ေနာက္မိုးတလင္း

ေနာက္မိုးတလင္း

လႈပ္တုန္ေနတဲ့ ေက်ာခိုင္းမႈနဲ႕
ငိုခ်င္ေနတဲ့စိတ္ကို ဖုန္းဝွက္ထားပါ့မယ္
တခ်ိဳ႕ပံုျပင္ေတြက
လူတိုင္းကိုေျပာျပစရာမလိုပါဘူး
မ်က္လံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား(ေပါင္းမ်ားစြာ)က
နီးနီးပဲၾကည့္တယ္
တိမ္တိမ္ပဲၾကည့္တတ္ၾကတယ္
မွားယြင္းခဲ့တဲ့ငါ
အျမင္တိမ္တဲ့ငါ့ကိုယ္ငါကို
ျပန္မျမင္ခဲ့ဘူး

လြယ္ရွင္းတဲ့ ဘာသာစကားနဲ႔
ေလးပင္ေနတဲ့စိတ္ကိုရွင္းမယ္
တခ်ိဳ႕ ညစ္ညဴးစိတ္ေတြက
နားလည္တတ္တဲ့လူကိုေျပာျပရမယ္ေလ
နင့္မ်က္ရည္ပူေတြက
ငါ့ကိုနင့္ထက္ေတာင္
ပိုေလာင္ပူေစပါေသးတယ္
ငါကတိျပဳပါတယ္
ေနာင္ကို ပိုရဲရင့္ ပိုၾကံ့ခိုင္ေတာ့မယ္လို႔

ေနာက္မိုးတလင္းကိုေရာက္ရင္
အရင္တခါလက္ခ်င္းတြဲျပီးေလ်ာက္ခဲ့ၾကတဲ့
ပန္းျခံမွာ လမ္းေလ်ာက္သြားရေအာင္ဟာ
တခ်ိဳ႕တိမ္ေတြက သူ႔ဘာသာ ပ်ယ္သြားတတ္ပါတယ္
နင့္ပခံုးက ငါ့အတြက္လံုျခံဳတဲ့ေကာင္းကင္ေပါ့
ေနာက္မိုးတလင္းက်ရင္
ဟိုတခါ ပင္လယ္ကိုငါတို႔သြားၾကည့္တံုးက
နင္ခိုးရိုက္ထားတဲ့ ငါ့ဓါတ္ပံုေလ…
ငါ့ကိုေပးပါလားဟာ
ေလအေနွာ့မွာ ေဆာ့ေနတဲ့ ငါ့ဆံပင္ေတြ
ဝဲပ်ံပံုကို ငါၾကိဳက္လို႔ပါ
ေဝ့ဝွဲေနတဲ့ မိုးစက္ေတြနဲ႔အတူ
မေမ့နိုင္စရာ ပံုရိပ္တခုေပါ့

အခ်ိန္က ငါ့ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ေတြကို
ေလ်ာ့ပါးေစေပမယ့္
တခ်ိဳ႕အမွတ္တရေတြက
ဘယ္ေတာ့မွဖ်က္မရတဲ့
ထာဝရအတြက္ပါ
ငါ့ရဲ႕အတၱေသးေသးေလးနဲ႔
မာနကိုခြင့္လႊတ္ေပးပါ
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့
ငါ့ကိုအျမဲကာကြယ္ေပးဖို႔
နင္…ရွိတယ္ေလ

Claire
Next dawn

A Chen
5:59 am
23rd December 2009
Home
Bangkok

ကိုယ္ညာေတာ့ သူျပံဳးေနတယ္

ကိုယ္ညာေတာ့ သူျပံဳးေနတယ္

တေလာက ရိုးသားတာ ဟန္မေဆာင္တတ္တာ အေၾကာင္းေတြေရးထားေတာ့ ခုလိမ္တဲ့ညာတဲ့အေၾကာင္းေလးေရးခ်င္ေနပါတယ္။ အဆိပ္ကိုျပန္ေျဖတဲ့သေဘာေပါ့။ ရိုးသားတာက အဆိပ္ လိမ္တာ ညာတာ ကေျဖေဆးေနာ္။ ေျပာင္းျပန္မယူနဲ႔။

