2XHI/AAAAAAAAD-0/Z2Sp8XSapyc/s200/11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683130995565812850" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-oGumPorGxi0/Tt6L-1zrwBI/AAAAAAAAD_A/dMb91SshrfI/s1600/12.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-oGumPorGxi0/Tt6L-1zrwBI/AAAAAAAAD_A/dMb91SshrfI/s200/12.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683133691500150802" border="0" /></a><br /><br />ပထမဆံုုး ေထာပတ္နဲ႔ သၾကားညိဳ ကိုု မုုန္႔နွစ္ေဖ်ာ္မယ့္ အိုုး ခြက္ ဇလံုု ထဲထည့္ပါ။ သူ႔ ရပ္စပီ အရကေတာ့ ဘပ္တာေခၚ ဂီးေခၚ ေထာပတ္ကိုု ၂၂၅ ဂရမ္ေျပာထားေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔အေတြအၾကံဳအရ ေထာပတ္မ်ားရင္ ဖုုတ္တဲ့အခါ ျပဲသြားတတ္တဲ့အတြက္ တဝက္ပဲထည့္ပါတယ္။ ဝယ္လာတဲ့ အတံုုးက ၂၂၇ ဂရမ္တံုုးကိုု တဝက္ပဲ စိတ္မွန္းနဲ႔ ထည့္လိုုက္တယ္ကဲ။ ေျပာအံုုးမယ္ တီ့ ဟင္းခ်က္နည္းေတြမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၾကည့္က်က္ထည့္လိုုက္ေတာ့ေတာ္သလိုုထည့္တိုု႔လိုုထပ္ထည့္ ပိုုေရေရာ္တိုု႔ပဲေျပာတာ သတိထားမိၾကမွာပါ။ တီက လက္ဘက္ရည္ဇြန္း ဘယ္နွဇြန္း တိုု႔ ငံျပာရည္ ဘယ္ေလာက္သား တိုု႔ ေရးေလ့မရိွတာေလေနာ္။ တီ့စာဘတ္ရင္ သူလည္ခ်ည္းပဲေပါ့။ ေနာက္တခုုက ဟင္းခ်က္တယ္ဆိုုတာ လက္ဆိပ္ပါပဲေလေနာ္။ အဲ့ေတာ့ ၾကည့္က်က္သာလုုပ္ၾကေပါ့။ ေထာပတ္နဲ႔ သၾကားညိဳထဲကိုု ၾကက္ဥ နွစ္လံုုးတခါတည္း ထည့္ပါ။ ေနာက္ေတာ့ ပံုုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုုင္း ေက်ေအာင္ ေခ်ေပးပါ။ သၾကားေကာင္းရင္ေကာင္းသလိုု တခါတည္းေမႊးထြက္လာပါမယ္။ တီခ်မ္းတိုု႔က လုုပ္လိုုက္ရင္ေတြ႔တယ္မွလား ရွယ္ခ်ည္းပဲ ဘာမွမစရေသးဘူး ကြတ္ကီးက ေမႊးေနျပီ။ ဖုုတ္ျပီးရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္း လိုုက္မလဲ လိုု႔ေနာ္ ေတြးေတာင္မေတြးရဲဘူး။ ဆက္လက္ျပီး ေခ်ာကလက္ေရာင္ပစ္ပစ္ေလးရလာတဲ့ အထိေမႊေပးပါ။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QoRga3bSn5U/Tt6MA5xxMeI/AAAAAAAAD_w/li9_7gVhp50/s1600/16.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-QoRga3bSn5U/Tt6MA5xxMeI/AAAAAAAAD_w/li9_7gVhp50/s200/16.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683133726925599202" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-e9x_3O1GR7Y/Tt6L_Y2hGYI/AAAAAAAAD_M/NMTjUB96SZw/s1600/13.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-e9x_3O1GR7Y/Tt6L_Y2hGYI/AAAAAAAAD_M/NMTjUB96SZw/s200/13.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683133700907276674" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-tFvoQ3vL6rg/Tt6L_x8OyUI/AAAAAAAAD_c/Z9THxjXIMsM/s1600/14.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tFvoQ3vL6rg/Tt6L_x8OyUI/AAAAAAAAD_c/Z9THxjXIMsM/s200/14.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683133707642128706" border="0" /></a><br /><br />သၾကားနဲ႔ ေထာပတ္သင့္ရံုုေက်ျပီးရင္ေတာ့ ပံုုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုုင္း သစ္ဂ်ပိုုးမႈန္႔ ကိုု စဥ္းငယ္ခန္႔ထည့္ပါ။ သူကေတာ့ တီးစပြန္းေခၚ လက္ဘက္ရည္ဇြန္းပဲ တီကေတာ့ ဟင္းရည္ေသာက္ဇြန္းနဲ႔ တခါတည္းတြယ္လိုုက္တယ္ လာေလ့ေရာ့ပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ေဘးက ပံုုက ပ်ားရည္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းက လုုပ္ရင္းနဲ႔မွ သတိရလိုု႔ တီလဲအိမ္မွာ အသင့္ရွိေနတာနဲ႔ ထည့္လိုုက္ပါတယ္။ အေကာင္းစားဆိုုရင္ ထည့္သာထည့္ မေကာင္းဘူးဆိုုတာ မရွိဘူး။ ေနာက္ဆံုး ပံုုကေတာ့ ေဘးကင္း ေပါင္ဒါထည့္ေနတာပါ။ ခုုနလိုုပဲ အရည္ေသာက္ဇြန္းနဲ႔သာကစ္။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wG9Avu7H43w/Tt6MAlIFJOI/AAAAAAAAD_k/LskhM86JKKo/s1600/15.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-wG9Avu7H43w/Tt6MAlIFJOI/AAAAAAAAD_k/LskhM86JKKo/s200/15.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683133721382036706" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-9vOpx0bLrMc/Tt6N6yRmEAI/AAAAAAAAD_8/smTXwL0DNQY/s1600/17.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-9vOpx0bLrMc/Tt6N6yRmEAI/AAAAAAAAD_8/smTXwL0DNQY/s200/17.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683135820855644162" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-l224RP8atEc/Tt6bnOw5ztI/AAAAAAAAEEU/wASHogaIkaE/s1600/lat%2B1.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-l224RP8atEc/Tt6bnOw5ztI/AAAAAAAAEEU/wASHogaIkaE/s200/lat%2B1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683150878068559570" border="0" /></a><br /><br />ျပီးရင္ဆက္ေခ်ေပးေနပါ။ ဒိန္ခ်ဥ္ ထညက္ရည္နဲ႔ ေသာက္ရသလိုုျဖစ္လာမယ္။ ဟိဟိ။ ေဘးကေတာ့ ကြတ္ကီး ဖုုတ္မယ့္ ဆရာမႀကီးေပါ့။ မမယာ လိုု႔ေခၚပါတယ္။ ဟိုုးေနာက္က ဘယ္သူလဲ.....?<br /><br />အေရာင္ညီညီေလးေတြ ရလာျပီဆိုုရင္ ေနာက္တဆင့္ သြားပါမယ္။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Cs-D9FpGJM8/Tt6N7f9ZWnI/AAAAAAAAEAI/4PEltnnTtcA/s1600/18.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Cs-D9FpGJM8/Tt6N7f9ZWnI/AAAAAAAAEAI/4PEltnnTtcA/s200/18.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683135833118956146" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-3NlseDvycZo/Tt6N7x0ZMyI/AAAAAAAAEAU/fKd8fUeO0pg/s1600/19.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-3NlseDvycZo/Tt6N7x0ZMyI/AAAAAAAAEAU/fKd8fUeO0pg/s200/19.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683135837913035554" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-qVyGm_ESdrc/Tt6N8d_ODvI/AAAAAAAAEAg/uz1jrwG1oc4/s1600/20.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qVyGm_ESdrc/Tt6N8d_ODvI/AAAAAAAAEAg/uz1jrwG1oc4/s200/20.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683135849769602802" border="0" /></a><br /><br />ဂ်ံဳမႈန္ပါ။ ခ်င္ခြက္နဲ႔ ၂၀၀ ဂရမ္ထည့္ပါမယ္။ ျပီးရင္ ဆက္ေမႊပါ။ နည္းနည္းပိုု ပစ္လာေတာ့ နည္းနည္း ပိုုအားစိုုက္ေမႊပါေနာ္။ ေဘ့စစ္ ေလာဂ်စ္ေတြ မေျပာေတာ့ဘူး။ ကါန္မြန္းဆန္႔ပဲ။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-44wj-uinBxI/Tt6N8_fsymI/AAAAAAAAEAs/p5xU8Y7qAjE/s1600/21.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-44wj-uinBxI/Tt6N8_fsymI/AAAAAAAAEAs/p5xU8Y7qAjE/s200/21.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683135858764204642" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-gpN5T5880ko/Tt6QS5W3VeI/AAAAAAAAEA4/ldCN02us4jM/s1600/22.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gpN5T5880ko/Tt6QS5W3VeI/AAAAAAAAEA4/ldCN02us4jM/s200/22.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683138434096911842" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-tdMLb_5deks/Tt6bnsPs3lI/AAAAAAAAEEg/Tw7eBd0ibO0/s1600/lat%2B2.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tdMLb_5deks/Tt6bnsPs3lI/AAAAAAAAEEg/Tw7eBd0ibO0/s200/lat%2B2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683150885982363218" border="0" /></a><br /><br />ျပီးရင္ေနာက္ထပ္ထည့္မယ့္အရာကေတာ့ အုုတ္မီးလ္မႈန္႔ပါ။ ျမန္မာလိုုဆိုု မုုေယာစပါးေခၚမလားဘဲ တီေတာ့ ေသခ်ာမသိ။ သူကေတာ့ ၂၅၀ ဂရမ္ပါ ခုုနလိုုပဲ က်င္ခြက္နဲ႔ ခ်င္ထည့္ပါ။ ေဟာလာျပန္ပါျပီ မမယာပံုု ခုုနပံုုမလွလိုု႔ျပန္ရိုုက္ေပးပါဆိုုလိုု႔ျပန္ရိုုက္ရတာပါ။ ဟိုုးေနာက္က ေကာင္ေလးက ေခ်ာလိုုက္တာ...... အင္း ေျပာရင္နဲ႔ ေလးေရာက္ ဆက္ေမႊေနပါေလ။ ေျပာတာလဲ နားေထာင္ေပါ့ အေမႊေတာ့ မပ်က္ေစနဲ႔။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UW1-8slgdKg/Tt6QTMR7ZUI/AAAAAAAAEBE/PjwRPsAQbQE/s1600/23.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UW1-8slgdKg/Tt6QTMR7ZUI/AAAAAAAAEBE/PjwRPsAQbQE/s200/23.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683138439176480066" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-4ZWDnsB5msc/Tt6QTlwanaI/AAAAAAAAEBQ/UdyKNtq3ruc/s1600/24.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-4ZWDnsB5msc/Tt6QTlwanaI/AAAAAAAAEBQ/UdyKNtq3ruc/s200/24.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683138446015241634" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-9m9ZQt51nsU/Tt6QUVeeH8I/AAAAAAAAEBc/nK6f3a72M3o/s1600/25.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9m9ZQt51nsU/Tt6QUVeeH8I/AAAAAAAAEBc/nK6f3a72M3o/s200/25.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683138458824875970" border="0" /></a><br /><br />ျပီးရင္ စပ်စ္သီးေျခာက္ထည့္ပါမယ္ ၁၅၀ ဂရမ္ပါ တီတိုု႔ ဝယ္လာတဲ့ ဘူးက ၂၅၀ ဂရမ္ဆိုုေတာ့ တဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ထည့္ပလိုုက္တယ္။ ဆက္ေမႊပါ။ ရခါနီးပါျပီ။ အိုုေက ဒီအဆင့္အထိေရာက္လာျပီဆုုိရင္ မဆိုုးဘူး တဝက္ေအာင္ျမင္လာပါျပီ။ ျမည္းခ်င္ရင္ ဝါသနာပါရင္ ဒီအခ်ိန္မွာ တေကာ္ေလာက္ျမည္းလိုုက္ပါ။ အရသာသိရတာေပါ့။ စိမ္းတိမ္းတိမ္းပါ။ မဖုုတ္မွမဖုုတ္ရေသးတာ။ ခ်ိဳ ေပါ့ ငံ ျမည္းေပါ့ေအ။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-mOOdFqbtfu8/Tt6QU0rJI5I/AAAAAAAAEBo/fswFhWFr5x8/s1600/26.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-mOOdFqbtfu8/Tt6QU0rJI5I/AAAAAAAAEBo/fswFhWFr5x8/s200/26.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683138467199525778" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-nfmD6QDREt4/Tt6SEvuYXkI/AAAAAAAAEB4/UreQoSvr-tE/s1600/27.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nfmD6QDREt4/Tt6SEvuYXkI/AAAAAAAAEB4/UreQoSvr-tE/s200/27.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683140390016278082" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-vu7jtfUmOZ0/Tt6SE7RJlBI/AAAAAAAAECE/Q0Rf3sbmDEY/s1600/28.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-vu7jtfUmOZ0/Tt6SE7RJlBI/AAAAAAAAECE/Q0Rf3sbmDEY/s200/28.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683140393114899474" border="0" /></a><br /><br />ျပီးရင္ေတာ့ အာဗင္ထဲက ဗန္းေပၚတင္ပါမယ္။ ဒီတခါလဲမင္းသားက အရည္ေသာက္ဇြန္းပါပဲ။ တေကာ္ေလာက္ေကာ္လိုုက္ ဗန္းေပၚပံုုလိုုက္ နည္းနည္း ဖိခ်လိုုက္လုုပ္ပါ။ ပံုုကိုုေသခ်ာၾကည့္။ အေရးႀကီးတဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေျပာျပမယ္။ according to y experience ေနာ္......ပံုုတဲ့အခါ အရမ္းဖိမျပစ္ပါနဲ႔ ခဏေန အာဗင္ထဲထည့္ဖုုတ္ေတာ့ သူက အပူေၾကာင့္ ေဘးကိုု ျပဲက်ပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ ကိုုယ္က ပံုုရံုု ပံုုထားရင္ သူ႔အရပ္နဲ႔ သူ႔ဇာတ္အိုုေကပဲျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ေတြ႔လားတီတိုု႔ ပံုုထားတာ။ ေသခ်ာၾကည့္။ လိုုက္လုုပ္။ မလြဲေစနဲ႔။ ဒါပဲ။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1vX5lI4pjpE/Tt6SFqp6SxI/AAAAAAAAECQ/my7hAvZexbI/s1600/29.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1vX5lI4pjpE/Tt6SFqp6SxI/AAAAAAAAECQ/my7hAvZexbI/s200/29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683140405835221778" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-OkICrUavBZc/Tt6SGKPD6tI/AAAAAAAAECc/DTOmA3_jce4/s1600/30.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-OkICrUavBZc/Tt6SGKPD6tI/AAAAAAAAECc/DTOmA3_jce4/s200/30.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683140414312540882" border="0" /></a><br /><br />ဖုုတ္ရန္အသင့္ပါ။ အာဗင္ထဲထည့္ပါျပီ။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7MUzK2iQfVo/Tt6SGoP4MTI/AAAAAAAAECo/Dwb_2lRtfgc/s1600/31.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7MUzK2iQfVo/Tt6SGoP4MTI/AAAAAAAAECo/Dwb_2lRtfgc/s200/31.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683140422369030450" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-7W-h6RCddzw/Tt6S_hoQdfI/AAAAAAAAEC0/jyIES6E3C6c/s1600/32.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7W-h6RCddzw/Tt6S_hoQdfI/AAAAAAAAEC0/jyIES6E3C6c/s200/32.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683141399844779506" border="0" /></a><br /><br />တီ့အာဗင္က ဂတ္စ္ နဲ႔ ဆိုုေတာ့ ရပ္စပီထဲကေျပာထားတဲ့ အတိုုင္း မီးအားကိုု ၄ မွာ ထားျပီးေတာ့ ၁၅ မိနစ္ ဖုုတ္လိုုက္ပါတယ္။ တန္းတန္းတန္.......ဒန္...........အပ္ခ်ေလာင္း လက္ေရွာင္ပုုတ္ေကာင္........<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KRumwSiVnFQ/Tt6TALcmbGI/AAAAAAAAEDA/7PRknoiTjmQ/s1600/33.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-KRumwSiVnFQ/Tt6TALcmbGI/AAAAAAAAEDA/7PRknoiTjmQ/s200/33.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683141411070176354" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-FtfboK4VeL0/Tt6TAqmKT6I/AAAAAAAAEDM/jO0-q45lleQ/s1600/34.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-FtfboK4VeL0/Tt6TAqmKT6I/AAAAAAAAEDM/jO0-q45lleQ/s200/34.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683141419431776162" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-2PGV7_opRWI/Tt6TBBjbLcI/AAAAAAAAEDY/0PvobDvOqcM/s1600/35.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-2PGV7_opRWI/Tt6TBBjbLcI/AAAAAAAAEDY/0PvobDvOqcM/s200/35.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683141425594314178" border="0" /></a><br /><br />ဖုုတ္ျပီးေတာ့ ဗန္းအထုုတ္ပံုုပါ။ ဖိုုထဲက ထုုတ္ထုုတ္ခ်င္း အေပၚယံေၾကာ္ေတြက ေပ်ာ့ေနတတ္ပါတယ္။ ခဏေနေတာ့မွ ေအးသြားျပီး ခဲသြားတာပါ။ ေဘးက ေကာ္ျပီး ပန္းကန္ထဲအေရာက္ပံုုပါ။ ပထမ တဘန္းက နည္းနည္း တူးသြားတယ္။ ပံုုကိုု ခ်ဲ႕ ျပီးေသခ်ာၾကည့္ေသာ္ေတြ႔မည္။ နႈတ္ခမ္းသားေလးေတြ မဲေနတာေတြ႔လား။ ရႈး........