စမ္းေခ်ာင္းေလးက ငိုတတ္သလားအသည္းကြဲေနတဲ့ငါ
အေတြးေတြခမ္းေျခာက္
ရင္ခုန္သံေတြႏြမ္းေတာ့
လိပ္ျပာေတာင္မလွေတာ့ပါလား
ခံစားခ်က္ေတြမဲ့ေနတာၾကာျပီတဲ့လား
ရင္မေႏြးရင္ ဘာမွလုပ္လို႔မရေတာ့ဘူးေလေနာ္
ပန္းခ်ီဆရာမကို
ကာလာေကာင္းစလင္းလုပ္ပါလားေျပာတာ
၂၂ ရာစု ဟာသသစ္ေလလားျမဴက်သံေတြက
တေစၦေျခသံေယာင္ျပတယ္
လမင္းဝါဝါက
ရွည္သြယ္သြယ္ႏြဲ႕တယ္
ေခြးေလေတြေတာင္
ကိုယ့္ကိုဝင္တိုက္ၿပီးေျပးသြားတယ္
အိပ္မက္ကိုမွ
တဝီဝီဝင္ကိုက္တဲ့ျခင္ေတြ
ခပ္ဆတ္ဆတ္ရိုက္ခ်ပစ္ . . .
နင္မို႔လို႔ ငါ့ကို ပစ္ထားရက္တယ္
ဘဝက ထက္ပိုင္းက်ိဳးေနျပီ
အေကာင္းဆံုးနွစ္ပိုင္းေတြ မင္းကိုေပးခဲ့ေပမယ့္
ျပန္ရခဲ့တာက “အကိုလိုခင္တာပါ”တဲ့လား
ရပါတယ္ ရပါတယ္ ရပါတယ္
ဘာမွကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး
အဲ့ေလာက္ခ်စ္နိုင္တဲ့လူကိုပဲ အံ့ၾသတယ္
ျဖစ္တတ္ပါတယ္
တခါတခါ ကိုယ္ကံေကာင္းတာကို
လူေတြမျမင္တတ္ဘူး
အဲ့လိုနဲ႔လြဲခဲ့တာေတြရွိတယ္
လူေကာင္းေတြကလဲ ကိုယ့္ကို
ခဏခဏ ခလုတ္မတိုက္မိၾကဘူးေလ
ျဖစ္တတ္ပါတယ္
ျဖစ္တတ္ပါတယ္
ျဖစ္တတ္ပါတယ္စကားမေျပာတဲ့
ေႏွာင္ၾကိဳးေတြက
နင့္ကို ကံေကာင္းေစသေလာက္. . .
ငါ့မွာေတာ့ ကံေမွာင္ေမွာင္မွာ
ေယာင္ကန္းကန္းရယ္ပါ။
ေမးၾကတယ္ဟ . . .
အဲေလာက္ကံေကာင္းတဲ့သူ ဘယ္သူလဲလုိ႔ . . .
ငါၿပံဳးစိစိနဲ႔ေျပာလိုက္တယ္
“ငါ့ခ်စ္(ခဲ့)သူ” ေပါ့ လုိ႔ . . .
ငါ့ကံၾကီး ဘယ္ေလာက္ပဲေခေခ
မိုးေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
နင္ရွိေသးတယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔တင္
ေက်နပ္ေနႏိုင္ပါတယ္ . . . .
BS and A Chen
1:51 pm
4th February 2010
Online
Ygn and Bkk