ငယ္ငယ္တံုးက ကိုယ္က လိမ္တာ ညာတာ ေတာ္ေတာ္ဝါသနာပါပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္အထိေအာင္လဲဆိုေတာ့ လိမ္တာကို လိမ္လို႔ လိမ္ေနမွန္းေတာင္မသိေအာင္ပါပဲ။ ေနေအးလိမ္နည္းေက်တယ္ေျပာမလား (အမွန္ေတာ့ဖတ္ေတာင္မဖတ္ဘူးဘူး) လိမ္တာကို တဖက္ကမ္းခတ္ေနတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ခုမွျပန္စဥ္းစားၾကည့္ျပန္ေတာ့ အဲ့တံုးက လိမ္ခဲ့တာေတြက လိမ္တယ္မမည္ေလာက္ပါဘူးေလ။ အမွန္ကေတာ့ ကိုယ္ကပံုေျပာေကာင္းလြန္းတာပါ။ စိတ္ကူးအရမ္းေကာင္းသလို အေျပာလဲအရမ္းေကာင္းခဲ့တယ္ပဲဆိုပါေတာ့။ အဲ့လိုနဲ႔ ပဲ လူေတြအမ်ားႀကီးကို ပံုျပင္ေတြ အမ်ား ႀကီးေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ နည္းနည္း အသက္ကေလးရလာေတာ့မွ အမဲနဲ႔ အျဖဴ၊ အမွန္နဲ႔ အမွား၊ အဆိုးနဲ႔အေကာင္းစတာေတြ နည္းနည္းေလးနားလည္လာတဲ့အခါမွ လူဆိုတာ အလိမ္အညာ ကင္းကင္းနဲ႔ လူလုပ္နိုင္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာ တျဖည္းျဖည္း ပိုမို နားလည္သေဘာေပါက္လာတာနဲ႔အမွ် အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစျပီး အလိမ္အညာေတြ ပံုေျပာတာေတြ ေလ်ာ့ခဲ့တယ္။ ေနာက္က်ေတာ့လဲ တမ်ိဳးျပန္စဥ္းစားမိျပန္တယ္။ မိန္းမေတြဟာ တခါတေလမွာ ေတာ့တဘက္လူကို အရမ္းႀကီးလဲ ထိခိုက္နစ္နာမႈ မရွိဘူးဆိုရင္ လိမ္တာ ညာတာ ပံုျပင္ေတြ ဘာညာ ပါးပါးေလးေတာ့ ျဖဴျဖဴ စင္စင္ ေျပာလို႔ရတယ္/ေျပာလို႔ သင့္တယ္ဆိုတာပါပဲ။

ေယာက်္ားေတြကို ဒီလို ေလးေတြ ပံုေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဥပမာေပါ့ေနာ္…

“ရွင္ဟာ က်မေတြ႔ဖူးတဲ့ေယာက်္ား ဘသားေတြထဲမွာာ အေတာ္ဆံုးပဲ”

“အရင္ကဟာေတြအကုန္က အလကားပါ ေမာင္နဲ႔ေတြ႔မွ က်မက အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူငယ္တန္းကေနစသိ၊ သင္ယူ၊ သေဘာေပါက္ လာခဲ့ရတာ”

“ေမာင္က က်မရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ ၾကံဳဆံုရတဲ့ ေယာက်္ားပါ၊ ေနာက္ဆံုးတေယာက္လဲျဖစ္တယ္”

“ရွင္က နမ္းတာ သိပ္ေတာ္တာပဲ”

“ရွင္က သိပ္သန္မာတယ္ေနာ္” (အမွန္ကေတာ့ နည္းနည္းေလးမဆိုစေလာက္ “ပု” ေနတဲ့ လူ႔ဖလန္ေလးပါ)

“ရွင္က ရယ္စရာေတြ သိပ္ေျပာတတ္တာပဲ၊ ဟာဒရဥာဏ္ ေတာ္ေတာ္ရႊင္တယ္ေနာ္…”
(အမွန္ကေတာ့ သူေျပာတဲ့ ဟာသေတြက ေအးစက္လြန္းလို႔အိပ္မေပ်ာ္သြားေအာင္၊ သူ႔ေရွ႕မွာ မ သန္းေဝ မိေအာင္ (ၾကိယာပါ လူနာမည္ နမ္မဟုတ္) ေတာ္ေတာ္သတိထားေနရတာ)