<br /><br />ေနာက္ေဘးက ဗူးထဲကဟာကေတာ့ ဒုုတိယ တအိုုးဖုုတ္တာပါ။ ခုုနက လုုပ္တဲ့ အနွစ္က နွစ္အိုုးထြက္ပါတယ္။ ၉ ခုုစီ ဆိုုေတာ့ ၁၈ ခုုေပါ့။ ဒုုတိယ အိုုးက်ေတာ့ တတ္သြားျပီး မီးကိုု ၁ အထိေလ်ာ့ခ်လိုုက္ျပီး ၁၀ မိနစ္ပဲ ထားပါတယ္။ ထြက္လာေတာ့ မတူးေတာ့ဘူး.......သိုု႔ေသာ္ ဘတ္.........အေပၚက သိပ္မက်က္သလိုုခံစားရပါတယ္။ အဲ့တာနဲ႔ တခါ ထပ္လွန္ျပီးသကာလ ေနာက္ထပ္ ၈ မိနစ္ေလာက္ ထပ္ဖုုတ္ေပးလိုုက္ေတာ့ ဘူးထဲက ပံုုလိုု နွစ္ဘက္ ၾကြပ္ေလး ရလာပါတယ္။ ပိုုအဆင္ေျပတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာတီ့ ပထမဆံုုးအေတြ႔အၾကံဳ ကြတ္ကီးေလးက ေအာင္ျမင္တယ္ပဲေျပာရမွာေပါ။ ကတ္ခြဲထားတယ္ေနာ္။ ေအာက္မွာ ေဘာနပ္စ္ေတြပါေသးတယ္ အရင္ပိုုစ့္ေဟာင္းေတြပါျပန္ဘတ္ရေအာင္ လင့္ခ္လဲ ေပးထားတယ္ေနာ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Shtk0J1flZY/Tt6lbRNbl0I/AAAAAAAAEFo/iGsq1l41TPg/s1600/Recipe%2BPrint%2BClassic%2BOatmeal%2BRaisin%2BCookies%2Brecipe%2B-%2BAll%2Brecipes%2BUK_Page_1.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 309px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Shtk0J1flZY/Tt6lbRNbl0I/AAAAAAAAEFo/iGsq1l41TPg/s400/Recipe%2BPrint%2BClassic%2BOatmeal%2BRaisin%2BCookies%2Brecipe%2B-%2BAll%2Brecipes%2BUK_Page_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683161667682932546" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေတာ့ ရပ္စပီပါ။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3gKasAd5v50/Tt6T5l5eDXI/AAAAAAAAEDw/L5OveT064P4/s1600/36.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-3gKasAd5v50/Tt6T5l5eDXI/AAAAAAAAEDw/L5OveT064P4/s400/36.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683142397423127922" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေတာ့ ဖုုတ္အျပီး ဘူးနဲ႔ထည့္ထားတဲ့ မုုန္႔ေတြကိုု ကိုုင္ျပီး တပံုုထပ္ရိုုက္တဲ့ သားသားစားခ်င္တာ စားလိုု႔ရျပီ ေခ်ာင္းဆိုုးေတာ့ဘူး ရင္က်ပ္ေတာ့ဘူး ေဆးလဲေသာက္ရေတာ့ဘူး ေဆးလဲထိုုးရေတာ့ဘူးဆိုုတဲ့ ထက္လင္းရင္လူးေဆးေၾကာ္ျငာ အဲေလ မမယာ ရဲ႕ေနာက္ပံုုတပံုုပါ။ မတူဘူးလားကဲ မိုုးဒီႀကီးနဲ႔.........ခ်စ္တယ္ေနာ္ ေကာင္မ အာဘြား..............<br /><br /><br />BONUS:<br /><br />ေျပာရအံုုးမယ္ အိမ္မွာ ကခုု မမယာ အျပင္ အရင္အလုုပ္က ေကာ္လိခ္ေဟာင္း အခုုဘန္ေကာက္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ အကိုုႀကီးတေယာက္လဲေရာက္ေနပါေသးတယ္။ ေနာက္ အိမ္နားက သူငယ္ခ်င္းကလဲ မမယာလာေတာ့ လာလည္ေနတာနဲ႔ လူစံုုေနပါတယ္။<br />ေအာက္ကဟာေတြကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုုတံုုးဆိုုျပီးခ်က္ခ်လိုုက္တာပါ။ မ်ားမ်ားခ်က္ေတာ့ မ်ားမ်ားစားရတာေပါ့ေအတိုု႔ရယ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0Gly1wv3QYA/Tt6cb1gZsnI/AAAAAAAAEEs/U8aJgAM50mg/s1600/IMG_5739.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0Gly1wv3QYA/Tt6cb1gZsnI/AAAAAAAAEEs/U8aJgAM50mg/s200/IMG_5739.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683151781821526642" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-eHOh-jIlfXo/Tt6cdU_ujcI/AAAAAAAAEFQ/meewMvaeQqo/s1600/IMG_5742.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-eHOh-jIlfXo/Tt6cdU_ujcI/AAAAAAAAEFQ/meewMvaeQqo/s200/IMG_5742.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683151807454285250" border="0" /></a><br /><br />ဒီမွာက အသည္းေၾကာ္နည္း နွစ္ျဖာပါ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/search/label/%E1%80%90%E1%80%AE%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%99%E1%80%B9%E1%80%B8%20%E1%80%9F%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%BB%E1%80%81%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8?updated-max=2009-11-14T15:16:00%2B07:00&amp;max-results=20">နည္း (၁) </a>နဲ႔ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/04/blog-post_27.html">နည္း (၂)</a> ျဖစ္ပါတယ္ ။ နည္း (၁) ေအာက္မွာ စူပါရွယ္ အရသာရွိ နာမည္ႀကီး ေမာင့္ လက္ဘက္သုုပ္လဲပါတယ္ေနာ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dzTkFXZXW-I/Tt6cceQ8G6I/AAAAAAAAEE4/bA57vhQ2hdM/s1600/IMG_5740.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-dzTkFXZXW-I/Tt6cceQ8G6I/AAAAAAAAEE4/bA57vhQ2hdM/s200/IMG_5740.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683151792762526626" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေတာ့ အရက္ကေလးနဲ႔ျမည္းရေအာင္ ေၾကာ္လိုုက္တဲ့ အေမ့နည္း စပယ္ရွယ္ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.html">ဝက္နံေၾကာ္</a>ပါ<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-r2aJ3NCy-Us/Tt6cczm4SYI/AAAAAAAAEFE/TNTsFjTM-tc/s1600/IMG_5741.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-r2aJ3NCy-Us/Tt6cczm4SYI/AAAAAAAAEFE/TNTsFjTM-tc/s200/IMG_5741.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683151798491695490" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေလးကေတာ့ မိႈေၾကာ္ခ်က္ပါ၊ အရင္ကနည္းမတင္ထားေတာ့ အျမန္ပဲတင္လိုုက္ပါမယ္။ ဆီသတ္ မႈိေရေဆးထားတာထည့္၊ ဆားအခ်ိဳမႈန္႔ထည့္ (အခ်ိဳမႈန္႔ မသံုုးခ်င္သူေတြအတြက္ ခေနာ္ ၾကက္မႈန္႔ ဝက္မႈန္႔ လိုုဟာမ်ိဳးထည့္လိုု႔ ရပါတယ္ အမွန္ကေတာ့ တူတူပါပဲ) ျပီးေတာ့ ဆီသတ္ထားတဲ့ ငရုုတ္သီးေလးထည့္ အေရာင္လွတာေပါ့။ အမွန္က ငရုုတ္သီးစိမ္း ရွိရင္ ပိုုေကာင္းတာပါ။ ဓါးျပားရိုုက္ထားျပီး ဆီသတ္ေတာ့ ထည့္သတ္ရင္ မိႈ ေၾကာ္ခ်က္ကိုု ငရုုတ္သီးစိမ္းနံေလးနဲ႔စားရတေပါ့။ ေရထည့္စရာမလိုုပါဘူး၊ မိႈကိုုေရေဆးေတာ့ မိႈ ကေရကိုုစုုပ္ထားျပီးသားမိုု႔ပါ။ မီးဖိုုေပၚမွာ ခဏ ထားလိုုက္ျပီး ဆီနဲ႔ေရ နည္းနည္း က်န္ေလာက္ဆိုုရင္ အရသာရွိတဲ့ လြယ္ကူျမန္ဆန္ မိႈေၾကာ္ခ်က္ အစပ္တခြက္ရပါျပီ။ အစပ္ၾကိဳက္ရင္ မထည့္နဲ႔ေပါ့ေနာ္။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-0kHBfHKWLTI/Tt6cd6M7ofI/AAAAAAAAEFc/ChWt0F5cJVw/s1600/IMG_5744.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0kHBfHKWLTI/Tt6cd6M7ofI/AAAAAAAAEFc/ChWt0F5cJVw/s200/IMG_5744.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683151817441780210" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေတာ့ အအီအဆိမ့္ေတြနဲ႔ လိုုက္ေအာင္ အျမန္လုုပ္လိုုက္တဲ့ စြန္တန္ပါပဲ။ ခ်က္နည္းေတြကေတာ့ ဒီမွာ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/04/blog-post_13.html">(၁) </a>နဲ႔ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/07/oh-skandwhat-have-you-missed.html">(၂)</a> ပါ။ မူကြဲေလးေတြ ထည့္ေပးထားတယ္ေနာ္။<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။<br /><br />A Chen<br />7:00 AM<br />7th Dec 2011<br />Wednesday<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-5366162259513603661?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-47096438293423581512011-12-04T05:13:00.008+07:002011-12-06T06:40:26.564+07:00ငယ္ငယ္တံုးက ကိုယ့္ေမေမ (ေမြးစား) က ေရွ႕တန္းထြက္ ဗိုလ္မႈး ေဖ့ေဖ့ ကို ေရးေပးတဲ့စာေလးတေစာင္ဘတ္ရတယ္။ သူ႔ ကိုယ္လံုးေပၚအလွဓါတ္ပံုေနာက္မွာ ေရးထားတာပါ။ ေမေမတို႔က စစ္ၾကိဳ စစ္ျပီးေခတ္ေတြမွီတဲ့ အတြက္ အင္းဂလိရွ္ ေက်ာင္းေတြတက္ခဲ့ထြက္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ စာေရးတာ အင္းဂလိရွ္ လိုပဲ ေရးၾကေလ့ရွိပါတယ္။ အိမ္မွာလဲငယ္ငယ္ကဆို ေမက ေဖ့ ကို သားသမီးေတြကို အီးလိုပဲ ေျပာေလ့ဆိုေလ့ရွိၾကတယ္။ ကိုယ့္ေတာင္ ငယ္ငယ္က ဝိုင္အမ္စီေအ မွာ မူၾကိဳထားခဲ့ၾကတာ။ အဲ့စာကို ခု ေသခ်ာ မမွတ္မိေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာ ဆံုးထားတဲ့ With Thousands of Kisses .....Khin ဆိုတာေလးကို မွတ္မိေနတယ္။ ကိုယ္မွတ္မိေသးတယ္။ ကိုယ္ ၆ တန္းက ထင္ပါတယ္ အမ က ေက်ာင္းမွာ အင္းဂလိပ္စာျပ ဆရာမပါ။ ကိုယ္က အဲ့ဒီေထာင္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံု ေနာက္မွာပါတဲ့ စာကို Thousands မွာ အက္စ္ပါတာ အမွန္လား မမွန္လားလို႔ သြားေမးတာပါ။ ေနာက္ၾကံဳရင္ ေမ့ေမ့ ပံုကို တင္ပါအံုးမယ္။ သိပ္ က်က္သေရရွိတယ္။ ထားေတာ့ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာတျခားပါ။ ခုမွလာမယ္။<div><br /></div><div>=======================================</div><div><br /></div><div>ကိုယ္အခု ၂၀၁၁ ခုနွစ္မွာ အသက္မရွင္ခ်င္ဘူး။ </div><div><br /></div><div>အရင္လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ နွစ္ ၉၀၊ ၁၀၀ ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ အဲ့ဒီ အခ်ိန္မွာ အသက္ရွင္ခ်င္တယ္။ ကဲပါေလ အဲ့ေလာက္ အခ်ိန္အကြာႀကီးမေျပာဘဲ အရင္လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ နွစ္ ၁၅ နွစ္ ကိုယ္ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ပဲ ေျပာပါအံုး။ ကိုယ္အရင္ကဆို ေန႔တိုင္း ဒိုင္ယာရီေရးတယ္။ ေဘာပိြင့္ပင္နဲ႔ စာအုပ္နဲ႔။ အခုဆို ကိုယ္ပန္းသီး ဝယ္ျပီးကတည္းက စာရြက္နဲ႔ ေဘာပင္ မထိတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ။ ရံုးအလုပ္ကိစၥ အနည္းငယ္ေတာ့ ကိုယ္စာအုပ္နဲ႔ ေရးမွတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ရွိေနေသးတယ္။ ေနာက္ ကိုယ့္ စကက္ဂ်ဴးေတြကို ျပကၡဒိန္မွာ ေရးမွတ္တာ။ အရင္ ငယ္ငယ္က ရည္းစားေတြ ထားတံုးက ဆို ရည္းစားေတြကို စာေရးေပးတာ ရည္းစားေတြက ျပန္စာေရးေပးတာ ေမာင္နဲ႔ စေတြ႔တံုးကဆို ေန႔တိုင္းလို ေတြ႔တိုင္း စာေရးျဖစ္ေလ့ရွိၾကတယ္။ ေမာင္ကို ကိုယ္က ေတြ႔တဲ့ အခါေပးတယ္ ေမာင္ကလဲ ကိုယ့္ကိုေတြ႔တဲ့အခါတိုင္း စာတေစာင္ေရးျပီး ယူယူလာတတ္တယ္။ ေနာက္ ကိုယ့္တျခားရည္းစားေတြအတြက္ တေယာက္ကို တအုပ္ ဒိုင္ယာရီသေဘာမ်ိဳးေလးလဲ ေရးထားတာရွိတယ္။ ခုထိရွိေသးတယ္။ (ေမာင့္ကို စိတ္ေကာက္တဲ့ အခါေတြမွာ ျပန္ျပန္ဘတ္တတ္တယ္ တခါတခါ ဘေလာခ့္ေရးဖို႔လဲ အင္စပေရးရွင္း ယူတတ္ေသးတယ္ မွတ္ခ်က္ ေမာင့္ကို ျပန္မေျပာရ) </div><div><br /></div><div>ကဲပါ စာဘတ္သူေကာ စာအုပ္နဲ႔ ေဘာပင္ မထိတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ျပန္ေတြးၾကည္ပါအံုး။ (လက္မွတ္ထိုးတာ ထည့္မတြက္ရ)။ ဒါေတာင္ ကိုယ္ အိုင္ပက္မဝယ္ရေသးဘူး၊ စမတ္ဖုန္းမကိုင္ဘူး၊ ခုထိ ကိုယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ နွစ္က ဝယ္ထားတဲ့ နိုကီယာ အိတ္စ္ပရက္စ္ ျမဴးဇစ္ အစုတ္ကေလး ကိုင္ေနတံုးပါ။ ေမာင္က ကိုယ့္ကို ဘလက္ဘယ္ရီ ဘိုး ၉၉၀၀ သို႔မဟုတ္ အိုင္ဖုန္း ၄ ဝယ္ခိုင္းေနတာ ၾကာပါျပီ။ အလုပ္မွာလဲ လူတိုင္းက ဘယ္ရီသီး ကိုယ္စီနဲ႔ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ ရာထူးနဲ႔ မသင့္ေတာ္ဘူး ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ပန္းသီးေလာက္နဲ႔ ပဲေက်နပ္ေနေသးတာပဲ။ ဖုန္းကို ကိုယ္က ဆက္သြယ္ေရးအတြက္ပဲ သံုးတာကိုး။ ကိုယ့္ တီြတာ မသံုးဘူး။ ဖဘ မွာ အက္တစ္ဖ္ မျဖစ္ဘူး။ ကိုယ္ ဖဘ ကို ဓါတ္ပံု တင္ဖို႔ေလာက္သံုးတာပါ။ ဂ်ီေတာ့ ကိုသံုးတယ္ ဒါေပမယ့္ ခ်က္ကို အျမဲ အင္ဗစ္ဇဘယ္ ထားတယ္။ မလိုဘဲ မခ်က္ဘူး မက်ဴဘူး။ </div><div><br /></div><div>ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိတယ္။ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ သူတို႔ရဲ႕ စမတ္ဖုန္း ပန္းသီး ဘယ္ရီသီး ေတြနဲ႔ ေရာက္တဲ့ ေနရာကို လူတကာသိေအာင္ ခ်က္ကင္ ဆိုတာ အျမဲလုပ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအခ်င္းခ်င္း ေကာ္ဖီေသာက္ဖို႔ေတြ႔ၾကမယ္ ခ်ိန္းတယ္ ေရာက္လာတာနဲ႔ ဖုန္းနဲ႔ တကုတ္ကုတ္ အလုပ္ေတြရႈပ္ပါတယ္ (သို႔အရႈပ္ေတြ လုပ္ပါမယ္) အဲ့တာဆို သူငယ္ခ်င္းေတြေတြ႔ဖို႔ ဆံုတာ ဘာအလုပ္လဲ လို႔ကိုယ္ေမးခ်င္ပါတယ္။ </div><div><br /></div><div>ေနာက္ ပန္းသီး ဖုန္းကလဲအင္မတန္မွ သံုးရတာ အလုပ္ရႈပ္ပါတယ္။ သံုးရတာက နည္းနည္း သူ႔ကို အားသြင္းေနရတာ က မ်ားမ်ားပါ။ ကိုယ္တခါကလဲ ကီယာနူးရိဗ္ နဲ႔ ဆျႏၵရာဘူးေလာခ့္ တို႔ ခုခ်ိန္ထိ ေခတ္ေပဓ အီး ကြန္ျမဴနီေကးရွင္း မသံုးၾကဘဲ စကၠဴစစ္စစ္ေပၚမွာ ေဖာင္တိန္ပင္နဲ႔ ေရးတဲ့ စာနဲ႔ အဆက္အသြယ္လုပ္ၾကတဲ့ အေၾကာင္းေရးဖူးပါတယ္။ </div><div><br /></div><div>ခုေခတ္ကေလးေတြ အေၾကာင္းလဲ ကိုယ့္ေခါင္းထဲ ေရာက္ပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ငယ္ငယ္က ဒီလိုအခ်ိန္ ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆို ကစားကြင္းထဲ ေျပးလႊားေဆာ့ကစားလြန္းၾကလို႔ ညဘက္ ကို ၁၀ နာရီ အိမ္ေပၚျပန္တက္ရမယ္ လို႔အိမ္က စည္းကမ္းထုတ္ပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းပိတ္ရက္လိုမ်ိဳး သီတင္းကြ်တ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္လိုမ်ိဳး ေႏြရာသီေက်ာင္း ပိတ္ရက္လိုမ်ိဳးမွာ ဆို အိမ္ေရွ႕ က ကစားကြင္းထဲမွာ စိန္ေျပးတန္းလိုမ်ိဳး၊ ေရာင္းရိုက္တာ လို႔ကိုယ္တို႔ကေလးေတြေခၚၾကတဲ့ ခရစ္ကက္လို ေဘာလံုးကို သစ္သား ဘက္တံျပားေလးနဲ႔ ရိုက္ျပီး ေျပးရတဲ့ ကစားနည္းမ်ိဳး၊ ခိုုတြန္းတာမ်ိဳး၊ ရပ္ကြက္ျခား စိန္ေျပးလိုုက္တမ္းမ်ိဳး၊ လသာတဲ့ အခါေတြဆိုုရင္ ထုုတ္စည္းတိုုးတာလိုုမ်ိဳး အစံုုေဆာ့ပါတယ္။ ခုုေခတ္ကေလးေတြကေတာ့ သနားစရာသိပ္ေကာင္းတယ္။ ေက်ာင္းနဲ႔အိမ္၊ ဘာသာစကားနဲ႔ ပီယာနိုု၊ ကစားတယ္ဆိုုလဲ ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ငွက္လိုု ဇြန္ဘီ လိုုေလာက္ပဲေဆာ့ၾကရေတာ့တာ။ သူတိုု႔ေလးေတြအတြက္ ေျပးတယ္ ေျမနဲ႔ ထိတယ္ဆိုုတဲ့ ကစားနည္းေတြက ကာတြန္းကားထဲက ပံုုျပင္လိုုပါပဲ။ ယံုုတမ္းစကားေတြျဖစ္လိုု႔ေပါ့။<br /><br />စကားကိုုျပန္ေကာက္ရရင္ အရင္တံုုးက ခ်က္ခန္းေတြ ေပၚေတာ့ ကိုုယ္လဲ ပါဝင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဂ်ီေမးကေန ခ်က္ၾကတယ္ ေနာက္ ဖဘ ကေနခ်က္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ား ဗီဇက္အိုုလိုု စကိုုက္ပ္ လိုု က်ဴက်ဴခ်က္ လိုုေတြလဲ သံုုးၾကပါေသးတယ္။ ေနာက္ ကိုုယ္တိုု႔ဘေလာခ္ ေတြ ေရးေတာ့ စီေဘာဇ္ ေခၚတဲ့ ေဘးနားက ကြန္မန္႔ ေဘာဇ္မွာ ခ်က္ၾကပါတယ္။ မေက်နပ္ရင္ ဟိုုးစ္ ဘေလာခ္ဂါ ရဲ႕ လင့္ကေန တဆင့္ ဆက္ခ်က္ၾကပါတယ္ ဂရုုခ်က္ေပါ့။ ဖဘ ရဲ႕စေတးတပ္စ္ ကိုုလဲ မၾကာခဏ ေျပာင္းၾကတယ္။ တကယ္ပါ ဒီကမာၻမွာ ကိုုယ္တုုိ႔ေတြ ဘယ္ေန႔ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္သူနဲ႔ဘာလုုပ္တယ္ဆိုုတာ ဘယ္ေတာ့မွ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္မဟုုတ္ေတာ့ပါဘူး။ (မဆီမဆိုုင္ ေရဒီယိုုဖြင့္တဲ့ ကစားနည္းကိုုေတာင္ သတိရမိပါေသးတယ္) အခုုေနမွာ တေယာက္ေယာက္ အသတ္မ်ားခံရလိုု႔ကေတာ့ အလီဘိုုင္ဆိုုတာ လူသက္ေသျပစရာမလိုုပါဘူး ဖဘ မွာ ရွာရင္ လံုုေလာက္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေရွ႕ေနေတြလဲ မလိုုေတာ့ အဟိ....