“ရွင့္ကိုၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးနေနေသးတယ္ေနာ္” (အမွန္ကေတာ့ သူ႔မ်က္ခမ္းစပ္နားက က်ီးေျခေထာက္က ပုရြက္ဆိတ္ တေကာင္ကိုေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ညွပ္ သတ္နိုင္ေနပါျပီ)

မိန္းမေတြကိုက်ေတာ့ ဒီလိုေျပာနိုင္ပါတယ္……..

“ဒီေန႔ မင္းအရမ္းလွေနတယ္ေနာ္” (အမွန္ကေတာ့ ဝတ္ထားတာက တံုးျပီး တိုက္ေဂါေနတယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္ေနတာပါ)

“ဟင္ အသက္က အဲ့ေလာက္ရွိေနျပီလို႔ လံုးဝ လံုးဝ မထင္ရဘူးေနာ္။ နုလိုက္တာ” (တကယ္က အရင္တေခါက္ေတြ႔တံုးကထက္ေတာင္အမ်ားႀကီး ပိုအိုစာလာတာ)

“အပ်ိဳႀကီး၊ ေကာင္းတာေပါ့ အပူမရွိဘာမရွိ ေအးခ်မ္းလိုက္တာမ်ားေနာ္” (အမွန္ကေတာ့ ဘယ္ေယာက်္ားကမွ သူ႔ကို မၾကိဳက္တာ ၾကာလွေပါ့)

ငယ္ငယ္တံုးကလိမ္တာ ညာတာေတြက မလိုအပ္ဘဲနဲ႔ အလြယ္ လိမ္တာညာတာပါ။ အမွားကို တာဝန္မယူခ်င္လို႔ ရိုးရိုးေလး အလြယ္ လိမ္လိုက္ ညာလိုက္တာပါ။ အသက္ကေလးေတြရလာမွ လူ႔ဘဝမွာ တခါတေလ လိမ္တာ ညာတာေလးေတြ သံုးလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ အခိုက္အတန္႔ေလးေတြရွိလာတယ္ဆိုတာ နားလည္သေဘာေပါက္လာခဲ့တယ္။

လိုခ်င္တာက တဘက္လူရဲ႕ ေပ်ာ္သြားတဲ့ အျပံဳးေလးတခုတည္းလဲျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

A Chen
00: 47 am
20th December 2009
Hotel Olympic Sports
Kuala Lumpur
Malaysia

ခ်စ္ရတဲ့ ကလိုကလူ ေလးေရ

(picture of jimmy)

ခ်စ္ရတဲ့ ကလိုကလူ ေလးေရ

မေန႔က ငါျပတင္းေပါက္အျပင္ကိုထြက္ျပီး၊့ ၁၇ ထပ္အျမင့္ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚကေနျပီးေတာ့
ေန၀င္တာကိုေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္
သီခ်င္းေတြလဲ အက်ယ္ၾကီးေအာ္ဆိုျပီးေတာ့ေလ
တစ္ပုဒ္ျပီးေတာ့ ေနာက္ တစ္ပုဒ္……ေပ်ာ္လိုက္တာဟာ
သာယာလွပတဲ့ အနာဂတ္နဲ႔
ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးကိုငါပိုင္ေနသလိုပဲ

ဒါေပမယ့္ ငါအိမ္ထဲျပန္၀င္လိုက္တာနဲ႔ ပိုျပီးထူထပ္သိပ္သည္း တဲ့
အထီးက်န္မႈ ကိုခံစားလိုက္ရတယ္
အဲဒီေတာ့ တခါျပတင္းျပင္ကိုထပ္ထြက္ျပီးေတာ့ မႈန္တုန္တုန္ၾကယ္ေတြ ကိုၾကည့္ျပီး
သီခ်င္းေတြ ထပ္ တခါေအာ္ဆိုတာေပါ့ဟာ

ဆိုရင္းနဲ႔ အာေေခါင္ေတြ ေျခာက္ကပ္လို႔ လွ်ာေတာင္ ကြဲေတာ့မယ္ မရပ္ခ်င္ေသးဘူးေလ
မိုးအလင္းဆိုပစ္ခ်င္ေသးတာ။
ေမာလွျပီ။ ။
ျပတင္းေဘာင္ေပၚမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး
ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးရဲ႕ မီးေရာင္ေတြကိုတခါေငးမိျပန္တယ္ စိတ္ထဲမွာနဲနဲ ေႏြးလာသလိုပဲေလ

ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးထဲမွာေတာ့ ‘‘အထီးက်န္သူ’’ ဟာ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ဟုတ္မွာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္
အနည္းဆံုး ငါ့လို အထီးက်န္ေနတဲ့ ငေၾကာင္ေနာက္တစ္ေကာင္ေတာ့ ရွိရမယ္
ေဟာင္းေလာင္းၾကီးခံစားရတဲ့အခါ ေကာင္းကင္ၾကီးကိုၾကည့္ျပီးေတာ့ သီခ်င္းေတြေအာ္ဆို..
မိုးလင္းတဲ့ အထိေပါ့
အင္း ဒီ ျမိဳ႕ေတာ္ ၾကီးထဲ မွာ သူ နဲ႔ ငါဘယ္ေတာ့မွ ဆံုမွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ သူ႔ကိုငါ ရင္းနွီးေနသလိုခံစားရတယ္

မိုးလင္းျပီဟ………..
သြားအိပ္ေတာ့မယ္ဟာ………….ေနာ္။ ။

ခိုကေလး
၄ လပိုင္း ၁၇ ရက္ေန႔။ ။
အာရုံ ၅နာရီ။

သူငယ္တန္းဖတ္စာ

ေမာင္ညီမေလးတို႔ေရ

ဒီေန႔ အသစ္ဖတ္မွတ္ၾကရမယ့္ စာလႊာကေတာ့ စာဆိုေတာ္ နန္းမေတာ္ မယ္နု နဲ႔ ညီအမ ၈စိပ္ကြဲေတာ္စပ္ျပီး နႏၵသူရ အမတ္ (ရွိမရွိမသိ အဟိ) (မဲဇာေတာင္ေျခေရးတာဘယ္သူပါလိမ့္ ေၾသာ္ နႏၵသူရိယ အမတ္ႀကီး ဟုတ္တယ္မွလား?) နဲ႔ စပ္ရင္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ အေမြဆိုင္ လင္ပါသားရဲ႕ တူ ၂ဝမ္းကြဲ၊ အေဆြးကဗ်ာေတြေရးတာဘယ္သူ….ေၾသာ္ နတ္သွ်င္ေနာင္ နဲ႔က်ေတာ့ ဘယ္လိုေတာ္တာလဲဆိုေတာ့ ဦးေလးရဲ႕ အကိုဝမ္းကြဲ နဲ႔မယားပါသား ဘက္က ေျမး အင္း အဲ့လို ခုတေလာ ဗာရာဏာဘေလာခ္ျပည္မွာ နာမည္ေက်ာ္ၾကား၊ ထင္ရွား၊ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္၊ လက္မလည္(ၾကက္သည္ အဲေလ) ေလာက္ေအာင္၊ ပတ္ပလစ္ရွာေတြ လိုက္ေနတဲ့ လူသိမ်ားလွတဲ့ ေအာင္ျမင္လွတဲ့ ေရာင္းအားေကာင္းလွတဲ့ စတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြနဲ႔ျပည့္စုံေပတဲ့ အိုဘယ့္ဘယ္ အိုဘယ့္သမီးေတာ္ စႏၵာ သူဇာ တို႔နဲ႔ ညီအမ ဟိုဘက္ဒီဘက္ အတင္းစပ္ရင္ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ အမ်ိဳးေတာ္ ေတာ္စပ္သူ သီဟပ်ံခ်ီ ဘံုပ်ံ သီရိသုဓမၼ ခင္ကလ်ာ ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေနွာင္း ဘြဲ႕ရ နန္းမေတာ္ အြန္ေစာ ဂ်ဴမံု ခ်ဳိဝမ္ ေနာက္ (ဟင္းခ်က္တဲ့ကားထဲက ဘယ္သူ???) ေၾသာ္မွတ္မိျပီ ခ်န္ဂင္ စဝ္ေန ယြန္း ခင္မိမိခ်မ္း (ေအာင္မဠီးဟဲ့ ေမြးေမေလ့ေလ့ေလ့) က သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ စားရန္ေမြးထားသည္ ဟု စာဖတ္သူမ်ား စြပ္စြဲၾကေသာ ပုစြန္ ၃ ေကာင္အေၾကာင္း ကို ဒီလို ေလးခ်ိဳးမမည္ တ်ာခ်င္းမေျမာက္ ေဒြးခ်ိဳးဆိုေတာ့လဲမဟုတ္ျပန္တဲ့ “တမ္းခ်င္း” ကဗ်ာဖြဲ႕ပါတယ္။ကဗ်ာ နာမည္ေလးကိုေတာ့ ရိုးရိုးေလးပဲ “သူငယ္တန္းဖတ္စာ” လို႔အမည္ေပးထားပါတယ္ကြယ္……ကဲကဲ ခံစားၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္…..