<br /><br />တကယ္ေျပာရမယ္ဆိုုရင္လဲ အခုုေခတ္အခုုအခါမွာ ဒါေတြ မရွိတဲ့ ကမာၻမွာ ဘယ္လိုု အသက္ရွင္ရမလဲဆိုုတာလဲ ကိုုယ္ေသခ်ာမသိေတာ့ပါဘူး။ အဆင္ေျပလြန္းအားႀကီးေနေတာ့ လူကလဲ ပိုုပုုိပ်င္းလာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ျပန္အလုုပ္လုုပ္ဖိုု႔ စဥ္းစားေနတာ ၁ နွစ္ ရွိပါျပီ မျပန္ျဖစ္ေသးတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္က တကယ့္ကိုု ကြန္ျမဴနီေကးရွင္း အက္စ္စက္စ္ ေတြပါပါတယ္။ ခုုဒီစာကိုုေရးေနတဲ့ အခ်ိန္အခိုုက္အတန္႔မွာကိုုပဲ ဂ်ီေမးလ္ဘက္က အင္ဗစ္စဘယ္လုုပ္ထားရက္နဲ႔ တတင္တင္တေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္ ဖဘကလဲေနမယ္ထင္လား သူကလဲအျပိဳင္ပါပဲ။ ခုုေတာ့ သိပ္မခင္တဲ့ သူေတြကိုု ျပန္လည္စီစစ္ေရးလုုပ္ျပီး ဘေလာခ္ ျပစ္လိုုက္ပါတယ္။ ဘတ္မိလဲမတတ္နိုုင္ေတာ့ဘူး။<br /><br />တခါတခါ ထမင္းစားခ်ိန္ေတြကိုုလဲသူတိုု႔ေတြက စားပစ္တာ မ်ားပါတယ္။ အပ္ဒိတ္လုုပ္ရလြန္းေတာ့လဲ တခါတခါ ရံုုးမွာ ေျပာေနတဲ့ ခ်က္က အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ကိုု ဇာတ္လမ္းေတြ အတင္းေတြသတင္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လြတ္သြားတတ္ပါတယ္။ ညဘက္ ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ထမင္းဟင္းအရင္ မခ်က္နိုုင္ေသးဘူး ရံုုးနဲ႔ အိမ္ အျပန္ၾကားလြတ္သြားတာေတြ ကိုု ခ်က္ခ်င္း ျပန္အပ္ဒိတ္လုုပ္ရပါတယ္။ မလုုပ္ရင္ ေနာက္ေန႔ကိုု ကိုုယ္က တကယ့္ကိုု So Yesterday ျဖစ္သြားေတာ့တာပဲ။ အဲ့လိုုေန႔ရက္ေတြ တကယ္ရွိခဲ့ပါတယ္။ အလုုပ္လဲမလုုပ္နိုုင္ စာလဲ မဘတ္နိုုင္၊ ထမင္းစားလဲပ်က္ လူလဲေတာ္ေတာ့ကိုု အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ တခါတခါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခရီးေလး ဘာေလး စုုထြက္ျဖစ္ရင္ အင္တာနက္ အီးေမးလ္ မရနိုုင္တဲ့ ေနရာကိုုပဲ ဦးစားေပးေရြးခ်ယ္ရပါတယ္။ ဖုုန္း ကြန္နက္ရွင္ ပါမရနိုုင္ရင္ ပိုုေကာင္းပါတယ္။ တကယ္ေျပာတာပါ။ အဲ့လိုုေနရာ ကိုု သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ ခ်ည္းပဲ သက္သက္ ၅ ရက္ေလာက္ သြားေနၾကည့္လိုုက္ပါ။ လူအသစ္ျဖစ္ျပီးေတာ့ ကိုု အရာရာ လြင္သစ္ လတ္ဆတ္ျပီးေတာ့ ျပန္ေရာက္လာပါမယ္။ ျပန္ေရာက္လာမွာ သံသရာ ျပန္လည္တာေတာ့ မီးလဲ မတတ္နိုုင္ေတာ့။<br /><br />တခါတခါ ရိုုဒင္ထဲက လိုု ဘာမွမရွိတဲ့ ေတာထဲမွာ အနိမ့္ဆံုုး အဆင့္ လိုုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ပဲ သြားေနခ်င္ေသးတယ္။ ဒီဘဝေတာ့ မျဖစ္နိုုင္ေတာ့။ အဲ့တာကလဲ ခုုေခတ္မွာ လူလာျဖစ္ေနတာကိုုက ကိုုယ့္အျဖစ္ဆိုုးေတြထဲက တခုုပဲလိုု႔ ပဲ ေျပာရပါမယ္။<br /><br />တကယ္ပါ တခါတခါ စဥ္းစားမိတယ္။ အရင္တံုုးက ဆိုုပါေတာ့ ၁၉၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ကသာ လူျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုုရင္ ကိုုယ္လဲ ဒီစာကိုုအခုုလိုု ပန္းသီးနဲ႔ မေရးဘဲ ေရႊမင္တံ မင္ဆြတ္ျပီး စာရြက္ စစ္စစ္ နဲ႔ ေရးေနရမွာပါ။<br /><br />ခုုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေနာက္ဆံုုးတေခါက္ ေဘာလ္ပင္နဲ႔ စာရြက္နဲ႔ စားေရးခဲ့တာ ဘယ္တံုုးကလဲ ဆိုုတာ မမွတ္မိေတာ့တဲ့ ကိုုယ္ပါ။ ခုုလိုု ကါန္ပ်ဴတာ မရွိ ဘာမရွိ ပဲ နဲ႔ လူတေယာက္ကိုု ေန႔တဝက္စာေလာက္ ျပန္စာ ေရးရမယ္ ဆိုုရင္ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုုယ့္လက္ေရးဘယ္ေလာက္ဆိုုးဆိုုး၊ စာေၾကာင္းညီညီမညီညီ ပူစရာမလိုုဘဲနဲ႔ေလ။ တတီတီတေတာင္ေတာင္မည္ေနမယ့္ ခ်က္ ရဲ႕အခ်က္ေပးသံေတြကလဲ အေနွာင့္အယွက္ကင္းမယ္ဆိုုရင္ ကိုုယ့္ျပန္စာကိုု ကိုုယ္ေသေသခ်ာခ်ာ အာရံုုစိုုက္နိုုင္မွာ အေတြးေတြကိုု လွလွပပ စာစီနိုုင္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။<br />အဲ့တာေၾကာင့္ အရင္ေခတ္ေတြက အခ်စ္ေတြက ပိုုခံတယ္။ သစၥာေတြက ပိုုျမဲတယ္ဆိုုတာ အမွန္ပဲေနမွာ။ အရင္တံုုးကေရးၾကတဲ့ မင္းကိုု ကိုုယ္ထာဝရအတြက္ခ်စ္တာပါဆိုုတာ ညာတာမဟုုတ္၊ ရင္ထဲကတကယ္လာတဲ့ ခံစားခ်က္အစစ္အမွန္၊ ျမန္မာဗီဒီယိုုဇာတ္လမ္းေတြထဲက မင္းသားက မင္းသမီးကိုု စိတ္မပါ ဖီလင္မပါဘဲ ေျပာတဲ့ စကားေပါ့ပ်က္ပ်က္ တခြန္းလံုုးဝမဟုုတ္။ ခ်က္ခန္းထဲက ခပ္ေပါ့ေပါ့က်ဴလိုုက္တဲ့ စကားတခြန္းမဟုုတ္၊ လိုုတိုုရွားေရးတဲ့ imu, ilu, ttyl, gtg, gn, xoxo, muahhhhhhhhhh.................လံုုးဝမဟုုတ္။ တေန႔လံုုးတညလံုုးေသခ်ာစဥ္းစား ေသခ်ာစာစီျပီးမွာ လာတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ စစ္စစ္ စစ္စစ္ စစ္စစ္။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုုနွစ္ေတြတံုုးကဆိုုရင္ လူတေယာက္ဆီကိုု စာေရးတယ္ဆိုုတာ ကိုုယ့္ရင္ထဲက တကယ့္ ခံစားခ်က္အစစ္အမွန္ေတြကိုု ေဘာလ္ပင္ ေဖာင္တိန္ကတဆင့္ စာရြက္ေပၚကိုု သြန္ခ်တာပါ။ ရင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ကိုု အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ ေသခ်ာစီစစ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ စကားလံုုးေတြနဲ႔ ပန္းပြင့္ေလးေတြၾကိဳးနဲ႔သီသလိုုမ်ိဳး အလွဆင္ျပီး ခံစားခ်က္ကိုု နံုုနဲ႔မသြားေအာင္ ေပါ့ပ်က္သြမ္း မသြားေအာင္ ေရးတာမ်ိဳးပါ။ စကားလံုုးတလံုုးခ်င္းစီဟာ ရင္ထဲကလာတဲ့ ခံစားခ်က္အစစ္အမွန္ကိုု ကိုုယ္စားျပဳလိုု႔ တလံုုးဘတ္လိုုက္တိုုင္း ဘတ္လိုုက္တိုုင္း ဟတ္ထ္ထိ တယ္ဆိုုတဲ့ ခံစားခ်က္တမ်ိဳးနဲ႔ စာတေစာင္ကိုု အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ ျပန္ဘတ္ခ်င္ေအာင္ ျပန္ဘတ္တိုုင္းလဲ တသိမ့္သိမ့္ခံစားခ်က္က်န္ေအာင္ ေရးနိုုင္ၾကပါတယ္။ ေရးနိုုင္ဖိုု႔လဲအခ်ိန္ ခံစားခ်က္ေတြစိုုက္ထုုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေဘာလ္ပင္က စာရြက္ေပၚမွာ သူ႔စိတ္တိုုင္းက်ေျပးလႊားေနတယ္ဆိုုရင္ ကိုုယ့္ရင္ထဲမွာ မင္းကိုု ေျပာစရာေတြ တကယ္ ရင္နဲ႔ မဆန္႔ေတာ့လိုု႔ပါ။ မင္းကိုုသိေအာင္ေျပာျပဖိုု႔ ဒီစာရြက္ေပၚမွာ မင္းေၾကြေအာင္ေရးျပနိုုင္မွာ မင္းအေပၚမွာ ရွိတဲ့ ကိုုယ့္ခံစားခ်က္ေတြကိုု မင္းသိမယ္။ စကားလံုုးတလံုုးဆိုုတလံုုး မင္းကိုု ထ္ိေအာင္ေရးျပန္ိုုင္မွ ျဖစ္မယ္။ ေရးျပီးရင္လဲ မင္းဆီက လာမယ့္ ျပန္စာကိုု ရက္ေပါင္းမ်ားစြား ေစာင့္ရအံုုး မယ္။ အေတြးေတြ၊ စိတ္ရွည္မႈေတြ၊ ေသခ်ာမႈေတြ၊ သည္းခံနိုုင္စြမ္းေတြ၊ အၾကင္နာေတြ၊ ဂရုုနာေတြ၊ျမတ္နိုုူးမႈေတြ၊ တမ္းတမႈေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္မႈေတြ၊ အေရးအႀကီးဆံုုးက အခ်စ္ေတြ.........အကုုန္အကုုန္ပါပါမယ္။<br /><br />ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ေန႔စဥ္အခ်ိန္နဲ႔အမွ် တိုုးတက္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ နည္းပညာေတြက ကိုုယ္တိုု႔ အေပၚ မွာ ေပးထားတဲ့ ဖိအားမ်ားတာတင္မက ကိုုယ္တိုု႔ ရဲ႕ဆက္သြယ္မႈပံုုစံ ကိုုလဲ တမ်ိဳးေျပာင္းလဲေစခဲ့ပါျပီ။ တိုုေရရွား စာစီစာရိုုက္နည္းပညာပါ။ အရင္က ေရႊဥေဒါင္းတိုု႔ေခတ္က လက္နွိပ္စက္စာေရးမေတြ လက္ေရးတိုုဆိုုတာ သပ္သပ္ သင္တန္းတက္ရပါတယ္တဲ့။ ကိုုယ္စိတ္ဝင္စားခဲ့ဖူးတယ္။ ခုုေတာ့ ကိုုယ္တိုုင္လဲ မသိလိုုက္မသိဘာသာ လက္ေရးတိုု ဆိုုတာထက္ စာတိုုေရးနည္းစနစ္ တခုုမွာ ကိုုယ္သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ မတူသည္ျဖစ္ေစ အကြ်မ္းဝင္ေနတာ ကာလ တခုုရွိျပီ။ SMS က စာလံုုးေရ ၁၆၀ ပဲရတယ္။ ေဒၚစုု အခုုသံုုးဖိုု႔ စဥ္းစားေနတယ္ဆိုုတဲ့ တီြတာက စာလံုုးေရ ၁၄၀ ခုုေျပာေနတာေတြက ဖူးလ္စေတာ့ ေတြ ဟိုုက္ဖန္ေတြ ေကာ္မာေတြက အစတြက္တယ္<br />ထားေတာ့ ေနာက္ထပ္ကိုုယ္တိုု႔မွာ ဖဘ တိုု႔ ဘီဘီအမ္ တိုု႔စတဲ့ ကိုုယ့္ခံစားခ်က္ေတြကိုု ထုုတ္ေဖာ္ေျပာၾကဖိုု႔လူတကာသိေအာင္လုုပ္ဖိုု႔ ေနရာေတြအမ်ားႀကီး ထပ္ရွိလာတယ္ ဆိုုေပမယ့္ အဲ့တာေတြ အကုုန္လံုုးလိုုလိုုကလဲ သူ႔လစ္မစ္နဲ႔သူပါ။ နည္းပညာေတြက ကိုုယ္တိုု႔ကိုု တိုုေရရွားေရရွိဖိုု႔ နဲ႔စိတ္မရွည္ေအာင္ သင္ေပးေနပါတယ္။<br /><br />အီးေမးလ္လိုုမ်ိဳး စကားလံုုးေရအကန္႔အသတ္မရွိတဲ့ေနရာေတြက်ေတာ့လဲ ကိုုယ္တုုိ႔က အတိုုေကာက္ စကားလံုုးေတြ၊ သံုုးၾကျပန္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ စကားလံုုးေတြ ကုုိ ကိုုယ္စားျပဳတဲ့ စမိုုင္းလ္လီ ေလးေတြသံုုးၾကတယ္။ စားေရးတဲ့ သူေတြက တိုုေရရွားေရ ရွိၾကသလိုု စာျပန္မယ့္ တဘက္ကလည္း ထိုုနည္း၄င္းပါပဲ။ ခုုေခတ္မွာ လူေတြ က အက်ိဳးမရွိတဲ့ စိတ္ဝင္စားဖိုု႔မေကာင္းတဲ့ အေရးမႀကီးတဲ့ စာရွည္ရွည္ေတြကိုု ဘတ္ဖိုု႔ေတာင္ အခ်ိန္မရွိၾကေတာ့ ေရးဖိုု႔ဆိုုတာ ေဝလာေဝးပဲ။ ကဲစာဘတ္သူေကာ ခုုေရးေနထားတာေတြကိုု ဘတ္ေနရင္းနဲ႔ ေဘးက တေတာင္ေတာင္ တတင္တင္ အေနွာင့္အယွက္ေတြ ေၾကာင့္ ခုုေရးထားတာထိေကာေရာက္ရဲ႕လား။<br /><br />ကိုုယ္ခုုထိေျပာေနတာေတြကိုု ဒီအထိ စိတ္ရွည္ရွည္ဘတ္ခဲ့ျပီ ဆက္ျပီးေတာ့လဲ နားလည္ သေဘာေပါက္ေနေသး တယ္ ဆိုုရင္ ေအာက္မွာ ဇာတ္လမ္းကိုု ဆက္ပါမယ္။ ဒီလိုုေျပာရတာ စာဘတ္သူကိုု ေစာ္ကားတာမဟုုတ္၊ ကိုုယ္ေရးတဲ့စာကလဲကိုုယ့္အေတြးလိုုပဲ ဟိုုေရာက္ဒီေရာက္မိုု႔ပါ။ ေနာက္ ခုုနက ေျပာတဲ့ ဂ်ီေမးလ္ ဖဘ က တေတာင္ေတာင္ တဒင္ဒင္ေတြကိုုလွမ္းေျဖရ ေျပာရ အပ္ဒိ္တ္လုုပ္ရတဲ့ အေနွာင့္အယွက္ကလဲ ရွိေသးတယ္ေလ။<br /><br />ကဲအဲ့ေတာ့ ခုုနက ကိုုယ္ေျပာတဲ့ ကိုုယ္ခုုေခတ္မွာ အသက္မရွင္ခ်င္ဘူး လြန္ခဲ့တဲ့ အနွစ္ တရာ ေလာက္ကိုု ျပန္သြားခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကိုု သိျပီမွလား။ ကိုုယ္လူေတြနဲ႔ကြန္ျမဴနီကိတ္လုုပ္ရမယ္။ ကိုုယ္ခ်စ္သူနဲ႔ကြန္ျမဴနီကိတ္လုုပ္ရမယ္။ သူ႔ရဲ႕ အေတြးထဲမွာ နွလံုုးသားထဲမွာ ကိုုယ္ဘယ္ေလာက္ေနရာယူနိုုင္သလဲသိဖိုု႔ကိုုယ့္အတြက္ အေရးႀကီးတယ္။ ျပီးေတာ့ ဟီးရိုုး ရုုပ္ရွင္ထဲကလဲ ဗင္ပိုုင္းယား ကားေတြထဲက ေကာင္ေကာင္ေတြလိုု ကိုုယ္က သူတပါး အေတြးေတြ ကိုု မဘတ္နိုုင္ဘူး။ အဲ့ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုု ခ်စ္တဲ့သူက ကိုုယ့္ကိုု သူဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္း ေျပာျပရမယ္။ ေျပာေနရမယ္။ စိတ္ခ်င္းေျပာရေအာင္ စိတ္ထဲက နားလည္တယ္ဆိုုတာေတြ လာမေျပာနဲ႔ ကိုုယ္ တယ္လီပသီ မက်င့္ထားဘူး။ သူလဲက်င့္ထားတယ္ မထင္ဘူး။ အဲ့ေတာ့ ေျပာရမယ္။ ေျပာတာနဲ႔မလံုုေလာက္ရင္ ေရးရမယ္။ နႈတ္တရာ စာတလံုုးဆိုုတယ္မွလား။ ကိုုယ့္ဝိညဥ္တခုုလံုုးနဲ႔ ဆက္သြယ္ရမယ့္ လူ၊ ကိုုယ္တဘဝလံုုး ပံုုေပးရမယ္လူ၊ ကိုုယ္နဲ႔ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ဆက္သြယ္ရမယ့္လူ နဲ႔ ကိုုယ္က အက္စ္အမ္အက္စ္ကေန imu, ilu, ttyl xoxo, လုုပ္ေနမယ္ဆိုုရင္ ဘယ္နွယ့္လုုပ္ရပါ့။<br /><br />ဟိုုးအရင္က ရုုပ္ရွင္ေဟာင္းေတြ ေကာင္းေတြၾကည့္ရင္ အျမဲတမ္းလိုုလိုု စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚတဲ့ ခံစားခ်က္တခုုရွိပါတယ္။ အဲ့တာက ဘာလဲဆိုုေတာ့ အခ်ိန္ကာလ ရဲ႕ တိုုက္စားမႈ ကိုုခံနိုုင္မယ့္၊ ျပင္းျပမြတ္သိပ္တဲ့၊ မွတ္ေက်ာက္တင္ခံနိုုင္မယ့္ အခ်စ္ တခုုကိုု လိုုခ်င္တာပါပဲ။<br /><br />Sex and the City မွာပါတဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းတခန္းေၾကာင့္ ကိုုယ္က အဲ့ဇာတ္ဝင္ခန္းမွာပါတဲ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Love_Letters_of_Great_Men">စာအုုပ္တအုုပ္*</a>ကိုု အေမရိကား အထိမွာယူခဲ့ဖူးတယ္ဆိုုရင္ ကိုုယ္ဟာ ခံစားခ်က္ေတြကိုု ဝကၤဝုုတၱိ ေတြနဲ႔ေဖာ္ညႊန္းထားတဲ့ အခ်စ္ေပလႊာ (ရိုုးရွင္းနည္း ရည္းစားစာ) ေတြကိုု ဘယ္ေလာက္စိတ္ဝင္စားသလဲဆိုုတာ ရွင္းမယ္ထင္ပါတယ္။<br /><br />ကိုုယ္လိုုခ်င္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းတခုုမွာ အဲ့လိုုမြတ္သိပ္တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြအျပည့္နဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာတေစာင္ကိုုလဲ နည္းနည္းမွမေလ်ာ့ေစပဲ ပါရမွာ ျဖစ္တယ္။ "ilu" "imu" တိုု႔ေလာက္နဲ႔ေတာ့ အလုုပ္မျဖစ္ဘူး။ တကယ္ပါ။<br /><br />အဲ့တာေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ ကိုုယ္လြန္ခဲ့တဲ့ အနွစ္ ၁၀၀ ေလာက္ကိုု ျပန္သြားခ်င္တယ္လိုု႔။ စာဘတ္သူေတြကေတာ့ ေျပာမယ္ ဘာေၾကာင္တာလဲလိုု႔။ တကယ္ပါ အဲ့လိုု စာတေစာင္ရဖိုု႔ဆိုု လက္ရွိ ရွိေနသမွ် ပန္းသီးေတြ ဘယ္ရီသီးေတြအကုုန္နဲ႔လဲဆိုု လဲပါ့မယ္။<br /><br />ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္<br />A Chen<br />6:32 AM<br />Tuesday<br />6th Dec 2012<br />Home<br />Bangkok<br /><br /><br />P.S<br />ဒီပိုုစ့္ကိုု ေရးေနတာ ၃ ရက္ေလာက္ရွိပါျပီ။ မျပီး မျပီးနဲ႔ပါ။ ေရးေနရင္း ေတြးမိတာေလးေတြ ထပ္ျဖည့္ထည့္ေနတာလဲ ပါတယ္။ ခုုေတာ့ ျပီးျပီ။ ဘတ္ျပီး ၾကိဳက္ရင္ တခုုခုု ေရးခဲ့ေပါ့။<br /><br />P.S.S<br />ေမာင့္ကိုုလဲေျပာထားပါတယ္။ ကိုုယ္တိုု႔ ခ်စ္ခါစ အခ်ိန္ေတြကလိုု စာျပန္ေရးရေအာင္လိုု႔။<br /><br />P.S.S.S<br />ေမာင္ကိုုယ့္ကိုုေရးေပးထားတဲ့ စာေတြကိုုလဲ ေနာက္မွ ၾကံဳရင္ ဘေလာခ္ လုုပ္တင္ပါအံုုးမယ္။<br /><br />P.S.S.S.S<br />ဒီပိုုစ့္မ်ိဳးနွင္နွင္ တပိုုစ့္ေရးဖူးပါတယ္။ နန္းညီ ရဲ႕ ရည္းစားစာပံုုနဲ႔ပါ။ <a href="http://chenaddy.blogspot.com/2011/04/blog-post_08.html">ဒီမွာ</a> ဘတ္နိုုင္ပါတယ္။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-4709643829342358151?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-44294509928712359492011-12-03T07:25:00.000+07:002011-12-03T07:25:01.044+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ZXd309k9zlA/TtgbVavqJzI/AAAAAAAAD8Y/xYl9lnl7zjA/s1600/prisoners%2Bof%2Bconscience%2B%2528Hla%2BThaung%2B%2529%2B_Page_1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 309px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZXd309k9zlA/TtgbVavqJzI/AAAAAAAAD8Y/xYl9lnl7zjA/s400/prisoners%2Bof%2Bconscience%2B%2528Hla%2BThaung%2B%2529%2B_Page_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681320984698300210" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-9B6-iOEzSOU/TtgbVtH_V_I/AAAAAAAAD8o/0bs7wl_d-d8/s1600/prisoners%2Bof%2Bconscience%2B%2528Hla%2BThaung%2B%2529%2B_Page_2.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 309px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9B6-iOEzSOU/TtgbVtH_V_I/AAAAAAAAD8o/0bs7wl_d-d8/s400/prisoners%2Bof%2Bconscience%2B%2528Hla%2BThaung%2B%2529%2B_Page_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681320989632190450" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-pw_gTl7Vlps/TtgbWUANM-I/AAAAAAAAD8w/-cqqKlAyLhE/s1600/prisoners%2Bof%2Bconscience%2B%2528Hla%2BThaung%2B%2529%2B_Page_3.