သူငယ္တန္းဖတ္စာ

“ပ ပုစြန္ေတြ ေသရွာေလ
မ ေမာင္မင္းမင္း အျပစ္မကင္း
တ တီခ်မ္းမွာ စိတ္မေကာင္းရွာ
က ကဗ်ာစပ္ သူမေနတတ္
ဘ ဘေလာခ္ေရးအသိေပး
အ အေဟးေဟးမရယ္နိုင္ေတာ့
ပ ပုလင္းေလး ေဟာင္းေလာင္းေပါ့
အေဟာ့ေဟာ့ အေဟာ့ေဟာ့”

တမ္းခ်င္း




သီဟပ်ံခ်ီ ဘံုပ်ံ သီရိသုဓမၼ ခင္ကလ်ာ ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေနွာင္း ဘြဲ႕ရ နန္းမေတာ္ အြန္ေစာ ဂ်ဴမံု ခ်ဳိဝမ္ ေနာက္ (ဟင္းခ်က္တဲ့ကားထဲက ဘယ္သူ???) ေၾသာ္မွတ္မိျပီ ခ်န္ဂင္ စဝ္ေန ယြန္း ခင္မိမိခ်မ္း

ကဲကဲ
စာဖတ္သူေတြကို ေမးခြန္းေလးေတြေမးပါမည္။

• ပုစြန္၊
• ေမာင္မင္းမင္း၊
• တီခ်မ္း၊
• ဘေလာခ္၊
• အေဟးေဟး အေဟာ့ေဟာ့

စတဲ့စကားလံုးေတြကိုသံုးျပီး ဝါက်ဖြဲ႕ေပးရပါမယ္။ (တလံုး ကို ၂ မွတ္ ၅ လံုး ၁၀ မွတ္ပါ။) လာဖတ္ရင္ ဖြဲ႕ရပါမယ္၊ မဖြဲ႕ရင္ မဖတ္ရပါဘူး။ (ေဟာ ဖတ္ျပီးသြားလို႔ ဒီအထိေရာက္လာျပီ မွလား ဖြဲ႕ေပေတာ့ မစဥ္းစားနဲ႔ ဖြဲ႕ေပေတာ့ ပဲ အေဟးေဟး…..)

ျပီးရင္ အထက္ပါကဗ်ာ ကိုစကားေျပ ေရးေပးရပါမယ္။ (အမွတ္ ၃၀ပါ။)

အထက္ပါေမးခြန္းေတြကိုအကုန္မွန္ေအာင္ ေျဖနိုင္ရင္ တီခ်မ္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း စစ္စစ္ စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ ၄၀ အျပည့္နဲ႔ သင္ “ေအာင္” ပါျပီ။ ကဲကဲ ကံေကာင္းပါေစေနာ္……….

ခ်စ္တဲ့
လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ အျပံဳးမပ်က္ ျပံဳးလ်က္
သီဟပ်ံခ်ီ ဘံုပ်ံ သီရိသုဓမၼ
ခင္ကလ်ာ ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေနွာင္း ဘြဲ႕ရ
နန္းမေတာ္ အြန္ေစာ ဂ်ဴမံု ခ်ဳိဝမ္
ေနာက္ (ဟင္းခ်က္တဲ့ကားထဲက ဘယ္သူ???)
ေၾသာ္မွတ္မိျပီ ခ်န္ဂင္
စဝ္ေန ယြန္း ခင္မိမိခ်မ္း

ညီအကိုမသိတသိခ်ိန္ (၈ နာရီ ၅၀ မိနစ္)
ျပာသို လဆန္း ၂ ရက္ ၁၃၇၁ ခုနွစ္ (ခရစ္သကၠရာဇ္ ၂၀၀၉ ခု ဒီဇင္ဘာ ၁၇ ရက္)
အယုဒၶယျပည္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ေတာ္
ေနအိမ္တြင္ေရးသားျပီးစီးသည္။

bonus (ကိုကိုကာကာ ကိုအားက်လို႔ပါ)..............

စာဖတ္သူေတြကို up date လုပ္တာပါ
ဒီေန႔ ဆံေကသာ “သ” ပါတယ္
(မွတ္ခ်က္ ဘန္းစကားမ်ား
ဖိနပ္သဲၾကိဳးလဲ၊ အိမ္ေခါင္မိုးျပင္)
မနက္ျဖန္ မေလးရွား ေကအယ္လ္ ကို ၅ ရက္သြားပါမယ္
အဲ့တာေၾကာင့္ ရြိဳင္းနင္းဂိြဳင္းနင္း လုပ္ပါတယ္။ ေမာင္မင္းမင္း ကိုသြားမေျပာပါနဲ႔ေနာ္...ရႉး..................

ဂရုမစိုက္သလို ဟန္ေဆာင္လို႔မရဘူး

ဂရုမစိုက္သလို ဟန္ေဆာင္လို႔မရဘူး

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရက္သတၱ ၃ ပတ္ဆက္တိုက္ ေဆးရံု ရဲ႕ အထူးၾကပ္မတ္ ကုသ ေဆာင္ကို တင္လိုက္ရတယ္။ ဗိုက္ေအာင့္တဲ့ ဒဏ္ကို သူေသလုေမ်ာပါးခံစားရတာေလ။ ဆရာဝန္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားၾကေပမယ့္ ဗိုက္ေအာင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကို ရွာလို႔ မရ ၾကဘူး။ သံုးပတ္ေက်ာ္သြားေတာ့ သူ႔လက္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အလုပ္ေၾကြးေတြအကုန္ျပီးသြားတဲ့ အခါလည္းက်ေရာ ဗိုက္ေအာင့္တာပါ တျပိဳင္တည္း ယူျပစ္သလိုေပ်ာက္သြားေတာ့တာပဲ။ အဲ့ေတာ့ မွာ သူေတြးမိတာက ဗိုက္ေအာင့္တာ က စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ားေနလို႔ ျဖစ္မွာပဲတဲ့ေလ။

သူ႔ကိုခင္တာ နွစ္ေတြၾကာလွပါျပီ။ ဘယ္တံုးကမွ သူဟာ စိတ္ဖိစီးမႈ ကိုလံုးဝမခံနိုင္တဲ့ လူစားမ်ိဳးလို႔ သတိမျပဳမိခဲ့ဘူး။ သူ႔ၾကည့္လိုက္ရင္အျမဲ ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ဘာကိုမွသိပ္ဂရုမစိုက္သလိုပံုစံနဲ႔ေလ။ လက္စသတ္ေတာ့ အဲ့တာေတြက ဟန္ေဆာင္ေနတာကိုး။

“တကယ္ေတာ့ ငါ့ကိုလူေတြဘယ္လိုေတြးၾကမွာ၊ ထင္ၾကမွာ ငါသိပ္ကို ဂရုစိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လို ငါဂရုစိုက္တာကို ငါက လူေတြကို မသိေစခ်င္ဘူး” လို႔ သူကေျပာပါတယ္။