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 309px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-pw_gTl7Vlps/TtgbWUANM-I/AAAAAAAAD8w/-cqqKlAyLhE/s400/prisoners%2Bof%2Bconscience%2B%2528Hla%2BThaung%2B%2529%2B_Page_3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681321000068527074" border="0" /></a><br /><br />အရင္က ဒီလိုု စာေတြစိတ္ဝင္စားေလ့မရွိပါဘူး ခုုတေစာင္ေတာ့ ၾကိဳက္မိတယ္။ အီးေမးလ္ကေန ပီဒီအက္ဖ္ နဲ႔ ေရာက္လာတာပါ ပီဒီအက္ဖ္ မတင္တတ္လိုု႔ ေဂ်ပက္ လုုပ္ျပန္တင္လိုုက္တယ္ ကလစ္ေခါက္၍ ၾကည့္ၾကကုုန္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-4429450992871235949?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-12367588114358768612011-12-02T00:07:00.004+07:002011-12-02T00:42:44.675+07:00Goodbye Kiss<br /><br />နႈတ္ဆက္အနမ္း ဘယ္နွမ်ိဳးရွိပါသလဲ။ ခြဲခြာခ်ိန္မွာ နႈတ္ဆက္တဲ့ အနမ္း၊ ၾကိဳဆိုုနႈတ္ဆက္တဲ့အနမ္း၊ အျပီးတိုုင္ခြဲခြာဖိုု႔ နႈတ္ဆက္တဲ့ အနမ္း စသျဖင့္ အနမ္းအမ်ိဳးအစားစံုု ရွိပါတယ္။ အခုုေျပာခ်င္တာကေတာ့ လူငယ္သဘာဝ ဒိတ္လုုပ္ျပီး အိမ္အျပန္မွာ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလး အိမ္လိုုက္ပိုု႔ရင္း ေလွကားနားမွာ အိမ္ေရွ႕ေပါက္ဝမွာ နမ္းတဲ့ အနမ္းမ်ိဳးကိုု ေျပာခ်င္တာပါ။<br /><br />ပထမဆံုုး ဒိတ္တာလဲျဖစ္နိုုင္တယ္။ ေနာက္တၾကိမ္ျပန္ေတြ႔ဖိုု႔ မေတြ႔ဖိုု႔ ဆိုုတာ အေပၚမွာ လဲအမ်ားႀကီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိနိုုင္တဲ့ အနမ္းေလးေပါ့။ ေပါ့ေပါ့ေလးထင္ရေပမယ့္ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။<br /><br />ငယ္ငယ္တံုုးက (ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ကေပါ့) ေတာ္ေတာ္ေတာ့ၾကာခဲ့ပါျပီေလ။ အဲ့လိုုမ်ိဳးေလးေတြေတြ႔ၾကံဳခံစားခဲ့ဖူးတယ္။ အကိုုႀကီးတေယာက္ နွစ္ေယာက္ သံုုးေယာက္ ေလးေယာက္ေလာက္ကေပါ့ ကိုုယ့္ကို အိမ္ျပန္ လိုုက္ပိုု႔ဖူးပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးေတာ့ေပါ့။ လသာကေန ေျမနီကုုန္းထိလဲ ဦးဝိစာရလမ္းတေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကဘူးတယ္။ လက္မတြဲၾကပါဘူး။ လက္တြဲဖိုု႔ကိုု မဝံ့မရဲျဖစ္ေနၾကတံုုးေလ။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြကိုု မဝံ့ရဲတာ မဟုုတ္ဘဲ သူ႔ကိုု ရွိန္ေနတာမ်ိဳးပါ။ အဲ့အခ်ိန္တံုုးက ကိုုယ္က သစ္ရြက္လႈပ္ရင္ေတာင္ ရင္ခုုန္ျပီး ရယ္ခ်င္ေနတာကိုုးေလ။ သူ႔လက္ကိုု မတြဲရဲဘူးေပါ့။ ဒါေတာင္ ကိုုယ္က အပ်ိဳျဖစ္ေနာက္က်ပါတယ္။ ရည္းစားစထားတာ ၁၈ နွစ္ရွိေနျပီ။<br /><br />ေနာက္ မွတ္မွတ္ရရအျဖစ္အပ်က္တခုုရွိပါေသးတယ္။ အကိုုႀကီးတေယာက္ပါ။ အဲ့တံုုးက ကိုုယ္က ၃၇ လမ္းမွာ ေနေနပါေသးတယ္။ သူက ကိုုယ့္ကိုု ဖုုန္းဆက္ဆက္ျပီး က်ဴေနတာေပါ့။ တညက်ေတာ့ ကိုုယ္က ေရႊတိဂံုုဘုုရားလမ္းေပၚက the ritz coffee ဆိုုင္က ေကာ္ဖီ လတ္ေတး ကိုုေသာက္ခ်င္တယ္လိုု႔ ဂ်ီက် (မူႏြဲ႕)ေတာ့ သူက ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႔ ဖုုန္းကိုု လက္စသတ္ျပီးေတာ့ ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ခ်လာပါတယ္။ ကားဟြန္းသံၾကားေတာ့ ထြက္ၾကည့္ေတာ့ ကိုုႀကီးပဲ ေကာ္ဖီတခြက္နဲ႔ တကယ့္ကိုု ကိုုယ္ေသာက္ခ်င္တဲ့ သည္ရစ္ ဆိုုင္ကပါ။ လက္ေတးပါ။<br /><br />နႈတ္ဆက္အနမ္းေလးေတြအေၾကာင္းေျပာရင္ ကိုုယ့္ဘဝ ရဲ႕အခ်စ္ဆံုုးေတြထဲက တေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔ဒီဇင္ဘာလ ၂ ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန႔ရွင္ တနလၤာသားေလးကိုုလဲ ေမ့ထားလိုု႔ မရပါဘူး။ ကိုုယ္တိုု႔စေတြ႔ေတာ့ သူက ေကအမ္ဒီမွာ ကါန္ပ်ဴတာ တက္ျပီး သင္တန္းဆင္းအလာပါ။ ကိုုယ္နဲ႔သူေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းပဲ အၾကည့္ခ်င္း ကလစ္မိၾကပါတယ္။ မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ လူ မပါပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ဘိုုဆန္ဆန္ ကိုုယ့္ဘာသာပဲ မိတ္ဆက္ၾကျပီးေတာ့ ဘိုုဆန္ဆန္ပဲ ေကာ္ဖီေသာက္ဖိုု႔ဖိတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေရွ႕ေဆာင္ရံုုေအာက္က အာရိုုမားပါ မွတ္မိေသးတယ္။ ေနာက္ သူေရာ ကိုုယ့္အၾကိဳက္အတိုုင္း လက္ေတး ေသာက္ခဲ့တာ ခ်ိစ္ ကိတ္တတံုုးကိုု တူတူစားခဲ့တာ။ ကိုုယ့္ကိုု ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းပဲ လက္ရဲဇက္ရဲ ခြံေကြ်းခဲ့တာ။ ေနာက္ေတာ့ လူေတြၾကားထဲမွာ ရဲတင္းစြာပဲ ေကာ္ဖီဆိုုင္ထဲမွာ ကိုုယ့္ကိုု နမ္းခဲ့တာ.....လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုုနွစ္တခုုက ဆုုိတာ ရန္ကုုန္မွာေတာင္ လူေတြဒီေလာက္ မပြင့္လင္းၾကေသးပါဘူး။ ကိုုယ္တိုု႔ကေတာ့ ပြင့္လင္းခဲ့ၾကဖူးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀နွစ္ေလာက္က ေရွ႕ေဆာင္ ရံုုေအာက္က အာရိုုးမား ကာဖီးမွာ လူျမင္ကြင္းမွာ မေတာ္မတည့္ ေယာက်္ားခ်င္းနမ္းေနၾကတဲ့ ေကာင္ေလး နွစ္ေယာက္ ရွိခဲ့တယ္ ဆိုုရင္ အဲ့တာ ကိုုယ္ နဲ႔ သူပါပဲ။<br /><br />ေနာက္ တေခါက္က်ေတာ့ လသာမွာပါ အကိုုႀကီးတေယာက္နဲ႔စသိတယ္။ ၂၀၀၄ ခုုနွစ္ ေမ ၁၈ ရက္ေန႔။ မိုုးကေလးေတြ ဖြဲဖြဲက်လိုု႔။ ေနာက္ေတာ့ သူနဲ႔ ကိုုယ္ သည္ရစ္ မွာပဲ ထိုုင္ျဖစ္ၾကျပန္တယ္။ ၈ နာရီကေန ထိုုင္ျပီး စကားေတြ ေျပာလိုုက္ၾကတာ ဆိုုင္က အကိုုက ဆိုုင္ပိတ္ေတာ့မယ္ေျပာေတာ့မွ နာရီၾကည့္ေတာ့ ၁၁ နာရီ ရွိပါျပီ။ ဆိုုင္က ၁၀ နာရီခြဲ ပိတ္ေနၾကပါ။ ထိုုင္ေနၾက ေဖာက္သည္ေတြမိုု႔ အားနာလိုု႔ မေျပာဘဲေစာင့္ေနေပးတာပါတဲ့။ ၾကည့္ရတာ ကိုုယ္တိုု႔ နွစ္ေယာက္က ျပီးမယ့္ ပံုုမေပၚလိုု႔ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ အားနာနာနဲ႔ပဲ ေျပာရပံုုေပါက္ပါတယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့ အဲ့မွာ ေျပာမျပီးေသးတဲ့ စကားေတြကိုု ဆူးေလ လမ္းမႀကီးေပၚက လမ္းေဘး လက္ဘက္ရည္ဆိုုင္မွာ ဆက္ေျပာၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေရွ႕ေဆာင္ ရုုပ္ရွင္ရံုု ေရွ႕ က အုုတ္ခံုုမွာ ဆက္ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ ကိုုယ္က ဗိုုက္ဆာတယ္လိုု႔ေျပာေတာ့ ဆူးေလ လမ္းမကေန အေနာ္ရထာ ၁၇ လမ္းထိပ္ က မိုုးလင္း ထမင္းေၾကာ္ဆိုုင္မွာ ဆက္စားၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အဲ့ကေန ကိုုယ္ေနတဲ့ ေျမနီကုုန္းကိုု တက္ကစီနဲ႔ လိုုက္ပိုု႔ပါတယ္။ အိမ္ေအာက္ေရာက္ေတာ့ အကိုုႀကီးကပါ ကားေပၚကေန လိုုက္ဆင္းျပီးေတာ့ တခါးနားက ကိုုယ့္ ကိုု တီးတိုုးကပ္ျပီး ေျပာတာက ဘယ္သူ႔ကိုုမွ ပထမဆံုုးေတြ႔တဲ့ အခါမွာ အိမ္လိုုက္မပိုု႔ဖူးဖူးတဲ့။ ကိုုယ္ကလဲျပန္ေျပာလိုုက္တယ္...."There always the first time for everything" လိုု႔။ ျပီးေတာ့ တံခါးဖြင့္ေနတဲ့ ကိုုယ့္နားကိုု ကပ္ျပီး ကိုုယ္အံ့ၾသေအာင္ လုုပ္လိုုက္တဲ့ အျပဳအမူတခုုက ကိုုယ့္မ်က္မွာ ကိုုပင့္လာေအာင္ မယူျပီးေတာ့ ကိုုယ့္ သက္ငင္တခ်က္လံုုး ရပ္သြားေလာက္ေစတဲ့ တရိႈက္မက္မက္ အနမ္းတခုု သူကိုုယ့္ကိုု ေပးခဲ့တာပါ။ အခုု ၂၀၁၁ ကုုန္ေတာ့မယ္ ဆိုုေတာ့ ၇ နွစ္ခြဲ ၾကာပါျပီ။ ကိုုယ္အခုုခ်ိန္ထိ အဲ့ည ကိုု ရုုပ္ရွင္ ျပကြက္တခုုလိုု အေသးစိတ္မွတ္မိေနေသးတယ္ဆိုုေတာ့ အဲ့ဒီ ည က ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုုးႀကီးသလဲ၊ အဲ့ဒီ ပထမဆံုုး ဒိတ္ရဲ႕ နႈတ္ဆက္အနမ္းက ဘယ္ေလာက္ စြဲအားျပင္းလဲ့သလဲဆိုုတာ ျပတာပါပဲ။ (ဝတၳဳ အမ်ားစုု မွာေရးသလိုု မႈန္ဝါးဝါး ေခတ္ေဟာင္းရုုပ္ရွင္ ျပကြက္ေတာင္မဟုုတ္ပါဘူး တကယ့္ကိုု ၂၁ ရာစုု ဘလူးေရး ဒီဗီဒီ နဲ႔ လိုု ၾကည္လင္ျပတ္သားတဲ့ ရုုပ္ရွင္ ျပကြက္ပါ)<br /><br />ခုုေတာ့လဲ အသက္ေတြႀကီးလာသလိုု တည္ျငိမ္ရင့္က်က္မႈလဲအထိုုက္အေလ်ာက္ ရလာေတာ့ အဲ့လိုု ရင္ခုုန္ ၾကည္နူး ဆြတ္ပ်ံ႕ ရတဲ့ အေတြ႔ အၾကံဳေလးေတြကိုု စိတ္ထဲက ရွိရင္ေတာင္ျပန္ၾကံဳနိုုင္ဖိုု႔ အခြင့္အလမ္းနည္းသြားျပီေလ။ တေန႔က Honey 2 ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလး ကိုု အိမ္ျပန္ပိုု႔တဲ့ အခန္းေလးကိုု ၾကည့္ရင္း ကိုုယ့္အတိတ္ေတြအကုုန္ ကိုုယ့္အေတြးထဲ ျပန္ဝင္လာပါတယ္။ ဒီပိုုစ့္ေလး ျဖစ္ေစခဲ့တာေပါ့။<br /><br />အရင္တံုုးက လြမ္းေမာၾကည္နူးခဲ့ရတဲ့ နႈတ္ဆက္အိမ္ျပန္ အနမ္းေလးေတြအတြက္....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဒီေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန႔မွ သည္ ေနာင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ျပည့္စံုုပါေစ ကိုုယ့္ရဲ႕ တနလၤာသားေလးေရ....</span><br /><br />A Chen<br />0:33 AM<br />Friday<br />2nd Dec 2011<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-1236758811435876861?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-73738518664621746002011-11-21T18:45:00.001+07:002011-11-21T18:47:18.495+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GCloGVxlqos/Tso6LVl3v4I/AAAAAAAAD8M/oeJOzn1M37E/s1600/coal%2Bplant.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GCloGVxlqos/Tso6LVl3v4I/AAAAAAAAD8M/oeJOzn1M37E/s400/coal%2Bplant.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5677414246702890882" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-7373851866462174600?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-79200568837997906352011-10-04T10:41:00.000+07:002011-10-04T10:41:00.159+07:00<blockquote><p><strong><strong><strong><h2><strong>ျမစ္ဆံုစစ္တမ္း </strong></h2></strong></strong></strong><span>(ဧရာဝတီျမစ္ ေရတိမ္နစ္မည္ေလာ)</span></p></blockquote><p> </p><p> </p><p><strong>အရင္းခံအေၾကာင္း</strong></p><p> </p><p><strong> </strong>ဧရာဝတီျမစ္ဟာ သက္တမ္းအားျဖင့္ အႏွစ္ (၁၅) သန္းရွိပါၿပီ။ လူ႔သက္တမ္းနဲ႔ တြက္ၾကည့္ရင္ ရွည္လွ်ားလွၿပီ ဆိုႏို္င္ေပမယ့္ ဘူမိသက္တမ္းနဲ႔ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ႏုပ်ိဳတဲ့အရြယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကမၻာေျမႀကီးဟာ သက္တမ္းအႏွစ္ သန္း (၅၀၀) ရွိပါၿပီ။ ေနစၾကာဝဠာရဲ႕ သက္တမ္းကေတာ့ ႏွစ္သန္း (၄၅၀၀)ပါ။ မဟာစၾကာဝဠာ၊ အနႏၱစၾကာဝဠာေတြရဲ႕ သက္တမ္းကေတာ့ မွန္းစလို႔ေတာင္ မရပါဘူး။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဘူမိ သက္တမ္းအရ ႏုပ်ိဳလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ဒီျမစ္ႀကီးဟာ အရြယ္နဲ႔မမွ်ေအာင္ အခုအခ်ိန္မွာ ယိုယြင္း၊ အိုမင္း ပ်က္စီး ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။</p><p> </p><p>အဲ့တာ ဘယ္သူေတြေၾကာင့္လဲ။ အဲ့ဒီျမစ္ကို မွီတင္းေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ဒီျမစ္ႀကီးရဲ႕ သဘာဝ အရင္းအျမစ္ေတြကို မဆင္မခ်င္ ထုတ္ယူ သံုးစြဲခဲ့ၾကသေလာက္ ဒီျမစ္ႀကီးကို ျပန္လည္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ တာဝန္ပ်က္ကြက္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ တစ္ေတြေၾကာင့္ပါပဲ။ မွတ္တမ္းေဟာင္းေတြအရ ေအဒီ ၆ ရာစုေလာက္ကတည္းက ျမစ္တစ္ဝိုက္မွာ လူေတြ အေျခခ် ေနထိုင္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ (ပုဂံမတိုင္မီ အႏွစ္ ၄၀၀ ေစာပါတယ္)။ အခု ဧရာဝတီျမစ္ရဲ႕ အေျခအေနဟာ ျမစ္ေကာႀကီး မျဖစ္ရံုတမယ္သာ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ေသာင္ေတြထူထပ္လာတယ္။ ျမစ္ေရတိမ္ လာတယ္။ အရင္ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာကတည္းက ေရေၾကာင္းခရီးသြားလာျခင္းရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာ သဖြယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒီျမစ္ႀကီးဟာ ဟသၤာတ နဲ႔ ဗန္းေမာ္အထိ (မိုင္ ၈၀၀) ခရီးသာ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး သြားလာႏိုင္ပါတယ္။ ဗန္ေမာ္ နဲ႔ျမစ္ႀကီးနား (၁၂၅ မိုင္) ခရီးကေတာ့ တစ္ႏွစ္မွာ (၇ ႀကိမ္) သာ သြားလာႏိုင္ပါတယ္။ ေရနည္းေသာ ေႏြမွာ မသြားလာႏိုင္ပါ။</p><p> </p><p>အခု ဧရာဝတီျမစ္ႀကီး ေရးစီးယုတ္ေလွ်ာ့ ခန္းေျခာက္လာရတဲ့ အေၾကာင္းေတြကေတာ့ -</p><p> </p><blockquote><p><strong>(၁)</strong> ေရအရင္းအျမစ္ ယိုယြင္းပ်က္စီး ေလ်ာ့နည္းလာျခင္း။</p></blockquote><p>(ဧရာဝတီျမစ္ အပါအဝင္ အာရွကျမစ္ႀကီး ၉ စင္းဟာ ေျမာက္ဖ်ား ဟိမဝႏၱာေတာင္တန္းေပၚက ေရခဲျပင္ေတြက အေျခခံပါတယ္။ ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာမႈေၾကာင့္ အဲ့ဒီေရခဲျပင္ေတြလည္း တစထက္တစ ယုတ္ေလ်ာ့လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ လိုအပ္တဲ့ မိုးေရခ်ိန္မရဘူး)</p><p> </p><blockquote><p><strong>(၂)</strong> Global Warming ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာမႈေၾကာင့္ ေရခမ္းေျခာက္လာတယ္။</p></blockquote><p> </p><blockquote><p><strong>(၃) </strong>သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းမႈ အသိမရွိတဲ့အတြက္ ေဂဟစံနစ္ေတြ ပ်က္စီးလာတယ္။</p></blockquote><p>ျမစ္ပတ္ဝန္း က်င္သစ္ပင္ေတြကိုခုတ္တယ္။ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေရႊတူး၊ သတၱဳတူး၊ ေက်ာက္တူးရာက ထြက္ေပၚလာ တဲ့အညစ္အေၾကးေတြကို ေရထဲစြန္႔ပစ္တယ္။ ေရထုညစ္ညမ္းမႈျဖစ္ၿပီး ျမစ္ထဲမွာရွိတဲ့ သက္ရွိသက္မဲ့ ဇီဝမ်ိဳးစံု မ်ိဳးကြဲေတြ ပ်က္စီးဆံုးရွံဳးမႈျဖစ္တယ္။ (ဧရာဝတီလင္းပိုင္ေတြ မ်ိဳးတံုးမယ့္ အႏၱရာယ္မ်ိဳး) ခ်င္းတြင္း၊ စစ္ေတာင္း စတဲ့ ဧရာဝတီထဲကို စီးဝင္တဲ့ ျမစ္လက္တက္ေတြကလည္း ကမ္းပါးၿပိဳမႈေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ႏံုးေတြ၊ သဲေတြ ကို ျမစ္ထဲကို တိုက္စား သယ္ေဆာင္လာတယ္။ ေအာက္ေျခမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္လာတဲ့အတြက္ မိုးမ်ားတဲ့အခါ ျမစ္ေရ လွ်ံမႈေတြျဖစ္လာတယ္။ (ဒီႏွစ္ ၂၀၁၁ ဟာ စံခ်ိန္တင္ေလာက္ေအာင္ ေရႀကီးေရလွ်ံတဲဲ့ႏွစ္ျဖစ္တယ္) ျမစ္ထဲမွာ ေသာင္ထြန္းလာတာဟာ ျမစ္ကူးတံတားေတြရဲ႕ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးတစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တံတားေတြတည္ ေဆာက္တာ ကန္႔ကြက္စရာမရွိေပမယ့္ ျမစ္ေရစီးေရလာကို အေႏွာင့္အယွက္ မေပးမယ့္ တိုင္ေဖ်ာက္ႀကိဳး တံတားေတြေဆာက္တာ ပိုသင့္ေတာ္မယ္ထင္ပါတယ္။</p><p> </p><p> </p><p> </p><p><strong><strong><strong>လက္ငင္းအေၾကာင္း</strong></strong></strong></p><p><strong><strong> </strong></strong></p><p>အထက္ကဆိုခဲ့သလို အဖက္ဖက္က ယိုယြင္း ပ်က္စီးလိုက္လာတဲ့ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးကို ဘယ္လို ကယ္တင္ရရင္ ေကာင္းမလဲ။ (အရင္က ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္း ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းကို က်ေနာ္တို႔ မည္မည္ရရ မလုပ္ခဲ့ၾကဘူး။ အစိုးရအဆက္ဆက္ လွစ္လွ်ဴရွဳခဲ့ၾကတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြ အခု ခံရတာပါပဲ။ မၾကာခင္ကမွ လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌ သူရဦးေရႊမန္းရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္နဲ႔ “ျမစ္ေၾကာင္းထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္း” ေကာ္မတီဖြဲ႔တာ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အားႀကိဳးမာန္တက္လုပ္ၾကရင္၊ ေနာက္မက်ေကာင္းပါဘူး) စဥ္းစားေနၾကတုန္း ေရနစ္သူကို ဝါးကူထိုးမယ့္ ကိစၥေပၚလာတယ္။ အဲ့ဒါက ျမစ္ဆံုမွာ ေရကာတာႀကီး ေဆာက္မယ့္ကိစၥပါပဲ။</p><p> </p><p>အဲ့ဒီေမခ၊ မလိခ၊ ျမစ္ဆံုေရကာတာႀကီးေတြက မဂၢါဝပ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ (၁၈၀၀၀) ေက်ာ္ ထုတ္လုပ္ ေပးႏိုင္မယ္ဆိုေတာ့… ဘယ္ေလာက္ႀကီးမယ့္ ဆည္ႀကီးျဖစ္မယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါတယ္။ ေမခနဲ႔ မလိချမစ္ဆံုမွာ ဒီဆည္ႀကီးေဆာက္မယ္ ၾကားကတည္းက ဟိုကကန္႔ကြက္၊ ဒီကကန္႔ကြက္ပါပဲ။ ဒီၾကားထဲ မၾကာခင္က လွ်ပ္စစ္ဝန္ႀကီးဦးေဇာ္မင္းက ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ (သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ဝါဒီေတြေရာ၊ ကုလသမဂၢေရာ) ဒီစီမံကိန္းကို ဆက္အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ ေၾကျငာလိုက္တာဟာ ရည္ရြယ္ထားပံု မရေသာ္လည္း မီးပံုထဲကို ဓါတ္ဆီေလာင္းလိုက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ေနရာေပါင္းစံုက ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ အသံေတြ ထြက္လာတယ္။ တစ္ဘက္က ႏိုင္ငံေတာ္ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ လုပ္တယ္ဆိုေပမယ့္ (ေငြနဲ႔မပတ္သတ္တဲ့ တစ္ျခားအက်ိဳးစီးပြား ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္) အဘက္ဘက္ ေထာင့္ေပါင္းစံုက ေလ့လာသံုးသပ္ၿပီး ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ ေဆာက္ရြက္ရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္အလုပ္ပဲလုပ္လုပ္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး ဆိုတာကေတာ့ ရွိစၿမဲပါ။ အဲ့ဒီလို စဥ္းစားၿပီးမွ ေကာင္းက်ိဳးနဲ႔ဆိုးက်ိဳး ဘယ္ဟာသာမလဲ ခ်ိန္ဆေဆာင္ရြက္ရပါမယ္။ ဒီေတာ့ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လက္လွမ္းမီသေလာက္ ႏိုင္ငံေရးရွဳေထာင့္၊ လူမႈေရးရွဳေထာင့္၊ စီးပြားေရးရွဳေထာင့္၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ရွဳေထာင့္ေတြက ေလ့လာသံုးသပ္ ၾကည့္ရေအာင္။</p><p> </p><p>(လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေျပာရတာက ေလ့လာသံုးသပ္ဖို႔လိုအပ္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ အျပည့္အစံု အမွန္ အကန္ကို ရႏိုင္ဖို႔ခက္ခဲလို႔ပါ) ဒီကိစၥမွာလည္း ထံုးစံအတိုင္းပဲ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ အားနည္းေနပါတယ္။ ဝန္ႀကီးက BANCA အဖြဲ႔ေလ့လာေနတာ သံုးႏွစ္နီးပါးရွိၿပီဆိုေပမယ့္ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဘန္ကာအဖြဲ႔ဥကၠဌကေတာ့ (၅)လပဲ ရွိေသးတယ္လို႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ စီမံကိန္းၿပီးလို႔ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ေရာင္းရတဲ့အခါ ႏိုင္ငံေတာ္က အျမတ္ေငြရဲ႕ (၃၀) ရာခိုင္ႏွဳန္းရမယ္လို႔ ဝန္ႀကီးကေျပာေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ (၂၀) ရာခိုင္ႏွဳန္းပဲရမယ္။ (၁၀) ရာခိုင္ႏွဳန္းကို ပြဲစားကိုေပးရမယ္လို႔ ေျပာတဲ့သူကေျပာပါတယ္။ သတ္မွတ္အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုေရာက္တဲ့အခါ ႏိုင္ငံေတာ္က ဒီစီမံကိန္းႀကီး တစ္ခုလံုးကို အပိုင္ရမယ္။ သတ္မွတ္ အခ်ိန္ကာလဆိုတာ အရင္က အႏွစ္ (၃၀) လို႔ သိေပမယ့္ အခုေတာ့ အႏွစ္ (၅၀)လို႔ ေျပာေနျပန္ပါတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဘန္ကာ BANCA (Biodiversity and Nature Conservation Association) အစီရင္ခံစာ အျပည့္အစံုကို ျပည္သူထဲကို ခ်မျပႏိုင္ တာပဲ။ ဘန္ကာဥကၠဌ ေျပာတာကေတာ့ ကန္ထရိုက္ (တရုတ္ကုမၸဏီ CPI နဲ႔စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ကတည္းက အစီရင္ခံ စာပါအခ်က္ေတြကို သူတို႔ သေဘာမတူပဲ ထုတ္ေဖာ္မေျပာပါဘူးလို႔ ကတိထားခဲ့ရတယ္တဲ့။ ကဲ… ရသေလာက္ အခ်က္ေတြ အေပၚမွာပဲ အေျခခံသံုးသပ္ရေအာင္)</p><p> </p><blockquote><p><strong>(၁) </strong>စီးပြားေရး႐ွဳေထာင့္</p></blockquote><p> </p><p>ထိုစီမံကိန္းကထြက္မယ့္ မဂၢါဝပ္ ၁၈၀၀၀ ရဲ႕ ၁၀ ရာခိုင္ႏွဳန္း (မဂၢါဝပ္ ၁၈၀၀၀)ကို အခမဲ့သံုးႏိုင္မယ္။ ရွယ္ယာလည္း ၁၅ ရာခိုင္ႏွဳန္းထည့္ေပးမယ္။ ေရာင္းရေငြအျမတ္လည္း ၃၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းရဦးမယ္။ (ပြဲစားကို ၁၀ ရာခိုင္ ႏွဳန္းေပးရမယ္ဆိုတာ ဟုတ္သလား) ေနာင္ေပၚထြန္းလာတဲ့ စက္မႈလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းက ေဖာ္ထုတ္မယ့္စက္မႈဇုန္ (အာရွမွာအႀကီးဆံုးစက္မႈဇုန္) ေတြက သံုးမယ့္ လွ်ပ္စစ္ပမာဏက မဂၢါဝပ္တစ္ေသာင္းေလာက္ရွိမယ္။ အဲဒါ တ႐ုတ္ဆီက ျပန္ဝယ္ရမယ္။</p><p> </p><p>၂၀၀၉ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ၿပီးကတည္းက တ႐ုတ္က အဲဒီေဒသတစ္ဝိုက္မွာ သူ႔အလုပ္သမားေတြနဲ႔ အေျခခံ တည္ေဆာက္မႈေတြလုပ္ေနၿပီ။ ေမခနဲ႔မလိချမစ္ႏွစ္ျမစ္ရဲ႕ လက္ဝဲ (၄၅) မိုင္၊ လက္ယာ (၄) မိုင္အတြင္း သစ္ပင္ေတြကို ခုတ္လွဲသယ္တာေတြ၊ ေရႊ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ တူးေဖာ္တာေတြ၊ တိရစာၦန္ေတြက အစ အဘိုးတန္ သစ္ေတာထြက္ပစၥည္းေတြကို တ႐ုတ္ျပည္ကို သယ္ေဆာင္တာေတြ လုပ္ေနတာေတြ၊ လုပ္ေနတာ (၂) ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီလို႔ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေဂ်ေယာထူ (ကခ်င္တိုင္းရင္းသား) ေျပာတာလည္း ၾကားလိုက္ရတယ္။ တည္ေဆာက္မယ့္ ေျမရွင္းလင္းျခင္း (Site Cleaning) လုပ္ရင္းနဲ႔ေတာင္ သူတို႔ ေတာ္ေတာ္ တြက္ေခ်ကိုက္ေနၿပီ။</p><p> </p><p>ေနာက္ ႏိုင္ငံတကာမွာ အစဥ္အလာလည္းရွိပါတယ္။ အီဂ်စ္က အဆမ္ဆည္၊ ထိုင္းက ဘာမုန္းဆည္၊ သူတို႔ တြက္ခ်က္ခဲ့သလို ေရစီးေရလာ Hydrology မမွန္တဲ့အတြက္ ထင္သေလာက္ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားမရ။ ထိန္းသိမ္းခ စားရိတ္ႀကီးလို႔ ဝင္ေငြနဲ႔ထြက္ေငြ မမွ်ျဖစ္ေနတဲ့ ဆည္ေတြပါ။ ပညာရွင္ေတြ တြက္ခ်က္တာကို အထင္မေသးဝံ့ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ စကၠဴေပၚက Equation ေတြ၊ နည္းနည္းလြဲရင္ ဒုကၡႀကီးႀကီးျဖစ္တတ္တာ တင္ျပတာပါ။ ျမန္မာျပည္ကပဲ လက္ပံဆည္၊ ပထမ ေရသိုေလွာင္ႏိုင္မယ့္ ပမာဏကို မွန္းဆထားတာက ၅၅၀၀ ဧကပါ။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ေရအမ်ားဆံုး ဝင္တယ္ဆိုတဲ့ ၂၀၁၀ ႏွစ္မွာေတာင္ ၃၉၆၅ ဧကေပပဲ ဝင္တယ္တဲ့။ အခုျမစ္ဆံုဆည္ရဲ႕ ေရသိုေလွာင္မႈ ဧက သိန္း၉၇.၈၈ ရွိပါတယ္။ ထင္တိုင္းေပါက္ပါ့မလား။ ေမခမလိခရဲ႕ ေရအရင္းအျမစ္ျဖစ္တဲ့ ဟိမဝႏၱာေတာင္ေပၚမွာ ႏွင္းေတြ၊ ေရခဲျပင္ေတြ တစ္ေန႔တစ္ျခား ရွားပါးလာတဲ့အျပင္ ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ ၅၀ အတြင္း အဲဒီေဒသမွာ မိုးအရမ္းေခါင္မယ္လို႔ မိုးေလဝသပညာရွင္ ဦးထြန္းလြင္ ေျပာသြားတာလည္း ၾကားလိုက္ပါတယ္။</p><p> </p><p>ေနာက္တစ္ခ်က္က အႏွစ္ ၅၀ ျပည့္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ျပန္ရတဲ့အခါ ဒီဆည္ႀကီးဟာ ဘာမွ သံုးမရတဲ့ အနည္အႏွစ္ ေတြျပည့္ေနတဲ့ အမႈိက္ကန္ႀကီး ျဖစ္ေနႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။</p><p> </p><p> </p><blockquote><p><strong>(၂)</strong> သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ႐ွဳေထာင့္</p></blockquote><p> </p><p>ဒီျပႆနာမွာ အေရးအႀကီးဆံုး ေထာင့္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ျမစ္ဆံုေရကာတာ တည္ေဆာက္ေရးကို ကန္႔ကြက္ ေနတဲ့အသံေတြထဲမွာ အဆူညံဆံုး အသံဟာလည္း သူတို႔အသံပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္္ ေျပာေနရ လဲဆိုေတာ့ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔သာ မဟုတ္ပဲ တစ္ကမၻာလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။</p><p> </p><p>သက္ဆိုင္ရာဝန္ႀကီးအဖြဲ႔က တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့တဲ့ (ငွားရမ္းခ ေဒၚလာ ၁.၂၅ သန္းေပးခဲ့ရပါတယ္) ဘန္ကာ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ကိုယ္တိုင္က သူေျပာႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာကေနၿပီး သူတို႔အခ်ိန္ငါးလသာ ရခဲ့တဲ့အတြက္ လံုးဝမလံုေလာက္ေၾကာင္း ဖြင့္ထုတ္ေျပာပါတယ္။ ဘန္ကာအဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးညိဳေမာင္ကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသတင္းဌာန တစ္ခုနဲ႔ ေတြ႔ဆံုအင္တာဗ်ဴးတဲ့အခါ သူတို႔အေနနဲ႔ ဒီေနရာမွာ လံုးဝ ဆည္မေဆာက္ သင့္ေၾကာင္း အႀကံ ေပးတင္ျပခဲ့တယ္လို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။</p><p> </p><p>ဆည္တစ္ခုေဆာက္တဲ့ေနရာမွာ လိုက္နာသင့္တဲ့အခ်က္ (၈) ခ်က္ကို သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဝါဒီေတြ ထုတ္ေဖာ္ တင္ျပထားတာရွိပါတယ္။ ေရေလွာင္ကန္ မ်က္ႏွာျပင္ေသးရမယ္။ က်ယ္ျပန္႔ႀကီးမားေနရင္ ေရလွဳပ္အားေၾကာင့္ ေအာက္ေျခ ေက်ာက္တံုးေတြ ပြတ္တိုက္မိၿပီး ေျမငလ်င္လွဳပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီျမစ္ဆံုေနရာဟာ စစ္ကိုင္းျပတ္ေရႊ႕ေက်ာ (ပဲခူးကေန ေတာင္ေျမာက္ ကီလိုမီတာ ၁၀၀၀ ေက်ာ္သြယ္တန္းေနသည့္ ငလ်င္ေက်ာ) နဲ႔ ၁၆ မိုင္ပဲေဝးပါတယ္။ ၁၉၄၆က ကာမိုင္းငလ်င္ဆိုတဲ့ ငလ်င္အႀကီးအက်ယ္ လွဳပ္ဖူးတဲ့ သာဓကရွိပါတယ္။</p><p> </p><p>ေနာက္တစ္ခ်က္က သဘာဝေတာေတာင္နဲ႔ စားက်က္ေတြကို မထိခိုက္ေစရ။ ထိခိုက္မႈ နည္းပါးေစရမယ္တဲ့။ ေရေနသတၱဝါ ေရေအာက္အပင္ငယ္ ဇီဝမ်ိဳးစံုမ်ိဳးကြဲ Biodiversity ေတြလည္း အနည္းငယ္သာ ပ်က္စီးေစရမည္တဲ့။ ေရေလွာင္ကန္ တိုရမယ္။ ေဇာက္နက္ရမယ္။ ဆည္ရဲ႕ ေအာက္ဘက္မွာ ေရအားျဖည့္တင္းေပးႏိုင္တဲ့ ျမစ္လက္တက္ ေခ်ာင္းလက္တက္ေတြ မ်ားရမယ္။ သစ္ေတာ အစိတ္အပိုင္းမ်ားမ်ား ေရမျမဳပ္ရ။ ေရထုမညစ္ညမ္းေစရ။ သဘာဝေဂဟစံနစ္ ထူးထူးျခားျခား မေျပာင္းလဲေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ရမယ္။ ဆည္က (၈) ဆင့္ဆည္။ ေရကို တျဖည္းျဖည္းျခင္း ျဖည့္ရမယ္တဲ့။ သိရသေလာက္ေတာ့ ဆည္ေတြက တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အေတာ္နီးတယ္။ သတ္မွတ္ ထားတဲ့ ႏွဳန္းအရဆို ဆည္တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မိုင္(၆၀) ကြာရမယ္တဲ့။ ဒါမွ ေရစီးေကာင္းမယ္။ ေရစီးေကာင္းမွ ေရထဲကို ေအာက္စီဂ်င္မ်ားမ်ား ရႏိုင္မယ္။ အခုေဆာက္မယ့္ဆည္ေတြဟာ အဲ့ဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ ကိုက္ညီမလဲ။</p><p> </p><p>ေနာက္တစ္ခုက ျမစ္ဖ်ား ဆည္ေဆာက္လုိက္တာဟာ ဟိုးေအာက္ပိုင္း ျမစ္ေျခအထိ ထိခိုက္မႈေတြ ရွိတဲ့အခ်က္ပဲ။ BANCA အဖြဲ႔ကလည္း သူတို႔ဆည္ရဲ႕ေအာက္ပိုင္း Downstream ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ မႈေတြကို အေသးစိတ္ မေလ့လာရေသးပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ သီအိုရီအရကို ျမစ္အထက္မွာ ဆည္ေဆာက္ရင္ ေအာက္ပိုင္းမွာ ထိခိုက္မႈေတြရွိတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ လက္ခံၾကၿပီးသားပါ။ အထူးသျဖင့္ (သူတို႔က မူလစီးေန တဲ့ေရရဲ႕ ၇ ရာခိုင္ႏွဳန္း သာယူၿပီး ၉၃ ရာခိုင္ႏွဳန္း ေရကို လႊတ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာထားေပမယ့္ ဒီစကားက တိက်ဖို႔ ခက္တယ္။ ဆည္ထဲကိုစီးဝင္တဲ့ ေရပမာဏကို လိုက္ၿပီးေသာ္လည္းေကာင္း၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဓါတ္အားပမာဏ ထြက္ရွိဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ ေရအား ရရွိေအာင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဆာင္ရြက္ရာမွာ အေျပာင္းအလဲ ရွိႏုိင္တာပါပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရစီးကေတာ့ နည္းသြားမွာေသခ်ာတယ္။ အဲဒီလိုနည္းတာနဲ႔ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသကို ပင္လယ္ေရငန္က ဝင္ေရာက္လာမွာပဲ။ အဲဒီေဒသမွာ ခရီးသြားလာႏိုင္တဲ့ ေရေၾကာင္းလမ္းက မိုင္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတယ္။ ေရငန္ဝင္လာတာနဲ႔ လယ္ေတြပ်က္မယ္။ ဒီေတာ့ ေရထိန္းတံခါးေတြ တပ္ေပးဖို႔လိုတယ္။</p><p> </p><p>ေမခက ေရပူျဖစ္ၿပီး၊ မလိခက ေရေအးျဖစ္တယ္။ ပိတ္ဆည္လိုက္တဲ့အတြက္ ေရကာတာထဲမွာ အဲဒီေရႏွစ္မ်ိဳး သမသြားရင္ အေအးပိုင္မွာေပါက္ဖြားတတ္တဲ့ သတၱဝါကေလးေတြ ရွင္သန္ႏိုင္ပါဦးမလား။ အေမရိကားမွာ သားေပါက္ခ်ိန္က် အထက္ကိုဆန္တတ္ၿပီး ဥတတ္တဲ့ ဆဲလ္မြန္ငါးေတြအတြက္ေရကာတာ တံခါးေတြဖြင့္ေပး ၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ ေရေၾကာင္းက်ဥ္းလာ တိမ္လာတဲ့အတြက္ ခရီးသြားလာေရး ခက္ခဲမယ္။</p><p> </p><p> </p><blockquote><p><strong>(၃)</strong> ႏိုင္ငံေရး႐ွဳေထာင့္</p></blockquote><p> </p><p><strong>(က) </strong>တ႐ုတ္ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက ျမန္မာႏိုင္ငံကို Geo-Politics ပထဝီႏိုင္ငံေရးအရ၊ အေရးပါတဲ့ ႏိုင္ငံအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားခဲ့တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေမရိကန္လိုလားတဲ့ အစိုးရမ်ိဳးတတ္မွာကို မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘူး။ ဒါကေတာ့ သဘာဝတရား အတိုင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာသာ ဂ်ပန္လို၊ ဖိလစ္ပိုင္လို အေမရိကန္အေျခစိုက္ စခန္းေတြ ရွိလာခဲ့ရင္ သူေန႔ေန႔ညည ေျခာက္ျခားေနမွာေပါ့။ တ႐ုတ္အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအေပၚ ဦးေနဝင္းတို႔ လက္ထက္ကတည္းက အေတာ္အတန္ၾသဇာရွိခဲ့တယ္။ အခုလည္း ႏိုင္ငံေရးၾသဇာအျပင္ စီးပြားေရးၾသ ဇာထူေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သူ႔ရဲ႕လက္ေအာက္ခံျပည္နယ္အျဖစ္ သြတ္သြင္းဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။ ဘာညာဆိုတာေတြကေတာ့ အေၾကာက္လြန္တဲ့ သူေတြေျပာေနတဲ့ အဓိပၸါယ္မဲ့စကားေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ဒီလို ကိုလိုနီႏိုင္ငံ ထူေထာင္တယ္ဆိုတာ နယ္ခ်ဲ႕တယ္ဆိုတာ ေခတ္မရွိေတာ့တဲ့ သေဘာတရား တစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း ဒီေလာက္ ႏံုျခာတဲ့ ႏိုင္ငံမဟုတ္ပါဘူး။</p><p> </p><p><strong>(ခ)</strong> ေနာက္တစ္ခ်က္က ဒီျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အစိုးရလက္ထက္မွာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ နအဖအစိုးရ လက္ထက္က မရခဲ့တဲ့ အဆင္ေျပမႈေတြ ရေနပါတယ္။ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈေတြ တိုးတက္ေနလို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစေပၚၿပီလို႔ေတာင္ ေျပာတဲ့သူကေျပာေနပါတယ္။ မုန္းစကိုတိုၿပီး ခ်စ္စကိုရွည္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ ဒီလိုကာလ မ်ိဳးမွာ “ဒီျမစ္ဆံုဆည္ျပႆနာ” ဟာ အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရးကို ၿဖိဳခြင္းမယ့္ စံနက္တန္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလာမွာကို သတိထားေရွာင္ရွားဖို႔ လိုပါတယ္။ (ကခ်င္တိုင္းရင္းသားေတြ အေရးနဲ႔လည္း ပတ္သက္ေနတဲ့) ဒါဟာ အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံရဲ႕ အားစမ္းပြဲလို႔ျမင္ရင္ (သို႔မဟုတ္) အဲဒီအသြင္ေရာက္သြားရင္ ဆိုးက်ိဳးေတြပဲ ေပၚေပါက္လာစရာ ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စက္မႈဝန္ႀကီးဦးစိုးသိန္း ေျပာသြားတဲ့စကားဟာ အင္မတန္အတုယူေလး စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။</p><p> </p><p>ေကာက္ႏွဳတ္ျပရရင္--</p><p>(က်ေနာ္တို႔အပါအဝင္ က်ေနာ္တို႔က ၿမဲတာမဟုတ္ဘူး။ အခုရာထူးရာခံအာဏာ၊ အခြင့္ အာဏာအားလံုးကလည္း ကိုယ္ပိုင္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးနဲ႔ သားစဥ္ေျမးဆက္ေသာ ျပည္သူေတြကေတာ့ ထာဝရတည္ရွိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥေၾကာင့္ စည္း႐ံုးမႈ မပ်က္ျပားပဲနဲ႔ စည္းလံုးမႈခ်ိနဲ႔ မသြားေစပဲနဲ႔ ဝိုင္းဝန္းေဆြးေႏြး ဆံုးျဖတ္ၾကရင္ ပိုေအာင္ျမင္မယ္)</p><p><em>- ပညာရပ္ဆိုင္ရာ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲ (စက္တင္ဘာ ၁၇ - ၂၀၁၁)</em></p><p> </p><p> </p><blockquote><p><strong>(၄)</strong> လူမႈေရး႐ွဳေထာင့္</p></blockquote><p> </p><p><strong>(က)</strong> ေဒသခံ ကခ်င္တိုင္းရင္းသားေတြ အတြက္ကေတာ့ ဒီေမခမလိချမစ္ဆံုဟာ ဘိုးဘြားေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ တစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း အင္မတန္ တန္ဘိုးထားတဲ့ေနရာမို႔ စိတ္ႏွလံုးထိခိုက္ ေၾကကြဲၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဒီျမစ္ဆံုဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ တန္ဖိုးထားတဲ့ ရွားရွားပါးပါး ႐ႈခင္းေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေရကာတာေၾကာင့္ ဒီ႐ႈခင္း ေပ်ာက္ဆံုးသြားရင္ တစ္ျခားဘယ္အရာနဲ႔မွ အစားထိုးလဲလွယ္လို႔ မရပါဘူး။</p><p> </p><p><strong>(ခ)</strong> ေရကာတာ အထက္ပိုင္းက ေက်းရြာ ၁၀၀ ေလာက္ဟာ အေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ ေပးၾကရမယ္။ တ႐ုတ္ ကုမၸဏီက ေနထိုင္ဖို႔ အစားထိုး ေလ်ာ္ေၾကးေပးမယ္ ဆိုေပမယ့္ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ေနထိုင္လာခဲ့ၾကတဲ့ ေနရာကို ဘယ္သူမွ မစြန္႔ခြာခ်င္ၾကဘူးဆိုတာ ဓမၼတာျဖစ္ပါတယ္။ (ဘန္ကာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးညိဳေမာင္ကေတာ့ ဆည္ရွစ္ ခုပိတ္လိုက္ရင္ ေရလႊမ္းမိုးသြားမယ့္ ဧကက တစ္သိန္းေလးေသာင္း ေလးေထာင္ငါးဆယ္ ရွိတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ အဲဒီေရေအာက္ထဲမွာ တံတားေတြ၊ လမ္းေတြ နစ္ျမဳတ္သြားမွာမို႔ ကူးသန္းသြားလာေရး ပ်က္မယ္။ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္းေတြ ပ်က္မယ္။ စိတ္ေသာကေရာက္မယ္။</p><p> </p><p><strong>(ဂ)</strong> ဒီဆည္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ဖို႔ တ႐ုတ္ အလုပ္သမားေတြ ေသာင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ေရာက္လာမယ္။ သူတို႔ ဒီဆည္မၿပီးမခ်င္း ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး အေျခခ်ေနထိုင္ၾကမယ္။ (အနည္းဆံုး ၈ ႏွစ္ကေန ၁၅ ႏွစ္အထိ) အဲဒီအခါ ေသြးေႏွာမႈေတြ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူအာမခံႏိုင္သလဲ။ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ေယာက္်ားဦးေရနဲ႔ မိန္းမ ဦးေရမမွ်လို႔ သတို႔သမီး လူကုန္ကူးမႈေတြ ရွိေနတာလည္း အားလံုးအသိပဲ။</p><p> </p><p>ဒါေတြဟာ<em> မျပည့္မစံု လက္လွမ္းမီသေလာက္</em> တင္ျပလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီျမစ္ဆံုဆည္ တည္ေဆာက္လိုက္ရင္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တဲ့ အက်ိဳးအျပစ္ကို တတ္သိသူေတြက ေလ့လာတင္ျပၿပီး အမ်ားက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သိႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကရင္ေကာင္းမယ္။</p><p> </p><p> </p><p><strong><h3>အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဧရာဝတီအေရးဟာ အားလံုးအေရးပါပဲ။<strong> </strong></h3></strong></p><p> </p><p><span class=""><img class="photo_img img" src="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/312883_197446340327159_139017659503361_457814_627321917_n.jpg" alt="" /><span class="caption"></span></span></p><p> </p><blockquote><p><strong>သစၥာနီ </strong>(စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁)</p></blockquote><p> </p><p>source: <a href="http://www.demowaiyan.co.cc/2011/09/blog-post_6353.html" rel="nofollow" target="_blank">ဒီမိုေဝယံ</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-7920056883799790635?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-56630307654319526282011-09-29T02:44:00.015+07:002012-01-21T21:42:54.290+07:00အေမရိက ေရာက္ အမတေယာက္ က တကူးတက ေတာင္းဆိုုလာပါတယ္။ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲခ်က္နည္းေလး တင္ပါအံုုးတဲ့။ အရင္တေခါက္ ၂ လ ပိုုင္း ျမန္မာျပည္ျပန္တံုုးက ခ်က္နည္းကိုု အမ ဆီမွာ ေမးခဲ့လိုု႔ တင္ဖိုု႔ အသင့္ ပံုုေတြ ရွိပါတယ္။ ထံုုးစံအတိုုင္း အလုုပ္ေတြက မအား၊ အလုုပ္က အားျပန္ေတာ့လဲ ခရီးကမ်ား၊ အေၾကြးေတြက တင္၊ ခရီးက ျပန္လာရင္ ခရီးအေၾကာင္းကလဲ ေရးခ်င္၊ ၾကားျဖတ္ပိုုစ့္ေလးေတြေပါ့။ ေနာက္ ခုုတေလာ ကင္မလာ အသစ္ဝယ္ေတာ့ ၾကြားခ်င္စိတ္ကလဲမ်ား၊ အိုု တေယာက္တည္းနဲ႔ ကိုု ၇၅ မ်ိဳးေလာက္ ရႈပ္ေနတာပါ။ တကယ္ပါ။ ခုုထိ ဘူဆန္ကလဲ ဒုုတိယေန႔ ကကိုု မတက္ေသးဘူး။ တခါ ၾကားထဲမွာ ေဒၚသလင္းနဲ႔ သြားထားတဲ့ ေခါက္ရိုုက္ နား က စဗ်စ္ျခံေတြအေၾကာင္းနဲ႔ ဘန္ေကာက္နား (၃ နာ၇ီအကြာေလာက္က အီတလီ ျမိဳ႕ေလးအေၾကာင္း) လဲေရးခ်င္ေသးတယ္။ ေရးရမယ့္ အေၾကြးေတြ မ်ားေနျပီ။ တခါ ေသာၾကာ ၃၀ စက္တင္ဘာ က်ရင္ ရန္ကုုန္ ကိုု တပတ္လစ္ပါအံုုးမယ္ ဆိုုေတာ့ က်န္ျပန္ျပီေပါ့။<br /><br />အဲ့လိုုနဲ႔ ပဲ ဆင္ေျခဆင္လက္ေတြမ်ားေနတာ ဘေလာခ္ ေလးကိုုလဲ ျပစ္ထားတာၾကာေပါ့။ ၾကားထဲမွာေတာ့ ေဖာ္ဝပ္ေမးေတြထဲက ရသမွ် ဧရာဝတီ နဲ႔ ဆိုုင္တာေလးေတြ ကိုု တင္ပါတယ္။ ဆားခ်က္တာပဲေျပာေျပာ ေဒါက္ကယူမန္႔ လုုပ္တယ္ပဲ ဆိုုဆိုု တစုုတစည္းထဲ ဘတ္ရေအာင္ေပါ့။ ထားပါေတာ့ အဲ့လိုု တကယ့္ တကယ္ ကိုုယ္စာစေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ကိုုယ္ေရးခ်င္တာေတြ ေရးမယ္ဆိုုတာလဲ ေရးရင္နဲ႔ ေလ်ာက္ ေလ်ာက္ရင္းနဲ႔ ေပ်ာက္ဆိုုသလိုုျဖစ္ေနတာ ၾကာေပါ့။ ခုုေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး ျပန္လုုပ္အံုုးမွ ဆိုုျပီး လက္ျပန္ေသြးရတာပါပဲ။ ေနာက္ေန႔ ဘာျဖစ္မယ္ မွမသိတာေနာ္။ အာရံုုက လာခ်င္မွ လာမွာေလ။ လာတံုုးေလး လုုပ္ထားမွ။<br /><br />ကဲ ေျပာေနၾကာတယ္၊ မေျပာရင္မၾကာဘူး........လာေလ့ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲ....ေျပာရင္ေတာ့ သိပ္လြယ္တာ လြယ္လြန္းလိုု႔ ေရးေတာင္မေရးခ်င္ဘူး ဖုုန္းနဲ႔ပဲ ေျပာျပလိုုက္ခ်င္တာ။ အဲ့ေတာ့ လိုုတိုုရွင္းပဲ ေရးမယ္ ၾကည့္က်က္ဘတ္ ျပီး အဆင္ေျပသလိုုခ်က္...<br /><br />ေဘ့စစ္ အစာပလာကေတာ့ ၾကာဇံခ်က္နဲ႔ ေတာင္ဆင္ခ်င္ပါတယ္။ တခါတည္း ၾကားညွပ္ေက်ာ္ညာလိုုက္မယ္ ၾကာဇံခ်က္ ခ်က္နည္း သိခ်င္ရင္<a href="http://chenaddy.blogspot.com/2009/11/blog-post_320.html"> ဒီမွာ</a> သြားၾကည့္။ အဓိက ပါရမယ့္ အစာပလာေတြကေတာ့ ပံုုကိုုၾကည့္ပါ။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-aE3ra2Ctqwc/ToOB5MPqQkI/AAAAAAAAD7k/ZfcUYaqX_E0/s1600/4.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-aE3ra2Ctqwc/ToOB5MPqQkI/AAAAAAAAD7k/ZfcUYaqX_E0/s200/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657508376446911042" border="0" /></a><br /><br /><br />ပဲပင္ေပါက္ ေရြးျပီးသား ရွာဝယ္ပါ မဟုုတ္ရင္ ဘာျဖစ္လဲဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ေရြးရတာ အလုုပ္ရႈပ္တာေပါ့ေအ။ သံပရာသီး၊ ၾကက္သြန္မိတ္၊ ေမႊးပဲမႈန္႔ အက်က္၊ က်ားမင္း မဆလာ၊ ခေနာ္ ဝက္မႈန္႔၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-zJb4B7v2q0s/ToOB49BxDjI/AAAAAAAAD7c/W7AQO5LvRMI/s1600/5.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-zJb4B7v2q0s/ToOB49BxDjI/AAAAAAAAD7c/W7AQO5LvRMI/s200/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657508372362104370" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ivZVULP-0KE/ToOB5c9hHSI/AAAAAAAAD7s/Ni_JDHZA0T8/s1600/9.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ivZVULP-0KE/ToOB5c9hHSI/AAAAAAAAD7s/Ni_JDHZA0T8/s200/9.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657508380934216994" border="0" /></a><br /><br /><br />ေနာက္အေရးႀကီး ပစၥည္းတခုုကေတာ့ ကန္စြန္းရြက္ (သူတိုု႔ ဘာသာ သူတိုု႔ ဆည္ေဆာက္ေဆာက္ မေဆာက္ေဆာက္ ကန္စြန္းကေတာ့ စိန ကန္စြန္း ကမွ ပိုုေကာင္းတယ္။ ရိုုးတံ တုုတ္ေလေကာင္းေလပဲ။ ျပီးရင္ အေနေတာ္ေလးေတြ သင္ထားပါ။ ဘယ္လိုုလုုပ္ရမလဲ မသိရင္ ပံုုၾကည့္။ ဦးႀကီးပုု လိုု အျဖဴ အမဲ စာအုုပ္ထုုတ္တာမဟုုတ္ဘူးေနာ္ ေဒၚခ်မ္း က ကာလာနဲ႔ စိုုေနတာ။ ဟြန္း...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-WS7VnyR5pcw/ToOB3etnJII/AAAAAAAAD7M/aIEJgliQ_7s/s1600/3.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-WS7VnyR5pcw/ToOB3etnJII/AAAAAAAAD7M/aIEJgliQ_7s/s200/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657508347044635778" border="0" /></a><br /><br /><br />မိႈေမႊးေျခာက္ ကိုုေရေႏြးစိမ္ထားပါ။ ပြတက္လာေအာင္။<br /><br /><br />္<a href="http://3.bp.blogspot.com/-jmyDFO8eDZE/ToN-HFLR4iI/AAAAAAAAD58/CpGpwRfnZfI/s1600/1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jmyDFO8eDZE/ToN-HFLR4iI/AAAAAAAAD58/CpGpwRfnZfI/s200/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657504217021145634" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-h9jA1SzZqfU/ToOC_uugGkI/AAAAAAAAD70/UppDfQXP4Ko/s1600/2.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-h9jA1SzZqfU/ToOC_uugGkI/AAAAAAAAD70/UppDfQXP4Ko/s200/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657509588293917250" border="0" /></a><br /><br /><br />ၾကက္သား ကိုု ျပဳတ္။ အသားေတြ ျပန္ဆယ္ ႏြင္ ျပီးေတာ့ အရိုုး ကိုု အိုုးထဲ ျပန္ထည့္ ပိုုခ်ိဳေအာင္။ ႏြင္ျပီးသား အသား ကိုု နွစ္ပံုု ပံုု ႀကီး တပံုု ေသးတပံုု။ ဘာလိုု႔ လဲ မေမးနဲ႔ ေနာက္ပိုုင္းမွာပါလာမယ္ ဆက္ဘတ္။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XpxfzkeGQSE/ToODAHoFCbI/AAAAAAAAD78/pmwvraX4xx4/s1600/10.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-XpxfzkeGQSE/ToODAHoFCbI/AAAAAAAAD78/pmwvraX4xx4/s200/10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657509594977864114" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-_jppofTbDMU/ToN-JFt0YlI/AAAAAAAAD6M/Q640XLsKYVU/s1600/IMG_0672.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-_jppofTbDMU/ToN-JFt0YlI/AAAAAAAAD6M/Q640XLsKYVU/s200/IMG_0672.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657504251525751378" border="0" /></a><br /><br /><br />ၾကက္သြန္ျဖဴေလးေတြကိုု ေတာ္ရံုု ေထာင္း ျပီးေတာ့ ဆီသတ္ပါ။ ၾကက္သား ခုုနက အႀကီးပံုု ကိုု ထည့္ ျပီးေတာ့ ပဲငံျပာရည္အၾကည္ေလးထည့္ ျပီး ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ နည္းနည္း ထည့္ ျပီး ဆီသတ္ပါ။ အမွန္ကေတာ့ ဆီနဲ႔ လွိမ့္တာေပါ့။ ဒီေနရာမွာ ၾကိဳက္တတ္ရင္ ငရုုတ္ေကာင္းမႈန္႔ေလးလဲ ထည့္ပါအံုုးေမႊးတာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ ကိုုကိုုပိုု မမပိုုေတြက အခ်ိဳမႈန္႔ မသံုုးခ်င္ဘူး ဘာညာ ရွိပါတယ္။ ခုုန က ျပထားတဲ့ ခေနာ္ ၾကက္မႈန္႔ ဝက္မႈန္႔ ကိုု အစားထိုုးထည့္ တီကေတာ့ ခ်ိဳေအာင္ အကုုန္ထည့္တယ္။ အရိုုး ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ပြပြ ေဖာင္းေဖာင္း အခ်ိဳမႈန္႔ ကိုုေတာ့ အာဂ်ီနိုုမိုုတိုု ကတည္းက အားေပးလာတာ ခုုထိ သိပ္ သစၥာရွိတယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-PCSGAQOe6MQ/ToN-KCQ6V9I/AAAAAAAAD6c/xy0pL-PVOPs/s1600/IMG_0674.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PCSGAQOe6MQ/ToN-KCQ6V9I/AAAAAAAAD6c/xy0pL-PVOPs/s200/IMG_0674.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657504267779069906" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-svv8vIW5HaE/ToN-JyuyFuI/AAAAAAAAD6U/-JzL91iA4cA/s1600/11.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-svv8vIW5HaE/ToN-JyuyFuI/AAAAAAAAD6U/-JzL91iA4cA/s200/11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657504263609390818" border="0" /></a><br /><br /><br />ၾကက္ဥ ေခါက္ျပီး ေမႊလိုုက္ပါ။ တလံုုး နွစ္လံုုး ေတာ္သလိုုေပါ့။ ေကာ္မႈန္႔ကိုုလဲ ေရေအးေလးနဲ႔ ေဖ်ာ္ထား ၉ ေရေႏြးမသံုုးပါနဲ႔ ျပီးမွ ကပ္သြားရင္ ဘာႀကီးလဲ မေမးနဲ႔ တီလဲ မေျဖတတ္ဘူး။ အင္စထရပ္ရွင္ ကိုုေသခ်ာဘတ္ပါ။ ၏ သည္မေရြး လိုုက္ခ်က္ပါ။<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။မန္းတေလး ျမီးရွည္ဆိုုရင္ေတာ့ အပူနဲ႔ ေဖ်ာ္တယ္ အဲ့တာ ေနာက္တေခါက္မွ ခ်က္ေကြ်းမယ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pMaEgXRCkb8/ToN_xipkLlI/AAAAAAAAD6k/HCmzBFJi3_w/s1600/IMG_0675.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pMaEgXRCkb8/ToN_xipkLlI/AAAAAAAAD6k/HCmzBFJi3_w/s200/IMG_0675.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657506045998935634" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/--3u8peAXhiI/ToN_yNknKQI/AAAAAAAAD6s/BS_daGGX9Wk/s1600/IMG_0676.JPG"> <img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/--3u8peAXhiI/ToN_yNknKQI/AAAAAAAAD6s/BS_daGGX9Wk/s200/IMG_0676.