တခ်ိဳ႕ူေတြက သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို အရမ္းဂရုစိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လူေတြက သူတို႔ကို ဘယ္လိုျမင္သလဲ ဘယ္လိုသေဘာထားလဲ ဆိုတာကိုလဲ အရမ္းအေရးထားတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘာမွဂရုမစိုက္သလို ဘာမွမျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္မႈအလႊာတထပ္နဲ႔ သူတို႔ကို သူတို႔ ဖံုးအုပ္ထားၾကတယ္။ အဲ့လိုနဲ႔ပဲ တျခားလူေတြကို ညာေနၾကသလို သူတို႔ကို သူတို႔လဲ ျပန္ညာ ေနၾကတယ္။ အားလံုးကဂရုစိုက္လြန္းအားႀကီးရင္ ၾကည့္မေကာင္းဘူးလို႔ထင္ေနၾကတယ္ေလ။

ကိုယ္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကိုယ့္ကို အေပၚယံအျမင္မွာ ဘယ္ေလာက္ ဂရုစိုက္ တတ္သလဲလို႔ျမင္ရင္ အဲ့တာ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာလည္း အဲ့ေလာက္ကို ဂရုစိုက္လို႔ပဲ။ နည္းနည္းမွ မပိုသလို နည္းနည္းမွလဲေလ်ာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လံုးလံုး ဟန္မေဆာင္တတ္တာကလဲ သိပ္ေတာ့ မေကာင္းဘူးထင္ပါတယ္ေလ။

လူတေယာက္နဲ႔ ၾကံဳဆံု ရင္ဆိုင္ေတြ႔တဲ့အခါ သူ႔ကို လံုးဝ ဂရုမစိုက္ပါဘူးလို႔ ဟန္ေဆာင္ခ်င္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဟန္ေဆာင္ထားေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕ အမူအရာေတြက မလံုေတာ့ မ်က္နွာထား၊ စကားအေျပာအဆိုက အစ ကိုယ္ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကို သူက ဘြင္းဘြင္းႀကီးအကုန္သိေနေရာ။

ကိုယ္တိုင္က ဟန္မေဆာင္တတ္ေတာ့ ကိုယ့္လိုပဲ သူမ်ားေတြကလဲ ဟန္ေဆာင္မွာ မဟုတ္ပါ ဘူးလို႔ထင္တယ္။ တဘက္လူက ကိုယ့္ကို စိတ္မဝင္စားပါဘူးလို႔ထင္ေနတယ္။ တေန႔…သူက “ကိုယ္မင္းကို အရမ္းစိတ္ဝင္စားေနတာၾကာလွပါျပီ” လို႔ ကိုယ္တိုင္ဖြင့္ေျပာေတာ့မွပဲ ကိုယ့္မွာ သက္ျပင္းေမာကို တိတ္တိတ္ႀကိတ္ခ်ရတာေလ။

ကိုယ္လူတေယာက္ကို အရမ္း ဂရုစိုက္မိေနျပီဆိုရင္ ခဏခဏ စိတ္ပူေၾကာင္းကို ထုတ္ျပမိ တတ္တယ္။ ခဏခဏလဲ ေျပာေျပာေနတတ္တယ္။ ဒီဟာမလုပ္နဲ႔၊ ဟိုဟာမလုပ္နဲ႔ေနာ္ လို႔။
လူ႔ဘဝမွာ တခါတေလေတာ့ လံုးဝ ဟန္မေဆာင္လို႔မရတဲ့ အခါေတြရွိတတ္ပါတယ္။ အဲ့လိုပဲ တခါတခါမွာလည္း ဘယ္လိုမွ ဆက္လက္ဟန္ေဆာင္လို႔မရေတာ့တဲ့ အခါေတြရွိတတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုအခ်ိန္က်ရင္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ ငါဟန္ေဆာင္တဲ့ဘာသာရပ္မွာ ေတာ္ေတာ္ ကို ညံ့ေနေသး ပါလားလို႔ပဲ ဘာသာတိုးတိုး ဝန္ခံလိုက္ယံု၊ အားတင္းလိုက္ယံုပါပဲ။

မွတပါးအျခားမရွိေပါ့ေလ…..။

A Chen
4:39 pm
16th December 2009
Home
Bangkok
Thailand