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657506057520883970" border="0" /></a><br /><br /><br />ျပီးရင္ ခုုန က တည္ထားတဲ့ ၾကက္ျပဳတ္ရည္ ကိုု အရိုုးဆယ္ပါ။ အရိုုးေတြ ကုုန္ရင္ ပဲငံျပာရည္ အေနာက္ နည္းနည္းထည္ပါ။ နည္းနည္းေနာ္ မမ်ားေစနဲ႔ မဲသြားမယ္။ ျပီးေတာ့ ခုုန က ေကာ္ရည္ေဖ်ာ္ထားတာကိုုထည့္။ အျပစ္အက်ဲ ကိုုၾကိဳက္သလိုု ခ်ိန္ထည့္ က်ဲ ရင္ ေရေရာ (လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တခုုေျပာျပမယ္ အစကတည္းက ၾကက္ျပဳတ္ရည္ ကိုု နည္းနည္းဖယ္ထား အရမ္းျပစ္သြားလိုု႔ လိုုရင္ ေရာရေအာင္။ ေကာ္မႈန္႔ ကိုု တခါတည္း အကုုန္မထည့္နဲ႔ အျပစ္အက်ဲ ခ်ိန္ျပီး ေျဖးေျဖးေလာင္းထည့္ ေမႊရင္ အေရးႀကီးတယ္ တဘက္တည္းကိုုပဲ တသမတ္ေမႊပါ ေမႊေနတံုုးမွာ ခုုန က ခေလာက္ထားတဲ့ ၾကက္ဥ ကိုုထည့္ အမွ်င္မွ်င္ေလးေတြ ျဖစ္လာမယ္) အျပစ္အက်ဲ လိုုသေလာက္ အေနေတာ္ရျပီဆိုုမွ ငရုုတ္ေကာင္းေလးဘာေလးထည့္။ ေရလည္ထည့္ျပစ္။ ျပီးရင္ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ ၾကက္မႈန္႔ဝက္မႈန္႔ ထည့္။ ခ်ိဳေပါ့ငံ ျမည္း။ အိုုေကရင္ ဆက္မယ္...<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-AkIPKd9OkhY/ToN_ywm1rnI/AAAAAAAAD68/2SwGXEugnos/s1600/7.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-AkIPKd9OkhY/ToN_ywm1rnI/AAAAAAAAD68/2SwGXEugnos/s200/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657506066925465202" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-EQ6nElUm6vg/ToN_yWhyweI/AAAAAAAAD60/-yHY6Zkv1PU/s1600/6.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-EQ6nElUm6vg/ToN_yWhyweI/AAAAAAAAD60/-yHY6Zkv1PU/s200/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657506059924980194" border="0" /> </a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8gUI7l0j-vc/ToOB4o7ux2I/AAAAAAAAD7U/amsz34mDMVA/s1600/IMG_0680.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8gUI7l0j-vc/ToOB4o7ux2I/AAAAAAAAD7U/amsz34mDMVA/s200/IMG_0680.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657508366968080226" border="0" /></a><br /><br /><br />မိႈေျခာက္ (ၾကာဇံခ်က္ထဲထည့္တဲ့ဟာလိုုမ်ိဳး ၾကြက္နားရြက္ေခၚတယ္) ေရစိမ္ထား။ ပန္းေျခာက္ ေရစိမ္ထား။ ေျပာသားပဲ ၾကာဇံခ်က္နဲပ ေဘ့စစ္ တူပါတယ္လိုု႔။ ေနာက္ ခုုန ပထမပိုုင္းတံုုးက ေရေႏြး စိမ္ထားလိုု႔ ပြေနတဲ့ မိႈေမႊးေျခာက္ ကိုု ပါးပါးလွီး (ပံုုအတိုုင္း)။<br /><br />ျပီးရင္ မိႈေျခာက္ (ၾကြက္နားရြက္) ပန္းေျခာက္ မိႈေမႊးေျခာက္ အစဥ္အတိုုင္း ထည့္ျပီး ဆက္ေမႊေပး။ အစဥ္အတိုုင္းမထည့္လဲ ရတယ္ တခုုခ်င္းစီထည့္ထည့္ ျပံဳျပီးေတာ့ပဲ ထည့္ထည့္ အိုုးထဲ ေရာက္ဖိုု႔ သာ ပဓာန။ တီက ပံုုလွလွေလး ရိုုက္ရမွာ မိုု႔ တခုုခ်င္းစီထည့္တာ။ အိုုေကေနာ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-7By0D6NEDqE/ToN7NICIchI/AAAAAAAAD5k/EM0z2UaNpZ0/s1600/oo%2B1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7By0D6NEDqE/ToN7NICIchI/AAAAAAAAD5k/EM0z2UaNpZ0/s200/oo%2B1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657501022332416530" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-VTeu_MGwjGc/ToN7N3mlDpI/AAAAAAAAD50/IWDFEidZfUo/s1600/oo%2B3.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-VTeu_MGwjGc/ToN7N3mlDpI/AAAAAAAAD50/IWDFEidZfUo/s200/oo%2B3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657501035101752978" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Y8PBsBru6qE/ToN7NqKhtLI/AAAAAAAAD5s/IP5onw0wwBs/s1600/oo%2B2.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Y8PBsBru6qE/ToN7NqKhtLI/AAAAAAAAD5s/IP5onw0wwBs/s200/oo%2B2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657501031494431922" border="0" /></a><br /><br /><br />ျပီးရင္ အခ်ိဳ အေပါ့အငံ အရသာျမည္း။ အိုုေကျပီးဆိုုရင္ ဟင္းရည္ရျပီ။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-l1aeY8Zxd-k/ToN6xdQH8aI/AAAAAAAAD5c/5kYYXL9z05U/s1600/IMG_0685.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-l1aeY8Zxd-k/ToN6xdQH8aI/AAAAAAAAD5c/5kYYXL9z05U/s320/IMG_0685.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500546991911330" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-uCWVFQzcZcc/ToN6xNVHoqI/AAAAAAAAD5U/gJeaKzZEtao/s1600/IMG_0686.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-uCWVFQzcZcc/ToN6xNVHoqI/AAAAAAAAD5U/gJeaKzZEtao/s320/IMG_0686.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500542717895330" border="0" /></a><br /><br /><br />အခ်ဥ္ လုုပ္နည္းကေတာ့ လြယ္ပါတယ္ မုုန္လာဥ အျဖဴ ကိုု ပါးပါးလွီး ျပီးေတာ့ အေခ်ာင္းေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ ျပန္ လွီးေပးထားပါ။ ျပီးေတာ့ အသင့္စား ဗူးနဲ႔လာတဲ့ စိမ္းစား ငပိ အနည္းငယ္ ကိုုေရသန္႔ အနည္းငယ္နဲ႔ ေဖ်ာ္ထားေပးပါ။ ျပီးေတာ့ ခုုန က လွီးျပီး ေရစိမ္ထားတဲ့ မုုန္လာဥ နဲ႔ ေရာနယ္ ျပီး ငရုုတ္သီး အက်က္မႈန္႔ေလး နည္းနည္းထည့္လိုုက္ရင္ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲနဲ႔ သိပ္သိပ္လိုုက္တဲ့ လွ်ာကြ်မ္းျပန္ ငပိေထာင္း ရပါမယ္။ ဒါကေတာ့ အမ်ားစားလိုု႔ လုုပ္ရတာပါ တီ့ဘာသာ ဆိုု တီက ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲ ကိုု ဒီအတိုုင္းပဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ငပိနဲ႔ တြဲမစားတတ္ပါဘူး။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-If5QYh-Euho/ToN6WpiItoI/AAAAAAAAD5M/55kEslo7XKY/s1600/12.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-If5QYh-Euho/ToN6WpiItoI/AAAAAAAAD5M/55kEslo7XKY/s200/12.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500086432216706" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-x1xnQiAe9_8/ToN6WRli5SI/AAAAAAAAD5E/mn1N3lHxgV0/s1600/13.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-x1xnQiAe9_8/ToN6WRli5SI/AAAAAAAAD5E/mn1N3lHxgV0/s200/13.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500080004064546" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Xm7XvFJRFzw/ToN6WBsShAI/AAAAAAAAD48/9yg_5XT48AE/s1600/16.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Xm7XvFJRFzw/ToN6WBsShAI/AAAAAAAAD48/9yg_5XT48AE/s200/16.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500075737383938" border="0" /></a><br /><br /><br />ေနာက္တမ်ိဳးကေတာ့ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္ေပါ့ ၾကက္သြန္နီ ဥ ႀကီး ကိုု ပါးပါးလွီးျပီးေတာ့ အခ်ဥ္ရည္ ခ်ီတိုု လိုုဟာမ်ိဳးနဲ႔ နယ္လိုုက္တာပါပဲ။ အဲ့တာေတာ့ အအီေျပေလး ၾကိဳက္တယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Gqv37Vx15eA/ToN6V8JgjGI/AAAAAAAAD40/_jo5kp69xhE/s1600/IMG_0677.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Gqv37Vx15eA/ToN6V8JgjGI/AAAAAAAAD40/_jo5kp69xhE/s200/IMG_0677.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500074249325666" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-sny0pd58lQc/ToN6VoRrfCI/AAAAAAAAD4s/DnNwPipW74g/s1600/IMG_0679.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-sny0pd58lQc/ToN6VoRrfCI/AAAAAAAAD4s/DnNwPipW74g/s200/IMG_0679.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657500068914887714" border="0" /></a><br /><br /><br />ျပီးရင္ အကုုန္ျပီးျပီဆိုုေတာ့ ပြဲျပင္ၾကမယ္။ ပဲပင္ေပါက္ နဲ႔ စိန ကန္စြန္း ကိုုေရေႏြးေဖ်ာ္ထားပါ။ ျပီးေတာ့ ၾကြပ္ၾကြပ္ေလးျဖစ္ေစခ်င္ရင္ ေရေအးေလးနဲ႔ ျပန္ေဆး ျပီးမွ ဆည္။ တီကေတာ့ ဗိုုက္ထဲေရာက္မယ့္ဟာေတြ အဲ့ေလာက္ ေဂ်းမမ်ားေနဘူး။ ၾကက္သြန္မိတ္ ပါးပါးလွီးထား။ ၾကက္သား အပံုုေသး ကိုု ပန္းကန္ေလးနဲ႔ ထည့္။ ေခါက္ဆြဲဘတ္ ကိုု အလံုုး အျပား ၾကိဳက္ရာ ဝယ္ပါ။ တီကေတာ့ အျပားပဲ ၾကိဳက္တယ္။ အလံုုးဆိုုေၾကာ္မွ။<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sODUt5n85qA/ToN_zOpUFsI/AAAAAAAAD7E/-hWeMYoGC-Q/s1600/14.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-sODUt5n85qA/ToN_zOpUFsI/AAAAAAAAD7E/-hWeMYoGC-Q/s200/14.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657506074988910274" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-L1GEKgWIahc/ToN-IQDh5kI/AAAAAAAAD6E/KOPuhgLWIS0/s1600/IMG_0660.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-L1GEKgWIahc/ToN-IQDh5kI/AAAAAAAAD6E/KOPuhgLWIS0/s200/IMG_0660.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657504237121300034" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-tRy0Yr5z1vU/ToODAdXrknI/AAAAAAAAD8E/eFowwglgrS4/s1600/15.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tRy0Yr5z1vU/ToODAdXrknI/AAAAAAAAD8E/eFowwglgrS4/s200/15.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657509600814666354" border="0" /></a><br /><br /><br />ပန္းကန္ထဲ ေဟာ့သလိုုေလးထည့္ ေသခ်ာလွေအာင္ျပင္ ေခါက္ဆြဲ ထည့္၊ ကန္စြန္းရြက္ ပဲပင္ေပါက္ထည့္ ၾကက္သြန္မိတ္ေလးျဖဴး ျပီးေတာ့ ၾကက္သားေလးေတြ တင္ အိုုေကျပီဆိုုရင္ ဟင္းရည္ပူပူေလး ၾကိဳက္သေလာက္ ေလာင္းျပီးေတာ့ လွ်ာဂြ်န္းျပန္ ငပိေထာင္း ၾကက္သြန္ခ်ဥ္ေတြ နဲ႔ အုုပ္လိုုက္ရင္ ....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-U5cH_oQ0sLA/ToN5XLvpc0I/AAAAAAAAD4k/r7oBIW2UwXc/s1600/lat%2B1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-U5cH_oQ0sLA/ToN5XLvpc0I/AAAAAAAAD4k/r7oBIW2UwXc/s320/lat%2B1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657498996104065858" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-I1R_EdmCu4Q/ToN5W32r80I/AAAAAAAAD4c/AlPDPSkFkmM/s1600/lat%2B2.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-I1R_EdmCu4Q/ToN5W32r80I/AAAAAAAAD4c/AlPDPSkFkmM/s320/lat%2B2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657498990764880706" border="0" /></a><br /><br /><br />A Chen<br />4:19 AM<br />29th Sept 2011<br />Thursday<br />Home<br />Bangkok<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-5663030765431952628?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-75477704780635957652011-09-29T01:20:00.002+07:002011-09-29T01:23:06.703+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-bzRiIECeLCQ/ToNl8TteFYI/AAAAAAAAD4U/b7GbsTATazk/s1600/nds%2Bstatement6.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 244px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-bzRiIECeLCQ/ToNl8TteFYI/AAAAAAAAD4U/b7GbsTATazk/s400/nds%2Bstatement6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657477643665020290" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအင္အားစု<br />NATIONAL DEMOCRATIC FORCE<br />အမွတ္ (၁၀၃)၊ တိုက္(၃)၊ ဒဂုံလြင္လမ္း၊ သီရိလမ္းနွင့္စပယ္လမ္းၾကား၊<br />ေမတၱာညႊန္႔ရပ္၊ တာေမြျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕<br />Ph- ၀၁-၅၅၁၆၅၄ ; email း <a href="mailto:info@ndfmyanmar.com" target="_blank">info@ndfmyanmar.com</a><br />ေၾကညာခ်က္အမွတ္( ၆ /၂၀၁၁)<br />၂၀၁၁ခုႏွစ္၊စက္တဘၤာလ(<span style="background-color: rgb(255, 255, 102);">၂၇)</span>ရက္<br /><br /> ဧရာ၀တီျမစ္ဆုံေရအားလွ်ပ္စစ္စီ<div class="gmail_quote"><wbr>မံကိန္း<br />တည္ေဆာက္ေရးကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍လူ<wbr>ထုလူတန္းစားအလႊာ အသီးသီး၊<br />အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီး၊ လူပုဂၢိဳလ္အသီးသီးႏွင့္ နယ္ပယ္ေပါင္းစုံမွ<br />ပညာရွင္အသိီးသီးတို႔က မိမိတို႔၏ သေဘာထားမ်ားကို ၀ိုင္း၀န္းအၾကံျပဳ<br />ထုတ္ျပန္ေျပာၾကားခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါသည္။<br /> ဤကိစၥရပ္ႏွင့္္္ပတ္သက္၍ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ စက္တဘၤာလ (၁၇)ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္တြင္<br />အမွတ္(၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား၀န္ၾကီးဌာန၌ အလုပ္ရုံေဆြးေႏြးပြဲတစ္ရပ္<br />က်င္းပခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ယင္းအလုပ္ရုံ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္<br />အမွတ္(၁)လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား၀န္ၾကီ<wbr>းဌာန ၀န္ၾကီးက<br />ျမစ္ဆုံေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္း အပါအ၀င္<br />လွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္ပတ္<wbr>သက္၍ ” ယခုအခါ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္ထားေသာ၊<br />ျပည္သူ႔ကိုယ္ စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ လႊတ္ေတာ္အသီးသီး<br />ေပၚေပါက္လာျပီျဖစ္သျဖင့္ လႊတ္ေတာ္၏ သေဘာထား၊ အဆုံးအျဖတ္၊ အစိုးရအဖြဲ႔၏<br />မူ၀ါဒအဆုံးအျဖတ္အတိုင္း ဥပေဒႏွင့္အညီ ၀န္ၾကီးဌာန အေနျဖင့္<br />လွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု<br />ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္းကို မီဒီယာမ်ားမွတဆင့္ သိရွိရပါသည္။<br /> ဤ ဧရာ၀တီျမစ္ဆုံ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းကိစၥရပ္<wbr>သည္<br />တစ္မ်ိုဳးသားလုံးႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ကိစၥ တနည္းအားျဖင့္<br />အမ်ိဳးသားေရးကိစၥတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ လႊတ္ေတာ္၏သေဘာထားအဆုံးအျဖတ္<br />ခံယူရုံမွ်ျဖင့္ လုံေလာက္မည္ဟု မယုံၾကည္ပါ။ တစ္ဦး၊ တစ္ေယာက္၊<br />တစ္ဖြဲ႔တစ္သင္း၏ လႊမ္းမိုးမႈျဖင့္ ဆုံးျဖတ္၍ ျဖစ္ ေကာင္းေသာ အရာမဟုတ္ပါ။<br /> ဤကိစၥရပ္ေၾကာင့္ အားလုံးအယူအဆတူညီမွ်တ၍ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီညြတ္မႈ<br />တည္ေဆာက္ရန္ အခြင့္အလမ္းတစ္ခု ရႏုိင္သလို ဤကိစၥရပ္ေၾကာင့္<br />အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီညြတ္မႈကို တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ထိခိုက္<br />ေစႏုိင္သည္ကိုလည္း အထူးသတိျပဳသင့္ၾကပါသည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္<br />စက္တဘၤာလ(၁၇)ရက္ေန႔ အလုပ္ရုံ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ပင္ အမွတ္(၁)ႏွင့္အမွတ္(၂)<br />စက္မႈ၀န္ၾကီးဌာန၊ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီးက “ ဒီကိစၥ ၊ ဒီ issue ေၾကာင့္<br />စည္းလုံးညီညြတ္မႈအား ခ်ည့္နဲ႔မသြားေစသင့္ပါေၾကာင္း တင္ျပအၾကံျပဳအပ္ပါတယ္<br />” ဟု အေလး အနက္ထား ေျပာၾကားခဲ့သည္ကို သိရွိရပါသျဖင့္<br />အထူးစဥ္းစားဆင္ျခင္သင့္ၾကေပသည္။<br /> ဧရာ၀တီအေရးသည္ အမ်ိဳးသားေရး၊ ဧရာ၀တီသည္ အမ်ိဳးသားအေမြအႏွစ္၊<br />အမ်ိဳးသားအက်ိဳးစီးပြါး<br />အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈ၊ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီညြတ္မႈ အမွတ္သေကၤတျဖစ္၍<br />အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ တန္ဖိုး ၾကီးမားလွသည့္ ရတနာတစ္ပါးဆိုသည္ကို<br />မည္သူမွ် မျငင္းႏုိင္ပါ။ အျခားအမ်ိဳးသားအေမြအႏွစ္မ်ားကိ<wbr>ု ထိန္း<br />သိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ၾကသလို ဧရာ၀တိီကိုလည္း အမ်ိဳးသားအေမြအႏွစ္အျဖစ္<br />ဘိုးေဘးဘီဘင္မွစ၍ ေနာက္အနာဂတ္ မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔ထိတုိင္<br />ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္<wbr>ရန္ လူတုိင္းတြင္ တာ၀န္ရွိ ပါသည္။<br /> သို႔ပါ၍ ဧရာ၀တီျမစ္ဆုံေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံ<wbr>ကိန္းကိစၥကို<br />စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ရာတြင္ လႊတ္ေတာ္၏ သေဘာထားအဆုံးအျဖတ္သာမက ျမန္မာျပည္အေရး၊<br />အမ်ိဳးသားအေရး ျဖစ္ပါသျဖင့္ ျပည္သူလူထုအားလုံး၏ ဆႏၵကို<br />တုိက္ရုိက္ခံယူျခင္း ( Referendum) နည္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။<br />လူထုဆႏၵခံယူပြဲ ေဆာင္ရြက္ရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါကလည္း ဤၾကားကာလတြင္<br />အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မရွိ ရပ္ဆုိင္းထားသင့္ ပါေၾကာင္း အေလးအနက္<br />တိုက္တြန္းေၾကညာအပ္ပါသည္<br /><br />ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီ<br />အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအင္အားစု</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2534278633325298713-7547770478063595765?l=chenaddy.blogspot.com' alt='' /></div>တီခ်မ္းhttp://www.blogger.com/profile/10697198241296298347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2534278633325298713.post-12294949627973652112011-09-28T12:43:00.000+07:002011-09-28T12:44:02.042+07:00<p>အားလံုး မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ။ ဧရာ၀တီျမစ္ဟာ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ သေကၤတ၊ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုဟာ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အစပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဧရာ၀တီကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းဟာ ျပည္ေထာင္စုကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းဟာ ႏိုင္ငံကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းလည္<wbr>း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီေဆြးေႏြးပြဲကို တက္ေရာက္လာသူေတြဟာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြ၊ ျပည္ေထာင္စုကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြ၊ ဧရာ၀တီကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒီပြဲကို မတက္ေရာက္ႏိုင္ၾကတဲ့ ျပည္တြင္းမႇာရႇိတဲ့ အလႊာအသီးသီး၊ ေနရာေဒသအသီးသီး၊ ဌာနအသီးသီး၊ ေနရာေဒသအရပ္အသီးသီးမႇာရႇိတဲ့ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအားလံုးအပါ<wbr>အ၀င္ ႏုိင္ငံတကာမႇာရႇိေနၾကတဲ့ ျမန္မာစိတ္ရႇိတဲ့ ျမန္မာအားလံုးရဲ႕ ဧရာ၀တီခ်စ္စိတ္ကို ကြၽန္ေတာ္မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ရတဲ့<wbr>အခါ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ အေရးၾကံဳတဲ့အခ်ိန္မႇာ ညီညြတ္လာႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ဟာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံသားတစ္<wbr>ေယာက္ ျဖစ္ရတာကို အမ်ားႀကီးဂုဏ္ယူမိေၾကာင္း ပဏာမေျပာၾကားလိုပါတယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ အခု ေျပာၾကားခြင့္ရတာကို ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္အခုေျပာၾကားမယ့္ အေၾကာင္းအရာက သတင္းမီဒီယာ႐ႈေထာင့္ကပဲ ေျပာၾကားမႇာျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းမီဒီယာ႐ႈေထာင့္ဆိုတာ ျပည္သူလူထုရဲ႕အသံေတြကို နားေထာင္ရတယ္။ သက္ဆိုင္ရာပညာရႇင္ေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို နားေထာင္ရတယ္။ အခ်က္အလက္ေတြကို စုေဆာင္းရတယ္။ သမိုင္း၊ ပထ၀ီ၊ အေျခအေန အရာရာအားလံုးကို သံုးသပ္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ မိမိတို႔ရဲ႕ ကြၽမ္းက်င္မႈ၊ တတ္ကြၽမ္းမႈ၊ မိမိတို႔ရဲ႕ Common Sense နဲ႔ ျပည္သူလူထုကို နားလည္ေအာင္ ျပန္လည္ရႇင္းျပရတာ သတင္းမီဒီယာေတြရဲ႕ အလုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းမီဒီယာအေနနဲ႔ အခုလို ျပည္သူလူထုကို တင္ျပတဲ့အခ်ိန္မႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ သြယ္၀ိုက္တဲ့နည္းနဲ႔ တင္ျပရတာရႇိသလို တစ္ခါတေလမႇာလည္း တည့္တည့္ Straight forward ပဲ တင္ျပရတာရႇိပါတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုအေရးဟာ ကြၽန္ေတာ္အေနနဲ႔ တင္ျပတဲ့အခါ Straight forward တည့္တိုးပဲ ေျပာသြားမႇာျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဒီလုိတည့္တိုးေျပာတဲ့အခါ ပညာရႇင္မဆန္တာပဲျဖစ္ေစ၊ သံတမန္မဆန္တဲ့ စကားလံုးေတြပဲ ပါသြားလို႔ျဖစ္ေစ ႐ိုင္းပ်သလိုျဖစ္သြားရင္လည္း ခြင့္လြတ္ေပးၾကဖို႔ အားလံုးကို ေတာင္းပန္လိုပါတယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ့ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး ခုနက environmental ႐ႈေထာင့္က တင္ျပသြားတာေတြဟာ အားလံုးျပည့္စံုပါတယ္။ environmental ႐ႈေထာင့္ကေန ဆင္ေျခရာ ထပ္ရႇာစရာအေၾကာင္း မရႇိေတာ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္အေနနဲ႔ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ေနာက္ဆံုး ဘယ္ေနရာ ဘယ္႐ႈေထာင့္ ဘယ္နယ္ပယ္မႇာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျမင့္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး႐ႈေထာင့္ကလည္း သံုးသပ္တင္ျပသြားမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူမႈေရး႐ႈေထာင့္က တင္ျပရရင္ ကြၽန္ေတာ္ ခုန ဆရာဦး၀င္းမ်ဳိးသူလည္း ရႇင္းျပသြားပါၿပီ။ ျမစ္ဆံုဟာ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ အထြတ္အျမတ္ျဖစ္ပါတယ္။ မလိခဆိုတဲ့ ျမစ္နဲ့ အင္မိုင္ခလို႔ေခၚတဲ့ ေမချမစ္တို႔ ေပါင္းစည္းၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒီျမစ္ရဲ႕ ဒ႑ာရီဟာ ကခ်င္ဒ႑ာရီမႇာ အခိုင္အမာပါ၀င္ၿပီးေတာ့ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အထြတ္အျမတ္ထားတဲ့ ေဒသဆိုတာ ဘယ္သူမႇ ျငင္းပယ္လို႔မရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ဳိးေတြအေနနဲ့ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ကို အထြတ္အျမတ္ထားရာ ေရႊတိဂံုကိုျမင္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္ၿပီလို႔ ထင္ၾကတဲ့အထိ အထြတ္အျမတ္ထားရာ ျဖစ္သလို ျမစ္ဆံုဟာလည္း ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အထြတ္အျမတ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာစစ္ႀကီးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္လာတဲ့အခ်ိန္မႇာ ေရႊတိဂံုဟာ ေဘးမသီရန္မခ ရႇိေနခဲ့တာဟာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ အယူအဆမတူသူ၊ ၀ါဒမတူသူ၊ ဘာသာမတူသူ လူမ်ဳိးမတူသူေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအစဥ္အလာကို ထိန္းသိမ္းေလးစားလိုက္နာခဲ့တဲ့<wbr>အတြက္ ကြၽန္ေတာ္အမ်ားႀကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏႇမ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအစဥ္အလာကို ထိန္းသိမ္းလိုက္နာဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔မႇာ တာ၀န္ရႇိတယ္ဆိုတာကို ဦးစြာေျပာၾကားလိုပါတယ္။<br /><br />ဒါ့အျပင္ တျခားလူမႈေရး႐ႈေထာင့္က တင္ျပလိုတာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခုနကေျပာတဲ့ ဒူ၀ါႀကီး၊ ကြၽန္ေတာ့္ အေဖကလည္း ကခ်င္ေဒသခံပါ။ ဒူ၀ါႀကီးထက္ ငယ္ေပမယ့္ ကခ်င္ျပည္နယ္မႇာပဲ ေမြးဖြားၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္မႇာပဲ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့သူပါ။ ဒူ၀ါႀကီးက ကြၽန္ေတာ့္အေဖထက္ အသက္ႀကီးပါတယ္။ ဒူ၀ါႀကီးရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္အမ်ားႀကီး နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ CPI ကုမၸဏီဥကၠ႒ ရႇင္းျပသြားတဲ့အခ်ိန္မႇာ ဒီ Dam ဟာ ရစ္ခ်္တာစေကး ၈ ထိ ခံႏိုင္ရည္ရႇိတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ error ေတြကို ထည့္တြက္ရင္ ၇ ၊ ၈ ထက္ေက်ာ္ရင္ ခံႏိုင္ရည္မရႇိဘူးလို႔ ေျပာရမႇာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ကြၽႏ္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံမႇာ ႏႇစ္ေပါင္း ၁၀၀ အတြင္းမႇာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ငလ်င္ေတြကို ျပန္ၾကည့္ခဲ့ရင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဒါမႇမဟုတ္ ျမစ္နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ေဒသမႇာ ရစ္ခ်္စတာစေကး ၇.၅ နဲ႔အထက္ ငလ်င္ႀကီးသံုးခု ျဖစ္ပြားခဲ့တာ ေတြ႕ရမႇာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီငလ်င္ေတြကေတာ့ ၁၉၃၁မႇာ လႈပ္ခတ္ခဲ့တဲ့ ကာမိုင္းငလ်င္၊ ၁၉၄၆ မႇာျဖစ္တဲ့ တေကာင္းငလ်င္၊ ၁၉၉၁ မႇာျဖစ္တဲ့ ထီးခ်ဳိင့္ငလ်င္၊ ဒါေတာင္ ၁၉၉၄မႇာ ျမစ္ႀကီးနားငလ်င္ လႈပ္သြားပါေသးတယ္။ ရစ္ခ်္စတာစေကး ၆ ရႇိပါတယ္။ ဒါဟာ အခ်က္အလက္အားျဖင့္ ဒီေဒသမႇာ ငလ်င္ဆိုတာကို ျငင္းပယ္လို႔မရတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ကမၻာႀကီးဟာ ရာသီဥတုပူ ေႏြးေျပာင္းလဲလာတယ္။ ခုနကလည္း ဆရာဦးထြန္းလြင္ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔အမွ် ကမၻာ့ေအာက္ေျခမႇာရိႇေနတဲ့ ဓာတ္သေဘာသဘာ၀ ေျပာင္းလဲလာတယ္ဆိုတာ ဘာမႇျငင္းလို႔မရပါဘူး။ အရင္တုန္းက ငလ်င္ဆိုတာ ဒီေလာက္ျဖစ္ေလ့မရႇိပါဘူး။ ၂၀၀၄ခုႏႇစ္ ဆူမားၾတားငလ်င္ျပီးတဲ့ေနာက္မႇာ ရစ္ခ်္စတာစေကး ၈ အထက္ ငလ်င္ႀကီး ၁၀ ခုတိတိလႈပ္သြားတယ္ဆိုတာ အံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ခုနစ္ႏႇစ္အတြင္းမႇာ ရစ္ခ်္စတာစေကး ၈ ရႇိတဲ့ ငလ်င္ႀကီးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္လႈပ္လာခဲ့ရင္၊ ဒီျမစ္ဆံုေဒသမႇာ ထပ္လႈပ္လာခဲ့ရင္ ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ဳိးေတြျဖစ္မလဲ၊ ဒူ၀ါႀကီးအိပ္မေပ်ာ္တာကို ကြၽႏ္ေတာ္တို႔ အမ်ားႀကီး ကိုယ္ခ်င္းစာနာလို႔ ရပါတယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္းမီဒီယာတစ္ခုအေနနဲ႔ ဒီကိစၥကို တိတိက်က် ျပည္သူလူထုကို သတိေပးႏိုင္တဲ့ဟာက ကြၽန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ တာ၀န္ပါ။ ဘာေဘးအႏၲရာယ္မႇမရႇိဘူး။ ေအးေအးေဆးေဆး စိတ္ခ်လက္ခ်ေနႏိုင္တယ္လို႔ ဘယ္သူမႇ အာမမခံႏိုင္ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ Risk ရႇိမယ္။ ဘယ္ေလာက္ Risk မရႇိဘူးဆိုတာ ဘယ္သူမႇ မေျပာႏုိင္တဲ့ အေျခအေနရႇိပါတယ္။ အျမင့္ေပ ၅၀၀ ရႇိတဲ့ ေဒသကေနက်လာမယ့္ စတုရန္းမိုင္ ၅၀၀ ရႇိတဲ့ ေရလံုးႀကီးရဲ႕ ဖိအားေၾကာင့္ေရာက္ခဲ့ရင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ သက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေရလႈိင္းႀကီးရဲ႕ အဆေပါင္း ဘယ္ေလာက္မ်ားစြာရႇိမလဲ၊ ဒီလို အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညေပါင္းမ်ားစြာ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္မယ့္ ျမစ္ႀကီးနားလြင္ျပင္ေဒသက လူသံုးသိန္းေက်ာ္ကို ဘယ္လိုႏႇစ္သိမ့္မလဲ။ သူတို႔ကိုေနပါလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို့ ဘယ္လုိသြားေျပာမလဲ မီဒီယာ႐ႈေထာင့္ကေန ခင္မ်ားတို႔ မေျပာင္းပါနဲ႔ ေနပါ။ စိတ္ခ်လက္ခ်ေနပါ။ ဘာမႇမျဖစ္ပါဘူးလို႔ ဘယ္လိုသြားေျပာမလဲ ဒီလုိမေျပာႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမႇာ ဒီေဒသက လူေတြတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူေတြ စြန္႔ခြာခဲ့ရင္ ဒီျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ ဘာျဖစ္သြားမလဲ၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ။ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ဟာ ဘာျဖစ္သြားမလဲ။ ဒီအထိ ေရရႇည္စဥ္းစားဖို႔ လိုပါတယ္။ ကြၽႏ္ေတာ္ေျပာေနတာေတြဟာ လႈံ႕ေဆာ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ပံုႀကီးခ်ဲ႕ကားေနတာမဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အက်ဳိးအတြက္ တကယ္အရႇိကိုအရႇိအတိုင္း၊ အျမင္ကုိ အျမင္အတုိင္း တင္ျပေနတယ္ဆိုတာကို အားလံုး လက္ခံယံုၾကည္ေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္တို႔ စီးပြားေရးတြက္ေျခကိုက္မႈ..<br />ကခ်င္ျပည္နယ္ ျပည္သူ့လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလႇယ္ ေဒၚဒြဲမူ ေျပာသြားတာ ကြၽန္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္။ ကခ်င္လူမ်ဳိး ႏႇစ္ေသာင္းေက်ာ္ ေျပာင္းေရႊ႕ရတယ္။ ျပည္ေထာင္စုႀကီးသာ ခ်မ္းသာခဲ့ရင္၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတစ္ခုလံုး အက်ဳိးရႇိရင္ ကြၽန္မတို႔ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြ အနစ္နာခံရက်ဳိး နပ္ပါတယ္။ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ကြၽန္ေတာ္တို႔ သေဘာက်ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြ အနစ္နာခံလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုႀကီး၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ႏိုင္ငံလံုး ဘာျဖစ္သြားမႇာမို႔လို႔တုန္း။ CPI ဥကၠ႒က ေျပာပါတယ္။ သူ့ရဲ႕စာတမ္းမႇာ ။ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးက ဒီျမစ္ဆုံစီမံကိန္းႀကီး ၿပီးသြားလို႔ရႇိရင္ Industrialize ႏိုင္ငံျဖစ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းရဲ႕ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းရဲ႕ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို ေရာင္းခ်ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္